Καλοκαιρινές διακοπές με επαγγελματίες της ελληνικής θάλασσας και αλιείας

Είναι από τις στα­θε­ρές εικόνες –και αγα­πη­μένο φωτο­γρα­φικό κάδρο– τα καλο­καί­ρια στα νησιά. Ο ψαράς που απλώνει τα δίχτυα του στον μώλο και υπο­μο­νε­τικά τα ξεμπερ­δεύει, που τα πρωινά πουλάει την ψαριά στις τοπικές αγορές, τα φωτάκια από τις ψαρό­βαρ­κες που λαμπυ­ρί­ζουν στο νερό τις νύχτες. Μαγικός κόσμος αυτός της επαγ­γελ­μα­τι­κής αλιείας και πλέον προ­σβά­σι­μος σε όλους.

Επειτα από δια­βου­λεύ­σεις χρόνων, τον περα­σμένο Ιανουά­ριο θεσπί­στη­καν οι όροι και οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις για την ανά­πτυξη και στη χώρα μας του αλιευ­τι­κού του­ρι­σμού. Με μια απλή ειδική άδεια, όλοι οι επαγ­γελ­μα­τίες ψαράδες μπορούν να δέχο­νται επι­βά­τες στο σκάφος τους, είτε για αναψυχή, είτε για ψάρεμα, εξα­σφα­λί­ζο­ντας έτσι ένα έξτρα εισό­δημα και επι­τρέ­πο­ντας στους ανα­ρίθ­μη­τους λάτρεις της αλιείας να ανα­κα­λύ­ψουν τα μυστικά της. Ηδη, εκα­το­ντά­δες επαγ­γελ­μα­τίες έχουν υπο­βά­λει τα χαρτιά τους στις αρμό­διες υπη­ρε­σίες για να λάβουν την ειδική άδεια και να προ­λά­βουν τη σεζόν. «Το ενδια­φέ­ρον είναι μεγάλο σε όλη τη χώρα. Ηταν αίτημα χρόνων από την πλευρά των ψαράδων, ιδίως σε του­ρι­στι­κές περιο­χές, καθώς έτσι μπορούν πολύ εύκολα να βγάλουν ένα δεύτερο μερο­κά­ματο. Οι περισ­σό­τε­ροι στις σημε­ρι­νές συν­θή­κες δεν βγάζουν ούτε για το πετρέ­λαιο», λέει στην «Κ» ο κ. Γιώργος Λουρδής, μηχανολόγος-μηχανικός στο επάγ­γελμα και ψαράς στην καρδιά (τόσο ο παππούς όσο και ο πατέρας του ασχο­λού­νταν με τη θάλασσα), ο οποίος εδώ και χρόνια προωθεί την ανά­πτυξη του αλιευ­τι­κού του­ρι­σμού στη χώρα.

Πρό­σφατα, μάλιστα, έστησε μια νέα και­νο­τόμα επι­χεί­ρηση, τα «Ταξίδια Ψαρέ­μα­τος», που φιλο­δο­ξεί να εκμε­ταλ­λευ­τεί την ανα­με­νό­μενη ραγδαία ανά­πτυξη του κλάδου. