Εγκαινιάσθηκε η έκθεση ζωγραφικής της έκθεσης ζωγραφικής της Ροδίτισσας ζωγράφου Ειρήνης Βαζούκου

Πρίν λίγες ημέρες και συγκε­κρι­μένα στις 4 Ιουλίου πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­καν τα εγκαί­νια της 11ης ατο­μι­κής έκθεσης ζωγρα­φι­κής της Ροδί­τισ­σας ζωγρά­φου Ειρήνης Βαζού­κου με τίτλο ΄΄Ρίζες-Roots΄΄ στο Ιστο­ρικό Αρχείο -Μουσείο της Ύδρας.

Η νέα αυτή θεμα­τική ενότητα η οποία περι­λαμ­βά­νει 70 έργα μικρών και μεγάλων δια­στά­σεων είναι δου­λε­μένη τα τελευ­ταία 5 χρόνια και παρου­σιά­ζε­ται για πρώτη φορά στο σύνολό της σε εκθε­σιακό χώρο.

Στα εγκαί­νια μίλησε η Διευ­θύ­ντρια του Μου­σείου κ Ντίνα Αδα­μο­πού­λου λέγο­ντας:

” Η τέχνη είναι έρωτας ” είναι το ακρά­δα­ντο πιστεύω της Ειρήνης Βαζού­κου.

Σήμερα λοιπόν έχουμε την μεγάλη χαρά να φιλο­ξε­νούμε εδώ στην Ύδρα, στο νησί μας και στο χώρο μας, τη συμπα­τριώ­τισσα μου και αγα­πη­μένη φίλη, την γνωστή Ροδί­τισσα ζωγράφο Ειρήνη Βαζού­κου, με την εντυ­πω­σιακή της δουλειά, την, και πρω­το­πα­ρου­σια­ζό­μενη μάλιστα, θεμα­τική ενότητα με τίτλο “Roots -Ρίζες”. Ειδι­κό­τερα πρό­κει­ται για την τελευ­ταία δουλειά της δημιουρ­γού, 70 έργα δου­λε­μένα με βερνίκι , ακρυ­λικό και μελάνι σε καμβά, η οποία , όπως προ­α­νέ­φερα, για πρώτη φορά εκτί­θε­ται σήμερα στο σύνολό της.

Όπως βλέ­πουμε γύρω μας, η δουλειά της αφορά μεγάλα στην πλειο­νό­τητά τους έργα, που μπορεί μεν να μην απο­τε­λούν μια “εύπεπτη” συνη­θι­σμένη καλο­και­ρινή θέαση, τοπιο­γρα­φίες λ.χ., με θελ­κτικά χρώματα, περι­γρα­φι­κές εικόνες κλπ, απο­τε­λούν όμως μια βαθιά φιλο­σο­φη­μένη άποψη της καλ­λι­τέ­χνι­δας και της θέσης της για την ανθρώ­πινη υπό­σταση, εκφρα­σμένη με το χρω­στήρα της στον καμβά. Έργα που εντυ­πω­σιά­ζουν τόσο με το μέγεθος όσο και με το θέμα τους και οδηγούν το θεατή σε νέα μονο­πά­τια αισθη­τι­κής αντί­λη­ψης και μιας σίγουρα βαθύ­τε­ρης σκέψης.

Η πλα­τω­νική φιλο­σο­φική θεώρηση στην «Πολι­τεία» του μεγάλου Έλληνα φιλο­σό­φου για τον ποταμό Αμέλητα (φαντα­στι­κός ποταμός του Κάτω Κόσμου όπου οι ψυχές πίνουν νερό προ­σπα­θώ­ντας να ξανα­γυ­ρί­σουν στον κόσμο των ζώντων) ενέ­πνευ­σαν την Ειρήνη ταυ­τό­χρονα με τις βιω­μα­τι­κές της εμπει­ρίες, που, όπως η ίδια αφη­γεί­ται, μετα­τρά­πη­καν σε ρίζες και απο­τέ­λε­σαν γι ‘αυτήν το “συν­δε­τικό κρίκο ανάμεσα στα εγκό­σμια και το άγνωστο..”.

Η εικα­στική της αυτή ματιά απο­τε­λεί όντως μια πολύ ενδια­φέ­ρουσα πλευρά της ζωής της Ειρήνης Βαζού­κου, η οποία με μια ανα­μό­χλευση των μύχιων σκέψεων της και της μετου­σί­ω­σής τους σε τέχνη μέσω των Ριζών της παρου­σιά­ζει έναν άλλο ξεχω­ρι­στό κόσμο “προ­σγειω­μένο” μεν στη φθορά της καθη­με­ρι­νό­τη­τας, μετου­σιω­μένο όμως ταυ­τό­χρονα σε μια άφθαρτη πραγ­μα­τι­κό­τητα γεμάτη ουσια­στικό φως, χρω­μα­τική αρμονία και αφο­πλι­στική απλό­τητα..

Η ζωγρα­φική της, που ακόμα και σ’ αυτή της τη θεμα­τική είναι αναμ­φί­βολα ανθρω­πο­κε­ντρική, με τον άνθρωπο να γίνεται τροφή της φαντα­σίας της και την ανθρώ­πινη φιγούρα να ενυ­πάρ­χει άλλοτε ορατά, άλλοτε δια­κρι­τικά και ως υποψία μέσα στα έργα της, απο­δί­δει τις αφη­γη­μα­τι­κές της συν­θέ­σεις της με ένα χαρα­κτη­ρι­στικά προ­σω­πικό ύφος. Μέσω ακριβώς αυτής της ιδιαί­τε­ρης εκφρα­στι­κής τους έντασης οι ανθρώ­πι­νες φιγού­ρες στο έργο της Βαζού­κου είναι σα να συν­δια­λέ­γο­νται μόνιμα με τον παρελ­θό­ντα χρόνο στο τέλος όμως του ζωγρα­φι­κού τους ταξι­διού να επι­κοι­νω­νούν πάντοτε, σχεδόν, με το παρόν.

Η Ειρήνη Βαζού­κου είναι εντέλει μία από τις σύγ­χρο­νες Ελλη­νί­δες ζωγρά­φους που με το χρω­στήρα της γεμίζει αληθινά τις ψυχές μας με χρώματα τέχνης, πολι­τι­σμού και ευαι­σθη­σίας. Χάρη σ’ αυτήν και στα έργα της θα πραγ­μα­το­ποι­ή­σουμε, για όσο καιρό θα διαρ­κέ­σει η έκθεσή της στο Μουσείο μας, ένα ασυ­νή­θι­στα όμορφο ταξίδι.

Ας απο­λαύ­σουμε το έργο της και ας της ευχη­θούμε στην αγαπητή μας Ροδί­τισσα φίλη μια συνεχώς ανοδική καλ­λι­τε­χνική πορεία….

Ντίνα Αδα­μο­πού­λου

Η έκθεση θα διαρ­κέ­σει έως και τις 31 Ιουλίου και είναι ανοιχτή καθη­με­ρινά από τις 9.00 έως 4.00 και 7.30 έως 9.30