ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Γερμανικός Τύπος: Το χαμένο ηθικό πλεονέκτημα της Ευρώπης

news room 3 λεπτά ανάγνωση
766

Κεντρικό θέμα στον γερ­μα­νικό τύπο συνε­χί­ζει να είναι η κατα­στροφή της Μόριας και η απο­τυ­χία της ΕΕ για μια κοινή πολι­τική ασύλου, καθώς και για μια αξιό­πι­στη υπε­ρά­σπιση των ανθρω­πί­νων δικαιω­μά­των.

Τα γερ­μα­νικά μέσα και σήμερα βγαί­νουν με κεντρικό θέμα τη Μόρια και την ευθύνη της ΕΕ και της Γερ­μα­νίας. Πολυ­σέ­λιδο αφιέ­ρωμα, το οποίο υπο­γρά­φουν 16 δημο­σιο­γρά­φοι για το χρονικό της προ­σφυ­γι­κής κρίσης και ειδι­κό­τερα στο πώς οδη­γη­θή­καμε στα ασφυ­κτικά γεμάτα προ­σφυ­γικά κέντρα των ελλη­νι­κών νησιών και τη Μόρια παρου­σιά­ζει το περιο­δικό Der Spiegel. Το αφιέ­ρωμα παρου­σιά­ζει μαρ­τυ­ρίες προ­σφύ­γων και ανα­φέ­ρε­ται σε βασικά στα­τι­στικά στοι­χεία της προ­σφυ­γι­κής κρίσης, ενώ κατα­γρά­φει και απόψεις πολι­τι­κών, εξη­γώ­ντας πώς και γιατί φτάσαμε στην κατα­στροφή της Μόριας.

Βye bye Moria! “Βye bye Moria!”

Το Der Spiegel αφιε­ρώ­νει επίσης το κύριο άρθρο του στη Μόρια με τίτλο «Ηθική χρε­ο­κο­πία» σχο­λιά­ζο­ντας: «Μόρια. Μια τόσο μικρή λέξη. Πέντε γράμ­ματα που έχουν τη δύναμη να κατα­στρέ­ψουν το αυτο­εί­δωλο των Ευρω­παίων. Ή για να είμαστε πιο ακρι­βείς, το αυτο­εί­δωλο εκείνων των Ευρω­παίων που ταυ­τί­ζο­νται με τις θεμε­λιώ­δεις αξίες της ΕΕ. Μεταξύ αυτών, στην πρώτη θέση βρί­σκε­ται ο σεβα­σμός των ανθρω­πί­νων δικαιω­μά­των (…) Όταν ξέσπασε η φωτιά στη Μόρια, στα βίντεο που αναρ­τή­θη­καν στο δια­δί­κτυο, άνθρω­ποι μέσα στον πανικό φώναζαν “Βye bye Moria!”. Ας ελπί­σουμε ότι είχαν δίκιο. Το προ­σφυ­γικό κέντρο με τις επαί­σχυ­ντες συν­θή­κες πρέπει να εξα­φα­νι­στεί. Όχι μόνο γιατί οι αιτού­ντες άσυλο ζουν εκεί υπό άθλιες συν­θή­κες κι επειδή η Μόρια απο­τε­λεί ηθική χρε­ο­κο­πία. Αλλά και για το συμ­φέ­ρον των Ευρω­παίων. Πώς θα παρου­σιά­ζε­ται μελ­λο­ντικά ως δύναμη στη διεθνή σκηνή η ΕΕ; (…) Κάθε αυταρ­χι­κός ηγέτης θα μπο­ρούσε να πει: φρο­ντί­στε αρχικά εσείς να έχουν νερό και ηλε­κτρικό στα παιδιά που ζουν σε σκηνές! Αν η Ευρώπη θέλει να δια­δρα­μα­τί­σει διεθνώς ηγετικό ρόλο, δεν πρέπει να χάσει την ηθική αξιο­πι­στία της (…) Eπιπλέον η ΕΕ χρειά­ζε­ται επι­τέ­λους μια συνε­κτική πολι­τική ασύλου και μετα­νά­στευ­σης. Γιατί όσο υπάρ­χουν πόλεμοι και φτώχεια, κι άλλοι άνθρω­ποι θα προ­σπα­θούν να έρθουν στην Ευρώπη (…) Την επόμενη εβδο­μάδα η πρό­ε­δρος της Κομι­σιόν θέλει επι­τέ­λους να παρου­σιά­σει μια πρόταση για ένα ευρω­παϊκό σύστημα ασύλου. Σχεδόν κανείς δεν πιστεύει ότι θα έχει επι­τυ­χία. Στο πεδίο αυτό η ΕΕ δεν φημί­ζε­ται για τις αλλη­λέγ­γυες λύσεις. Ένα είναι όμως σίγουρο: το σύστημα δεν μπορεί να παρα­μεί­νει τόσο απάν­θρωπο όσο είναι σήμερα».

