Ακύρωση χωροταξικού για τουρισμό από το ΣτΕ στους Λειψούς

Με απόφαση της Ολο­μέ­λειας του Συμ­βου­λίου της επι­κρα­τείας κατόπιν προ­σφυ­γής του Δήμου Λειψών, της Ελλη­νι­κής Εται­ρείας Περι­βάλ­λο­ντος και Πολι­τι­σμού (Ε.Ε.Π.Π) και της WWF ΕΛΛΑΣ ακυ­ρώ­θηκε το ειδικό χωρο­τα­ξικό του του­ρι­σμού, το οποίο δεν συμπε­ρι­λάμ­βανε κανένα περιο­ρι­σμό όσον αφορά την κατα­σκευή μεγάλων του­ρι­στι­κών μονάδων ακόμη και σε μικρά νησιά όπως οι Λειψοί.

Μια απόφαση – χαστούκι απέ­να­ντι σε κάθε είδους ισο­πε­δω­τι­κές λογικές που δεν υπα­κού­ουν στις πραγ­μα­τι­κές ανάγκες των μικρών κοι­νω­νιών αλλά απο­κλεί­ο­νται απέ­να­ντι στα μεγάλα συμ­φέ­ρο­ντα.

Ο ΔΗΜΑΡΧΟΣ

Φώτιος Μιχ. Μάγγος

Πιο συγκε­κρι­μένα:

Στην ακύρωση του ειδικού χωρο­τα­ξι­κού πλαι­σίου για τον του­ρι­σμό, που εγκρί­θηκε το 2013, προ­χώ­ρησε η Ολο­μέ­λεια του Συμ­βου­λίου της Επι­κρα­τείας. Πρό­κει­ται για ιδιαί­τερα αμφι­λε­γό­μενο νομο­θέ­τημα, που συγκέ­ντρωσε πλήθος αρνη­τι­κών απόψεων από ετε­ρό­κλη­τους φορείς (από τον ΣΕΒ και το Ξενο­δο­χειακό Επι­με­λη­τή­ριο μέχρι περι­βαλ­λο­ντι­κές οργα­νώ­σεις), κυρίως επειδή προάγει τη χωρο­θέ­τηση πολύ μεγάλων του­ρι­στι­κών εγκα­τα­στά­σεων. Το πλαίσιο ωστόσο δεν κρίθηκε από το ΣτΕ επί τους ουσίας αλλά ακυ­ρώ­θηκε για τυπι­κούς λόγους.

Ενάντια στο ειδικό χωρο­τα­ξικό του του­ρι­σμού είχαν ασκηθεί δύο προ­σφυ­γές: η μια ομαδική: από την Ελλη­νική Εται­ρεία Περι­βάλ­λο­ντος και Πολι­τι­σμού, τον Δικη­γο­ρικό Σύλλογο Αθηνών, τους Δήμους Λειψών και Κιμώλου, καθώς και περι­βαλ­λο­ντι­κές οργα­νώ­σεις. Και η δεύτερη από την περι­βαλ­λο­ντική οργά­νωση WWF Ελλάς.

«Η χθεσινή απόφαση της Ολο­μέ­λειας δίνει σημασία στην κοι­νω­νική συμ­με­τοχή, ανα­γο­ρεύ­ο­ντάς την σε ουσιώδη τύπο, που αν δεν τηρηθεί επι­φέ­ρει ακυ­ρό­τητα», εξηγεί η κ. Λούσι Κιου­σο­πού­λου, δικη­γό­ρος ενός εκ των προ­σφευ­γό­ντων. «Σύμφωνα με την απόφαση, δεν έγινε ο διά­λο­γος που έπρεπε κατά την εξέταση του πλαι­σίου από το Εθνικό Συμ­βού­λιο Χωρο­τα­ξίας, επο­μέ­νως υπο­βαθ­μί­στηκε η συμ­με­τοχή του κοινού». Το ΣτΕ όμως απέφυγε να μπει στην ουσία της υπό­θε­σης. «Ολα τα άλλα ζητή­ματα ουσίας, από τη δια­χεί­ριση των περιο­χών Natura έως τα σύνθετα του­ρι­στικά κατα­λύ­ματα παρα­μέ­νουν ανοιχτά, καθώς δεν κρί­θη­καν από το Δικα­στή­ριο».

Τι είχε συμβεί το 2013, κατά την υποβολή του πλαι­σίου στο Εθνικό Συμ­βού­λιο Χωρο­τα­ξίας; Πλήθος φορέων είχαν εκφρά­σει σοβαρές αντιρ­ρή­σεις, όπως ο Σύν­δε­σμος Επι­χει­ρή­σεων και Βιο­μη­χα­νιών (ΣΕΒ), το Οικο­νο­μικό Επι­με­λη­τή­ριο Ελλάδας και το Ξενο­δο­χειακό Επι­με­λη­τή­ριο Ελλάδας, οι σύλ­λο­γοι αρχι­τε­κτό­νων, πολε­ο­δό­μων και περι­φε­ρειο­λό­γων, καθώς και περι­βαλ­λο­ντι­κές οργα­νώ­σεις, όπως η Ελλη­νική Εται­ρεία Περι­βάλ­λο­ντος και Πολι­τι­σμού και η WWF Ελλάς. Ωστόσο, ο τότε πρό­ε­δρος του Εθνικού Συμ­βου­λίου Χωρο­τα­ξίας, γ.γ. του ΥΠΕΚΑ Σωκρά­της Αλε­ξιά­δης, είχε δρο­μο­λο­γή­σει μια κατα­γραφή απόψεων, αντί της θετικής ή αρνη­τι­κής γνω­μο­δό­τη­σης, καθώς οι περισ­σό­τε­ροι φορείς ήταν αρνη­τι­κοί, γεγονός που το ΥΠΕΚΑ ήθελε να απο­κρύ­ψει. Επίσης, το πλαίσιο έδωσε σαφή κατεύ­θυνση προς τη χωρο­θέ­τηση μεγάλων του­ρι­στι­κών εγκα­τα­στά­σεων, χωρίς να λαμ­βά­νει υπ’ όψιν τη φέρουσα ικα­νό­τητα των περιο­χών. Η επιλογή αυτή έγινε χωρίς να τεκ­μη­ριω­θεί επι­στη­μο­νικά η ύπαρξη μιας αγοράς γι’ αυτά τα του­ρι­στικά χωριά.