Xρ. Δουλκερίδης: «Ενα νησί σαν την Ρόδο, θα έπρεπε να έχει μια δυνατή τουριστική στρατηγική»

Οι Ιξέλ­λες είναι ένας από τους με­γα­λύ­τε­ρους Δή­μους στην πε­ρι­φέ­ρεια των Βρυ­ξελ­λών, είναι ο Δήμος όπου βρί­σκε­ται και το Ευ­ρω­παϊ­κό Κοι­νο­βού­λιο! Τα ηνία αυτού του ση­μα­ντι­κού Δήμου κρατά ο Χρή­στος Δουλ­κε­ρί­δης με κα­τα­γω­γή από τη Ρόδο. Γιος με­τα­να­στών αν­θρα­α­κω­ρύ­χων της δε­κα­ε­τί­ας του 1960 (η μη­τέ­ρα του είναι από τη Θολό), είναι ο πρώ­τος Έλ­λη­νας που κα­τα­λαμ­βά­νει Δήμο στην πε­ρι­φέ­ρεια των Βρυ­ξελ­λών.

Ο κ. Δουλ­κε­ρί­δης μπήκε στην πο­λι­τι­κή πριν από τριά­ντα πε­ρί­που χρό­νια, τα τε­λευ­ταία 20 με τους Οι­κο­λό­γους. Υπήρ­ξε υπουρ­γός στέ­γα­σης και του­ρι­σμού (την πε­ρί­ο­δο 2009-2014) και κα­τά­φε­ρε να «εκτο­πί­σει» από το Δήμο το κε­ντρο­δε­ξιό κόμμα MR, συ­γκε­ντρώ­νο­ντας πο­σο­στό της τάξης του 33%. Η σα­ρω­τι­κή νίκη, έκανε τους πο­λι­τι­κούς ανα­λυ­τές να μι­λούν για «πρά­σι­νο κύμα».

Τα­ξι­δεύ­ει συχνά στη Ρόδο και στην πρό­σφα­τή του επί­σκε­ψη μί­λη­σε στη «δη­μο­κρα­τι­κή» για την εκλο­γή του και την ανα­γκαιό­τη­τα της οι­κο­λο­γι­κής στρο­φής σε όλους τους το­μείς δρα­στη­ριο­τή­των.

• Υπάρ­χουν πολλά δη­μο­σιεύ­μα­τα στον ελ­λη­νι­κό τύπο για την με­γά­λη σας επι­τυ­χία να εκλε­γεί­τε δή­μαρ­χος Ιξελ­λών. Πόσο εύ­κο­λο ή δύ­σκο­λο ήταν να το πε­τύ­χε­τε αυτό;

Πάντα μου κά­νουν αυτή την ερώ­τη­ση και βέ­βαια πάντα η απά­ντη­ση είναι η ίδια. Πολ­λοί πι­στεύ­ουν ότι οφεί­λε­ται στην ελ­λη­νι­κή μου κα­τα­γω­γή…επει­δή οι Έλ­λη­νες δια­πρέ­που­με στο εξω­τε­ρι­κό.

Προ­σω­πι­κά, έχω να πω, πώς όταν ένα παιδί με ξένη κα­τα­γω­γή πε­τύ­χει σε ένα ξένο κρά­τος, η επι­τυ­χία του οφεί­λε­ται στο ίδιο το κρά­τος στο οποίο ζει. Εν προ­κει­μέ­νω το Βέλ­γιο μού έδωσε τη δυ­να­τό­τη­τα να απο­κτή­σω την Βελ­γι­κή εθνι­κό­τη­τα, να συμ­με­τέ­χω στις εκλο­γές και να διεκ­δι­κή­σω την ψήφο των συ­μπο­λι­τών μου.