150 πρό­σφυ­γες ίσον «κανένας»

«H ισχυρότερη χώρα της  ΕΕ δέχεται το πολύ 150 άτομα σε σύνολο 12.000 αστέγων. Με άλλα λόγια: κανέναν»«H ισχυ­ρό­τερη χώρα της  ΕΕ δέχεται το πολύ 150 άτομα σε σύνολο 12.000 αστέγων. Με άλλα λόγια: κανέναν»

Aπό την πλευρά της η Süddeutsche Zeitung παρα­τη­ρεί: «Δεν είναι μόνο το προ­σφυ­γικό, στο οποίο η ΕΕ των 27 κρατών-μελών δείχνει αδυ­να­μία μετα­τρο­πής των αξιών της σε συγκε­κρι­μένη πολι­τική. Το ίδιο βλέπει κανείς στη διαμάχη για μια κοινή στάση απέ­να­ντι στην Κίνα, στη συζή­τηση για το πώς πρέπει να υπο­στη­ρι­χθεί το δημο­κρα­τικό κίνημα στη Λευ­κο­ρω­σία ή στο ερώτημα αν και πώς η πληρωμή των χρη­μά­των από το ταμείο για την παν­δη­μία θα συσχε­τι­στεί με τον σεβασμό του κράτους δικαίου. Μόνο σε ένα θέμα κατα­λή­γουν εύκολα σε συμ­φω­νία: στο Brexit. Σε ό,τι αφορά την προ­στα­σία της εσω­τε­ρι­κής αγοράς, δηλαδή την προ­στα­σία των οικο­νο­μι­κών συμ­φε­ρό­ντων, ουσια­στικά δεν υπάρ­χουν δια­φω­νίες μεταξύ των κρατών-μελών  (…) Για την πολι­τική ασύλου χρειά­ζε­ται τα 27 κράτη να συμ­φω­νή­σουν -γιατί θέλουν, όχι γιατί μπορούν. Όταν τα κράτη δεν ενερ­γούν, αυτό δεν οφεί­λε­ται συνήθως στην ανι­κα­νό­τητα δράσης που συχνά επι­κα­λού­νται, αλλά στο ότι δεν βλέπουν κανένα νόημα στο να ενερ­γή­σουν από κοινού ή δεν θέλουν να πλη­ρώ­σουν το τίμημα. Είτε το πολι­τικό, είτε το οικο­νο­μικό είτε και τα δύο (…) Ωστόσο αυτό για το οποίο δεν θα πρέπει να γίνει κανένας συμ­βι­βα­σμός εντός των ευρω­παϊ­κών συνόρων ανα­φέ­ρε­ται ρητά στο άρθρο 2 της ΣΕΕ: „Η Ένωση βασί­ζε­ται στις αξίες του σεβα­σμού της ανθρώ­πι­νης αξιο­πρέ­πειας (….) και του σεβα­σμού των ανθρώ­πι­νων δικαιω­μά­των“»

Αλλά και στις τοπικές εφη­με­ρί­δες το θέμα που κυριαρ­χεί είναι η Μόρια. Η Stuttgarter Zeitung σημειώ­νει: «Ανα­λο­γικά με τις γερ­μα­νι­κές δυνα­τό­τη­τες, ο γερ­μα­νός υπ. Εσω­τε­ρι­κών Χορστ Ζεε­χό­φερ απο­φά­σισε να κάνει μια πρόταση, η οποία μοιάζει μάλλον με πολι­τικό φύλλο συκής παρά με πραγ­μα­τική βοήθεια. 100 με 150 πρό­σφυ­γες, πιθανώς ασυ­νό­δευτα παιδιά και νέοι, θα έρθουν στη Γερ­μα­νία. Σε αυτό το πλαίσιο είναι άνευ σημα­σίας ποιες χώρες συμ­με­τέ­χουν και με ποια ποσοστά. Γεγονός είναι ένα: η ισχυ­ρό­τερη χώρα της  ΕΕ δέχεται το πολύ 150 άτομα σε σύνολο 12.000 αστέγων. Με άλλα λόγια: κανέναν».

Πηγή DW

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.