Απερρίφθη η αίτηση του ξενοδοχείου «Καψής»

Με την υπ’ αρίθμ. 485/2014 απόφαση του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου απορ­ρί­φθηκε η αίτηση συντη­ρη­τι­κής από­δει­ξης με πραγ­μα­το­γνω­μο­σύνη κατά της «EUROBANK ERGASIAS ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΙΚΕΣ ΜΙΣΘΩΣΕΙΣ Α.Ε.» και μιας υπαλ­λή­λου της τρα­πε­ζι­κής εται­ρείας, κατοί­κου Αθηνών, που υπέβαλε η ανώνυμη ξενο­δο­χειακή εται­ρεία «Καψής ΑΕ».

Όπως έγραψε η «δημο­κρα­τική», με την αίτηση συντη­ρη­τι­κής από­δει­ξης με πραγ­μα­το­γνω­μο­σύνη, η ξενο­δο­χειακή εται­ρεία, στρέ­φε­ται αφενός μεν κατά της πρώτης ως κυρίας του ακι­νή­του του εγκα­τα­λε­λειμ­μέ­νου ξενο­δο­χείου (πρώην ΜΕΤΡΟΠΟΛΙΤΑΝ ΚΑΨΗΣ) όπου φυλάσ­σο­νται από την δεύτερη, «παρά­νομα και πλημ­με­λώς», όπως υπο­στη­ρί­ζει, τα κινητά πράγ­ματα και ο ηλε­κτρο­μη­χα­νο­λο­γι­κός εξο­πλι­σμός της, όπως αυτά κατα­σχέ­θη­καν ανα­γκα­στικά την 21-05-2012.

Η δεύτερη συγκε­κρι­μένα ορί­σθηκε και είναι μέχρι σήμερα προ­σω­ρινή φύλαξ και μεσεγ­γυού­χος των κινητών πραγ­μά­των του ξενο­δο­χείου.

Από τον χρόνο του ορισμού της δεύ­τε­ρης ως θεμα­το­φύ­λακα και μεσεγ­γυού­χου των κινητών πραγ­μά­των και ηλε­κτρο­μη­χα­νο­λο­γι­κού εξο­πλι­σμού της ξενο­δο­χεια­κής εται­ρείας, αυτά φυλάσ­σο­νται σε χώρο, όπου η δεύτερη δεν έχει ουσια­στικά ελεύ­θερη πρό­σβαση και προ­σή­κο­ντα έλεγχο, παρήλθε δε 4ετία χωρίς αυτά να εκπλει­στη­ρια­σθούν λόγω επα­να­λαμ­βα­νό­με­νων συνεχών ανα­γκα­στι­κών πλει­στη­ρια­σμών, που καθί­στα­ντο άγονοι λόγω της κακής κατά­στα­σης από έλλειψη προ­σή­κου­σας και επι­με­λούς φύλαξης και συντή­ρη­σής τους.

Η ξενο­δο­χειακή εται­ρεία δια­τεί­νε­ται ότι η παρά­νομη και προ­φα­νής φύλαξη και έλλειψη συντή­ρη­σης αυτών, συνιστά προφανή προ­σπά­θεια απαξίας αυτών από την πρώτη με σκοπό να την εξο­ντώ­σει οικο­νο­μικά στην μεταξύ τους σφοδρή αντι­δι­κία από την αποβολή της από το ως άνω μίσθιο ξενο­δο­χείο και την κατά­σχεση των ως άνω κινητών της πραγ­μά­των.

Το δικα­στή­ριο έκρινε συνο­πτικά ότι τα πράγ­ματα έχουν ήδη κατα­σχε­θεί και δεν υπήρξε επί­κληση συγκε­κρι­μέ­νων φθορών από την ξενο­δο­χειακή εται­ρεία που να δικαιο­λο­γούν τη λήψη ασφα­λι­στι­κού μέτρου.