Βέ­βαια υπάρ­χουν και πολ­λές άλλες χώρες που δί­νουν τέ­τοιες ευ­και­ρί­ες, δεν είναι μόνο το Βέλ­γιο. Θα έπρε­πε ίσως να πα­ρα­δειγ­μα­τι­στεί και η Ελ­λά­δα που έχει στεί­λει τα παι­διά της σε όλο τον κόσμο, σε χώρες που τους έδω­σαν τη δυ­να­τό­τη­τα να σπου­δά­σουν, να μορ­φω­θούν, να δια­πρέ­ψουν, να γί­νουν υπουρ­γοί, βου­λευ­τές…

Γιατί να μη βλέ­πει και η Ελ­λά­δα τα παι­διά της με τα ίδια μάτια, ανε­ξάρ­τη­τα από την κα­τα­γω­γή τους; Στο Βέλ­γιο δεν με αντι­με­τω­πί­ζουν ποτέ ως «Έλ­λη­να», πα­ρό­λο που η εμ­φά­νι­ση και το όνομά μου φα­νε­ρώ­νουν ότι έλκω την κα­τα­γω­γή μου από αλλού. Με θε­ω­ρούν έναν από αυ­τούς. Η Ελ­λά­δα άρ­χι­σε να εν­δια­φέ­ρε­ται για εμένα τώρα που έγινα δή­μαρ­χος, ενώ εκλέ­χτη­κα βου­λευ­τής πριν από 20 χρό­νια και υπήρ­ξα για πέντε χρό­νια υπουρ­γός.

• Τα ΜΜΕ κά­νουν λόγο για το πρά­σι­νο κύμα που κα­τέ­κτη­σε το Δήμο, όπου ανή­κει το Ευ­ρω­παϊ­κό Κοι­νο­βού­λιο, αφού το πο­σο­στό του 33% που λά­βα­τε είναι ιδιαί­τε­ρα υψηλό. Κα­τα­φέ­ρα­τε δε να εκτο­πί­σε­τε το κε­ντρο­δε­ξιό κόμμα MR που ήταν εδραιω­μέ­νο στο Δήμο σας. Πώς προ­έ­κυ­ψε αυτή η τόσο με­γά­λη άνο­δος των οι­κο­λό­γων;

Οι οι­κο­λό­γοι μπή­καν στην βελ­γι­κή Βουλή από το 1980, δεν είναι ένα κόμμα που μετρά με­ρι­κά χρό­νια ύπαρ­ξης και πα­ρέμ­βα­σης στα πο­λι­τι­κά πράγ­μα­τα της χώρας. Το πο­σο­στό του 33% είναι πραγ­μα­τι­κά σπά­νιο για το Δήμο μας, αφού είναι πολ­λές οι υπο­ψη­φιό­τη­τες και αυτό μπο­ρεί να το απο­δώ­σει κα­νείς σε μία σειρά από λό­γους.

Η οι­κο­λο­γία σε πολλά κράτη της Ευ­ρώ­πης, έχει κερ­δί­σει με­γά­λο πο­σο­στό των ψη­φο­φό­ρων, οι οποί­οι προ­έρ­χο­νται απ’ όλους τους πο­λι­τι­κούς χώ­ρους. Όλο και πε­ρισ­σό­τε­ροι συ­νει­δη­το­ποιούν ότι δεν μπο­ρού­με να συ­νε­χί­σου­με να πα­ρά­γου­με και να κα­τα­να­λώ­νου­με με τον ίδιο τρόπο που κά­νου­με όλα αυτά τα χρό­νια. Με τα τω­ρι­νά δε­δο­μέ­να θα έπρε­πε να εί­χα­με πέντε πλα­νή­τες σαν τη γη, δεν αρ­κούν οι φυ­σι­κοί πόροι της γης μας.

Είτε είσαι, δε­ξιός, ακρο­δε­ξιός, ακρο­α­ρι­στε­ρός, κε­ντρώ­ος ή οτι­δή­πο­τε άλλο, τα πράγ­μα­τα είναι απλά. Δεν μπο­ρεί μία γη να πα­ρά­γει πέντε φορές πάνω από τις δυ­να­τό­τη­τές της! Εμείς ερ­χό­μα­στε να προ­τεί­νου­με λύ­σεις, λύ­σεις που έχουν αρ­χί­σει να βλέ­πουν πολύ σο­βα­ρά οι Ευ­ρω­παί­οι και κυ­ρί­ως η νε­ο­λαία η οποία υπο­στη­ρί­ζει πολύ το πρό­γραμ­μά μας. Σχε­δόν κάθε εβδο­μά­δα ομά­δες νέων δια­δη­λώ­νουν για την κλι­μα­τι­κή αλ­λα­γή, την υπερ­θέρ­μαν­ση του πλα­νή­τη και για όποιο άλλο θέμα μπο­ρεί­τε να φα­ντα­στεί­τε το οποίο απει­λεί το πε­ρι­βάλ­λον και που θα βρουν μπρο­στά τους οι μελ­λο­ντι­κές γε­νιές.

