Απορρίφθηκε για τυπικό λόγο αίτηση ακύρωσης πρωτοκόλλου κατεδάφισης αυθαιρέτων σε ξενοδοχειακή εταιρεία

Με την υπ’ αρίθμ. 352/2024 από­φα­ση του Ε’ Τμή­μα­τος του Συμ­βου­λί­ου της Επι­κρα­τεί­ας απορ­ρί­φθη­κε η από 11 Οκτω­βρί­ου 2018 αί­τη­ση ξε­νο­δο­χεια­κής εται­ρεί­ας για την ακύ­ρω­ση της υπ’ αριθμ. 923/2017 απο­φά­σε­ως του Διοι­κη­τι­κού Εφε­τεί­ου Πει­ραιά με την οποία απορ­ρί­φθη­κε αί­τη­ση ακυ­ρώ­σε­ως του από 6.6.2011 πρω­το­κόλ­λου κα­τε­δά­φι­σης, άρσης – απο­μά­κρυν­σης κτι­σμά­των, κα­τα­σκευών και έργων σε χώ­ρους αι­για­λού – πα­ρα­λί­ας – θά­λασ­σας – διοι­κη­τι­κής απο­βο­λής του προϊ­στα­μέ­νου της Κτη­μα­τι­κής Υπη­ρε­σί­ας Δω­δε­κα­νή­σου.

Με το τε­λευ­ταίο, είχε κλη­θεί η εκ­κα­λού­σα να προ­βεί στην κα­τε­δά­φι­ση αυ­θαί­ρε­των κτι­σμά­των και κα­τα­σκευών στην πα­ρα­λία Κο­λυ­μπί­ων.

Με το ως άνω πρω­τό­κολ­λο χα­ρα­κτη­ρί­σθη­καν αυ­θαί­ρε­τες και πα­ρά­νο­μες κα­τα­σκευ­ές έμπρο­σθεν ξε­νο­δο­χεί­ου, σε φε­ρό­με­νο ως κοι­νό­χρη­στο χώρο αι­για­λού και πα­ρα­λί­ας του Δη­μο­σί­ου, επι­φά­νειας 2.064 τ.μ., στη θέση της πα­ρα­λί­ας Κο­λυ­μπί­ων.

Συ­γκε­κρι­μέ­να, στο άνω πρω­τό­κολ­λο ανα­φέ­ρο­νται:

– κα­τά­λη­ψη κοι­νο­χρή­στου χώρου αι­για­λού–πα­ρα­λί­ας, απο­τε­λού­με­νη από νε­ο­α­νε­γερ­θέν τοι­χίο εξ οπλι­σμέ­νου σκυ­ρο­δέ­μα­τος, μή­κους 152,30 μ., πλά­τους 0,25 μ. και εμ­βα­δού 38,10 μ., «στη θέση όπου στο πα­ρελ­θόν υφί­στα­το η αυ­θαί­ρε­τη και πα­ρά­νο­μη κα­τά­λη­ψη, αρ­χι­κά από ογκό­λι­θους και με­τέ­πει­τα από κα­τε­στραμ­μέ­νο πλέον από θε­ο­μη­νία που έπλη­ξε την πε­ριο­χή τοι­χίο».

– κα­τά­λη­ψη τμή­μα­τος εμ­βα­δού 1.137 τ.μ. του κοι­νό­χρη­στου χώρου αι­για­λού και πα­ρα­λί­ας, απο­τε­λού­με­νο από τοι­χίο οπλι­σμέ­νου σκυ­ρο­δέ­μα­τος μή­κους 103 μ., τσι­μέ­ντι­νη κλί­μα­κα και τσι­μέ­ντι­νη ράμπα κα­θό­δου για την πρό­σβα­ση στην πα­ρα­λία και την ακτο­γραμ­μή, πρα­νές με φύ­τευ­ση από γκα­ζόν – κα­λο­πι­στι­κά φυτά και απλή ενα­πό­θε­ση ενός ξύ­λι­νου σκιά­στρου με χρήση ξα­πλώ­στρας εμ­βα­δού 4 Χ 4 και

– κα­τά­λη­ψη τμή­μα­τος συ­νο­λι­κού εμ­βα­δού 889 τ.μ. εκ του κοι­νο­χρή­στου χώρου αι­για­λού–πα­ρα­λί­ας επί του οποί­ου το­πο­θε­τή­θη­καν, χωρίς στα­θε­ρή σύν­δε­ση με το έδα­φος πέντε ξύ­λι­να σκί­α­στρα με ξύ­λι­νο δά­πε­δο.

Με την έφεση προ­βλή­θη­κε ότι το Διοι­κη­τι­κό Εφε­τείο απέρ­ρι­ψε την αί­τη­ση ακυ­ρώ­σε­ως αρ­κού­με­νο στο γε­γο­νός ότι αν και είχε χο­ρη­γη­θεί προ­θε­σμία στον εμ­φα­νι­σθέ­ντα δι­κη­γό­ρο προς υπο­βο­λή νο­μι­μο­ποι­η­τι­κών στοι­χεί­ων αυτός δεν προ­σκό­μι­σε συμ­βο­λαιο­γρα­φι­κό πλη­ρε­ξού­σιο. Ο ισχυ­ρι­σμός αυτός απορ­ρί­φθη­κε.