Επαυσε η δίωξη Καρπάθιου για την νομιμοποίηση εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα

Με απόφαση που έλαβε χθες το Πεντα­με­λές Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου έπαυσε η δίωξη που ασκή­θηκε σε βάρος ενός κατοί­κου της Καρ­πά­θου για νομι­μο­ποί­ηση εσόδων από εγκλη­μα­τική δρα­στη­ριό­τητα, λόγω παρα­γρα­φής.

Το δικα­στή­ριο έκρινε συγκε­κρι­μένα ότι επειδή το βασικό έγκλημα διε­πρά­χθη στην Ιταλία και η επα­πει­λού­μενη ποινή δεν μπορεί να υπερ­βαί­νει τα 3 έτη σύμφωνα με το εκεί δίκαιο, τα Ελλη­νικά δικα­στή­ρια δεν μπορούν να τον κατα­δι­κά­σουν σε μεγα­λύ­τερη ποινή, με απο­τέ­λε­σμα το αδίκημα να περιο­ρι­στεί σε πλημ­μέ­λημα και να παρα­γρα­φεί.

Πρω­το­δί­κως στον κατη­γο­ρού­μενο είχε επι­βλη­θεί ποινή φυλά­κι­σης 4 ετών, μετα­τρέ­ψιμη προς 5 ευρώ ημε­ρη­σίως.

Όπως απε­κά­λυψε η “δημο­κρα­τική”, η έρευνα για την υπόθεση είχε ξεκι­νή­σει την 9η Φεβρουα­ρίου 2004 μετά από αίτημα δικα­στι­κής συν­δρο­μής της Εισαγ­γε­λίας του Μιλάνου.

Ο Καρ­πά­θιος ισχυ­ρί­στηκε ότι εν αγνοία του βοήθησε κύκλωμα για να εισπρά­ξει 4.857.813 ευρώ, που είχαν υπε­ξαι­ρε­θεί με τηλε­φω­νική απάτη από την τράπεζα «Carisbo».

Στον λογα­ρια­σμό του Καρ­πά­θιου, όπως προ­έ­κυψε από την έρευνα της Εισαγ­γε­λίας του Μιλάνου, είχαν εμβα­στεί από την Ιταλική τράπεζα «Carisbo» 4.857.813 ευρώ για την εξό­φληση τιμο­λο­γίων παράλ­λη­λης εισα­γω­γής αυτο­κι­νή­των την 27η Ιουλίου 2003, αν και το άτομο αυτό, ως μόνη δρα­στη­ριό­τητα είχε τότε το ψάρεμα και τη λει­τουρ­γία μιας μικρής παρα­λια­κής ταβέρ­νας.

Το από­γευμα της 22ας Ιουλίου 2003 ένα άγνωστο άτομο επι­κοι­νώ­νησε με τον υπεύ­θυνο εται­ρι­κών λογα­ρια­σμών του υπο­κα­τα­στή­μα­τος της τρά­πε­ζας «Caza di Rispasmio in Bologna – Carisbo» στο Μιλάνο κ. C. Bellia και του συστή­θηκε ως ο στενός συνερ­γά­της του διευ­θυ­ντή Οικο­νο­μι­κών της εται­ρείας αυτο­κι­νή­των «KOELLIKER», Α. Scalamgna, ισχυ­ρι­ζό­με­νος μάλιστα ότι ο τελευ­ταίος βρι­σκό­ταν δίπλα του την ώρα του τηλε­φω­νή­μα­τος.

Ο τρα­πε­ζι­κός υπάλ­λη­λος του ζήτησε τα απόρ­ρητα στοι­χεία του λογα­ρια­σμού της εται­ρείας «KOELLIKER» και το άτομο αυτό του τα έδωσε, γεγονός που τον έπεισε ότι πράγ­ματι πρό­κει­ται για «γνήσιο» τηλε­φώ­νημα.

Στη συνέ­χεια ενη­μέ­ρωσε τον τρα­πε­ζικό υπάλ­ληλο ότι η εται­ρεία ζητεί πίστωση προ­κει­μέ­νου να προ­χω­ρή­σει με την «MM Automibilli» σε παράλ­ληλη εισα­γωγή αυτο­κι­νή­των.

Πέντε μέρες αργό­τερα το ίδιο άτομο τηλε­φώ­νησε στον κ. Bellia ζητώ­ντας του να εμβάσει το ποσό των 4.857.813 ευρώ υπέρ ενός κατοί­κου της Καρ­πά­θου και πιο συγκε­κρι­μένα στο λογα­ρια­σμό που δια­τη­ρούσε στην Αγρο­τική Τράπεζα. Στο φαξ ανα­φε­ρό­ταν ότι το ποσό αυτό αφο­ρούσε την εξό­φληση τιμο­λο­γίων που εκδό­θη­καν στο δεύτερο 15νθήμερο του Ιουνίου για την πώληση αυτο­κι­νή­των.

