FAZ: Η ντροπαλή φτώχεια της Ελλάδας

Η ένδεια δεν έχει πλέον φυλή και χρώμα. Μέχρι πριν από λίγα χρόνια οι μόνοι που ανα­ζη­τού­σαν στην Αθήνα ένα πιάτο φαγητό ήταν μετα­νά­στες. Τώρα, στην ίδια μοίρα βρί­σκο­νται και αρκετοί Έλληνες.

Το απο­κα­λυ­πτικό ρεπορ­τάζ της γερ­μα­νι­κής εφη­με­ρί­δας FAZ και του δημο­σιο­γρά­φου Φίλιπ Πλίκερτ (ταξί­δευσε ως την Αθήνα για τις ανάγκες του θέματος) ανα­δει­κνύει για πολ­λο­στή φορά το κύμα των νεό­πτω­χων που έχει εμφα­νι­στεί στην Ελλάδα και κυρίως στα μεγάλα αστικά κέντρα, ως απο­τέ­λε­σμα της οικο­νο­μι­κής κρίσης.

Ανα­φέ­ρει πως ακόμη και τώρα υπάρ­χουν Έλληνες που ντρέ­πο­νται για τη φτώχεια τους και προ­σπα­θούν να την κρύψουν. Αν και πολλοί από αυτούς που υπέ­στη­σαν μεγάλες ζημίες, ως απο­τέ­λε­σμα της οικο­νο­μι­κής κρίσης, ανα­γκά­ζο­νται να ζητούν ένα πιάτο φαγητό στις «τρά­πε­ζες γευ­μά­των». Ήτοι, σε σημεία που δια­νέ­με­ται δωρεάν φαγητό. Ένα τέτοιο σημείο βρί­σκε­ται στη Σοφο­κλέ­ους.

Ο δημο­σιο­γρά­φος κατα­γρά­φει την εικόνα όσο πιο ανά­γλυφα μπορεί: βλέπει κυρίως άνδρες όλων των ηλικιών και των φυλών, ενώ δεν λείπουν οι γυναί­κες και τα παιδιά. Συνα­ντάει μια Αγγλίδα, την Τζέιν, που ζει στην Αθήνα εδώ και 40 χρόνια και προ­σφέ­ρει εθε­λο­ντική εργασία. Οι άνθρω­ποι στέ­κο­νται στωικά στην ουρά και περι­μέ­νουν να πάρουν το πολυ­πό­θητο πλα­στικό πιάτο της ημέρας (φασόλια με σάλτσα και ένα κου­λούρι). Άνθρω­ποι πει­να­σμέ­νοι και κατα­πο­νη­μέ­νοι δεν διστά­ζουν να ανοί­ξουν αμέσως το πακέτο και να φάνε στη μέση του δρόμου, δίχως να ενδια­φέ­ρο­νται για την εικόνα που παρου­σιά­ζουν στους περα­στι­κούς.

800 γεύματα την ημέρα

Ο πάτερ Μάλκολμ, ένας αγγλι­κα­νός ιερέας που μετέχει στο πρό­γραμμα, ανα­φέ­ρει πως καθη­με­ρινά δια­νέ­μο­νται 800 γεύματα τα οποία οργα­νώ­νει και χρη­μα­το­δο­τεί η Ορθό­δοξη Εκκλη­σία. «Το πρό­γραμμα ξεκί­νησε από έξι χρόνια. Στην αρχή δημιουρ­γή­θηκε να προ­σφέ­ρει βοήθεια στους μετα­νά­στες από την Παλαι­στίνη. Καθώς, όμως, βάθαινε η κρίση στην Ελλάδα, ολοένα και περισ­σό­τερο εμφα­νί­ζο­νταν Έλληνες. Τώρα, τα 2/3 των ατόμων που στέ­κο­νται στην ουρά είναι Έλληνες και μόλις το 1/3 μετα­νά­στες». Μια φευ­γα­λέα ματιά δεν σε πείθει πως οι άνθρω­ποι αυτοί βρί­σκο­νται κάτω από καθε­στώς άμεσης ανάγκης. Φορούν καθαρά ρούχα και δεν δεί­χνουν ατη­μέ­λη­τοι. Κι όμως, κατά βάθος είναι άνθρω­ποι που δεν έχουν τη δυνα­τό­τητα να εξοι­κο­νο­μή­σουν το καθη­με­ρινό πιάτο στους εαυτούς τους και τις οικο­γέ­νειές τους.

Ο πατέρας Μάλκολμ λέει πως στην αρχή υπήρξαν προ­στρι­βές ανάμεσα σε μου­σουλ­μά­νους και χρι­στια­νούς που προ­έρ­χο­νταν από αφρι­κα­νι­κές χώρες. Έτσι, η Εκκλη­σία απο­φά­σισε να χωρίσει τα μέρη στα οποία πρέπει να προ­σέρ­χο­νται οι μετα­νά­στες και οι φτωχοί για να παίρ­νουν το φαγητό τους – σε άλλο μέρος πηγαί­νουν οι χρι­στια­νοί και σε άλλο οι μου­σουλ­μά­νοι.

