«Η Αμερική δεν επέστρεψε, η Αμερική έφυγε»!!

Ο διοι­κη­τής Δημή­τρης Γκράιμς (Demetries Grimes) είναι Ελλη­νο­α­με­ρι­κα­νός, πρώην αξιω­μα­τι­κός του Αμε­ρι­κα­νι­κού Πολε­μι­κού Ναυ­τι­κού, αερο­πό­ρος και διπλω­μά­της των ΗΠΑ. Έχει δια­τε­λέ­σει Ναυ­τι­κός Ακό­λου­θος στο Ισραήλ και στην Ελλάδα, εκτε­λε­στι­κός συνερ­γά­της του Υπουρ­γείου Άμυνας, ανα­πλη­ρω­τής διοι­κη­τής της αμε­ρι­κα­νι­κής βάσης στην Κρήτη και σύμ­βου­λος του ναυ­τι­κού διοι­κητή του ΝΑΤΟ στο Λονδίνο.

Έχοντας υπη­ρε­τή­σει στο Αφγα­νι­στάν, παρα­χώ­ρησε απο­κλει­στική συνέ­ντευξη στην «δημο­κρα­τική», απο­κα­λύ­πτο­ντας πώς οι άστοχες απο­φά­σεις του προ­έ­δρου Μπάι­ντεν στο ζήτημα, έφεραν τους Ταλι­μπάν στην Καμπούλ.

Η συνέ­ντευξη είναι πραγ­μα­τικά απο­κα­λυ­πτική από έναν βετε­ράνο του Αμε­ρι­κα­νι­κού Στρατού, ο οποίος μάλιστα, ανήκει στο κόμμα των Δημο­κρα­τι­κών.

Ο ίδιος προει­δο­ποιεί ότι αφενός οι ευρω­παϊ­κές χώρες θα δεχτούν κύματα μετα­να­στών και αφε­τέ­ρου, το Ισλα­μικό Εμιράτο του Αφγα­νι­στάν σκο­πεύει να ενωθεί με τη διεθνή κοι­νό­τητα αυταρ­χι­κών και αδί­στα­κτων εθνών, για να εγκαι­νιά­σει μια νέα εποχή αυταρ­χι­κών φιλο­δο­ξιών και κατα­κτή­σεων.

Σημειώ­νε­ται πως πριν από ένα μήνα, ο Δημή­τρης Γκράιμς βρέθηκε στη Ρόδο, με αφορμή το συνέ­δριο για επεν­δύ­σεις από τις ΗΠΑ στη χώρα μας.

• Διοι­κητά Γκράιμς, η απο­στολή εκκέ­νω­σης των ΗΠΑ στο Αφγα­νι­στάν έφτασε στο τέλος της. Τελικά τι πραγ­μα­τικά συνέβη εκεί, ύστερα από τόσα χρόνια και τώρα η περιοχή βρί­σκε­ται υπό την κατοχή των Ταλι­μπάν; Τι πήγε στραβά;

Η άστοχη και ανη­μέ­ρωτη επι­θυ­μία του προ­έ­δρου Μπάι­ντεν για την πολι­τική οπτική του τερ­μα­τι­σμού ενός «αιώνιου πολέμου» ανέ­τρεψε τη σωστή λήψη απο­φά­σεων.

Αυτή η απο­τυ­χία οδη­γή­θηκε από την επι­θυ­μία του για μια γρήγορη εγχώρια πολι­τική νίκη πριν από την 20ή επέτειο από τις επι­θέ­σεις της 11ης Σεπτεμ­βρίου 2001 στις ΗΠΑ και τις επερ­χό­με­νες ενδιά­με­σες εκλογές του 2022 στις ΗΠΑ.

Οι ΗΠΑ και οι σύμ­μα­χοί τους είχαν επι­τύ­χει ένα πολι­τικά, στρα­τιω­τικά και οικο­νο­μικά βιώσιμο επίπεδο εμπλο­κής στο Αφγα­νι­στάν που ήταν απο­τε­λε­σμα­τικό στον περιο­ρι­σμό των Ταλι­μπάν.

Η απόφαση του προ­έ­δρου Μπάι­ντεν ελήφθη τον Απρίλιο του 2021, ενάντια στις συμ­βου­λές των αμε­ρι­κα­νι­κών στρα­τιω­τι­κών αρχών και των ηγετών της κοι­νό­τη­τας πλη­ρο­φο­ριών και αφο­ρούσε στο να απο­σύ­ρει εντελώς όλη την στρα­τιω­τική υπο­στή­ριξη των ΗΠΑ στις δυνά­μεις ασφα­λείας του Αφγα­νι­στάν από την περιοχή έως τις 31 Αυγού­στου 2021. Αυτό έγινε, ανε­ξάρ­τητα από τις συν­θή­κες που επι­κρα­τού­σαν στο έδαφος, τους συμ­μά­χους, την αφγα­νική κυβέρ­νηση, και τον στρατό.

