Οκτώ εκατ. τόνοι πλαστικών καταλήγουν κάθε χρόνο στις θάλασσες

Πε­ρί­που 8 εκα­τομ­μύ­ρια τόνοι πλα­στι­κών απο­βλή­των κα­τα­λή­γουν κάθε χρόνο στους ωκε­α­νούς του πλα­νή­τη, σύμ­φω­να με νέες εκτι­μή­σεις των επι­στη­μό­νων, οι οποί­ες θε­ω­ρού­νται οι πιο ακρι­βείς που έχουν γίνει μέχρι σή­με­ρα.

Η πο­σό­τη­τα αυτή κα­λύ­πτει μια τε­ρά­στια έκτα­ση, 34 φορές όσο το Μαν­χά­ταν της Νέας Υόρ­κης, ενώ έως το 2025 μπο­ρεί να φθά­σει τα 17,5 εκατ. ετη­σί­ως, αν δεν λη­φθούν μέτρα, προει­δο­ποιούν οι επι­στή­μο­νες. Για το 2015, η εκτί­μη­ση είναι ότι 9,1 εκατ. τόνοι πλα­στι­κών θα βρουν το δρόμο τους προς τις θά­λασ­σες.

Η με­λέ­τη, με επι­κε­φα­λής την επί­κου­ρο κα­θη­γή­τρια μη­χα­νι­κής του πε­ρι­βάλ­λο­ντος Τζένα Τζέ­μπεκ του Πα­νε­πι­στη­μί­ου της Τζόρ­τζια στις ΗΠΑ, επι­ση­μαί­νει ότι η εν λόγω πο­σό­τη­τα συ­μπε­ρι­λαμ­βά­νει όλα τα πλα­στι­κά από­βλη­τα και όχι μόνο αυτά που επι­πλέ­ουν στην επι­φά­νεια του νερού ή είναι πε­τα­μέ­να στις ακτές.

Με­γά­λες πο­σό­τη­τες πλα­στι­κών -σα­κού­λες, μπου­κά­λια, πλα­στι­κές συ­σκευα­σί­ες, παι­χνί­δια κ.α.- «κά­θο­νται» στους βυ­θούς ή έχουν δια­σπα­στεί σε μι­κρο­σκο­πι­κά κομ­μά­τια, μι­κρό­τε­ρα από κόκκο ρυ­ζιού, τα οποία ει­σέρ­χο­νται στην τρο­φι­κή αλυ­σί­δα μέσω των ψα­ριών που τα τρώνε (με άγνω­στες συ­νέ­πειες). Στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα, το συ­ντρι­πτι­κά με­γα­λύ­τε­ρο μέρος των πλα­στι­κών των θα­λασ­σών (έως το 99%) δεν είναι ορατό, γι’ αυτό το πρό­βλη­μα έχει υπο­ε­κτι­μη­θεί μέχρι σή­με­ρα.

Η ρύ­παν­ση των ωκε­α­νών με πλα­στι­κά (τα οποία εμ­φα­νί­στη­καν στην αγορά στη δε­κα­ε­τία του ’30) ανα­δεί­χθη­κε στις αρχές της δε­κα­ε­τί­ας του ’70 και τεί­νει να εξε­λι­χθεί σε μεί­ζον πρό­βλη­μα για το πε­ρι­βάλ­λον, αλλά και την υγεία των αν­θρώ­πων. Όπως είπε η Τζένα Τζέ­μπεκ, «η πο­σό­τη­τα πλα­στι­κών που κα­τα­λή­γει στους ωκε­α­νούς, ισο­δυ­να­μεί με πέντε σα­κού­λες σού­περ-μάρ­κετ γε­μά­τες πλα­στι­κά για κάθε 30 εκα­το­στά ακτο­γραμ­μής στον κόσμο».

Εί­κο­σι χώρες ευ­θύ­νο­νται για το 83% των πλα­στι­κών απο­βλή­των που κα­τα­λή­γουν στις θά­λασ­σες, με την Κίνα να βρί­σκε­ται στην κο­ρυ­φή, πα­ρά­γο­ντας πάνω από ένα εκα­τομ­μύ­ριο τό­νους ετη­σί­ως, πράγ­μα μάλ­λον ανα­με­νό­με­νο για μια χώρα με τε­ρά­στιο πλη­θυ­σμό και με εξί­σου τε­ρά­στια ακτο­γραμ­μή. Από την άλλη, οι ΗΠΑ που επί­σης έχουν με­γά­λη πα­ρά­κτια ζώνη, βρί­σκο­νται στην 20ή θέση με­τα­ξύ των κρα­τών που ρυ­παί­νουν, ενώ η Ε.Ε. θα βρι­σκό­ταν στην 18η θέση, αν αντι­με­τω­πι­ζό­ταν ως ενιαία κρα­τι­κή οντό­τη­τα.

Οι ερευ­νη­τές κα­λούν τις ανε­πτυγ­μέ­νες χώρες να μειώ­σουν την κα­τα­νά­λω­ση των πλα­στι­κών ειδών μιας χρή­σης, όπως οι σα­κού­λες για τα ψώνια, καθώς και τις ανα­πτυσ­σό­με­νες χώρες να βελ­τιώ­σουν τα συ­στή­μα­τα δια­χεί­ρι­σης απο­βλή­των που δια­θέ­τουν.

Πηγή`: ΑΠΕ-ΜΠΕ