Στέφανος Τσιτσιπάς: Ο μικρός με τα μεγάλα κατορθώματα

Η πιο μεγάλη ώρα  έφτασε για τον Στέφανο Τσι­τσιπά. Ανήμερα των 20ων γενε­θλίων του, ο Έλληνας τενί­στας αγω­νί­ζε­ται στον τελικό του Rogers Cup με αντί­παλο των Ραφάελ Ναδάλ, τον άνθρωπο που είναι στην κορυφή της παγκό­σμιας κατά­τα­ξης, ο οποίος δεν δίστασε να απο­θε­ώ­σει τον Στέφανο, υπο­κλι­νό­με­νος κι αυτός στο σπου­δαίο ταλέντο του.«Είναι ολο­κλη­ρω­μέ­νος παίκτης, ο οποίος έχει τα πάντα. Είναι μεγάλος server, έχει εκπλη­κτικό backhand και χτυπάει τη μπάλα πολύ δυνατά με το forehand. Είναι νέος και έχει πάθος με το παι­χνίδι.” είπε χαρα­κτη­ρι­στικά ο κορυ­φαίος τενί­στας στον κόσμο..

Στέ­φα­νος Τσι­τσι­πάς ακού­στηκε για πρώτη φορά στην Ελλάδα μόλις το φθι­νό­πωρο του 2015. Εκείνες τις ημέρες, είχε έλθει στην Αθήνα ο Ελλη­νο­αυ­στρα­λός τενί­στας Θανάσης Κοκ­κι­νά­κης, που τη συγκε­κρι­μένη περίοδο βρι­σκό­ταν στο Νο 71 της παγκό­σμιας κατά­τα­ξης.

Με αφορμή την επί­σκεψή του, όπως σημειώ­νει σε ρεπορ­τάζ της η «Κ», είχε διορ­γα­νω­θεί τότε ένας αγώνας επί­δει­ξης στο Tennis Club του Τατοΐου, όπου ο Κοκ­κι­νά­κης θα αντι­με­τώ­πιζε έναν 17χρονο, το όνομα του οποίου δεν είχε ακου­στεί ξανά στο ευρύ κοινό.

Τα σχόλια των θεατών ωστόσο, που καλύ­τερα πλη­ρο­φο­ρη­μέ­νοι για πρόσωπα και πράγ­ματα στο ελλη­νικό τένις, δια­βε­βαί­ω­ναν ότι ο νεαρός εκείνος δεν ήταν ένα τυχαίο παιδί που βρέθηκε δια­θέ­σιμο για την περί­σταση. Ήταν ο Στέ­φα­νος Τσι­τσι­πάς.

Από εκείνο το βράδυ στο Τατόι, ο Τσι­τσι­πάς σκαρ­φά­λωσε 750 θέσεις στην παγκό­σμια κατά­ταξη, ενώ ο διεθνής Τύπος τον απο­θε­ώ­νει σε κάθε ευκαι­ρία, μιλώ­ντας για έναν τενίστα φτιαγ­μένο με τα υλικά των αρίστων του αθλή­μα­τος:

Μιλώ­ντας προ ολίγων ημερών στο SkySports, ο Βρε­τα­νός βετε­ρά­νος τενί­στας Γκρεγκ Ρου­σέ­τσκι προέβη σε άκρως εγκω­μια­στικά σχόλια: «Μέχρι τώρα όλοι μιλού­σαν για τον Ζβέρεφ. Τώρα ο Τσι­τσι­πάς έβαλε το όνομά του στο μείγμα των καλύ­τε­ρων τενι­στών της επό­με­νης γενιάς. Ο Στέ­φα­νος Τσι­τσι­πάς έχει την εμφά­νιση του Μποργκ, την αντα­γω­νι­στική φύση του Εντι Μάρεϊ και την ηρεμία του Ρότζερ Φέντε­ρερ».

 

Αν στην πορεία δικαιω­θεί ο Ρου­σέ­τσκι, τότε ο Ελληνας τενί­στας μπορεί να αφήσει το στίγμα του στο παγκό­σμιο τένις. Μιλώ­ντας στην «Κ» τον περα­σμένο Μάιο από το Εστορίλ, ο Τσι­τσι­πάς δεν είχε διστά­σει να πει πως έχει στόχο να βρεθεί στο Νο 1 της παγκό­σμιας κατά­τα­ξης.

Αλλωστε, πριν από δύο χρόνια ήταν στην κορυφή της κατά­τα­ξης των τζού­νιορς.

