Χιλιάδες νομίμως μεταγεγραμμένα ακίνητα χαρακτηρίζονται αυθαίρετα μετά την χάραξη αιγιαλού!

Σε εκκρε­μό­τητα παρα­μέ­νει παρά την σοβα­ρό­τητα του θέματος, επί σειράν ετών, η τρο­πο­ποί­ηση άρθρου του νόμου περί αιγια­λού προ­κει­μέ­νου να επι­λυ­θούν χρόνια προ­βλή­ματα ιδιο­κτη­τών ακι­νή­των σε Ρόδο, Κω και Λέρο, που ενώ είναι κατα­χω­ρη­μένα στο κτη­μα­το­λό­γιο νομίμως και σε μερίδες, κατά την δια­δι­κα­σία χάραξης του αιγια­λού βρί­σκο­νται εντός της κοι­νό­χρη­στης ζώνης και κρί­νο­νται κατε­δα­φι­στέα!

Πρό­κει­ται για χιλιά­δες ιδιο­κτη­σίες στα τρία νησιά που στην κυριο­λε­ξία βρί­σκο­νται στον «αέρα» χωρίς ακόμη να έχει υλο­ποι­η­θεί πρόταση της Κτη­μα­τι­κής Υπη­ρε­σίας του Δημο­σίου για την τρο­πο­ποί­ηση του άρθρου 26 του Ν. 2971/01.

Στο άρθρο 26 του ν.2971/2001 προ­τεί­νε­ται να γίνει προ­σθήκη ως παρ. 3, στην οποία θα ορί­ζε­ται ότι:

“Για τις περι­πτώ­σεις περιο­χών εκτός σχεδίου, κατά τη δια­δι­κα­σία χάραξης των ορίων αιγια­λού και παρα­λίας και κατ΄ εφαρ­μογή των δια­τά­ξεων του άρθρου 3 του Κ.Δ.132/1929, να εξαι­ρού­νται των κοι­νο­χρή­στων χώρων οι μερίδες οικο­δο­μών, οι οποίες είναι κατα­γε­γραμ­μέ­νες στα Κτη­μα­το­λο­γικά Βιβλία των Κτη­μα­το­λο­γι­κών Γρα­φείων Ρόδου, Κω, και τμή­μα­τος της Λέρου, καθώς επίσης και κτίρια που προ­ϋ­φί­στα­νται του έτους 1948.”.

Στην αιτιο­λό­γηση της ρύθ­μι­σης επι­ση­μαί­νο­νται τα εξής:

«Αιτιο­λό­γηση:

Αυτό κρί­νε­ται ανα­γκαίο, διότι ο αιγια­λός προσ­διο­ρί­ζε­ται από τις συνή­θεις ανα­βά­σεις του χει­με­ρίου κύματος και ως δημιούρ­γημα της φύσης είναι εκτός συναλ­λα­γής και προ­στα­τεύ­ε­ται από το σύνταγμα. Στα Δωδε­κά­νησα όμως, σύμφωνα με το άρθρο 3 του Κτη­μα­το­λο­γι­κού Κανο­νι­σμού (ΚΔ 132/1929, που επι­κυ­ρώ­θηκε με το άρθρο 8 του Ν. 510/1947) στις εκτός σχεδίου περιο­χές ο αιγια­λός είναι η συνήθης ανάβαση του χει­με­ρίου κύματος προ­σαυ­ξη­μένη κατά 12 μέτρα. Σε αυτήν λοιπόν την προ­σαύ­ξηση των 12 μέτρων και μέχρι το όριο των ιδιο­κτη­σιών, σε κάποιες περι­πτώ­σεις υπάρ­χουν νομίμως υφι­στά­μενα κτίρια τα οποία είτε είναι προ­ϋ­φι­στά­μενα του έτους 1948 είτε είναι μερίδες οικο­δο­μών με κτίρια κατοι­κιών επ’ αυτών (Οι μερίδες οικο­δο­μών είναι κτη­μα­το­λο­γι­κές μερίδες κατα­γε­γραμ­μέ­νες στα βιβλία των κτη­μα­το­λο­γίων, οι οποίες βρί­σκο­νται διά­σπαρ­τες εντός της ενιαίας κοι­νό­χρη­στης κτη­μα­το­λο­γι­κής ζώνης και εμφα­νί­ζο­νται στους κατά τόπους κτη­μα­το­λο­γι­κούς χάρτες που συνέ­τα­ξαν οι Ιταλοί από το έτος 1923). Το έτος 1948 δεν επι­λέ­χθηκε τυχαία άλλα είναι το έτος κατά το οποίο προ­σαρ­τή­θη­καν τα Δωδε­κά­νησα με την υπό­λοιπη Ελλάδα (Ν. 518/1948) μετά την απο­χώ­ρηση των Ιταλών και την μη ολο­κλή­ρωση της κατα­γρα­φής όλων των κτι­σμά­των στα κτη­μα­το­λο­γικά βιβλία που τηρού­νται στα κατά τόπους Κτη­μα­το­λο­γικά Γραφεία».