Drones: Όταν η αλαζονεία συναντά τον θεσμικό έλεγχο 1,15 εκατ. ευρώ των Ροδιτών – Και τώρα ζητούνται απαντήσεις

Από  τον κ. Τηλέμαχο Καμπούρη ανακοινώθηκαν τα εξής:

Η εξέλιξη με τη σύμβαση των 1.153.737,28 ευρώ για τα drones στη Μεσαιωνική Πόλη εκθέτει πλέον σοβαρά τη Δημοτική Αρχή και προσωπικά τον Δήμαρχο Αλέξανδρο Κολιάδη και τον Σωτήρη Βαγιανό.

Γιατί υπάρχει μια αλήθεια που σήμερα δεν μπορούν να αλλάξουν:

Τους είχαμε προειδοποιήσει. Γνώριζαν. Και παρ’ όλα αυτά προχώρησαν.

Σήμερα ο Επίτροπος του Ελεγκτικού Συνεδρίου ζητά εξηγήσεις για την αρμοδιότητα του Δήμου, την τεκμηρίωση του κόστους, το “κατεπείγον”, την Εκτίμηση Αντικτύπου για την προστασία των προσωπικών δεδομένων και κρίσιμα ζητήματα της ίδιας της διαγωνιστικής διαδικασίας.

Και ήδη η Δημοτική Επιτροπή αναγκάστηκε να επαναλάβει την αξιολόγηση, επειδή η προηγούμενη έγινε από αναρμόδιο όργανο.

Μιλάμε για 1,15 εκατομμύρια ευρώ. Με μία μόνο προσφορά.

Και δύο από τα ερωτήματα του Επιτρόπου είναι πραγματικά αμείλικτα.

Πρώτον: ποιο ήταν τελικά το τόσο μεγάλο “κατεπείγον”;

Τι συνέβη ξαφνικά στη Ρόδο και έπρεπε να τρέξει με τέτοιο τρόπο ένας διαγωνισμός άνω του ενός εκατομμυρίου ευρώ;

Το ρωτούσαμε τότε.

Μας αγνόησαν.

Τώρα το ρωτά το Ελεγκτικό Συνέδριο και πρέπει να απαντήσουν με στοιχεία.

Δεύτερον: η Εκτίμηση Αντικτύπου.

Σε ένα έργο που θα επιτηρεί δημόσιο χώρο με drones στη Μεσαιωνική Πόλη, δεν μπορεί πρώτα να αποφασίζεις τι θα κάνεις, να τρέχεις τον διαγωνισμό και μετά να εξετάζεις αν πληρούνται οι προϋποθέσεις προστασίας των προσωπικών δεδομένων.

Το ερώτημα λοιπόν είναι απλό και βαρύ:

Η Εκτίμηση Αντικτύπου έγινε όταν έπρεπε ή αφού το τρένο είχε ήδη φύγει από τον σταθμό;

Και υπάρχει κάτι που οι πολίτες πρέπει να γνωρίζουν.

Αν αυτή η σύμβαση τελικά δεν περάσει τον προσυμβατικό έλεγχο, θα έχουμε δεσμεύσει 1.153.737,28 ευρώ από τον προϋπολογισμό του Δήμου για ένα έργο που δεν θα γίνει ποτέ.

Πάνω από ένα εκατομμύριο ευρώ δεσμευμένα, την ώρα που η Ρόδος έχει πραγματικές και καθημερινές ανάγκες.

Και για ποιο λόγο;

Για ένα έργο για το οποίο ήταν γνωστό εξαρχής ότι απαιτούνταν κρίσιμες εγκρίσεις και συγκεκριμένες θεσμικές προϋποθέσεις για να μπορέσει καν να συμβασιοποιηθεί.

Δεν βάζεις στην άκρη 1,15 εκατομμύρια ευρώ των Ροδιτών και μετά ψάχνεις αν μπορείς να κάνεις το έργο.

Πρώτα εξασφαλίζεις ότι μπορείς να το κάνεις νόμιμα.

Μετά δεσμεύεις τα χρήματα.

Αυτό λέγεται στοιχειώδης σοβαρότητα στη διαχείριση του δημόσιου χρήματος.

Και εδώ οι ευθύνες έχουν ονοματεπώνυμο.

Ο κ. Βαγιανός βγήκε μπροστά και υπερασπίστηκε τη διαδικασία με απόλυτη βεβαιότητα.

Ο κ. Κολιάδης την κάλυψε πολιτικά.

Δεν μπορούν τώρα, αν τα πράγματα στραβώσουν, να δείξουν τις υπηρεσίες, τις επιτροπές και τους υπαλλήλους.

Στα εύκολα διοικούν οι ίδιοι και στα δύσκολα φταίνε πάντα κάποιοι άλλοι;

Όχι.

Η πολιτική ευθύνη δεν λειτουργεί έτσι.

Τους προειδοποιήσαμε πριν φτάσουμε εδώ.

Δεν άκουσαν.

Προχώρησαν.

Και τώρα καλούνται να απαντήσουν στον ίδιο τον θεσμικό έλεγχο για όσα τους επισημαίναμε.

Αυτή είναι πράγματι μια άχαρη και στενάχωρη δικαίωση.

Δεν προδικάζω την τελική κρίση του Επιτρόπου.

Θα την περιμένω.

Και τότε θα έχουμε πολλά περισσότερα να πούμε.

Μέχρι τότε όμως, ένα πράγμα δεν πρέπει να ξεχνά κανείς:

1.153.737,28 ευρώ.
Δεν είναι χρήματα του Δημάρχου.
Δεν είναι χρήματα του κ. Βαγιανού.
Είναι χρήματα των Ροδιτών.

Και για κάθε ευρώ από αυτά, οφείλουν να λογοδοτούν.