Χαρα­κτη­ρι­στικά είναι επίσης όσα έγραψε χθες η ιστο­σε­λίδα Sportsnet: «Ο Στέ­φα­νος Τσι­τσι­πάς εμφα­νί­ζε­ται καλά στον δρόμο των σούπερ σταρ του τένις. Οι φίλοι του τένις περι­μέ­νουν υπο­μο­νε­τικά για την εμφά­νιση κάποιου που θα βγει από τις σκιές των τεσ­σά­ρων μεγάλων, Ρότζερ Φέντε­ρερ, Ραφαέλ Ναδάλ, Νόβακ Τζό­κο­βιτς και Εντι Μάρεϊ, οι οποίοι έχουν κυριαρ­χή­σει στο άθλημα εδώ και περίπου 15 χρόνια. Ο Στέ­φα­νος Τσι­τσι­πάς έχει αυτό που χρειά­ζε­ται για να κάνει ακριβώς αυτό».

 

Ενώ η Toronto Star, εφη­με­ρίδα της πόλης όπου φιλο­ξε­νεί­ται το τουρ­νουά, έγραψε: «Γεν­νιέ­ται ένα αστέρι, ο Στέ­φα­νος Τσι­τσι­πάς που την προσεχή Κυριακή γίνεται 20 χρονών. Ίσως ποτέ δεν υπήρξε τίποτα πιο θαυ­μα­στό από αυτή τη νίκη στη ζωή του, ακόμη και έξω από το τένις. Οι έφηβοι απλά δεν μιλούν σαν τον Τσι­τσιπά. Οι 19χρονοι τενί­στες, που ζουν σε μεγάλο βαθμό σε ένα μονο­διά­στατο κόσμο, μπήκαν στο ανοιχτό σύμπαν, δεν μιλάνε έτσι.

Ο Στέ­φα­νος Τσι­τσι­πάς γεν­νή­θηκε σαν σήμερα πριν από ακριβώς 20 χρόνια, γιος του προ­πο­νητή του τένις Από­στο­λου Τσι­τσιπά και της Ρωσίδας πρώην τενί­στριας Τζού­λιας Σαλ­νί­κοβα, φαί­νε­ται πως κλη­ρο­νό­μησε -και εκτόξευσε- όλο το τενι­στικό dna των γονέων του.

Βήμα – βήμα

Ιδού πως περιέ­γραφε ο ίδιος σε συνέ­ντευξή του στην «Κ» την πορεία του.

«Hταν κάτι που συνέβη βήμα βήμα, δεν το απο­φά­σισα κατευ­θείαν», λέει. «Το ένιωσα λίγο πιο πολύ όταν κέρδισα το πρώτο μου τουρ­νουά στη Νορ­μαν­δία, σε ηλικία 9-10 ετών. Τότε ακόμα μου άρεσε πιο πολύ το ποδό­σφαιρο. Αλλά όταν κέρδισα το τουρ­νουά, ήταν πολύ ξεχω­ρι­στό το συναί­σθημα. Eνιωθα ότι κατά­φερα κάτι μόνος μου, όχι απλά ως μέλος μιας ομάδας».

Η φύση αυτή του αθλή­μα­τος -ο παίκτης ως μονο­μά­χος στην αρένα, χωρίς δυνα­τό­τητα επι­κοι­νω­νίας με τον προ­πο­νητή του κατά τη διάρ­κεια του αγώνα- είναι μονα­χική, όπως ανα­γνω­ρί­ζει ο Τσι­τσι­πάς: «Ταξι­δεύ­εις κάθε εβδο­μάδα σε δια­φο­ρε­τική χώρα, είναι πολύ κου­ρα­στικό. Αλλά το έχω συνη­θί­σει, είναι πλέον η ζωή μου. Τα πάντα είναι θέμα συνή­θειας. Θα μου είναι δύσκολο, όταν στα­μα­τήσω κάποια στιγμή, να μείνω σε ένα μέρος».

Ερω­τά­ται ο Στέ­φα­νος Τσι­τσι­πάς πόσο δύσκολο ήταν να εξι­σορ­ρο­πή­σει τις απαι­τή­σεις του πρω­τα­θλη­τι­σμού με αυτές της εκπαί­δευ­σης και με την ανάγκη να βιώσει, στον βαθμό του εφικτού, μια φυσιο­λο­γική εφηβεία. «Αυτή ήταν η πιο μεγάλη πρό­κληση, να τα συν­δυάσω όλα», λέει. Ο πατέρας του, ο Από­στο­λος Τσι­τσι­πάς, δάσκα­λος τένις, παραι­τή­θηκε από τη δουλειά όταν ο Στέ­φα­νος ήταν 11 και έγινε προ­πο­νη­τής του, συνο­δεύ­ο­ντάς τον στις διε­θνείς του εμφα­νί­σεις. «Το ότι τον είχα μαζί μου με βοήθησε πολύ, θα ήταν πολύ πιο δύσκολο να ταξι­δεύω με κάποιον άγνωστο», λέει ο Στέ­φα­νος.