Αυτή η απόφαση έδωσε το «πράσινο φως» στους Ταλι­μπάν και τους ενθάρ­ρυνε να ξεκι­νή­σουν την εθνική επίθεση «blitzkrieg»** για να κατα­λά­βουν όλο το Αφγα­νι­στάν.

• Εσείς έχετε υπη­ρε­τή­σει στο Αφγα­νι­στάν και θα ήθελα να μας περι­γρά­ψετε την κατά­σταση όλα αυτά τα προη­γού­μενα χρόνια.

Είτε το βλέπετε από ψηλά είτε στο έδαφος, το Αφγα­νι­στάν είναι ένα σου­ρε­α­λι­στικό, όμορφο και επι­κίν­δυνο μέρος. Είναι εκεί που μπορεί κανείς να δει τα καλύ­τερα και τα χει­ρό­τερα της ανθρω­πό­τη­τας σε ένα μόνο καρέ, όπως είδε ο κόσμος πρό­σφατα σε σκηνές που μετα­δό­θη­καν ζωντανά από τη χαοτική έξοδο στο διεθνές αερο­δρό­μιο Hamid Kharzai. Η πρώτη μου απο­στολή στο Αφγα­νι­στάν ήταν ως ναυ­τι­κός αερο­πό­ρος με το πρώτο κύμα αερο­πο­ρι­κού αερο­πλα­νο­φό­ρου του Πολε­μι­κού Ναυ­τι­κού των ΗΠΑ μετά τις επι­θέ­σεις της 11ης Σεπτεμ­βρίου.

Η δεύτερη απο­στολή μου ήταν το 2010-2011 στο πλαίσιο της αντι­με­τώ­πι­σης της αυξα­νό­με­νης αντε­πα­νά­στα­σης. Πέρα από τις δύο απο­στο­λές μου, υπη­ρέ­τησα σε δια­φο­ρε­τικά κεντρικά γραφεία και διπλω­μα­τι­κές θέσεις που υπο­στή­ρι­ζαν επι­χει­ρή­σεις στο Αφγα­νι­στάν στο διά­στημα 2001-2017. Πάντα πίστευα ότι η αρχική απο­στολή του τερ­μα­τι­σμού του ελέγχου του καθε­στώ­τος των Ταλι­μπάν στο Αφγα­νι­στάν, της κατα­στρο­φής στρα­το­πέ­δων εκπαί­δευ­σης τρο­μο­κρα­τών και του τερ­μα­τι­σμού των δυνα­το­τή­των της Αλ Κάιντα για τον συντο­νι­σμό επι­θέ­σεων από το Αφγα­νι­στάν επι­τεύ­χθηκε με επι­τυ­χία την άνοιξη του 2002 και ότι η ισχυρή παρου­σία των ΗΠΑ και των συμ­μά­χων θα έπρεπε να είχε μειωθεί στο επίπεδο που επι­τεύ­χθηκε στις αρχές του 2020 και απο­δεί­χθηκε απο­τε­λε­σμα­τικό για τον περιο­ρι­σμό των Ταλι­μπάν.

•Παρα­κο­λου­θή­σαμε όλοι τον πρόεδρο Μπάι­ντεν, να υπε­ρα­σπί­ζε­ται την απο­χώ­ρηση από το Αφγα­νι­στάν. Κατά την άποψή σας, οι ΗΠΑ είχαν άλλη επιλογή;

Ναι, όπως ανέφερα, είχε επι­τευ­χθεί ένα απο­τε­λε­σμα­τικό απο­τύ­πωμα της συμ­μα­χι­κής στρα­τιω­τι­κής παρου­σίας. Τα τελευ­ταία χρόνια, τα επίπεδα των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και των συμ­μα­χι­κών δυνά­μεων μειώ­θη­καν σε συνο­λικά περίπου 7.500 στρα­τιω­τι­κούς συμ­βού­λους και ειδι­κούς υπο­στή­ρι­ξης στην εκπαί­δευση, την εφο­δια­στική, τις πλη­ρο­φο­ρίες και τη στό­χευση για την παροχή αντι­τρο­μο­κρα­τι­κής εμπει­ρο­γνω­μο­σύ­νης που απαι­τεί­ται για την υπο­στή­ριξη των αφγα­νι­κών δυνά­μεων και την ικα­νό­τητα περιο­ρι­σμού των Ταλι­μπάν.

