Το βέτο της Τουρκίας πίσω από το «όχι» Μέρκελ στην Ελλάδα στη Διάσκεψη του Βερολίνου για τη Λιβύη -Η ενόχληση της κυβέρνησης

Βέτο της Τουρ­κίας βρί­σκε­ται πίσω από την άρνηση της γερ­μα­νι­κής καγκε­λα­ρίας να προ­σκα­λέ­σει την Ελλάδα στην Διά­σκεψη του Βερο­λί­νου για την Λιβύη στις 19 Ιανουα­ρίου, όπως συζη­τεί­ται ευρέως στους διπλω­μα­τι­κούς κύκλους. Ο λόγος είναι ότι η ελλη­νική κυβέρ­νηση δεν υπήρχε καμία πιθα­νό­τητα να μην θέσει το θέμα της ακυ­ρό­τη­τας του μνη­μο­νίου συνερ­γα­σίας για κοινή ΑΟΖ Τουρ­κίας – Λιβύης που σβήνει από τον χάρτη την Κρήτη, το Καστε­λό­ριζο, την Κάρπαθο και άλλα νησιά. Αντί­θετα η Τουρκία δεν επι­θυ­μεί να απο­τε­λέ­σει αντι­κεί­μενο δια­πραγ­μά­τευ­σης στην προ­σπά­θεια για ειρη­νευ­τική δια­δι­κα­σία ώστε να μπορεί όποτε κρίνει να το θέσει σε εφαρ­μογή.

«Θερμό»

Σε ότι αφορά στο ενδε­χό­μενο ενός θερμού επει­σο­δίου με την Ελλάδα, η εκτί­μηση είναι ότι είναι ανε­ξάρ­τητο από την οποια­δή­ποτε έκβαση της ειρη­νευ­τι­κής δια­δι­κα­σίας του Βερο­λί­νου. «Η στρα­τη­γική Ερντο­γάν δείχνει ότι κάνει το οποιο­δή­ποτε βήμα όποτε κρίνει ότι είναι προ­σφο­ρό­τερο για τα συμ­φέ­ρο­ντα του» τόνισε διπλω­μα­τική πηγή.

Μια στρα­τιω­τική εμπλοκή της Τουρ­κίας στη Λιβύη και ένα θερμό επει­σό­διο στα νότια της Κρήτης αν εμφα­νί­ζο­νταν ερευ­νη­τικό σκάφος ή γεω­τρύ­πανο, δεν θα έπληττε μόνο την Ελλάδα αλλά θα απο­τε­λούσε εστία απο­στα­θε­ρο­ποί­η­σης της ευρύ­τε­ρης περιο­χής. Γι αυτό και η προ­σπά­θεια που γίνεται από την Γερ­μα­νία και όχι μόνο είναι να μην απο­μα­κρυν­θεί η Τουρκία περισ­σό­τερο από τη Δύση.

Η κυβέρ­νηση διεκ­δί­κησε την συμ­με­τοχή της στην Διά­σκεψη όπως προ­α­νήγ­γειλε ο ίδιος ο πρω­θυ­πουρ­γός. Αλλά είναι ξεκά­θαρο ότι η Άνγκελα Μέρκελ δεν ήθελε να ρισκά­ρει ένα ναυάγιο με την Τουρκία να αρνεί­ται να συμ­με­τά­σχει λόγω Ελλάδας και απο­σύ­ρο­ντας από το τραπέζι των συζη­τή­σεων και τον πρω­θυ­πουργό της κυβέρ­νη­σης της Τρί­πο­λης Φαγέντ ΑΛ Σαράτζ ο οποίος θεω­ρεί­ται “yes sir» του Ερντο­γάν.

Είναι χαρα­κτη­ρι­στικό ότι μετά την ρωσική πρω­το­βου­λία για κατά­παυση του πυρός στη Μόσχα, ο Σάρατζ δεν επέ­στρεψε στη Λιβύη αλλά πέταξε για την Άγκυρα όπου ήταν και πριν τη Μόσχα όπου θα έχει σειρά επαφών, προ­φα­νώς ακο­λου­θώ­ντας τις οδηγίες του Ερντο­γάν. Χθες συνα­ντή­θηκε με τον Αμε­ρι­κανό πρέσβη.

Η γερ­μα­νική καγκε­λα­ρία ανα­κοί­νωσε ότι στην Διά­σκεψη θα λάβουν μέρος οι ΗΠΑ, Ρωσία, Βρε­τα­νία, Γαλλία, Κίνα, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Τουρκία, Δημο­κρα­τία του Κονγκό, Ιταλία, Αίγυ­πτος, Αλγερία, καθώς επίσης τα Ηνωμένα Έθνη, η Ευρω­παϊκή Ένωση, η Αφρι­κα­νική Ένωση και ο Αρα­βι­κός Σύν­δε­σμος.