Oμως, «δεν έβλεπα την υπό­λοιπη οικο­γέ­νειά μου, και υπήρχαν και οικο­νο­μικά προ­βλή­ματα. Το κόστος των ταξι­διών είναι πολύ μεγάλο, και δεν υπήρχε στήριξη από την ομο­σπον­δία (σ.σ. αντι­σφαί­ρι­σης) ή κάποιον άλλον φορέα. Ευτυχώς, η αδελφή της μητέρας μου μπόρεσε να μας βοη­θή­σει, κάτι για το οποίο είμαι πολύ ευγνώ­μων».

Μεταξύ των γονιών του, το μεγάλο τενι­στικό ταλέντο ήταν η μητέρα του, η Ρωσίδα Τζούλια Σαλ­νί­κοβα. Ως έφηβη, ήταν κι αυτή νούμερο 1 στον κόσμο, ενώ είχε πετύχει νίκες έναντι κορυ­φαίων παι­κτριών της εποχής. Η καριέρα της εξε­τράπη λόγω περιο­ρι­σμών στην ελευ­θε­ρία μετα­κί­νη­σής της (το γεγονός ότι είχε Γιου­γκο­σλάβο σύντροφο έπαιξε κρίσιμο ρόλο στη δυσμενή μετα­χεί­ρισή της). Ο γιος της, όμως, έχει την ευκαι­ρία να πετύχει αυτά που δεν μπόρεσε εκείνη.

«Η μητέρα μου ήταν αυτή που μου έδωσε τις συμ­βου­λές που χρεια­ζό­μουν σχετικά με το επαγ­γελ­μα­τικό τένις, γιατί είχε ζήσει σε αυτόν τον κόσμο, και μου μετέ­δωσε την απόλυτη αφο­σί­ωση στο άθλημα που έμαθε στη Σοβιε­τική Ενωση. Νιώθω τυχερός που έχω κατα­γωγή από δύο δια­φο­ρε­τικά μέρη, την Ελλάδα και τη Ρωσία. Σου ανοίγει τους ορί­ζο­ντες αυτό, σε κάνει να έχεις μια πιο σφαι­ρική άποψη».

Σιχαί­νο­μαι να χάνω

Σε ηλικία 12 ετών, ο Στέ­φα­νος είχε ρωτηθεί από τον mental trainer του, Κώστα Περ­γα­ντή, πού θέλει να φτάσει στο τένις. Είχε απα­ντή­σει ότι ήθελε να γίνει ο No 1 στον κόσμο («κανένα άλλο παιδί δεν είχε απα­ντή­σει έτσι, αλλά τον πήρα απόλυτα σοβαρά», λέει ο κ. Περ­γα­ντής). Ερω­τά­ται πώς προ­έ­κυψε αυτή η φιλο­δο­ξία. Χαμο­γε­λάει αμήχανα. «Προήλθε από το ότι σιχαι­νό­μουν να χάνω, ήταν το χει­ρό­τερό μου, από πολύ μικρός. Εχω αφιε­ρώ­σει τη ζωή μου στο τένις, και έχω μόνο μία ζωή. Αρα, θέλω να δώσω τον καλύ­τερό μου εαυτό, να κάνω τα όνειρά μου πραγ­μα­τι­κό­τητα».

Τον τελευ­ταίο χρόνο έχει ξεκι­νή­σει όντως να τα πραγ­μα­το­ποιεί: από Νο 205 της παγκό­σμιας κατά­τα­ξης στα τέλη Μαΐου του 2017, έφτασε στο Νο 39 έναν χρόνο αργό­τερα. Τον Απρίλιο στη Βαρ­κε­λώνη, έφτασε στον πρώτο τελικό του σε τουρ­νουά ATP 500, χάνο­ντας από τον «βασιλιά του χώματος», Ράφα Ναδάλ. Με τη Μαρία Σάκκαρη, που έχει σκαρ­φα­λώ­σει κι αυτή στο τοπ-40 της γυναι­κείας κατά­τα­ξης, απο­τε­λούν το δίδυμο που θα μπο­ρούσε να εκτι­νά­ξει τη δημο­τι­κό­τητα του τένις στη χώρα.

