Δολοφονία Τζάνη Τοπάλυ: Η δίκη μετατέθηκε για την 4η Μαΐου 2026

• Το Μικτό Ορ­κω­τό Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου ανέ­βα­λε χθες την εκ­δί­κα­ση, λόγω κω­λύ­μα­τος σε άλλη εν εξε­λί­ξει δίκη στην Αθήνα ενός εκ των συ­νη­γό­ρων υπε­ρά­σπι­σης

Χθες η πο­λύ­κρο­τη υπό­θε­ση της αν­θρω­πο­κτο­νί­ας του Τζάνη Το­πά­λυ θα άνοι­γε ξανά, αυτή τη φορά σε εφε­τεια­κό επί­πε­δο και από μη­δε­νι­κή βάση, χωρίς το ασφα­λι­στι­κό όριο που είχε επι­βά­λει το πρω­το­βάθ­μιο απο­τέ­λε­σμα. Αντί όμως για έναρ­ξη εξέ­τα­σης μαρ­τύ­ρων, ανά­γνω­σης εγ­γρά­φων και αντι­πα­ρά­θε­σης των ια­τρο­δι­κα­στι­κών πο­ρι­σμά­των, το Μικτό Ορ­κω­τό Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου προ­χώ­ρη­σε χθες σε ανα­βο­λή της υπό­θε­σης και όρισε νέα ημε­ρο­μη­νία για 4/5/2026.

Η υπό­θε­ση επρό­κει­το να εξε­τα­στεί από το Μικτό Ορ­κω­τό Εφε­τείο με πλήρη επα­νε­κτί­μη­ση του απο­δει­κτι­κού υλι­κού, των πραγ­μα­το­γνω­μο­συ­νών και της συ­νο­λι­κής ει­κό­νας της υπό­θε­σης, όχι μόνο ως προς την τέ­λε­ση της αν­θρω­πο­κτο­νί­ας, αλλά κυ­ρί­ως ως προς τα ελα­φρυ­ντι­κά που είχαν κρί­νει κα­θο­ρι­στι­κά το πρω­το­βάθ­μιο δι­κα­στή­ριο.

Υπεν­θυ­μί­ζε­ται ότι πρω­το­δί­κως είχαν κα­τα­δι­κα­στεί ένας 53χρο­νος Ρο­δί­της και ο 20χρο­νος γιος του, με ποινή κά­θειρ­ξης 15 ετών έκα­στος, για αν­θρω­πο­κτο­νία από πρό­θε­ση σε ήρεμη ψυ­χι­κή κα­τά­στα­ση κατά συ­ναυ­τουρ­γία.

Το εφε­τεια­κό δι­κα­στή­ριο δεν δε­σμεύ­ε­ται από το πρω­το­βάθ­μιο απο­τέ­λε­σμα ως προς το ύψος της ποι­νής, εφό­σον η έφεση αμ­φι­σβη­τεί την ορ­θό­τη­τα των ελα­φρυ­ντι­κών και ζητεί πλήρη επα­να­ξιο­λό­γη­ση. Η πρα­κτι­κή συ­νέ­πεια είναι ότι η υπό­θε­ση δεν επι­στρέ­φει απλώς για μια τυ­πι­κή επι­βε­βαί­ω­ση, αλλά για μια συ­νο­λι­κή ανα­μέ­τρη­ση με τα δε­δο­μέ­να της δι­κο­γρα­φί­ας.

Στον πυ­ρή­να της ει­σαγ­γε­λι­κής προ­σβο­λής βρί­σκε­ται η θέση ότι το πρω­το­βάθ­μιο δι­κα­στή­ριο εσφαλ­μέ­να ανα­γνώ­ρι­σε το ελα­φρυ­ντι­κό του πρό­τε­ρου σύν­νο­μου βίου.

