ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

“Σύμφωνα με το πρακτορείο Anadolou, η Τουρκία βάζει στο “διερευνητικό τραπέζι” και θέματα λυμένα με διεθνείς συνθήκες”

news room 3 λεπτά ανάγνωση
Σφυρίου Κοσμάς

Προχθές ανα­κοι­νώ­θηκε επίσημα, ότι αρχί­ζουν «διε­ρευ­νη­τι­κές» συζη­τή­σεις Ελλάδας – Τουρ­κίας, στις 25 Ιανουα­ρίου. Και όλοι δέχθη­καν – κατ’ αρχή – θετικά αυτή την εξέλιξη

Όμως, ο θυμό­σο­φος ελλη­νι­κός λαός λέει «πίσω έχει η αχλάδα την ουρά …» και δεν περι­μέ­νει τίποτε θετικό για την Ελλάδα, όπως δεν προ­έ­κυψε κάτι θετικό, κατά τους προη­γού­με­νους 60 ( ! ) γύρους παρό­μοιων συνο­μι­λιών. Μακάρι τώρα, στον 61ο γύρο, να έχουμε πρόοδο προς μια συμ­φω­νία υπο­γρα­φής «συνυ­πο­σχε­τι­κού», ώστε να κληθεί το Διεθνές Δικα­στή­ριο της Χάγης να οριο­θε­τή­σει θαλάσ­σιες ζώνες και υφα­λο­κρη­πίδα.

Μα πως να αισιο­δο­ξή­σει κανείς, όταν οι συνο­μι­λη­τές μας υπο­νο­μεύ­ουν τις συνο­μι­λίες, πριν ακόμη ξεκι­νή­σουν, βάζο­ντας στο τραπέζι θέματα λυμένα με διε­θνείς Συν­θή­κες

και το Διεθνές Δίκαιο, γιατί αντι­με­τω­πί­ζουν τις «διε­ρευ­νη­τι­κές» ως ανα­το­λί­τικο παζάρι.

Με αυτή την τακτική επι­διώ­κουν δυό πράγ­ματα :

-ή να κερ­δί­σει κάτι η Τουρκία, κατά παρά­βαση διε­θνούς δικαίου και διεθνών συν­θη­κών

-ή να πάει και ο 61ος γύρος συνο­μι­λιών, εκεί που πήγαν και όλοι οι προη­γού­με­νοι.

Για τη μονα­δική εκκρε­μό­τητα που έχουν στις διμε­ρείς σχέσεις οι δύο γει­το­νι­κές χώρες, δηλαδή την οριο­θέ­τηση θαλασ­σίων ζωνών και υφα­λο­κρη­πί­δας, η Τουρκία ούτε σήμερα δεν θέλει να φθάσει σε συνυ­πο­σχε­τικό, όπως δεν ήθελε εδώ και 45 χρόνια.

-Από την εποχή της δια­κυ­βέρ­νη­σης της Ν.Δ, με τον Κων­στα­ντίνο Καρα­μανλή, το 1976,

-από την εποχή της δια­κυ­βέρ­νη­σης του ΠΑ.ΣΟ.Κ, με τον Ανδρέα Παπαν­δρέου, το 1987,

και με τον Κώστα Σημίτη, όταν στο Ελσίνκι είχε δεσμευ­θεί για συπυ­πο­σχε­τικό το 2004

Γιατί απλού­στατα, δεν θέλει η οριο­θέ­τηση να γίνει από διεθνές δικα­στή­ριο, με βάση το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασ­σας, αλλά θέλει να γίνει με την επιβολή στρα­τιω­τι­κής ισχύος.

