Λυκούργος Λιακάκος: «Ο Έλληνας πρόεδρος του Eurogroup έχει σημασία, να κρατήσει τη σωστή γραμμή»

Να ξεκι­νή­σουμε από τις πρό­σφα­τες δηλώ­σεις του αμε­ρι­κα­νού προ­έ­δρου Ντό­ναλντ Τράμπ ο οποίος σε συνέ­ντευξή του στο Politico επι­τέ­θηκε κατά της Ευρώπης και των ευρω­παίων ηγετών. Θα ήθελα το σχόλιό σας.

Μπο­ρούμε να πούμε ότι είχε πολύ ενδια­φέ­ρον η συνέ­ντευξη του αμε­ρι­κα­νού προ­έ­δρου ενώ είχε μεγάλη σημασία που δόθηκε στην Politico –το αντί­παλο δέος, το σύστημα όπως λέει που τον κατα­κρί­νει κι έχει μια ιδε­ο­λο­γία τελείως αντί­θετη στο maga (Make America Great Again). Παρ’ όλα αυτά, θεωρεί ότι σφρα­γί­ζε­ται ως ο άνθρω­πος που δια­μορ­φώ­νει την Ευρώπη και σίγουρα του προ­σφέ­ρει ένα ‘εχθρικό’ ακρο­α­τή­ριο για να δείξει στη δική του βάση, ότι μπαίνει στο άντρο του συστή­μα­τος.

Είδαμε ότι η Ευρώπη, περι­γρά­φε­ται ως μια ήπειρος σε πολι­τι­σμική εξά­λειψη, που όμως απει­λεί­ται –όχι τόσο από τη Ρωσία- αλλά από τη μετα­νά­στευση, την πολι­τική ορθό­τητα και την ίδια την Ευρω­παϊκή Ένωση. Οι ΗΠΑ όπως λέει, θα καλ­λιερ­γή­σουν αντί­σταση στην τωρινή ευρω­παϊκή πορεία και μάλιστα, είπε ότι βλέπει με ενθου­σια­σμό την άνοδο των λεγό­με­νων ευρω­παϊ­κών κομ­μά­των (ήτοι Μαρίν Λε Πεν στη Γαλλία, Τζιόρ­τζια Μελόνι στην Ιταλία, Βίκτορ Όρμπαν στην Ουγ­γα­ρία κ.λπ.) –αυτής της ιδε­ο­λο­γίας της «σκληρής» δεξιάς. Από εκεί και πέρα, δια­πι­στώ­σαμε ότι ενώ το ΝΑΤΟ πρέπει να είναι ουδέ­τερη ομπρέλα, γίνεται πιο πολύ εργα­λείο πίεσης. Με λίγα λόγια τι λέει ο Τραμπ: δώστε 5% του ΑΕΠ σας, σκλη­ρύ­νετε τη στάση απέ­να­ντι στη μετα­νά­στευση, αλλάξτε το πολι­τικό σας προ­σω­πικό, δια­φο­ρε­τικά η αμε­ρι­κα­νική προ­στα­σία δεν είναι δεδο­μένη.

Επι­πλέον, αυτό που φαί­νε­ται από τη συνέ­ντευξή του είναι ότι ανοίγει ο δρόμος διάχυτα για μια ανοιχτή ανά­μειξη των ΗΠΑ στις ευρω­παϊ­κές εκλογές υπέρ των προ­α­να­φερ­θέ­ντων κομ­μά­των, χωρών και ιδε­ο­λο­γίας και το τελευ­ταίο: η Ρωσία, βλέπει τη Δύση να “τρώ­γε­ται” εσω­τε­ρικά, ενώ ο αμε­ρι­κα­νι­κός πρό­ε­δρος λέει δημόσια ότι η Ουκρα­νία χάνει, κι αυτός θέλει μόνον, να τελειώ­σει ο πόλεμος. Οπότε, βλέ­πουμε ότι τον συμ­φέ­ρει μια Ευρώπη διχα­σμένη και φοβι­σμένη, διότι με αυτό τον τρόπο θα είναι πιο εξαρ­τη­μένη από τις ΗΠΑ σε άμυνα, ενέρ­γεια και οπλισμό. Από την άλλη βέβαια, η Ευρώπη και οι ηγέτες της έχουν τερά­στια ευθύνη γι’ αυτό δυστυ­χώς. Είδαμε πώς δια­χει­ρί­στη­καν το θέμα του πολέμου –μάλιστα απο­κά­λεσε “ηλί­θιους” κάποιους. Ωστόσο, η Ευρώπη έχει όντως ζήτημα μετα­νά­στευ­σης, έχει θέμα ενερ­γεια­κού κόστους, ακρί­βειας, μείωσης στις κοι­νω­νι­κές δαπάνες, οι πολι­τι­κοί της ηγέτες απο­μα­κρύ­νο­νται από τον ευρω­παίο πολίτη.

Εάν όμως, η Ουκρα­νία συν­θη­κο­λο­γή­σει με την Ρωσία, εάν φανεί ότι ο Ρώσος πρό­ε­δρος, Βλα­ντι­μίρ Πούτιν είναι ο προ­νο­μια­κός συνο­μι­λη­τής του Τράμπ και εάν η Ρωσία γυρίσει στην G8 και απο­συρ­θούν οι κυρώ­σεις που έχουν επι­βλη­θεί, πώς αυτοί οι ηγέτες θα δικαιο­λο­γή­σουν την συνέ­χιση της πολε­μι­κής οικο­νο­μίας;

Ο Τραμπ, παρότι σε πολλά πράγ­ματα δεν έχει άδικο, φαί­νε­ται ότι πίσω από τη στάση του, κρύβει μια σκο­πι­μό­τητα διότι όσο πιο διχα­σμένη και φοβι­σμένη είναι η Ευρώπη, τόσο πιο πολύ θα εξαρ­τά­ται από τις ΗΠΑ σε θέματα ενέρ­γειας, άμυνας, εγγυ­ή­σεων ασφα­λείας και οπλι­σμού. Συνεπώς, δεν είναι μόνον ιδε­ο­λο­γι­κός αλλά και κυνικά στρα­τη­γι­κός.

