Τζόναθαν Κωνσταντίνου, Ελληνικό Παράρτημα των Ρεπουμπλικάνων: «Η Αμερική είναι η ώρα να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων»

Κύριε Κων­στα­ντί­νου, τα βλέμ­ματα όλου του πλανήτη καθώς απο­χαι­ρε­τάμε το 2024, είναι στραμ­μένα στην ορκω­μο­σία του εκλεγ­μέ­νου Προ­έ­δρου των ΗΠΑ, Ντό­ναλντ Τραμπ. Θα ήθελα το σχόλιό σας.

Για εμάς, αυτή η περί­ο­δος είναι μία… αιω­νιό­τητα. Με την έννοια ότι όλοι οι παίκτες στη διεθνή σκα­κιέρα, προ­σπα­θούν να τοπο­θε­τη­θούν όσο πιο προ­σε­κτικά μπορούν, έτσι ώστε να ανα­δι­πλω­θούν μετά την ορκω­μο­σία του Τραμπ. Το είδαμε με τις εξε­λί­ξεις στη Συρία και στην Ουκρα­νία. Δυστυ­χώς, έχουμε σχεδόν έναν μήνα μέχρι την ημέρα που θα ανα­λά­βει επίσημα τα καθή­κο­ντά του ο εκλεγ­μέ­νος Πρό­ε­δρος των ΗΠΑ. Αυτό σημαί­νει ότι είναι πολύ μεγάλος πολι­τι­κός χρόνος και δεν σας κρύβω ότι υπάρχει ανη­συ­χία ότι θα συμβούν κι άλλα μέχρι τις 20 Ιανουα­ρίου 2025, υπό την έννοια ότι υπάρχει περί­πτωση να σημειω­θούν ανα­ζω­πυ­ρώ­σεις ή να ανοί­ξουν άλλα μέτωπα.

Είναι γεγονός πως παρα­τη­ρούμε να σημειώ­νο­νται πάρα πολλές ανα­τρο­πές όλο αυτό το διά­στημα –όπως η πτώση του καθε­στώ­τος Άσαντ στη Συρία ή κινή­σεις που έκανε η διοί­κηση Μπάι­ντεν με την έγκριση πολλών δισ. δολα­ρίων για να στη­ρί­ξει την Ουκρα­νία.

Βεβαίως, αφού αυτό, ήταν ουσια­στικά ένα σχέδιο σε αδρά­νεια, του βαθέως αμε­ρι­κα­νι­κού κράτους το οποίο εσπευ­σμέ­νως ανα­κι­νή­θηκε τώρα, προ­κει­μέ­νου να προ­λά­βουν την έλευση του εκλεγ­μέ­νου Προ­έ­δρου Ντό­ναλντ Τραμπ.

Στην Ουκρα­νία, λίγο πριν φύγει από τον Λευκό Οίκο, ο απερ­χό­με­νος Πρό­ε­δρος Μπάι­ντεν, έδωσε την δυνα­τό­τητα να χρη­σι­μο­ποιεί όπλα μεγάλης εμβέ­λειας ενώ, δίνει συνεχώς τερά­στια κον­δύ­λια σαν τον… ‘μεθυ­σμένο ναύτη’ -όπως ακριβώς, σας το λέω (!).

Βλέ­πουμε όμως και την Τουρκία το πώς λει­τουρ­γεί, μέσα σε αυτές τις συν­θή­κες. Γίνεται όλο και πιο προ­κλη­τική ενώ κερ­δί­ζει έδαφος σαν ισχυρός παίκτης στη σκα­κιέρα, σε μία σειρά από θέματα στην περιοχή.

Η Τουρκία είναι η έδρα των Αδελφών Μου­σουλ­μά­νων (της μεγα­λύ­τε­ρης τρο­μο­κρα­τι­κής, ισλα­μι­στι­κής οργά­νω­σης του κόσμου) η οποία μαζί με το Κατάρ, επι­διώ­κει την ανα­τροπή του status quo στην Μέση και Εγγύς Ανατολή, με χώρες – στόχους όπως η Αίγυ­πτος, η Συρία (το πέτυχαν, ήδη), Λιβύη, Ιορ­δα­νία, Σαου­δική Αραβία και –δυστυχώς- περι­λαμ­βά­νε­ται και η Ελλάδα την οποία προ­κα­λεί συνεχώς. Η Τουρκία έχει δημιουρ­γή­σει ένα καθε­στώς κρατών ή φορέων, αντι­προ­σώ­πων πέριξ αυτής, στους οποίους ανα­θέ­τει την βρώμικη δουλειά.