Από τις αρχές του 2020, δεν υπήρξαν θύματα των ΗΠΑ και των συμ­μα­χι­κών δυνά­μεων στο Αφγα­νι­στάν.

Έτσι, φάνηκε ότι είχε επι­τευ­χθεί το ιδανικό ελά­χι­στο απο­τύ­πωμα των ΗΠΑ και των συμ­μά­χων που απαι­τεί­ται για τον περιο­ρι­σμό των Ταλι­μπάν.

Η ανι­κα­νό­τητα της λήψης απο­φά­σεων της ομάδας της εθνικής ασφά­λειας του προ­έ­δρου Μπάι­ντεν που σχε­τί­ζε­ται με την ολική και άνευ όρων απο­χώ­ρηση από το Αφγα­νι­στάν, ευθύ­νε­ται άμεσα για το επαί­σχυ­ντο και ταπει­νω­τικό θέαμα της κατάρ­ρευ­σης της αφγα­νι­κής κυβέρ­νη­σης και του στρατού που είχε ως απο­τέ­λε­σμα την επίπονη, αιμα­τηρή και χαοτική απο­χώ­ρηση των ΗΠΑ. Αντι­με­τω­πί­ζο­ντας την επι­τυ­χη­μένη ηρωική ανθρω­πι­στική αερο­πο­ρική μετα­φορά περισ­σό­τε­ρων από 123.000 ατόμων από τον αμε­ρι­κα­νικό στρατό, η εγκα­τά­λειψη του Αφγα­νι­στάν από τον Μπάι­ντεν παρέχει πλούσιο υλικό για αμέ­τρητα μαθή­ματα μελέτης περι­πτώ­σεων σχετικά με τις απο­τυ­χίες στην ηγεσία, τη στρα­τη­γική, την τακτική και την εκτέ­λεση -ένας μόνιμος ‘λεκές’ στην αμε­ρι­κα­νική εξω­τε­ρική πολι­τική, την αξιο­πι­στία και την παγκό­σμια ηγεσία. Η εγκα­τά­λειψη των Αμε­ρι­κα­νών πολιτών, των ευά­λω­των εταίρων, του Αφγα­νι­κού λαού και περισ­σό­τε­ρων από 84 δις δολα­ρίων προηγ­μέ­νου στρα­τιω­τι­κού υλικού και πυρο­μα­χι­κών των ΗΠΑ σε έναν ένοπλο όχλο μεσαιω­νι­κών μαχη­τι­κών Ταλι­μπάν, απο­τε­λεί παρά­βαση καθή­κο­ντος και πιθανό έγκλημα κατά της ανθρω­πό­τη­τας που απαιτεί λογο­δο­σία στα υψη­λό­τερα επίπεδα της κυβέρ­νη­σης των ΗΠΑ, ξεκι­νώ­ντας από τον Πρόεδρο Μπάι­ντεν και την ηγεσία της ομάδας εθνικής ασφά­λειας.

Ενώ το κόστος των όπλων, των πυρο­μα­χι­κών, του εξο­πλι­σμού και της υπο­δο­μής που αφή­νε­ται μπορεί να προσ­διο­ρι­στεί, η ταπεί­νωση και η άσκοπη απώλεια ζωών, η αξιο­πι­στία και η εμπι­στο­σύνη είναι αμέ­τρητα. Ο αιώνιος πόλεμος ενάντια στους ισλα­μι­στές τρο­μο­κρά­τες τζι­χα­ντι­στές δεν τελεί­ωσε επειδή οι ΗΠΑ έφυγαν από το Αφγα­νι­στάν. Θα συνε­χι­στεί, αλλά τώρα ενάντια σε έναν ανα­ζω­ο­γο­νη­μένο, ενθαρ­ρυ­μένο, ενθου­σια­σμένο και ικα­νό­τερο εχθρό που έχει ένα κατα­φύ­γιο σε ένα νέο εγκλη­μα­τικό κράτος που ονο­μά­ζε­ται Ισλα­μικό Εμιράτο του Αφγα­νι­στάν.

