«Η αλήθεια για το πρόβλημα της παράνομης μετανάστευσης μέσα από 6 ερωτήσεις και απαντήσεις»

Παρέμ­βαση του Βου­λευτή Δωδε­κα­νή­σου

– Που οδηγεί η πολι­τική της κυβέρ­νη­σης του κ. Τσίπρα που δια της αρμό­διας Υπουρ­γού δηλώνει ότι όλοι είναι πρό­σφυ­γες και δεν υπάρ­χουν παρά­νο­μοι μετα­νά­στες;

Η κυβέρ­νηση ουσια­στικά προ­σκα­λεί τους παρά­νο­μους μετα­νά­στες στη χώρα. Η ταυ­το­ποί­ηση και ο χαρα­κτη­ρι­σμός τους, ως προ­σφύ­γων, είναι αδύνατο να υπάρξει τη στιγμή που ούτε νομι­μο­ποι­η­τικά έγγραφα φέρουν και δηλώ­νουν ακόμα και ψευδή στοι­χεία.

Είναι χαρα­κτη­ρι­στικό ότι, εντελώς τυχαία, ανα­κα­λύ­φθηκε Τσε­τσέ­νος τρο­μο­κρά­της που παρί­στανε τον πρό­σφυγα.

Η δήλωση της κα. Χρι­στο­δου­λο­πού­λου υπο­δει­κνύει ότι η κυβέρ­νηση «παίζει με τη φωτιά», είναι εγκλω­βι­σμένη σε θέσεις και ιδε­ο­λη­ψίες που απο­τε­λούν μειο­ψη­φία στην ελλη­νική κοι­νω­νία.

-Η Frontex τι ρόλο παίζει, έχουν αξιο­λο­γη­θεί το έργο και οι δομές της;

Με ένα προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό λίγο πάνω από τα 85 εκ. ευρώ, η Frontex δεν λει­τουρ­γεί όπως θα μπο­ρούσε. Η Frontex, ουσια­στικά, απο­τε­λεί δύναμη φρού­ρη­σης των θαλάσ­σιων συνόρων της χώρας και κατ’ επέ­κταση της Ε.Ε. Έχει περιο­ρι­στεί, όμως, σε τρο­χο­νόμο των μετα­να­στευ­τι­κών ροών, μηχα­νι­σμό διά­σω­σης και κατα­γρα­φής παρά­νο­μων μετα­να­στών.

Η Frontex, ως μηχα­νι­σμός φρού­ρη­σης των θαλάσ­σιων συνόρων μας, έχει απο­τύ­χει.

Δύο λύσεις υπάρ­χουν: ή θα ενι­σχυ­θούν ο προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός, τα μέσα και το προ­σω­πικό της Frontex ή θα καταρ­γη­θεί και στη θέση της θα δημιουρ­γη­θεί μία Task Force, μία ισχυρή διευ­ρω­παϊκή δύναμη φρού­ρη­σης των θαλάσ­σιων συνόρων μας.

– Τι υπο­κρύ­πτει η δημιουρ­γία μόνιμων κέντρων φιλο­ξε­νίας προ­σφύ­γων ή μετα­να­στών στα ελλη­νικά νησιά;

Είναι σαφέ­στατη η πρόθεση κάποιων να κρα­τή­σουν τον μεγάλο αριθμό παρά­νο­μων μετα­να­στών, όσο γίνεται περισ­σό­τερο, στα νησιά προ­κει­μέ­νου να μην συρ­ρέ­ουν όλοι στην Αττική.

Αυτή είναι η μία όψη, γιατί υπάρχει και η άλλη όψη που είναι η μετα­τροπή των νησιών μας σε πόλο έλξης για τους παρά­νο­μους μετα­νά­στες αλλά και η στα­διακή απα­ξί­ωση και υπο­βάθ­μισή τους ως του­ρι­στι­κών προ­ο­ρι­σμών.