«Oλα θα εξαρ­τη­θούν από τα απο­τε­λέ­σματα. Αν είναι καλά, θα ανέβει το τένις. Eτσι έγινε και στη Γερ­μα­νία, με τον Μπέκερ. Με χαρο­ποιεί πάρα πολύ που θα συνει­σφέ­ρουμε σε αυτό» σχο­λιά­ζει. «Μιλάμε πάντα στα τουρ­νουά με τη Μαρία, στη Ρώμη (σ.σ. στο ιταλικό Open) πήγαμε και φάγαμε μαζί. Περνάμε ωραία! Εχει πετύχει πάρα πολλά, έχει ένα ιδιαί­τερο παι­χνίδι που απαιτεί ιδιαί­τερη φυσική κατά­σταση και είναι δύσκολο για τις αντι­πά­λους της».

Οσον αφορά το κλασικό ερώτημα Φέντε­ρερ ή Ναδάλ, ο Τσι­τσι­πάς απαντά: «Φέντε­ρερ, φυσικά». Είναι θέμα «αισθη­τι­κής», εξηγεί και δηλώνει «100% σίγου­ρος» ότι ο Φέντε­ρερ του 2017 ήταν καλύ­τε­ρος παίκτης από αυτόν του 2007. «Αλλά είναι και απί­στευτο αυτό που έχει κατα­φέ­ρει (σ.σ. ο Φέντε­ρερ), να έχει παρα­μεί­νει σε αυτό το επίπεδο για τόσο μεγάλο διά­στημα. Υπάρχει ένα ρητό, που λέει ότι είναι πιο δύσκολο να μείνεις στην κορυφή από το να φτάσεις εκεί. Εγώ δεν είμαι στην κορυφή ακόμα, αλλά πηγαίνω προς τα εκεί, και το κατα­λα­βαίνω – πρέπει πλέον σε κάθε ματς να δίνεις την ψυχή σου».

Οι σταθμοί του

1998

Γεν­νιέ­ται στην Αθήνα.

2001

Παίζει για πρώτη φορά τένις στον Αστέρα της Βου­λιαγ­μέ­νης, όπου διδά­σκουν και οι δύο γονείς του.

2004

Αρχίζει μαθή­ματα στον όμιλο αντι­σφαί­ρι­σης Γλυ­φά­δας, με τον Γιώργο Φου­ντούκο.

2009

Κερ­δί­ζει το πρώτο του τουρ­νουά παίδων στη Νορ­μαν­δία.

2010

Κερ­δί­ζει δύο τουρ­νουά στη Νίκαια της Γαλλίας, με έπαθλο ρακέτες (του είχαν κλέψει τις δικές του στο ταξίδι).

2016

Ο πατέρας του τον σώζει από πνιγμό στο Ηρά­κλειο, όπου παίζει σε τουρ­νουά Futures. Γίνεται Νο 1 στους εφήβους και ξεκι­νάει την επαγ­γελ­μα­τική του καριέρα.

2017

Τελειώ­νει τη χρονιά μέσα στους πρώτους 100 στην παγκό­σμια κατά­ταξη (ο πρώτος Eλληνας που το πετυ­χαί­νει).

2018

Φτάνει στον πρώτο του τελικό σε τουρ­νουά ATP 500, στη Βαρ­κε­λώνη.

Ο φετινός Αύγου­στος

06-08-2018: Νέο ρεκόρ στην παγκό­σμια κατά­ταξη, ανε­βαί­νει στο νο 27.

09-08-2018: Νίκη «σταθμός». Στον Γ’ γύρο του Rogers Cup στο Τορόντο, νικάει 2-1 τον Σέρβο Νόβακ Τζό­κο­βιτς, κάτοχο 13 τίτλων Grand Slam και 69 τίτλων συνο­λικά, νο 1 του κόσμου για πολύ μεγάλο διά­στημα και τώρα νο 10.

10-08-2018: Στα προη­μι­τε­λικά του Rogers Cup επι­κρ­τεί του Γερ­μα­νού Αλε­ξά­ντερ Ζβέρεφ, νο 3 στον κόσμο και περυ­σι­νού τρο­παιού­χου. Είναι η πέμπτη νίκη επί αντι­πά­λου που βρί­σκε­ται στο «top-10».

11-08-2018: Στα ημι­τε­λικά του Rogers Cup στο Τορόντο, νικάει με ανα­τροπή 2-1 τον Νοτιο­α­φρι­κανό Κέβιν Άντερ­σον, νο 6 στον κόσμο και προ­κρί­νε­ται για πρώτη φορά σε έναν τελικό masters 1000. Είναι η έκτη νίκη επί αντι­πά­λου που βρί­σκε­ται στο «top-10».

Εαν απόψε νικήσει τον Ναδάλ ο Στέ­φα­νος Τσι­τσι­πάς θα βρεθεί στο top 12 της παγκό­σμιας κατά­τα­ξης, σε ηλικία μόλις 20 ετών.

Πηγή Καθη­με­ρινή