Η έφεση επι­ση­μαί­νει, με ανα­φο­ρές σε στοι­χεία που πε­ρι­λαμ­βά­νο­νται στη δι­κο­γρα­φία, ότι από την ακρο­α­μα­τι­κή δια­δι­κα­σία είχαν προ­κύ­ψει ενέρ­γειες ασύμ­βα­τες με την έν­νοια του συν­νό­μου βίου.

Στο σκε­πτι­κό, όπως έχει απο­τυ­πω­θεί, πε­ρι­λαμ­βά­νε­ται η πα­ρά­δο­ση στο θύμα 3 πλα­στών επι­τα­γών συ­νο­λι­κού ύψους 80000 ευρώ και η ύπαρ­ξη ανε­ξό­φλη­της ερ­γο­λα­βι­κής οφει­λής 100000 ευρώ, με τα συ­γκε­κρι­μέ­να δε­δο­μέ­να να συν­δέ­ο­νται με έγ­γρα­φα και πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νη γρα­φο­λό­γου. Γί­νε­ται επί­σης ανα­φο­ρά σε φο­ρο­λο­γι­κές πα­ρα­βά­σεις, με την ει­σαγ­γε­λι­κή θέση να θε­ω­ρεί ότι το συ­νο­λι­κό πλαί­σιο συ­μπε­ρι­φο­ράς δεν δι­καιο­λο­γεί την εφαρ­μο­γή του ελα­φρυ­ντι­κού, άρα ούτε τη μεί­ω­ση που οδή­γη­σε στην ποινή των 15 ετών.

Σε αυτό το ση­μείο, το εφε­τείο κα­λεί­ται να απο­φα­σί­σει αν το ελα­φρυ­ντι­κό στη­ρί­χθη­κε σε επαρ­κή και ορθά σταθ­μι­σμέ­να δε­δο­μέ­να ή αν απο­τέ­λε­σε αστο­χία με συ­νέ­πεια μια ποινή που, κατά την ει­σαγ­γε­λι­κή θε­ώ­ρη­ση, βρί­σκε­ται σε δυ­σα­να­λο­γία με τη βα­ρύ­τη­τα της πρά­ξης.

Κομ­βι­κό ρόλο στην επα­νε­ξέ­τα­ση, όπως προ­κύ­πτει από το υλικό που έχει τεθεί στο επί­κε­ντρο, παί­ζουν τα ια­τρο­δι­κα­στι­κά πο­ρί­σμα­τα. Η έκ­θε­ση νε­κρο­ψί­ας του ια­τρο­δι­κα­στή Ρόδου και η γνω­μο­δό­τη­ση του επί­κου­ρου κα­θη­γη­τή ια­τρο­δι­κα­στι­κής κα­τα­γρά­φουν 2 πα­νο­μοιό­τυ­πα εμπιε­σμα­τι­κά κα­τάγ­μα­τα στο ινια­κό τμήμα της κε­φα­λής, δια­μέ­τρου 3,5 έως 4 εκα­το­στών, ευ­ρή­μα­τα που κατά την επι­στη­μο­νι­κή αξιο­λό­γη­ση δεν συμ­βι­βά­ζο­νται με πτώση εξ ιδίου ύψους.

Ιδιαί­τε­ρη ση­μα­σία απο­δί­δε­ται στο ό,τι ακόμη και πραγ­μα­το­γνώ­μο­νας της υπε­ρά­σπι­σης, σύμ­φω­να με όσα έχουν πα­ρου­σια­στεί, συ­ντάσ­σε­ται με το συ­μπέ­ρα­σμα ότι πρό­κει­ται για πλήξη κε­φα­λής από θλων όρ­γα­νο. Οι δια­πι­στώ­σεις αυτές συν­δέ­ο­νται με τη θέση ότι για την επί­τευ­ξη του θα­να­τη­φό­ρου απο­τε­λέ­σμα­τος απαι­τή­θη­κε σύ­μπρα­ξη του­λά­χι­στον 2 ατό­μων, στοι­χείο που, εφό­σον αξιο­λο­γη­θεί εκ νέου, επη­ρε­ά­ζει ευ­θέ­ως τον τρόπο που θα εκτι­μη­θεί η συ­ναυ­τουρ­γία.

