Η τοποθέτηση του Τέρη Χατζηιωάννου στην εσπερίδα για την Μεσαιωνική Πόλη της Ρόδου

Στην εσπε­ρίδα για τη Μεσαιω­νική Πόλη -που διορ­γά­νωσε ο Σύλ­λο­γος Προ­στα­σίας Περι­βάλ­λο­ντος Ρόδου- με αφορμή τη συμπλή­ρωση 30 χρόνων από την ένταξή της στον κατά­λογο Μνη­μείων Παγκό­σμιας Πολι­τι­στι­κής Κλη­ρο­νο­μιάς της UNESCO, αλλά κι ενόψει της νέας Προ­γραμ­μα­τι­κής Σύμ­βα­σης, παρέστη ο Αντι­δή­μαρ­χος Πολι­τι­σμού, Αθλη­τι­σμού Μεσαιω­νι­κής Πόλης και Μνη­μείων Τέρης Χατζη­ιω­άν­νου, το περα­σμένο Σάββατο στο ΕΒΕΔ.

Αφού άκουσε με προσοχή όλες τις τοπο­θε­τή­σεων των ομι­λη­τών και τους προ­βλη­μα­τι­σμούς που τέθηκαν, ο κ. Χατζη­ιω­άν­νου την τοπο­θέ­τησή του τόνισε μεταξύ των άλλων τα εξής:

«Θα ξεκι­νήσω με μία παρα­δοχή: Η Παλιά Πόλη προ­φα­νώς έχει προ­βλή­ματα. Άλλωστε είναι μια πόλη που διαρκώς μεταλ­λάσ­σε­ται. Και θα σας καλέσω να παρα­στείτε στην ημερίδα όπου θα παρου­σιά­σουμε –και μέσα από το προ­σω­πικό μου αρχείο (δημο­σιεύ­ματα, ρεπορ­τάζ κλπ)- τα δια­χρο­νικά προ­βλή­ματα που ταλα­νί­ζουν το μνημείο εδώ και 30 χρόνια. Θα δια­πι­στώ­σετε ότι μία σειρά προ­βλη­μά­των δεν έχουν αντι­με­τω­πι­σθεί, γιατί η κεντρική πολι­τεία δεν έβαζε το «μαχαίρι» εκεί που έπρεπε. Όμως με αφορμή τα όσα κατά καιρούς λέγο­νται, θέλω να κάνω κάτι σαφές: Δεν κιν­δυ­νεύει η Μεσαιω­νική Πόλη ν’ απε­ντα­χθεί από τα Μνημεία Παγκό­σμιας Πολι­τι­στι­κής Κλη­ρο­νο­μιάς της UNESCO. Διότι εντά­χθηκε για τρία συγκε­κρι­μένα κρι­τή­ρια, τα οποία δεν πρό­κει­ται ν’ αλλά­ξουν. Τα θέματα δια­χεί­ρι­σης των πόλεων είναι ορατά, γι΄αυτό  πάρα πολλές ιστο­ρι­κές πόλεις μέσα από την UNESCO δημιούρ­γη­σαν τον Οργα­νι­σμό Πόλεων Παγκό­σμιας Πολι­τι­στι­κής Κλη­ρο­νο­μιάς για ν’ αντι­με­τω­πί­σουν τέτοιου είδους θέματα, τα οποία δεν έχουν βεβαίως εκλεί­ψει. Προ­φα­νώς η Ρόδος δεν έχει κάνει τα προσ­δο­κώ­μενα  βήματα, αλλά αυτό έχει να κάνει και με τη πολυ­δαί­δαλη νομο­θε­σία. Όμως γιατί βρι­σκό­μα­στε εδώ; Σεις το ανα­φέ­ρατε, είμαστε εδώ γιατί αυτή η δημο­τική αρχή του Φ. Χατζη­διά­κου βρί­σκε­ται ένα βήμα πριν από την υπο­γραφή της νέας προ­γραμ­μα­τι­κής σύμ­βα­σης στις 7 Μαρτίου, ενώ μέχρι το τέλος Ιανουα­ρίου γίνεται και η ανάρ­τηση της Β’ Φάσης της Πολε­ο­δο­μι­κής Μελέτης της ΜΠ. Που είναι το «ευαγ­γέ­λιο» της ΜΠ και η κεντρική της φιλο­σο­φία είναι υπέρ των μόνιμων κατοί­κων.