Να περά­σουμε στο ζήτημα της Ουκρα­νίας. Οι ΗΠΑ μιλούν για εκλογές (κάτι που δέχεται και ο Ουκρα­νός πρό­ε­δρος, Βολο­ντί­μιρ Ζελέν­σκι) ενώ σχετικά με το ειρη­νευ­τικό σχέδιο υπάρχει ακόμη δρόμος μπροστά. Το ίδιο και με το ζήτημα των εδα­φι­κών παρα­χω­ρή­σεων.

Να σημειώσω ότι πραγ­μα­τικά συγκι­νού­μαι από τη γεν­ναιό­τητα με την οποία πολε­μάει ο Ουκρα­νι­κός λαός σαν Ιφι­γέ­νεια που θυσιά­ζε­ται εν μέσω δια­πλο­κής και συμ­φε­ρό­ντων. Αυτός ο πόλεμος θα μπο­ρούσε να μην είχε γίνει, εάν είχε τηρηθεί το Μίνσκ, εάν οι ευρω­παίοι είχαν πει το αυτο­νό­ητο. Η Ουκρα­νία δεν θα μπο­ρούσε ποτέ να μπει στο ΝΑΤΟ. Από εκεί και πέρα, ο Πούτιν έχει εξαγ­γεί­λει τα εδάφη αυτά (Ντον­μπάς, Ντο­νέ­τσκ και Λου­γκάνσκ) και τα έχει δηλώσει στο σύνταγμά του.

Προ­χω­ράει αργά και σταθερά ενώ έχει κατα­κτή­σει όλη την περιοχή αυτή τα τελευ­ταία 2,5 χρόνια. Συνεπώς, δεν θα στα­μα­τή­σει μέχρι να πάρει αυτό που θέλει.

Από την άλλη, πρέπει να μιλή­σουμε για τις τερά­στιες ευθύνες του Ζελέν­σκι, ο οποίος προ­χώ­ρησε σε έναν πόλεμο που μπο­ρούσε να απο­φύ­γει, μια κυβέρ­νηση που δεν έχει καμία αξιο­πι­στία διότι βρί­σκε­ται στο μάτι του κυκλώνα εν μέσω τερά­στιων σκαν­δά­λων δια­φθο­ράς σε πολλά ζητή­ματα. Κατα­λα­βαί­νετε ότι υπάρχει μεγάλη ανα­ξιο­πι­στία, κατά πόσο αυτή η χώρα θα μπο­ρέ­σει να προ­σε­ται­ρι­στεί τις δυτικές αξίες.

Ο Πούτιν, έχει κερ­δί­σει τον πόλεμο. Το θέμα είναι μέχρι πού θα φτάσει. Πρέπει κάπου να μπει ένα φρένο. Ωστόσο, έχει μεγάλη σημασία να μην χρη­σι­μο­ποι­η­θούν τα ρωσικά κρατικά κεφά­λαια (πάνω από 210 δισ. ευρώ) διότι εάν συμβεί αυτό, ανοί­γουμε τον ασκό του Αιόλου για την Ευρω­παϊκή Ένωση, καθώς υπάρ­χουν χώρες όπως, η Κίνα, οι Αρα­βι­κές χώρες, του Κόλπου, της κεντρι­κής Ασίας που έχουν κάνει άμεσες επεν­δύ­σεις στην Ευρώπη. Εάν γίνει κάτι τέτοιο, θα πληγεί η αξιο­πι­στία του ευρώ και θα υποστεί μεγάλη ζημιά. Να ξέρετε ότι οι πρώτες χώρες που πλη­ρώ­νουν τέτοια λάθη είναι οι ευά­λω­τες οικο­νο­μίες του νότου (όπως η Ελλάδα).

Η Ευρώπη πρέπει να αντι­με­τω­πί­ζει τις απειλές σωστά από τον βορά μέχρι τον νότο.

Για να κλεί­σουμε, θα ήθελα ένα σχόλιο για την εκλογή του κ. Κυριά­κου Πιερ­ρα­κάκη στην προ­ε­δρία του Eurogroup.

Σε αυτή την συγκυ­ρία, είναι πολύ σημα­ντικό να έχουμε νέο πρόεδρο Eurogroup, τον κ. Κυριάκο Πιερ­ρα­κάκη (ο οποίος είναι Έλληνας και μας κάνει να χαι­ρό­μα­στε γι’ αυτή την εξέλιξη). Είναι ένα μήνυμα προς τις αγορές ότι η χώρα που πριν από δέκα χρόνια κιν­δύ­νευε να βγει από το ευρώ, σήμερα βρί­σκε­ται στον πυρήνα της ευρω­παϊ­κής οικο­νο­μι­κής δια­κυ­βέρ­νη­σης. Ο Έλληνας πρό­ε­δρος του Eurogroup έχει σημασία, να κρα­τή­σει τη σωστή γραμμή: ναι στη στήριξη προς την Ουκρα­νία, αλλά χωρίς να υπο­νο­μεύ­σουμε το ευρώ, το κράτος δικαίου και τελικά, τα ίδια μας τα εθνικά συμ­φέ­ρο­ντα.