– Με ποιο τρόπο μπορεί να αντι­δρά­σει η Ελλάδα και να κατα­στή­σει το πρό­βλημα που αντι­με­τω­πί­ζει, ευρω­παϊκό πρό­βλημα;

Σίγουρα το πρό­βλημα δεν αντι­με­τω­πί­ζε­ται με το να απει­λούμε τους εταί­ρους μας ότι θα στεί­λουμε τζι­χα­ντι­στές σε όλη την Ευρώπη. Αντι­με­τω­πί­ζε­ται με συνεν­νό­ηση και συνερ­γα­σία με τους εταί­ρους μας και χώρες, όπως η Ιταλία, που αντι­με­τω­πί­ζουν το ίδιο πρό­βλημα.

Οι συν­θή­κες είναι ώριμες για την επι­και­ρο­ποί­ηση και πλήρη εφαρ­μογή του Ευρω­παϊ­κού Συμ­φώ­νου για τη μετα­νά­στευση και το άσυλο, που υπο­γρά­φηκε το 2008 στο Παρίσι.

Αυτό σημαί­νει ανα­λο­γική ανάληψη βαρών, που απορ­ρέ­ουν από τη φιλο­ξε­νία ή την παροχή ασύλου σε παρά­νο­μους μετα­νά­στες από όλες τις χώρες της Ε.Ε.

– Μπορεί η Ελλάδα να αντέξει μια ανε­ξέ­λεγ­κτη αύξηση των μετα­να­στευ­τι­κών ροών; Τι πρέπει να γίνει;

Η Ελλάδα δεν μπορεί να αντέξει και να δια­χει­ρι­στεί μόνη της αυτό το πρό­βλημα. Είναι ξεκά­θαρο και οι λαν­θα­σμέ­νες επι­λο­γές της κυβέρ­νη­σης το κάνουν ακόμα πιο ξεκά­θαρο.

Χρειά­ζε­ται μια Ευρω­παϊκή Πολι­τική για το μετα­να­στευ­τικό σε τρεις άξονες:

α. Κοινό θεσμικό πλαίσιο για την παροχή ασύλου. Να τεθεί όριο για την παροχή ασύλου ανάλογα με τον πλη­θυ­σμό, την έκταση και τα οικο­νο­μικά δεδο­μένα κάθε χώρας-μέλους της Ε.Ε

β. Κατα­στολή της παρά­νο­μης μετα­νά­στευ­σης με την απο­τε­λε­σμα­τική προ­στα­σία και φρού­ρηση των θαλάσ­σιων συνόρων.

γ. Ανα­θε­ώ­ρηση του κανο­νι­σμού Δου­βλίνο, στη βάση της ανα­λο­γι­κό­τη­τας των ευθυνών και της κατα­νο­μής των βαρών όλων των χωρών της Ε.Ε.

– Υπάρχει συνερ­γα­σία με χώρες όπως η Τουρκία και χώρες της Αφρικής, από τις οποίες διεκ­πε­ραιώ­νο­νται στα ελλη­νικά νησιά, οι παρά­νο­μοι μετα­νά­στες;

Υπάρ­χουν συμ­φω­νίες οι οποίες δεν τηρού­νται.

Η Ευρω­παϊκή Ένωση είναι αυτή που πρέπει να δια­πραγ­μα­τευ­θεί με αυτές τις χώρες και να απαι­τή­σει την τήρηση των συμ­φω­νιών για την κατα­πο­λέ­μηση της παρά­νο­μης μετα­νά­στευ­σης.

Απέ­να­ντι στη μη τήρηση των συμ­φω­νιών από αυτές τις χώρες, πρέπει να εξε­τα­στεί το ενδε­χό­μενο των οικο­νο­μι­κών κυρώ­σεων από την πλευρά της Ε.Ε. Είναι ο μόνος τρόπος για να υπάρξει συμ­μόρ­φωση.

Οι πρό­σφυ­γες ή οι παρά­νο­μοι μετα­νά­στες δεν έρχο­νται με δικά τους μέσα στα νησιά μας. Τους μετα­φέ­ρουν δου­λέ­μπο­ροι από γει­το­νι­κές χώρες και αυτό απο­τε­λεί ευθύνη των συγκε­κρι­μέ­νων χωρών.