• Θα πρέπει εμείς, οι ευρω­παϊ­κές χώρες και τα μέλη του ΝΑΤΟ, να ανη­συ­χούμε σοβαρά για την νέα κατά­σταση με τους Ταλι­μπάν; Τι μπο­ρούμε να περι­μέ­νουμε από εδώ και πέρα;

Ναι, οι χώρες της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης και του ΝΑΤΟ πρέπει να ανη­συ­χούν βαθιά. Το επα­κό­λουθο χάος και η ανθρω­πι­στική τρα­γω­δία του αφγα­νι­κού έθνους που άφησε πίσω, θα ξεπε­ρά­σει κατά πολύ τη θητεία του Μπάι­ντεν. Οι δεκάδες χιλιά­δες Αφγανοί πρό­σφυ­γες που δεν μπό­ρε­σαν να επι­βι­βα­στούν ή να προ­σκολ­λη­θούν στην άτρακτο του τελευ­ταίου αερο­σκά­φους που ανα­χώ­ρησε από το Hamid Karzai International στην Καμπούλ, ξεκι­νούν τώρα με τα πόδια στην Τουρκία για να οδη­γή­σουν το επόμενο κύμα μαζικής μετα­νά­στευ­σης στην Ευρώπη από ξηράς και δια θαλάσ­σης μέσω Ελλάδας. Ο ΟΗΕ εκτιμά ότι 500.000 Αφγανοί θα αρχί­σουν να κάνουν αυτό το ταξίδι τις επό­με­νες εβδο­μά­δες. Το Ιράν ανα­φέ­ρει ότι περισ­σό­τε­ροι από χίλιοι Αφγανοί την ημέρα δια­σχί­ζουν τα ανα­το­λικά σύνορά του με το Αφγα­νι­στάν από τις 31 Αυγού­στου. Η υπο­χώ­ρηση του Μπάι­ντεν στο Αφγα­νι­στάν είναι η μεγα­λύ­τερη συν­θη­κο­λό­γηση και προ­δο­σία συμ­μά­χων, εταίρων, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νων των αμε­ρι­κα­νών πολιτών που έχουν μείνει πίσω, στην ιστορία των ΗΠΑ. Μια πραγ­μα­τικά κατα­στρο­φική και απο­τρέ­ψιμη απο­τυ­χία που θα πρέπει να χρη­σι­μεύ­σει ως αφύ­πνιση στο ΝΑΤΟ και τους εταί­ρους να λάβουν σοβαρά υπόψη τις επεν­δύ­σεις σε αμυ­ντι­κές δυνα­τό­τη­τες, συνερ­γα­σία, εκπαί­δευση και ετοι­μό­τητα.

Πέρα από το Αφγα­νι­στάν, η χαοτική υπο­χώ­ρηση της Αμε­ρι­κής είναι μια σημα­ντική νίκη για αυταρ­χι­κούς ηγέτες και ισλα­μι­στές τρο­μο­κρά­τες σε όλο τον κόσμο. Οι εκλεγ­μέ­νοι ηγέτες και οι πολίτες σε αντι­προ­σω­πευ­τι­κές δημο­κρα­τίες σε κάθε ήπειρο πρέπει να ανη­συ­χούν σοβαρά. Το Ισλα­μικό Εμιράτο του Αφγα­νι­στάν ενώ­νε­ται τώρα με τη διεθνή κοι­νό­τητα αυταρ­χι­κών και αδί­στα­κτων εθνών για να εγκαι­νιά­σει μια νέα εποχή αυταρ­χι­κών φιλο­δο­ξιών και κατα­κτή­σεων. Η Αμερική δεν επέ­στρεψε, η Αμερική έφυγε.

• Ποια θα λέγατε ότι είναι η μεγα­λύ­τερη απο­τυ­χία της επέμ­βα­σης της Δύσης στο Αφγα­νι­στάν;

Η μεγα­λύ­τερη απο­τυ­χία της παρέμ­βα­σης της Δύσης στο Αφγα­νι­στάν δεν ήταν πως δεν εξό­πλι­σαν και δεν εκπαί­δευ­σαν τις Αφγανές γυναί­κες για να πολε­μή­σουν.

Τα νεαρά κορί­τσια που μένουν πίσω προ­ο­ρί­ζο­νται τώρα να γίνουν νύφες μαχητών και αξιω­μα­τού­χων των Ταλι­μπάν, κατα­δι­κα­σμέ­νες σε μια ζωή υπο­τα­γής και χαμένων ευκαι­ριών υπό τη φοντα­με­ντα­λι­στική κυριαρ­χία των Ταλι­μπάν.

ΣΗΜ:

**blitzkrieg: Ο όρος κεραυ­νο­βό­λος πόλεμος από το γερ­μα­νικό «Μπλί­τσκριγκ» (Blitzkrieg), «πόλεμος-αστραπή») ανα­φέ­ρε­ται σε πολε­μική τακτική, την οποία επι­νό­ησε και εφάρ­μοσε ο Γερ­μα­νός στρα­τη­γός Χάιντς Γκου­ντέ­ριαν κατά τη διάρ­κεια του Β’ Παγκο­σμίου Πολέμου και την χρη­σι­μο­ποιούν σήμερα στον Στρατό).