Το κόστος

Το κόστος των γευ­μά­των είναι σοβαρό θέμα, γι’ αυτό και ο πατέρας Μάλκολμ κάνει έκκληση για περισ­σό­τε­ρες δωρεές από ανθρώ­πους που έχουν χρήματα. Το κόστος του ημε­ρή­σιου σιτη­ρε­σίου υπο­λο­γί­ζε­ται στα 73 λεπτά ανά πιάτο. Όπως λέει, όμως, προ­σφέ­ρει χαμό­γελα και για μισή ώρα, οπότε και έχει γίνει η διανομή του φαγητού, επι­κρα­τεί μια παρά­ξενη ειρήνη στην Ομόνοια.

Οι Έλληνες

Όπως ανα­φέ­ρει το ρεπορ­τάζ, οι περισ­σό­τε­ροι Έλληνες που έρχο­νται στην τράπεζα τρο­φί­μων δεν είναι άστεγοι, επι­βιώ­νουν κάνο­ντας δου­λειές του ποδα­ριού ή ανα­γκά­ζο­νται να δου­λεύ­ουν ως αδή­λω­τοι εργάτες. Ως απο­τέ­λε­σμα αυτής της κατά­στα­σης είναι να ανα­ζη­τούν ένα δωρεάν πιάτο φαγητό που υπό άλλες συν­θή­κες δεν θα το είχαν. Ο πατέρας Μάλκολμ λέει στον δημο­σιο­γράφο: «Στην αρχή ο ΣΥΡΙΖΑ είχε κρα­τή­σει εχθρική στάση προς την Εκκλη­σία. Στη συνέ­χεια, όμως, συνει­δη­το­ποί­ησε το σημα­ντικό έργο που κάνει η Ορθό­δοξη Εκκλη­σία. Σε όλη την Ελλάδα προ­σφέ­ρει 250.000 γεύματα σε άπορους ανθρώ­πους, οι περισ­σό­τε­ροι εξ αυτών είναι Έλληνες». Οι αντι­δρά­σεις των ανθρώ­πων ποι­κί­λουν. Στην αρχή ήταν θυμω­μέ­νοι και επι­θε­τι­κοί. Πλέον, έπειτα από έξι χρόνια ανέ­χειας, έχουν παρα­δο­θεί στη μοίρα τους και νιώθουν κου­ρα­σμέ­νοι.

Τα «μαξι­λά­ρια»

Κατά τον Νίκο Βέττα, καθη­γητή Οικο­νο­μι­κών και διευ­θυ­ντή του ΙΟΒΕ, υπάρ­χουν τρεις λόγοι που υπάρ­χουν ακόμη «μαξι­λά­ρια» για τις κοι­νω­νι­κές συνέ­πειες της κρίσης. Ο πρώτος λόγος είναι ότι μερικοί άνεργοι εργά­ζο­νται με «μαύρα» χρήματα. Κάτι που είναι αρκετά δια­δε­δο­μένη στην Ελλάδα. Δεύ­τε­ρος λόγος είναι ότι η οικο­γέ­νεια στη­ρί­ζει τα αδύναμα μέλη της. Βλέπει κανείς τα παιδιά να επι­στρέ­φουν στους γονείς ή τους παπ­πού­δες για να αντέ­ξουν την κρίση. Παράλ­ληλα, ένας ακόμη σημα­ντι­κός παρά­γο­ντας είναι ότι οι Έλληνες είναι ένα έθνος ιδιο­κτη­τών ακι­νή­των. Παρα­τη­ρεί­ται, δε, το φαι­νό­μενο κάποιοι να ζουν ένα σημα­ντικό διά­στημα από τις απο­τα­μιεύ­σεις τους, οι οποίες και αυτές εξα­ντλού­νται με τον καιρό. Ειδικά μετά την επιβολή των φόρων όπως ο ΕΝΦΙΑ.

Γιατί επέ­λε­ξαν τον ΣΥΡΙΖΑ

Ο πατέρας Μάλκολμ, δίχως διάθεση να πολι­τι­κο­λο­γή­σει, εξηγεί γιατί οι Έλληνες επέ­λε­ξαν τον ΣΥΡΙΖΑ. «Έδωσε μια μεγάλη ελπίδα. Υπο­σχέ­θηκε πως θα στα­μα­τή­σει τη λιτό­τητα. Αμφι­βάλλω, όμως, αν έχει λύσεις. Υπο­στη­ρί­ζει τον δημόσιο τομέα που στην Ελλάδα είναι μεγάλος και πολύ ακριβός. Ακόμη και τώρα σε σχέση με τον ιδιω­τικό τομέα, οι υπάλ­λη­λου του Δημο­σίου έχουν κάποια προ­νό­μια και μπορούν να βγαί­νουν νωρίς σε σύνταξη. Για να κατα­λή­ξει με τη μοι­ρο­λα­τρία που έχει «χτυ­πή­σει» την ελλη­νική μεσαία τάξη: «Κάποιοι θα εξα­κο­λου­θή­σουν να ζουν μέσα στις όμορφες βίλες και τα σπίτια τους, ακόμη και αν μέσα δεν υπάρχει τίποτα, καθώς τα έχουν που­λή­σει για να ζήσουν. Το κακό υπάρχει πίσω από τις κλει­στές πόρτες».