Είναι σαφές ότι και το πρό­σφατο (αλλά όχι και μονα­δικό) τραγικό επει­σό­διο στην Γερ­μα­νία με την επίθεση στην αγορά του Μαγδεμ­βούρ­γου, δεν είναι τυχαίο. Αυτή η χώρα, ξεκι­νώ­ντας από το 1961, δημιούρ­γησε ένα πρό­γραμμα, φιλο­ξε­νού­με­νων εργα­ζο­μέ­νων, για τους Τούρ­κους ενώ, το 2015 δέχτηκε περίπου ένα εκα­τομ­μύ­ριο μου­σουλ­μά­νους από όλη τη Μέση Ανατολή, το Αφγα­νι­στάν και τη Βόρεια Αφρική, εκ των οποίων, μεγάλο ποσοστό, ήταν σκλη­ρο­πυ­ρη­νι­κοί ισλα­μι­στές.

Όπως το είπατε, η Γερ­μα­νία εξέ­θρεψε το ‘αβγό του φιδιού’ εδώ και πολλά χρόνια, αφού στην προ­σπά­θειά της να ενι­σχύ­σει το εργα­τικό δυνα­μικό της, δεν σκέ­φτηκε τις συνέ­πειες αυτής της από­φα­σης αφού, αυτοί οι άνθρω­ποι είναι ενα­ντίον της ευρω­παϊ­κής κουλ­τού­ρας και των ευρω­παϊ­κών ιδεών. Αυτές τις συνέ­πειες, τις βιώ­νουμε τώρα πιο έντονα και σε άλλες χώρες της ηπείρου όπως η Ιταλία, η Γαλλία κ.λπ.

Εμείς στην Ελλάδα, ανα­μέ­νουμε με ιδιαί­τερο ενδια­φέ­ρον την έλευση της νέας πρέ­σβει­ρας των ΗΠΑ στην Ελλάδα, Κίμπερλι Γκιλ­φόιλ, ενώ τα φώτα της δημο­σιό­τη­τας έχουν ήδη στραφεί πάνω της.

Η Κίμπερλι Γκιλ­φόιλ είναι εξαι­ρε­τικά καλά ενη­με­ρω­μένη από το δικό μας τμήμα αλλά και από τους συνερ­γά­τες της για τις αντι­ξο­ό­τη­τες που θα έχει να αντι­με­τω­πί­σει όταν έρθει στην Ελλάδα, ενώ, είναι πλήρως ενήμερη για την πολε­μική που στρέ­φε­ται σε βάρος της, από συγκε­κρι­μένα κέντρα –τα οποία εξα­κο­λου­θούν να συνο­μι­λούν με τους Δημο­κρα­τι­κούς, μη μπο­ρώ­ντας να αντι­λη­φθούν ότι οι ΗΠΑ έχουν πλέον εκλεγ­μένο Πρόεδρο, που θα φέρει κοσμοϊ­στο­ρι­κές αλλαγές, οι οποίες, δεν θα κρα­τή­σουν μόνον τέσσερα χρόνια.

Τα ίδια ‘κέντρα’ που καθυ­βρί­ζουν την νέα πρέ­σβειρα των ΗΠΑ στην Ελλάδα, προ­σπά­θη­σαν ακόμη και την επαύριο των εκλογών, να μας πείσουν ότι η νίκη Τραμπ δεν ήταν και τόσο συντρι­πτική.

Το βλέ­πουμε από μερίδα ΜΜΕ ακόμη και στην Ελλάδα, που προ­σπα­θούν να ρίξουν λάσπη όσο μπορούν. Δυστυ­χώς γι αυτούς, ο κόσμος ξυπνάει και αυτά τα ‘αφηγήματα’ πλέον καταρ­ρέ­ουν όπως και η woke agenda και άλλα.

Να μου σχο­λιά­σετε όμως και τα απο­τε­λέ­σματα των εκλογών τα οποία, απέ­δει­ξαν ότι η νίκη του Ντό­ναλντ Τραμπ ήταν συντρι­πτική.