Η υπό­θε­ση αφορά στη δο­λο­φο­νία του ερ­γο­λά­βου οι­κο­δο­μών Τζάνη Το­πά­λυ, 46 ετών, πε­ρι­στα­τι­κό που, σύμ­φω­να με το πα­ρα­πεμ­πτι­κό και τα απο­δει­κτι­κά στοι­χεία που έγι­ναν δεκτά πρω­το­δί­κως, εκτυ­λί­χθη­κε το βράδυ της 28/8/2022 στο Φα­λη­ρά­κι Ρόδου. Το θύμα με­τέ­βη στην επι­χεί­ρη­ση του πρώ­του κα­τη­γο­ρού­με­νου για να διεκ­δι­κή­σει οφει­λή.

Ακο­λού­θη­σε επει­σό­διο και, κατά τις πα­ρα­δο­χές της από­φα­σης, ο πρώ­τος κα­τη­γο­ρού­με­νος ακι­νη­το­ποί­η­σε τον Το­πά­λυ με σχοι­νί και του κα­τά­φε­ρε τα θα­να­τη­φό­ρα χτυ­πή­μα­τα.

Από εκεί και μετά, το χρο­νι­κό δεν στα­μα­τά στη βία του συμ­βά­ντος, αλλά επε­κτεί­νε­ται στη με­τα­γε­νέ­στε­ρη δια­χεί­ρι­ση. Η σορός με­τα­φέρ­θη­κε με φορ­τη­γά­κι Mitsubishi L200 και εγκα­τα­λεί­φθη­κε σε ορει­νή πε­ριο­χή της Ψίν­θου, ενώ το αυ­το­κί­νη­το του θύ­μα­τος με­τα­κι­νή­θη­κε στις Κα­λυ­θιές, κί­νη­ση που απο­δί­δε­ται σε προ­σπά­θεια απο­προ­σα­να­το­λι­σμού.

Στη συ­νέ­χεια, πε­ρι­γρά­φο­νται ενέρ­γειες αλ­λοί­ω­σης βι­ντε­ο­λη­πτι­κού υλι­κού με κλήση τε­χνι­κού την επό­με­νη ημέρα και δη­μό­σιες ανα­φο­ρές που, κατά την ει­σαγ­γε­λι­κή κρίση, στό­χευαν στη δη­μιουρ­γία αφη­γή­μα­τος περί εξα­φά­νι­σης.

Σε μια εφε­τεια­κή δίκη, τέ­τοιες κι­νή­σεις μετά το συμ­βάν λει­τουρ­γούν συχνά ως κα­θρέ­φτης της πρό­θε­σης και της συ­νο­λι­κής στά­σης των κα­τη­γο­ρου­μέ­νων. Δεν κρί­νουν μόνες τους το αδί­κη­μα, όμως επη­ρε­ά­ζουν την αξιο­λό­γη­ση της με­θο­δι­κό­τη­τας, της ψυ­χι­κής κα­τά­στα­σης και της αξιο­πι­στί­ας των ισχυ­ρι­σμών.

Για την υπο­στή­ρι­ξη της κα­τη­γο­ρί­ας πα­ρί­στα­νται οι δι­κη­γό­ροι Μηνάς Τσέρ­κης, Μα­ρί­να Κρα­νί­τη Τσέρ­κη και Νίκος Πα­τε­ρά­κης. Την υπε­ρά­σπι­ση των κα­τη­γο­ρου­μέ­νων έχουν οι δι­κη­γό­ροι Νίκος Αλε­τράς και Δη­μή­τρης Βερ­βέ­ρης, με το κώ­λυ­μα σε άλλη εν εξε­λί­ξει δίκη στην Αθήνα να αφορά, σύμ­φω­να με τα δε­δο­μέ­να της ανα­βο­λής, τον κ. Αλε­τρά και να οδη­γεί στη με­τά­θε­ση της δια­δι­κα­σί­ας.