Τώρα, σε ότι αφορά στα άλλα ζητή­ματα που βάζει η Τουρκία στις «διε­ρευ­νη­τι­κές» :

  • Το δικαί­ωμα της Ελλάδας να οργα­νώ­νει την άμυνα των νησιών, το αρνεί­ται και ζητά «απο­στρα­τιω­τι­κο­ποί­ηση» τους, όταν στα μικρα­σια­τικά παράλια έχει εγκα­τα­στή­σει την περι­λά­λητη «στρατιά του Αιγαίου» και πυραύ­λους μεγάλου βελη­νε­κούς. Μα ακριβώς αυτή η απειλή δίνει το δικαί­ωμα στην χώρα μας (βάσει του άρθρου 51 του Κατα­στα­τι­κού Χάρτη του Ο.Η.Ε), να εγκα­θι­στά αμυ­ντι­κές δυνά­μεις στα νησιά μας.
  • Για το καθε­στώς της ελλη­νι­κό­τη­τας νησίδων /βρα­χο­νη­σί­δων, ενώ είναι γνωστό, ότι οι Διε­θνείς Συν­θή­κες, τόσο της Λωζάνης, όσο και των Παρι­σίων, όπου ανα­φέ­ρο­νται ονο­μα­στικά για τα νησιά μας, γράφουν ρητά «και οι παρα­κεί­με­νες νησίδες». Η Τουρκία αμφι­σβη­τεί την κυριαρ­χία της χώρας μας επί αυτών, επειδή στις Συν­θή­κες δεν ανα­φέ­ρο­νται ονο­μα­στικά, ενώ είναι ρητή η ελλη­νι­κό­τητα τους.
  • Το εύρος του ελλη­νι­κού ενα­έ­ριου χώρου, από το 1936 έχει καθο­ρι­στεί στα δέκα (10) ναυτικά μίλια, αλλά η Τουρκία σήμερα, 85 χρόνια μετά, απαιτεί από την Ελλάδα να τον περιο­ρί­σει στα 6 ναυτικά μίλια, όσο είναι σήμερα η αιγια­λί­τιδα ζώνη. Όμως, απο­σιωπά, ότι το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασ­σας δίνει ανα­φαί­ρετο δικαί­ωμα σε κάθε χώρα, να καθο­ρί­σει – μονο­με­ρώς – την αιγια­λί­τιδα ζώνη στα 12 ναυτικά μίλια. Δηλαδή, 2 μίλια ευρύ­τερη από τον ελλη­νικό εναέριο χώρο.
  • Τέλος, σε ότι αφορά στις περιο­χές, που είναι στην ελλη­νική δικαιο­δο­σία, για έρευνα και διάσωση, που και αυτές τις αμφι­σβη­τεί η Τουρκία, η σχετική διεθνής Συμ­φω­νία προ­βλέ­πει, ότι δικαί­ωμα – αλλά και υπο­χρέ­ωση – της κάθε χώρας είναι, να παρέχει υπη­ρε­σίες έρευνας και διά­σω­σης στις περιο­χές που καλύ­πτει το F I R της χώρας. Αυτό & για την Ελλάδα είναι επα­κρι­βώς καθο­ρι­σμένο με τους κανόνες του Διε­θνούς Οργα­νι­σμού Πολι­τι­κής Αερο­πο­ρίας (I.C.A.O).

Είναι αυτο­νό­ητο, ότι καμιά ελλη­νική κυβέρ­νηση -ούτε η σημε­ρινή – δεν πρό­κει­ται να συναι­νέ­σει στην «ανα­θε­ω­ρη­τική στρα­τη­γική» της Τουρ­κίας.Τι άραγε να ανα­θε­ω­ρη­θεί :

Ο Κατα­στα­τι­κός Χάρτης του Ο.Η.Ε ; Οι Διε­θνείς Συν­θή­κες της Λωζάνης &των Παρι­σίων; Η Διεθνής Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασ­σας ; Ή οι κανόνες του Ι.C.A.O ;

Αν η Τουρκία επι­μεί­νει και κατά τον 61ο νέο γύρο των «διε­ρευ­νη­τι­κών» συνο­μι­λιών, να ζητά να γίνει «παζάρι» επί των προ­α­να­φερ­θέ­ντων ζητη­μά­των, απλά θα τις οδη­γή­σει σε «ναυάγιο». Θα επα­νέλ­θει σε νέες navtex, για έρευνες ή γεω­τρή­σεις επί εν δυνάμει ελλη­νι­κής υφα­λο­κρη­πί­δας και σε εντά­σεις, μεταξύ των δύο χωρών, ακόμη χει­ρό­τε­ρες…

Ρόδος 14 / 1 / 2021

Κοσμάς Σφυρίου

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.