Πέθανε ο πρώην υπουργός του ΠΑΣΟΚ και δημοσιογράφος Γιάννης Καψής

Γεν­νή­θηκε στην Αθήνα το 1929.Σπού­δασε στην Νομική Σχολή του Εθνικού και Καπο­δι­στρια­κού Πανε­πι­στη­μίου Αθηνών. Για ένα μικρό διά­στημα άσκησε τη δικη­γο­ρία, αλλά τελικά αφο­σιώ­θηκε εξ ολο­κλή­ρου στη δημο­σιο­γρα­φία, με την οποία ασχο­λού­νταν επαγ­γελ­μα­τικά από 17 ετών.

Η πορεία του στη δημο­σιο­γρα­φία

Ξεκί­νησε ως βοηθός στο αστυ­νο­μικό ρεπορ­τάζ, αλλά πολύ γρήγορα ασχο­λή­θηκε με όλα σχεδόν τα είδη του ρεπορ­τάζ με ειδί­κευση τελικά στα πολι­τικά και διπλω­μα­τικά θέματα. Διε­τέ­λεσε αρχι­συ­ντά­κτης της εφη­με­ρί­δας Έθνος από το 1958 έως το 1970, οπότε κατα­δι­κά­στηκε από ειδικό Στρα­το­δι­κείο της χούντας των συνταγ­μα­ταρ­χών και φυλα­κί­στηκε λόγω των άρθρων του υπέρ της δημο­κρα­τίας. Μετά την απο­φυ­λά­κισή του, εργά­στηκε ως β΄ αρχι­συ­ντά­κτης στην εφη­με­ρίδα Το Βήμα και στη συνέ­χεια ως διευ­θυ­ντής στο περιο­δικό Ταχυ­δρό­μος. Μετά τα γεγο­νότα της εξέ­γερ­σης του Πολυ­τε­χνείου το 1973, και για να απο­φύ­γει τη σύλληψη, διέφυγε στο Λονδίνο μέχρι την πτώση της δικτα­το­ρίας. Εκτός από την εργασία του σε ελλη­νι­κές εφη­με­ρί­δες, ο Καψής υπήρξε συνερ­γά­της διεθνών ΜΜΕ στην Ελλάδα, όπως το αμε­ρι­κα­νικό περιο­δικό Time.

Με την απο­κα­τά­σταση της δημο­κρα­τίας το 1974, ανέλαβε διευ­θυ­ντής της εφη­με­ρί­δας Τα Νέα μέχρι το 1982. Αυτή την περίοδο, Τα Νέα καθιε­ρώ­θη­καν ως η πρώτη σε κυκλο­φο­ρία καθη­με­ρινή εφη­με­ρίδα, με πανελ­λα­δική κυκλο­φο­ρία γύρω στα 250.000 φύλλα, επι­τυ­χία που πιστώ­θηκε σε μεγάλο βαθμό στον ίδιο.

Από το 1982 στην πολι­τική

Τον Απρίλιο του 1982, ανέλαβε υφυ­πουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών στην κυβέρ­νηση του Ανδρέα Παπαν­δρέου, παρα­μέ­νο­ντας σε αυτή τη θέση και στην επόμενη κυβέρ­νηση μέχρι το Σεπτέμ­βριο του 1987.

Στο μεταξύ, από τον Ιανουά­ριο του 1987 ήταν ταυ­τό­χρονα υφυ­πουρ­γός Προ­ε­δρίας της Κυβέρ­νη­σης και Εξω­τε­ρι­κών.

Στη συνέ­χεια, μετά το Σεπτέμ­βριο του 1987 πήρε τη θέση του ανα­πλη­ρωτή υπουρ­γού εξω­τε­ρι­κών έως τον Ιούλιο του 1989. Στη διάρ­κεια της θητείας του, δια­πραγ­μα­τεύ­θηκε το γνωστό μορα­τό­ριουμ, μεταξύ Ελλάδος και Τουρ­κίας, δια­χει­ρί­σθηκε, στο διπλω­μα­τικό πεδίο, την μεγάλη ελλη­νο­τουρ­κική κρίση του 1987 και έγινε κυρίως γνωστός για τις σκληρές θέσεις του, ιδίως στα θέματα του Αιγαίου και της Κύπρου. Επίσης δια­πραγ­μα­τεύ­τηκε και υπέ­γραψε την συμ­φω­νία για την απο­μά­κρυνση των αμε­ρι­κα­νι­κών βάσεων. Παρά το γεγονός ότι η συμ­φω­νία ανα­θε­ω­ρή­θηκε από την επόμενη κυβέρ­νηση, ως προς το εισα­γω­γικό μέρος της, οι τεχνι­κές ρυθ­μί­σεις παρα­μέ­νουν σε ισχύ και περι­λαμ­βά­νουν την κατάρ­γηση της ετε­ρο­δι­κίας , της AMAG και ενός πλέγ­μα­τος 120 συμ­φω­νιών.

Έχει τιμηθεί με 14 παρά­σημα.

Μετά την συντα­ξιο­δό­τηση του, αφο­σιώ­θηκε στην συγ­γραφή βιβλίων. Έχει εκδώσει 15 συνο­λικά βιβλία, εκ των οποίων τα περισ­σό­τερα σημεί­ω­σαν μεγάλη εκδο­τική επι­τυ­χία, ενώ ιδιαί­τερα δημο­φι­λές μέχρι σήμερα παρα­μέ­νει το πρώτο του βιβλίο, Χαμένες Πατρί­δες, που εξέδωσε το 1962.