Υπάρ­χει λοι­πόν με­γά­λη ευαι­σθη­το­ποί­η­ση στην Ευ­ρώ­πη γύρω από τα θέ­μα­τα αυτά. Όλα τα υπό­λοι­πα κόμ­μα­τα, δεν έχουν λάβει υπόψη την κρι­σι­μό­τη­τα της κα­τά­στα­σης, όταν μι­λά­νε για την οι­κο­λο­γία. Προ­σω­πι­κά, πι­στεύω ότι ήμουν τη σωστή στιγ­μή στο κα­τάλ­λη­λο μέρος. Ήταν θε­τι­κό το momentum για την εκλο­γή μου. Οι συ­μπο­λί­τες μου με γνώ­ρι­ζαν, ξέ­ρα­νε τις θέ­σεις μου, με εμπι­στεύ­ο­νταν για την εμπει­ρία μου. Η εμπι­στο­σύ­νη των πο­λι­τών στο πρό­σω­πό μου, συ­νέ­πε­σε με την ανη­συ­χία και το εν­δια­φέ­ρον για την εφαρ­μο­γή αει­φό­ρων πο­λι­τι­κών και την υιο­θέ­τη­ση ενός πιο οι­κο­λο­γι­κού τρό­που ζωής.

• Ποιες είναι οι προ­τε­ραιό­τη­τές σας λοι­πόν;

Όταν έθεσα υπο­ψη­φιό­τη­τα δεν φα­ντα­ζό­μουν ότι θα εκλε­γώ. Για πάρα πολλά χρό­νια οι πο­λί­τες ψή­φι­ζαν με τον ίδιο τρόπο, ακο­λου­θού­σαν τις ίδιες ιδε­ο­λο­γί­ες και επέ­λε­γαν τα ίδια πρό­σω­πα. Το τόλ­μη­σα και το έκανα όπως εγώ πί­στευα. Έκανα μία κα­μπά­νια με αυ­θε­ντι­κό­τη­τα, δεν άρ­χι­σα να λέω πα­ρα­μύ­θια, δεν πή­γαι­να σε μέρη που δεν είχα πάει ποτέ ξανά, δεν κέ­ρα­σα κα­φέ­δες… Έδωσα προ­τε­ραιό­τη­τα στο όραμα, στο στόχο και στις ιδέες. Δια­πί­στω­σα ότι κα­νείς από τους αντι­πά­λους μου, δεν το έκανε αυτό. Κα­νείς δεν πα­ρου­σί­α­σε πρό­γραμ­μα.

Η οι­κο­λο­γία έχει να κάνει με την αρ­μο­νι­κή συμ­βί­ω­ση των αν­θρώ­πων πρω­τί­στως. Στο Δήμο μας ζουν 150 δια­φο­ρε­τι­κές εθνι­κό­τη­τες! Όταν κά­ποιος είναι απο­τε­λε­σμα­τι­κός, όταν έχει ιδέες και προ­τά­σεις, όταν είναι έντι­μος, κερ­δί­ζει την εμπι­στο­σύ­νη των πο­λι­τών. Δεν ακο­λου­θώ την πε­πα­τη­μέ­νη. Όταν παίρ­νω μία από­φα­ση μπορώ να την τεκ­μη­ριώ­σω, να εξη­γή­σω τους λό­γους κι έτσι επέρ­χε­ται η ισορ­ρο­πία.

Θέτω λοι­πόν την αρ­μο­νι­κή συμ­βί­ω­ση όλων μας ως βα­σι­κή προ­τε­ραιό­τη­τα. Πολύ ψηλά στην ατζέ­ντα είναι και η οι­κο­λο­γι­κή στρο­φή της οι­κο­νο­μί­ας, πράγ­μα που ση­μαί­νει ότι θα πρέ­πει να αλ­λά­ξου­με πολ­λές από τις συ­νή­θειές μας για να βελ­τιώ­σου­με τον αέρα που ανα­πνέ­ου­με, τον τρόπο που πα­ρά­γου­με ό,τι κα­τα­να­λώ­νου­με, για να ζούμε σε ένα πρά­σι­νο και αει­φό­ρο πε­ρι­βάλ­λον.