Ένα άλλο στοι­χείο που πρέπει να εξε­τά­σουμε με μία άλλη οπτική, είναι ο πλη­θυ­σμός που κατοι­κεί εντός των τειχών, με βάσει τις ανα­φο­ρές που έγιναν. Εγώ γεν­νή­θηκα και μεγά­λωσα στη Μεσαιω­νική Πόλη, αλλά ήταν δια­φο­ρε­τι­κές οι συν­θή­κες το 1971 όπως ανα­φέ­ρατε, όπως δια­βιού­σαν εκεί 7.500 κάτοι­κοι και τώρα παρα­μέ­νουν 2.000 άτομα. Είναι λογικό να υπάρ­χουν δια­φο­ρές, αφού άλλαξαν οι κοι­νω­νι­κο­οι­κο­νο­μι­κές συν­θή­κες συγκρί­νο­ντας την κατά­σταση προ πενήντα περίπου χρόνων με το σήμερα. Θυμίζω πως τις δεκα­ε­τίες του ’60, του ’70 και του ’80, το να δια­μέ­νεις στη Μεσαιω­νική Πόλη, ήταν μία απί­στευτη περι­πέ­τεια. Το μεγα­λύ­τερο ποσοστό πχ που δια­μέ­νει τώρα στην συνοι­κία των Αγ. Απο­στό­λων ήταν κάτοι­κοι του κάστρου. Άρα τα όποια προ­βλή­ματα εντο­πί­ζο­νται δεν είναι η αιτία εγκα­τά­λει­ψης της ΜΠ. Είναι σύνθετα τα αίτια.

Ανα­φο­ρικά με την Προ­γραμ­μα­τική Σύμβαση που έληξε το 2004, θυμίζω ότι πέρασαν έξι κυβερ­νή­σεις, δέκα υπουρ­γοί και πολύς κόπος αιρετών κι υπη­ρε­σια­κών για να πείσουν την όποια κυβέρ­νηση να υπο­γρά­ψει μία νέα Προ­γραμ­μα­τική. Κι έγινε τώρα εφικτό, αυτή είναι η αλήθεια… Όταν ανέλαβε η δημο­τική αρχή του Φώτη Χατζη­διά­κου, από την πρώτη στιγμή ξεκι­νή­σαμε την προ­σπά­θεια στα συναρ­μό­δια υπουρ­γεία να πεί­σουμε για την ανα­γκαιό­τητα υπο­γρα­φής νέας σύμ­βα­σης. «Φάγαμε πόρτα», συνα­ντή­σαμε και «αδιά­φο­ρους» υπουρ­γούς όμως τα κατα­φέ­ραμε. Και οφείλω ως ροδίτης να το ανα­γνω­ρίσω. Σε συνερ­γα­σία με τους βου­λευ­τές και ιδιαι­τέ­ρως τον παρι­στά­μενο υφυ­πουργό Ναυ­τι­λίας Νεκτά­ριο Σαντο­ρι­νιό και τον Υφυ­πουργό Πολι­τι­σμού Κώστα Στρατή, επι­τευ­χθεί ο στόχος. Και αυτό γίνεται εφικτό. Το Μνη­μό­νιο Συνερ­γα­σίας, περι­γρά­φει μία νέα Προ­γραμ­μα­τική Σύμβαση, για την προ­στα­σία, ανά­δειξη, δια­χεί­ριση της Μ.Π. ανάμεσα στο Δήμο Ρόδου, το Υπουρ­γείο Πολι­τι­σμού και Αθλη­τι­σμού, το υπουρ­γείο Ναυ­τι­λίας και Νησιω­τι­κής Πολι­τι­κής και την Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου. Μπαίνει ένα πολύ μεγάλο θέμα για τη χρη­μα­το­δό­τηση, γιατί υπάρχει πάντα  ο κίν­δυ­νος να έχεις τα κον­δύ­λια, αλλά να μην έχεις το χρονικό περι­θώ­ριο της απορ­ρό­φη­σής τους, καθώς οι δια­δι­κα­σίες είναι πολύ χρο­νο­βό­ρες. Πχ για την απο­κα­τά­σταση της οδού Ιπποτών, δε χάσαμε ούτε μία μέρα και πέρασαν 14 μήνες! Για την Πολε­ο­δο­μική Μελέτη δεν υπήρχε η χωρο­θέ­τηση του αιγια­λού, οπότε δεν μπο­ρούσε να υπο­γρα­φεί Προ­ε­δρικό Διά­ταγμα. Τώρα είναι δυνατό. Κλεί­νο­ντας, να ξεκα­θα­ρίσω ότι ο λόγος μη συμ­με­το­χής της Διεύ­θυν­σης Μεσαιω­νι­κής  Πόλης σε αυτή την εσπε­ρίδα είχε να κάνει με τον προ­γραμ­μα­τι­σμό ημε­ρί­δας που θα πραγ­μα­το­ποι­η­θεί από κοινού με το υπουρ­γείο Πολι­τι­σμού στα μέσα Φεβρουα­ρίου, προ­κει­μέ­νου να παρου­σια­σθεί στο χρόνο που πρέπει το σχέδιο για τη νέα Προ­γραμ­μα­τική Σύμβαση για τη Μ. Πόλη και κυρίως ν’ ανα­πτύ­ξουμε την Β’ Φάση της Πολε­ο­δο­μι­κής Μελέτης αλλά και την εξέλιξη έργων, όπως το Εθνικό Θέατρο, τη Ροδιακή Έπαυλη κλπ για την οποία έχουν δου­λέ­ψει πολλοί άνθρω­ποι όλα αυτά τα χρόνια».