Πανδημία: Τα πανηγύρια προκαλούν διχασμό μεταξύ των πολιτών στη Pόδο

Τα πα­νη­γύ­ρια, που φέτος δεν εξαι­ρέ­θη­καν από τις επι­τρε­πό­με­νες εκ­δη­λώ­σεις στο πλαί­σιο του πε­ριο­ρι­σμού της δια­σπο­ράς του κο­ρω­νοϊ­ού, έχουν δι­χά­σει την το­πι­κή κοι­νω­νία με αφορ­μή την έξαρ­ση των κρου­σμά­των του Covid-19.

Πολ­λοί συ­μπο­λί­τες μας τάσ­σο­νται κατά της διορ­γά­νω­σης των πα­νη­γυ­ριών, που από την άλλη πλευ­ρά συ­γκε­ντρώ­νουν πολύ κόσμο ο οποί­ος ανα­ζη­τά τρό­πους να ξε­φύ­γει από μια προ­βλη­μα­τι­κή κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα.

Εκ­δη­λώ­σεις και πα­νη­γύ­ρια που διορ­γα­νώ­νο­νται από τις το­πι­κές κοι­νω­νί­ες και τους πο­λι­τι­στι­κούς συλ­λό­γους κάθε πε­ριο­χής και που ο θρη­σκευ­τι­κός χα­ρα­κτή­ρας τους συν­δέ­ε­ται άρ­ρη­κτα με τη δια­σκέ­δα­ση, πέ­ρυ­σι πα­ρα­πέμ­φθη­καν στις… κα­λέν­δες, πα­ρ΄ό­τι είχαν γίνει σε πολ­λές πε­ρι­πτώ­σεις οι σχε­τι­κές προ­ε­τοι­μα­σί­ες.

Φέτος τα πράγ­μα­τα είναι δια­φο­ρε­τι­κά και τα πα­νη­γύ­ρια διορ­γα­νώ­νο­νται, με απο­κο­ρύ­φω­μα αυτά του Δε­κα­πε­νταύ­γου­στου, με τρόπο που να θυ­μί­ζουν κάτι από… έστω με­ρι­κή κα­νο­νι­κό­τη­τα, πα­ρό­τι τα κρού­σμα­τα είναι κα­τα­κό­ρυ­φα αυ­ξη­μέ­να σε σχέση με πέ­ρυ­σι.

Στα τε­λευ­ταία χρό­νια, πλάι στους επι­δέ­ξιους χο­ρευ­τές και στους βαθιά θρη­σκευό­με­νους, συ­να­ντά κα­νείς όλο και πε­ρισ­σό­τε­ρους νέους αλλά και αλ­λο­δα­πούς του­ρί­στες που μοιά­ζουν να γοη­τεύ­ο­νται από το τε­λε­τουρ­γι­κό, οι ρίζες του οποί­ου χά­νο­νται στο πα­ρελ­θόν.

Κάθε χρόνο, ενό­ψει του «Πάσχα του Κα­λο­και­ριού» όλα τα νησιά της Δω­δε­κα­νή­σου, έκα­ναν ξε­χω­ρι­στές ετοι­μα­σί­ες για τον Δε­κα­πε­νταύ­γου­στο. Τα πα­τρο­γο­νι­κά σπί­τια άνοι­γαν και πάλι για να υπο­δε­χθούν συγ­γε­νείς και φί­λους, ακόμα και για ανά­παυ­λα των δύο τριών ημε­ρών, λόγω της οι­κο­νο­μι­κής και υγειο­νο­μι­κής κρί­σης.

Φέτος, η κί­νη­ση του Δε­κα­πε­νταύ­γου­στου ανα­μέ­νε­ται και πάλι αυ­ξη­μέ­νη, παρά την οι­κο­νο­μι­κή κρίση εξαι­τί­ας και του κο­ρω­νοϊ­ού. Η κί­νη­ση τις τε­λευ­ταί­ες ημέ­ρες αυ­ξή­θη­κε αι­σθη­τά στα κο­ντι­νά νησιά, καθώς παρά την οι­κο­νο­μι­κή στε­νό­τη­τα, η φι­λο­ξε­νία σε σπί­τια συγ­γε­νών και φίλων, απο­τε­λεί διέ­ξο­δο για τις δια­κο­πές των Ρο­δί­ων, όσων του­λά­χι­στον έχουν την δυ­να­τό­τη­τα να εκ­δρά­μουν.

Το «Πάσχα του κα­λο­και­ριού» έχει ως ση­μεία ανα­φο­ράς στη Ρόδο, την Ια­λυ­σό και την Κρε­μα­στή.

Στο χωριό της Κρε­μα­στής, σε μια από τις ωραιό­τε­ρες εκ­κλη­σί­ες που γιορ­τά­ζει την κοί­μη­ση της Θε­ο­τό­κου, συ­γκε­ντρώ­νο­νται πι­στοί και επι­σκέ­πτες από τη Ρόδο και ολό­κλη­ρη την Δω­δε­κά­νη­σο ενώ το με­γα­λύ­τε­ρο πα­νη­γύ­ρι σε έκτα­ση αλλά και σε διάρ­κεια με πλή­θος εκ­δη­λώ­σε­ων, για πρώτη φορά φέτος δεν θα πραγ­μα­το­ποι­η­θεί.