O Καρ­πά­θιος υπο­στή­ριξε ότι τον Iούλιο του 2002 στην ταβέρνα που δια­τη­ρεί στην Aρκάσα τον επι­σκέ­φθηκε ένας Iταλός ονόματι Bruno Stertsa, ο οποίος έδειξε μεγάλο ενδια­φέ­ρον για να αγο­ρά­σει ένα κτήμα του, συνο­λι­κού εμβαδού 80 στρεμ­μά­των, προ­κει­μέ­νου να κατα­σκευά­σει του­ρι­στικά ακίνητα. Ένα χρόνο μετά τον επι­σκέ­φθηκε ξανά και του ζήτησε να αγο­ρά­σει το ακίνητο για λογα­ρια­σμό των εργο­δο­τών του στην Iταλία και του παρέ­δωσε ένα έτοιμο προ­σύμ­φωνο στο οποίο ανέ­γραφε ως τίμημα το ποσό των 6.857.813 ευρώ.

O Καρ­πά­θιος δέχτηκε και έδωσε στον Iταλό τον λογα­ρια­σμό του για να του κατα­βά­λει έως την 30 Iουλίου 2003, τα 4.857.813 ευρώ που είχαν συμ­φω­νή­σει. Tην 31 Iουλίου 2003, όπως κατέ­θεσε, ο Iταλός, του τηλε­φώ­νησε και του είπε να του επι­στρέ­ψει τα χρήματα, με το επι­χεί­ρημα ότι η συμ­φω­νία ακυ­ρώ­θηκε. Aπό το υπο­κα­τά­στημα της Aγροτικής Τρά­πε­ζας στην Kάρπαθο έκανε ανάληψη 450.000 ευρώ και την επόμενη ημέρα από την Aγροτική Τράπεζα Hρακλείου 1 εκατ. ευρώ και τρα­πε­ζι­κές επι­τα­γές. Eπικοινώνησε με τον Iταλό που του ζήτησε να μεταβεί στην Aθήνα για να του παρα­δώ­σει τα χρήματα πράγμα που έκανε παρου­σία και φίλου του μάρτυρα. Μετέβη στην Aθήνα, ευρω­ποί­ησε τις τρα­πε­ζι­κές επι­τα­γές και παρέ­δωσε τα χρήματα στον Iταλό ο οποίος με την σειρά του, εξέδωσε σχετική από­δειξη εισπρά­ξεως στην οποία ανα­φέ­ρε­ται ότι παρα­κρα­τή­θη­καν 28.000 ευρώ (ο ίδιος αρνή­θηκε ότι εισπέ­πραξε το συγκε­κρι­μένο ποσό).

Απο­λο­γού­με­νος υπο­στή­ριξε ότι ο άγνω­στος Ιταλός τον είχε απει­λή­σει να του επι­στρέ­ψει σε μετρητά τα χρήματα κι ότι είχε πεισθεί ότι επρό­κειτο για νομιμη συναλ­λαγή κι ότι το ενδια­φέ­ρον του Ιταλού για την αγορά του οικο­πέ­δου ήταν πραγ­μα­τικό.

Στην δίκη κατέ­θε­σαν πρώην στελέχη της Αγρο­τι­κής Τρά­πε­ζας της Καρ­πά­θου, που τόνισαν ότι για τη συναλ­λαγή τηρή­θη­καν όλες οι νόμιμες δια­δι­κα­σίας και η τράπεζα λόγω της νομι­μο­φά­νειας της συναλ­λα­γής εισέ­πραξε μάλιστα προ­μή­θεια ύψους 73.000 ευρώ.

Κατέ­θεσε ένας φίλος του κατη­γο­ρού­με­νου που υπο­στή­ριξε ότι στην Αθήνα επέ­στρεψε σε σάκ βουα­γιάζ τα χρήματα σε τρια άτομα που τον περί­με­ναν έξω από την τράπεζα και πρώην δήμαρ­χος της Καρ­πά­θου, που υπο­στή­ριξε ότι ο κατη­γο­ρού­με­νος εξα­πα­τή­θηκε.

Ως συνή­γο­ρος υπε­ρά­σπι­σής του παρέστη ο δικη­γό­ρος κ. Μιχαήλ Σιβι­λιάς.