Νέος Κώδικας Ηθικής στο Δημόσιο – Βορίδης: Να μην δέχονται για δώρο οι υπάλληλοι «ούτε ένα μπουκάλι κρασί»

Τέλος στα «δωράκια» των πολιτών προς τους δημο­σί­ους υπαλ­λή­λους, μόνο και μόνο επειδή τους… εξυ­πη­ρέ­τη­σαν, βάζει το υπουρ­γείο Εσω­τε­ρι­κών.

Από το πιο μικρό, όπως ένα «μπου­κάλι κρασί», όπως ανέφερε χαρα­κτη­ρι­στικά ο υπουρ­γός Εσω­τε­ρι­κών, Μάκης Βορίδης, μέχρι και κάτι πιο μεγάλο, οι δημό­σιοι υπάλ­λη­λοι θα πρέπει να ξέρουν πώς να… απορ­ρί­ψουν ευγε­νικά, αλλά απο­φα­σι­στικά και ξεκά­θαρα τη χει­ρο­νο­μία του… επί­δο­ξου δωρητή.

Οι παρα­πάνω… συστά­σεις του υπουρ­γού έγιναν κατά την παρου­σί­αση του Κώδικα ηθικής και επαγ­γελ­μα­τι­κής συμπε­ρι­φο­ράς δημο­σίων υπαλ­λή­λων και του Εθνικού συστή­μα­τος Ακε­ραιό­τη­τας.

Σύμφωνα με τον Κώδικα, οι υπάλ­λη­λοι δεν αξιο­ποιούν τη θέση τους ή το αξίωμά τους, προ­κει­μέ­νου ν’ απο­κτή­σουν οικο­νο­μικά ή άλλα οφέλη τόσο για τους ίδιους όσο και για λογα­ρια­σμό άλλων.

Στο πλαίσιο αυτό, ανα­μέ­νε­ται να:

– Μην απο­δέ­χο­νται, άμεσα ή έμμεσα, οποιο­δή­ποτε δώρο για υπο­θέ­σεις που χει­ρί­ζο­νται στο πλαίσιο των αρμο­διο­τή­των τους.

– Μην απο­δέ­χο­νται από οποιον­δή­ποτε υπη­ρε­σίες με χρη­μα­τική αξία, δάνεια, εκπτώ­σεις, διευ­κο­λύν­σεις, δια­σκέ­δαση, φιλο­ξε­νία, ταξίδια, στέγαση, δια­τροφή, εκπαί­δευση, ιδίως εάν ο προ­σφέ­ρων τις υπη­ρε­σίες επη­ρε­ά­ζε­ται από -ή σχε­τί­ζε­ται με- την άσκηση των καθη­κό­ντων τους.υπη­ρε­σια­κών τους καθη­κό­ντων.

– Μην απο­δέ­χο­νται οποια­δή­ποτε πρό­σκληση σε εκδή­λωση, όπου η συμ­με­τοχή κανο­νικά θα προ­έ­βλεπε κατα­βολή τέλους, όπως ιδίως προ­σκλή­σεις σε αθλη­τι­κές ή πολι­τι­στι­κές εκδη­λώ­σεις, διαμονή σε ξενο­δο­χεία κτλ. Αντί­θετα, δύνα­νται να απο­δέ­χο­νται προ­σκλή­σεις σε εκδη­λώ­σεις, όπου εκπρο­σω­πούν τον φορέα τους.

– Εάν γίνουν απο­δέ­κτες δώρου, να το δηλώ­νουν αμέσως στον προϊ­στά­μενό τους και να επι­στρέ­φουν το δώρο ή την αξία του, σε περί­πτωση που αυτό είναι εφικτό. Ωστόσο, εντός επαγ­γελ­μα­τι­κού πλαι­σίου δύνα­νται να απο­δέ­χο­νται δώρα τα οποία, λόγω της αξίας ή/και της φύσης τους, θεω­ρεί­ται ότι εντάσ­σο­νται στο πλαίσιο της συνή­θους ευγέ­νειας (π.χ. ένα βιβλίο), με την προ­ϋ­πό­θεση ότι δεν δημιουρ­γού­νται υπο­χρε­ώ­σεις, οι οποίες επη­ρε­ά­ζουν την αμε­ρο­λη­ψία τους, κατά την άσκηση των καθη­κό­ντων τους.

Παράλ­ληλα, το υπουρ­γείο συνιστά στους υπαλ­λή­λους να τηρούν αμε­ρό­λη­πτη στάση κατά την άσκηση των αρμο­διο­τή­των τους και να απο­φεύ­γουν τη σύγκρουση συμ­φε­ρό­ντων.

Ανα­λυ­τι­κό­τερα:

– Να μην επη­ρε­ά­ζο­νται από προ­σω­πικά ή άλλα συμ­φέ­ρο­ντα κατά την άσκηση των υπη­ρε­σια­κών τους καθη­κό­ντων.

– Να αιτού­νται την εξαί­ρεσή τους από τον χει­ρι­σμό υπο­θέ­σεων, ατομικά ή ως μέλη συλ­λο­γι­κών οργάνων, από την έκβαση των οποίων επη­ρε­ά­ζε­ται η ικα­νο­ποί­ηση προ­σω­πι­κού τους συμ­φέ­ρο­ντος

– Να αιτού­νται την εξαί­ρεσή τους από τον χει­ρι­σμό υπο­θέ­σεων, από την έκβαση των οποίων επη­ρε­ά­ζε­ται η ικα­νο­ποί­ηση συμ­φέ­ρο­ντος του/της συζύγου τους ή συγ­γε­νι­κού τους προ­σώ­που εξ αίματος ή εξ αγχι­στείας.

– Να αιτού­νται την εξαί­ρεσή τους από τον χει­ρι­σμό υπο­θέ­σεων, η έκβαση των οποίων επη­ρε­ά­ζει την ικα­νο­ποί­ηση συμ­φέ­ρο­ντος προ­σώ­που, με το οποίο δια­τη­ρούν ιδιαί­τερη φιλική ή εχθρική σχέση.

– Να συμ­μορ­φώ­νο­νται με απο­φά­σεις των προϊ­στα­μέ­νων τους σχετικά με την εξαί­ρεσή τους από τον χει­ρι­σμό συγκε­κρι­μέ­νων υπο­θέ­σεών τους.

– Να ανα­φέ­ρουν στους άμεσα προϊ­στα­μέ­νους τους κιν­δύ­νους, οι οποίοι δύνα­νται να υπο­νο­μεύ­σουν την αμε­ρο­λη­ψία τους.

– Να μην ανα­ζη­τούν και απο­δέ­χο­νται οποιασ­δή­ποτε μορφής όφελος σε αντάλ­λαγμα επη­ρε­α­σμού της άσκησης των καθη­κό­ντων τους.

– Να μην κατα­χρα­στούν τη θέση τους, σε περί­πτωση μετα­κί­νη­σής τους από τον δημόσιο τομέα στον ιδιω­τικό, εκμε­ταλ­λευό­με­νοι τις «εσω­τε­ρι­κές πλη­ρο­φο­ρίες» που απέ­κτη­σαν στο πλαίσιο των υπη­ρε­σια­κών τους καθη­κό­ντων, προς όφελος της ιδιω­τι­κής εται­ρείας στην οποία απα­σχο­λού­νται.