• Υπάρ­χουν όμως αντι­δρά­σεις σε τέ­τοιες πρα­κτι­κές;

Γί­νε­ται προ­σπά­θεια από τα υπό­λοι­πα κόμ­μα­τα, κυ­ρί­ως τώρα που δια­νύ­ου­με προ­ε­κλο­γι­κή πε­ρί­ο­δο λόγω των επι­κεί­με­νων ευ­ρω­ε­κλο­γών, να μας πλή­ξουν επει­δή τα πο­σο­στά μας ανε­βαί­νουν. Προ­σπα­θούν να ανα­κό­ψουν την πο­ρεία μας, λέ­γο­ντας ότι θα αυ­ξή­σου­με τους φό­ρους, σαν να ήμα­σταν ανέ­κα­θεν στην κυ­βέρ­νη­ση και θε­σπί­σα­με όλους τους φό­ρους που πλη­ρώ­νου­με σή­με­ρα. Το οι­κο­λο­γι­κό χρέος που πλη­ρώ­νου­με και που θα πλη­ρώ­σου­με στο μέλ­λον, επει­δή όσοι κυ­βερ­νού­σαν δεν πήραν τα μέτρα που έπρε­πε, είναι πολύ με­γα­λύ­τε­ρο.

Υπάρ­χουν εύ­κο­λες λύ­σεις, στο πώς χτί­ζου­με, στο πώς πα­ρά­γου­με, στο πώς κα­τα­να­λώ­νου­με… Πρέ­πει το κρά­τος να μας πει πώς θα κά­νου­με το κα­θε­τί, να δίνει την κα­τευ­θυ­ντή­ρια γραμ­μή.

• Ποια είναι η άποψή σας για το debate στο Δήμο Ρόδου με θέμα την οι­κο­λο­γία;

Αρ­χι­κά είναι θε­τι­κό που έγινε μία συ­ζή­τη­ση για το θέμα αυτό. Στην πο­λι­τι­κή έχει ση­μα­σία να αρ­χί­σει κάτι να συ­ζη­τιέ­ται. Δια­φο­ρε­τι­κά, εάν κάτι είναι έξω από την ατζέ­ντα, δεν θα προ­χω­ρή­σει ποτέ.

Δεν άκου­σα όλο το debate αλλά μόνο με­ρι­κές απα­ντή­σεις. Μπορώ όμως να πω ότι οι ιδέες που εκ­φρά­στη­καν είναι κλα­σι­κές, θα έλεγα ότι είναι της πε­ρα­σμέ­νης 15ετίας. Υπήρ­ξαν επι­χει­ρή­μα­τα που δεν ήταν επί­και­ρα, ενώ υπάρ­χουν πε­ρισ­σό­τε­ρες προ­τά­σεις και λύ­σεις. Δεν αρκεί π.χ. να λες πώς θα δια­χει­ρι­στείς τα απορ­ρίμ­μα­τα, αλλά θα πρέ­πει να έρ­χε­σαι με μία πρό­τα­ση για το πώς θα τα μειώ­σεις.

Η Ρόδος είναι ένα από τα πιο όμορ­φα νησιά της Με­σο­γεί­ου. Δεν είναι ένα μικρό νησί. Θα μπο­ρού­σε να πρω­το­στα­τεί στην αει­φο­ρία. Πρέ­πει να θέσει στό­χους. Ένας τέ­τοιος στό­χος θα ήταν να γίνει έως το 2030 το πιο οι­κο­λο­γι­κό νησί στο Αι­γαίο, να εφαρ­μο­στούν ανά­λο­γες πο­λι­τι­κές σε όλους τους το­μείς δρα­στη­ριο­τή­των και κυ­ρί­ως στην κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα. Να υπο­στη­ρι­χθεί το project αυτό από αν­θρώ­πους έμπει­ρους της το­πι­κής κοι­νω­νί­ας.