Η κοί­μη­ση της Θε­ο­τό­κου εκτός από την Κρε­μα­στή και την Ια­λυ­σό, εορ­τά­ζε­ται επί­σης στον Εμπω­να, στα Αφά­ντου στο Βάτι, στην Σά­λα­κο, στην Ιστριο, στον Ασκλη­πειό στην Νότια Ρόδο καθώς και σε πολλά εξω­κλή­σια και ναούς του νη­σιού.

Πα­ρό­λα αυτά, η συ­ζή­τη­ση για το κατά πόσον τε­λι­κά θα έπρε­πε να διορ­γα­νω­θούν πα­νη­γύ­ρια σε μια Ρόδο που «βρά­ζει» από τον κο­ρω­νο­ϊό έχει ανά­ψει για τα καλά, με τις δύο πλευ­ρές να προ­βάλ­λουν η κάθε μια τα δικά της επι­χει­ρή­μα­τα.

Στη μέση βρί­σκο­νται οι μι­κρο­πω­λη­τές, οι οποί­οι προ­σπα­θούν να τη­ρή­σουν τα μέτρα, να εξυ­πη­ρε­τή­σουν τον κόσμο και πα­ράλ­λη­λα να διεκ­δι­κή­σουν το δι­καί­ω­μά τους στην ερ­γα­σία, το οποίο -όπως υπο­στη­ρί­ζει μι­κρο­πω­λη­τής μι­λώ­ντας στη «δ»- κιν­δυ­νεύ­ει από τους αρ­νη­τές και όσους δεν τη­ρούν τα μέτρα προ­στα­σί­ας.

«Οι μι­κρο­πω­λη­τές, που πέ­ρυ­σι δεν μας επε­τρά­πη να δου­λέ­ψου­με στα πα­νη­γύ­ρια λόγω των μέ­τρων, στην με­γά­λη πλειο­νό­τη­τά τους είναι εμ­βο­λια­σμέ­νοι και έχουν βγει στο δρόμο μήπως πά­ρουν ένα με­ρο­κά­μα­το.

Δε φταί­νε τα πα­νη­γύ­ρια αν κα­τε­βαί­νουν οι ανεύ­θυ­νοι είτε ανεμ­βο­λί­α­στοι, είτε χωρίς μάσκα είτε και τα δύο. Εμείς τι φταί­με που επει­δή δεν θέ­λουν να εμ­βο­λια­στούν ή επει­δή δεν φο­ρά­νε μάσκα, να κλεί­σου­με και να μη δου­λέ­ψου­με;

Δεν είναι τα πα­νη­γύ­ρια το πρό­βλη­μα αλλά η ανευ­θυ­νό­τη­τα των υπο­λοί­πων. Κά­θο­μαι και φοράω 10 ώρες μάσκα, πα­ρό­λο που έχω κάνει το εμ­βό­λιο και όλοι είναι χύμα στο κύμα. Ποιοι είναι αυτοί που εμπο­δί­ζουν εμένα να δου­λέ­ψω;;; Αυτοί θα μου πλη­ρώ­σουν λο­γα­ρια­σμούς και θα μου δώ­σουν χρή­μα­τα;

Στη Παλιά Πόλη χαμός, εκεί γί­νε­ται κάθε μέρα πα­νή­γυ­ρι. Πρέ­πει δη­λα­δή να κλεί­σουν τα μα­γα­ζιά επει­δή ορι­σμέ­νοι είναι ανεύ­θυ­νοι; Γιατί πρέ­πει ο κάθε επι­χει­ρη­μα­τί­ας από τον μι­κρό­τε­ρο μέχρι το με­γα­λύ­τε­ρο, να επω­μι­στεί την έλ­λει­ψη ατο­μι­κής ευ­θύ­νης του κα­θε­νός που το παί­ζει υπε­ρά­νω ‘ιού’;

Απλά πλη­γώ­νο­μαι γιατί δου­λεύω μέρα νύχτα και είναι αμαρ­τία να κλεί­σουν εμένα, γιατί δεν θέ­λουν κά­ποιοι να τη­ρή­σουν έστω τα βα­σι­κά για την απο­φυ­γή με­τά­δο­σης του ιού», λέει χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά απο­δε­χό­με­νος ότι πολλά πα­νη­γύ­ρια λει­τουρ­γούν ως εστί­ες με­τά­δο­σης του ιού, εξαι­τί­ας των λίγων και όχι των πολ­λών που πει­θαρ­χούν.

«Ζούμε την δι­κτα­το­ρία των λίγων, ενα­ντί­ον των πολ­λών. Δεν φταί­νε τα πα­νη­γύ­ρια, φταί­νε εκεί­νοι που δεν τη­ρούν τα μέτρα, αυτοί ευ­θύ­νο­νται για τον δι­χα­σμό και για τον φόβο των ευ­συ­νεί­δη­των πο­λι­τών να πα­ρα­στούν σε εκ­δη­λώ­σεις», λέει χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά.