Μήνυση για υπεξαίρεση με επίκεντρο επαγγελματικό εξοπλισμό και άυλη αξία επιχείρησης που παραδόθηκαν πριν την εξόφληση

• Στο φόντο πολυ­ε­τούς δρα­στη­ριό­τη­τας, σοβαρής επι­βά­ρυν­σης υγείας και δια­δο­χι­κών αλλαγών στους όρους πλη­ρω­μής

Αντι­κεί­μενο προ­κα­ταρ­κτι­κής εξέ­τα­σης απο­τε­λεί μήνυση που υπο­βλή­θηκε στη Ρόδο από επι­χει­ρη­μα­τία που ισχυ­ρί­ζε­ται ότι επαγ­γελ­μα­τι­κός εξο­πλι­σμός ιδιο­κτη­σίας του βρί­σκε­ται στην κατοχή εγκα­λου­μέ­νου και χρη­σι­μο­ποιεί­ται καθη­με­ρινά, ενώ συμ­φω­νία πώλησης μεταξύ τους δεν ολο­κλη­ρώ­θηκε, τα συμ­φω­νη­θέ­ντα μετα­βλή­θη­καν και η παρά­δοση δεν συνο­δεύ­τηκε από την αντί­στοιχη εξό­φληση.

Στη μήνυση απο­τυ­πώ­νε­ται μια επι­χεί­ρηση που λει­τούρ­γησε επί 18 χρόνια, με σταθερή παρου­σία στον ίδιο επαγ­γελ­μα­τικό χώρο και δρα­στη­ριό­τητα που περιε­λάμ­βανε κατα­σκευή φωτει­νών πινα­κί­δων, επι­γρα­φών, σφρα­γί­δων, παρα­γωγή δια­φη­μι­στι­κών ειδών και πωλή­σεις λια­νι­κής και χον­δρι­κής, ακόμη και με κανάλια αλλη­λο­γρα­φίας ή δια­δι­κτύου.

Περι­γρά­φε­ται μια επαγ­γελ­μα­τική πορεία με προ­σω­πικό 8 ατόμων και πελα­τεία κυρίως από ξενο­δο­χεια­κές και του­ρι­στι­κές επι­χει­ρή­σεις, με απο­τέ­λε­σμα μια επι­χεί­ρηση που, σύμφωνα με τον εγκα­λού­ντα, του επέ­τρεπε να στη­ρί­ζει την οικο­γέ­νειά του και να καλύ­πτει τις υπο­χρε­ώ­σεις του.

Το σημείο καμπής, πάντα με βάση όσα καταγ­γέλ­λο­νται, ήρθε μετά από σοβαρή επι­βά­ρυνση υγείας από τα μέσα του 2018. Η επι­δεί­νωση αυτή οδήγησε στην απόφαση να πωληθεί η επι­χεί­ρηση στις αρχές του 2024, σε μια προ­σπά­θεια επα­νεκ­κί­νη­σης της ζωής με ηπιό­τερη μορφή επαγ­γελ­μα­τι­κής πίεσης.

Η συμ­φω­νία που άρχισε να υλο­ποιεί­ται πριν κλείσει στα χαρτιά

Σύμφωνα με τα καταγ­γελ­λό­μενα, ο ενδια­φε­ρό­με­νος αγο­ρα­στής εμφα­νί­στηκε σε μια χρονική περίοδο που ο εγκαλών βρι­σκό­ταν σε από­γνωση, ενώ προ­βάλ­λε­ται ότι υπήρξαν δια­βε­βαιώ­σεις για σχεδόν άμεση εξό­φληση, καθώς υπήρχαν δια­θέ­σιμα κεφά­λαια. Περι­γρά­φε­ται επίσης ότι αρχικά υπήρξε συνερ­γα­σία και τήρηση υπο­χρε­ώ­σεων σε επίπεδο μετα­φο­ράς τεχνο­γνω­σίας και χει­ρι­σμού προ­γραμ­μά­των και μηχα­νη­μά­των, γεγονός που έπεισε τον εγκα­λού­ντα ότι ο αντι­συμ­βαλ­λό­με­νος είναι αξιό­πι­στος για να προ­χω­ρή­σουν στα επόμενα.

Το κρίσιμο στοι­χείο, όπως παρου­σιά­ζε­ται, είναι ότι από τις αρχές Ιανουα­ρίου 2025 συμ­φω­νή­θηκε να μισθω­θεί ο ίδιος επαγ­γελ­μα­τι­κός χώρος, να λει­τουρ­γή­σει η δρα­στη­ριό­τητα με το ίδιο προ­σω­πικό, με σχεδόν ίδιο δια­κρι­τικό τίτλο και με χρήση της ίδιας δια­δι­κτυα­κής ιστο­σε­λί­δας για παραγ­γε­λίες.

Παράλ­ληλα, παρα­δό­θηκε η χρήση ολό­κλη­ρου του επαγ­γελ­μα­τι­κού εξο­πλι­σμού, ο οποίος, κατά τη μήνυση, εξα­κο­λου­θεί να εμφα­νί­ζε­ται ως κατα­γε­γραμ­μέ­νος στο βιβλίο παγίων της επι­χεί­ρη­σης του εγκα­λού­ντος, δηλαδή παρα­μέ­νει σε επίπεδο κυριό­τη­τας δικός του.

Στο ίδιο πλαίσιο, ο εγκαλών ανα­φέ­ρει ότι ενη­μέ­ρωσε πελάτες πως ο νέος ιδιο­κτή­της ανα­λαμ­βά­νει, προ­χώ­ρησε σε συστά­σεις στους μεγα­λύ­τε­ρους πελάτες και επέ­τρεψε τη συνέ­χεια του εμπο­ρι­κού απο­τυ­πώ­μα­τος, μια κίνηση που στην πράξη μετα­φρά­ζε­ται σε παρα­χώ­ρηση της άυλης αξίας, δηλαδή της φήμης, της πελα­τείας και της εμπο­ρι­κής συνέ­χειας.

Οι αλλαγές στους όρους πλη­ρω­μής  και η διάρ­ρηξη  της εμπι­στο­σύ­νης

Η μήνυση περι­γρά­φει ένα μοτίβο συνεχών αλλαγών στον τρόπο απο­πλη­ρω­μής. Αρχικά ανα­φέ­ρε­ται ότι υπήρχε συμ­φω­νία για πώληση με προ­κα­τα­βολή του 50% κατά την υπο­γραφή και πλήρη εξό­φληση το 2026, με έκδοση τιμο­λο­γίου για τον πάγιο εξο­πλι­σμό, ώστε να μετα­βι­βα­στεί η κυριό­τητα και να κλείσει φορο­λο­γικά η επι­χεί­ρηση του πωλητή.

Ωστόσο, όταν ο εγκαλών συνέ­ταξε σχέδιο τιμο­λο­γίου και παρέ­δωσε ανα­λυ­τικό κατά­λογο ειδών και αξιών σε δικη­γόρο για σύνταξη συμ­φω­νη­τι­κού, φέρεται ότι έλαβε πίσω ένα δια­φο­ρε­τικό σχέδιο, με άλλους όρους και νέα δια­δι­κα­σία απο­πλη­ρω­μής.

Στο κείμενο απο­τυ­πώ­νο­νται δια­φο­ρε­τι­κές εκδοχές και προ­τά­σεις δόσεων, που εκτεί­νο­νται χρονικά έως το 2028 και σε μετα­γε­νέ­στερη εκδοχή έως το 2030, με ποσά για εξο­πλι­σμό και ΦΠΑ, καθώς και ξεχω­ρι­στή απο­τί­μηση για την άυλη αξία της επι­χεί­ρη­σης, ύψους 39.000 ευρώ.

Η ουσία που προ­κύ­πτει από την αφήγηση δεν είναι απλώς η δια­φω­νία για τις δόσεις, αλλά ο ισχυ­ρι­σμός ότι ενώ το οικο­νο­μικό σκέλος μετα­τί­θε­ται χρονικά, η επι­χει­ρη­μα­τική λει­τουρ­γία συνε­χί­ζε­ται κανο­νικά με βάση την παρά­δοση εξο­πλι­σμού, χώρου, πελα­τείας και υπο­δο­μών που ήδη έγιναν από την πλευρά του εγκα­λού­ντος.

Αυτό το σημείο είναι που μετα­τρέ­πει την αντι­δι­κία, κατά τον ισχυ­ρι­σμό του μηνυτή, από αστική δια­φω­νία σε ποινική καταγ­γε­λία. Διότι, κατά την εκδοχή του, αφού υπα­να­χώ­ρησε από τη συμ­φω­νία πώλησης και ζήτησε επι­στροφή εξο­πλι­σμού και λει­τουρ­γίας, η μη απόδοση της νομής και η συνέ­χιση χρήσης του εξο­πλι­σμού συνιστά παρά­νομη ιδιο­ποί­ηση.

Η κλι­μά­κωση με ασφα­λι­στικά μέτρα και η προ­σω­ρινή διαταγή

Η μήνυση ενσω­μα­τώ­νει και το προη­γού­μενο δικα­στικό απο­τύ­πωμα, κατα­γρά­φο­ντας ότι κατα­τέ­θηκε αγωγή ενώπιον του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου για απόδοση της νομής του εξο­πλι­σμού, καθώς και αίτηση ασφα­λι­στι­κών για την προ­σω­ρινή προ­στα­σία της νομής. Επίσης ανα­φέ­ρε­ται ότι έγινε δεκτή αίτηση έκδοσης προ­σω­ρι­νής δια­τα­γής που απα­γο­ρεύει στους αντι­δί­κους και σε τρίτους που έλκουν δικαιώ­ματα από αυτούς να προβούν σε οποια­δή­ποτε μετα­βί­βαση της νομής και κατοχής των κινητών που

Ο εγκαλών υπο­στη­ρί­ζει ότι ο εξο­πλι­σμός παρα­μέ­νει δικός του, ότι ουδέ­ποτε μετα­βι­βά­στηκε η κυριό­τητα, ότι δεν εκδό­θηκε τιμο­λό­γιο πώλησης λόγω μη υπο­γρα­φής συμ­φω­νη­τι­κού και φορο­λο­γι­κών εμπο­δίων, και ότι μετά την υπα­να­χώ­ρησή του από τη συμ­φω­νία, ο εγκα­λού­με­νος συνε­χί­ζει να χρη­σι­μο­ποιεί τον εξο­πλι­σμό. Κατά τη μήνυση, αυτή η συμπε­ρι­φορά συνιστά υπε­ξαί­ρεση, ενώ προ­στί­θε­ται και το στοι­χείο της απάτης, με βάση την καταγ­γελ­λό­μενη παρα­πλά­νηση και τις υπο­σχέ­σεις άμεσης εξό­φλη­σης που οδή­γη­σαν τον πωλητή να παρα­δώ­σει τεχνο­γνω­σία, πελα­τεία, ιστο­σε­λί­δες, εμπο­ρι­κές επαφές και λει­τουρ­γική συνέ­χεια πριν εξα­σφα­λι­στεί η πληρωμή.

Την υπόθεση χει­ρί­ζε­ται ο δικη­γό­ρος κ. Βασίλης Κατα­βε­νά­κης.