Ήταν ένας θρί­αμ­βος, τον οποίο είχαμε ανα­κοι­νώ­σει από τον περα­σμένο Ιούνιο. Είχαμε πει την αλήθεια τόσο στον αμε­ρι­κα­νικό όσο και στον ελλη­νικό λαό μέσω του Ελλη­νι­κού Παραρ­τή­μα­τος του Ρεπου­μπλι­κα­νι­κού κόμ­μα­τος των ΗΠΑ –που έχει εξυ­πη­ρε­τή­σει 65.000 περι­πτώ­σεις ελληνο-αμερικανών. Ο Ντό­ναλντ Τραμπ κέρδισε την λαϊκή ψήφο αλλά και τους εκλέ­κτο­ρες. Ήταν μία μεγάλη νίκη, ένα πολύ δυνατό πολι­τικό comeback. Υπήρξαν πολλά σημεία νοθείας, αλλά κινή­θη­καν σε πολύ χαμηλά επίπεδα σε σημείο που δεν ήταν τόσο σοβαρά και ελέγ­χθη­καν καθώς, το Ρεπου­μπλι­κα­νικό κόμμα ήταν απόλυτα προ­ε­τοι­μα­σμένο. Σαρώ­σαμε στις μειο­νό­τη­τες όπως π.χ. την ελλη­νική, όπου οι Δημο­κρα­τι­κοί δεν ήταν φίλα προ­σκεί­με­νοι απέ­να­ντί μας. Από την άλλη, οι αφρο-αμερικανοί, οι έγχρω­μοι, οι λατίνοι κ.λπ. δεν ψήφισαν Δημο­κρα­τι­κούς. Οι Αμε­ρι­κα­νοί ψήφισαν με βάση την κοινή λογική.

Η Ελλάδα τι περι­μέ­νει τώρα από την νέα κυβέρ­νηση Τραμπ;

Αυτή είναι μία σύνθετη απά­ντηση. Θα πρέπει να δια­χω­ρί­σουμε τι εννο­ούμε όταν λέμε ελλη­νική κυβέρ­νηση, ελλη­νική κοι­νω­νία και ελλη­νικό έθνος. Οι τρεις αυτοί παρά­γο­ντες έχουν δια­φο­ρε­τι­κές ελπίδες από την νέα αμε­ρι­κα­νική κυβέρ­νηση. Η ελλη­νική κυβέρ­νηση ελπίζει ότι κυβέρ­νηση Τραμπ δεν θα… θυμηθεί όσα έλεγε μέχρι και κάποιες ώρες μετά την εκλογή του. Η ελλη­νική κοι­νω­νία, περι­μέ­νει με αγωνία εάν η Αμερική θα συνερ­γα­στεί με την Ελλάδα σε κρίσιμα θέματα, και το ελλη­νικό έθνος (εννοώ και τους Έλληνες της Δια­σπο­ράς) εκφρά­ζουν την ελπίδα να σταθεί η χώρα στο ύψος των περι­στά­σεων και να μπει στο τρένο της ανά­πτυ­ξης.

Την ίδια ώρα, παρα­κο­λου­θούμε την Ευρώπη να είναι ‘ακέφαλη’ απο­νευ­ρω­μένη και να έχει σοβαρό πρό­βλημα εξου­σίας.

Κοι­τάξτε, την ώρα που η Γερ­μα­νία καταρ­ρέει υπάρ­χουν φόβοι ότι θα βγει και από την Ευρω­παϊκή Ένωση –που έχει κατα­ντή­σει σκιά της Ένωσης που ορα­μα­τί­στη­καν οι ιδρυτές της. Ίσως να είναι η ώρα να σκε­φτούμε σοβαρά την ανα­θε­ώ­ρηση του status της, καθώς από ‘Ευρώπη των λαών’ έχει γίνει ‘Ευρώπη των γραφειοκρατών’. Μην ξεχνάτε ότι και το μετα­να­στευ­τικό είναι πολύ ψηλά στην ατζέντα. Είναι πλέον, θέμα επι­βί­ω­σης. Εάν τα κράτη δεν απο­φα­σί­σουν να κάνουν κάτι θα έχουμε μπροστά μας μία πολύ δύσκολη κατά­σταση. Πρέπει να το θέσουμε σε μία εντελώς δια­φο­ρε­τική βάση και να επα­νε­ξε­τά­σουμε το ζήτημα για να μπο­ρέ­σει και η Ευρώπη να ζήσει με μεγα­λύ­τερη ασφά­λεια και ευη­με­ρία.

Με την ορκω­μο­σία του Ντό­ναλντ Τραμπ θα υπο­γρα­φούν περί τα 30 προ­ε­δρικά δια­τάγ­ματα που θα έχουν και άμεσα απο­τε­λέ­σματα –όπως η άμεση απέλαση των παρά­νο­μων μετα­να­στών στις ΗΠΑ και μία σειρά, από πολλά ζητή­ματα που πρέπει να δρο­μο­λο­γη­θούν.

Η Αμερική είναι η ώρα να σταθεί στο ύψος των περι­στά­σεων και να στη­ρί­ξει τον ρόλο της, σαν υπερ-δύναμη μετά από τόσα χρόνια που είχε χάσει την αίγλη της σε πολλά επίπεδα.