Στη Μόσχα ο Σαράτζ υπέ­γραψε την εκε­χει­ρία που πρό­τεινε ο Πούτιν.Ο στρα­τάρ­χης Χάφταρ όχι. Ζήτησε χρόνο για να απα­ντή­σει και επέ­στρεψε στη Λιβύη. Ο Ερντο­γάν εξα­πέ­λυσε άγρια επίθεση ενα­ντίον του. Ο όρος που μπήκε στο κείμενο της εκε­χει­ρίας ήταν να απο­χω­ρή­σει από τα εδάφη που κέρδισε το τελευ­ταίο διά­στημα, γεγονός που αρνή­θηκε.

Με καζάνι που βράζει είναι η Λιβύη με τις αντι­μα­χό­με­νες πλευρές. Διπλω­μα­τι­κές πηγές με τις οποίες συνο­μί­λησε το NEWPOST ανέ­φε­ραν ότι οι Δια­σκέ­ψεις ειρή­νευ­σης κρί­νο­νται στην εφαρ­μογή τους.

Ενό­χληση

Η άρνηση του Βερο­λί­νου στη συμ­με­τοχή της Ελλάδας, προ­κά­λεσε ενό­χληση της κυβέρ­νη­σης. Ένα από τα επι­χει­ρή­ματα που επι­στρα­τεύ­τηκε από την γερ­μα­νική πλευρά η οποία βέβαια αρνεί­ται για ευνό­η­τους λόγους το βέτο της Τουρ­κίας, είναι ότι προ­σκλή­θη­καν χώρες που θα μπο­ρού­σαν να παίξουν ρόλο στην ειρη­νευ­τική δια­δι­κα­σία και δια­τη­ρούν δια­χρο­νι­κές σχέσεις με τη Λιβύη.

Την ίδια στιγμή στο εσω­τε­ρικό της χώρας παρα­κο­λου­θούμε μια πολιτική διαμάχη ανάμεσα στον ΣΥΡΙΖΑ και την κυβέρ­νηση με αφορμή τον απο­κλει­σμό της Ελλάδας από την Διά­σκεψη του Βερο­λί­νου.

«Το να επι­χαί­ρει ο ΣΥΡΙΖΑ επειδή η Ελλάδα δεν προ­σε­κλήθη σε μια διά­σκεψη οι ρίζες της οποίας χρο­νο­λο­γού­νται από εποχής του, μας ξεπερνά» δήλωσε ο κυβερ­νη­τι­κός εκπρό­σω­πος Στέλιος Πέτσας.

«Ας ανα­λο­γι­στεί τις ευθύνες του, καθώς τον Ιούνιο του 2015, οπότε η Γερ­μα­νία διορ­γά­νωσε την πρώτη συνά­ντηση υψηλών αξιω­μα­τού­χων του σχή­μα­τος Ρ5+5, που μετε­ξε­λί­χθηκε στη Δια­δι­κα­σία του Βερο­λί­νου, αμέλησε έστω να θέσει το ενδε­χό­μενο συμ­με­το­χής της Ελλάδας. Απούσα λοιπόν τότε η χώρα μας με ευθύνη του ΣΥΡΙΖΑ, όπως και στις δια­σκέ­ψεις του Αμπου Νταμπι (2017) και των Παρι­σίων (2018).

Ο ΣΥΡΙΖΑ όφειλε, επίσης, να γνω­ρί­ζει ότι η διά­σκεψη στο Παλέρμο απο­τέ­λεσε μια ιταλική πρω­το­βου­λία, τελείως ξεχω­ρι­στή δια­δι­κα­σία από αυτή του Βερο­λί­νου.

Τελικά, το μόνο πισω­γύ­ρι­σμα είναι η αλό­γι­στη από­πειρα κομ­μα­τι­κής εκμε­τάλ­λευ­σης της εξω­τε­ρι­κής πολι­τι­κής. Και σε αυτό, πάλι απο­μο­νω­μέ­νος βρί­σκε­ται.»

Ο ΣΥΡΙΖΑ ανέλυσε με μακρο­σκελή δήλωση του γιατί δεν φταίει εκείνος. Η ουσία ποια είναι; Ότι δυστυ­χώς δεν υπάρχει αρραγές εθνικό μέτωπο παρά τους κιν­δύ­νους που αντι­με­τω­πί­ζει η χώρα.

πηγή newpost.gr