Όλα αυτά τα θέ­μα­τα σχε­δόν κα­νείς δεν τα θίγει. Στην Ελ­λά­δα και στη Ρόδο, ό,τι και αν γί­νε­ται προς την επι­θυ­μη­τή κα­τεύ­θυν­ση έχει απο­σπα­σμα­τι­κό χα­ρα­κτή­ρα επει­δή μας υπο­χρε­ώ­νει η Ευ­ρώ­πη ή επει­δή κά­ποιος κα­τά­λα­βε ότι κάτι πρέ­πει να γίνει, λεί­πει όμως η στρα­τη­γι­κή που θα πρέ­πει να εφαρ­μό­σει ο Δήμος.

Δεν νο­εί­ται να χρη­σι­μο­ποιού­νται στα ξε­νο­δο­χεία ντο­μά­τες Βελ­γί­ου και τα χω­ρά­φια να μέ­νουν ανεκ­με­τάλ­λευ­τα. Δεν νο­εί­ται να μην μειώ­νου­με τα απορ­ρίμ­μα­τα και την ενέρ­γεια που κα­τα­να­λώ­νου­με…

• Δια­τε­λέ­σα­τε υπουρ­γός του­ρι­σμού. Ποια είναι η άποψή σας για τον του­ρι­σμό της Ρόδου;

Θα έλεγα ότι ο του­ρι­σμός εξε­λίσ­σε­ται χωρίς καμία στρα­τη­γι­κή. Ένα νησί σαν τη Ρόδο θα έπρε­πε να έχει μία δυ­να­τή του­ρι­στι­κή στρα­τη­γι­κή και να μην ανα­λώ­νε­ται μόνο στις του­ρι­στι­κές αφί­ξεις, στον αριθ­μό των επι­σκε­πτών.

Ποιος κερ­δί­ζει από το του­ρι­σμού του all inclusive; Ποιος κερ­δί­ζει από αυτό το μο­ντέ­λο; Οι αντα­γω­νι­στές θα είναι πάντα πιο οι­κο­νο­μι­κοί από εμάς. Εμείς πρέ­πει να επεν­δύ­σου­με σε κάτι δια­φο­ρε­τι­κό, να στο­χεύ­σου­με στην ποιό­τη­τα. Θα πρέ­πει κά­πο­τε να πα­ρα­δε­χθού­με ότι μπο­ρεί να είναι κα­λύ­τε­ρα, να έχου­με λι­γό­τε­ρο αλλά ποιο­τι­κό­τε­ρο του­ρι­σμό. Δύ­σκο­λο βέ­βαια να πα­ρα­δε­χθεί κάτι τέ­τοιο κα­νείς…

• Βρι­σκό­μα­στε λίγες μέρες πριν τις ευ­ρω­ε­κλο­γές. Ποιο είναι το δια­κύ­βευ­μα; Πι­στεύ­ε­τε ότι θα ενι­σχυ­θούν οι Οι­κο­λό­γοι σε αυτή την ανα­μέ­τρη­ση;

Δύο κιν­δύ­νους δια­τρέ­χει Ευ­ρώ­πη. Ο ένας είναι να πάρει ακρο­δε­ξιά κα­τεύ­θυν­ση, πράγ­μα που θα έχει ολέ­θριες συ­νέ­πειες και ο δεύ­τε­ρος είναι να μην πάρει μέτρα οι­κο­λο­γί­ας όπως κά­νουν άλλες ήπει­ροι. Στην οι­κο­λο­γι­κή οδό θα στρα­φούν όλοι τε­λι­κά. Αν δεν κα­τα­λά­βου­με ότι η αει­φο­ρία είναι το μέλ­λον, θα εί­μα­στε η πιο οπι­σθο­δρο­μι­κή ήπει­ρος στο κόσμο πα­ρό­λο που θέ­λου­με να απο­κα­λού­μα­στε προ­ο­δευ­τι­κοί. Η θα επι­λέ­ξεις την οι­κο­λο­γία από υπο­χρέ­ω­ση και θα το πλη­ρώ­σεις ακρι­βά ή από επι­λο­γή με στόχο, όραμα και στρα­τη­γι­κή και θα έχεις τα αντί­στοι­χα οφέλη.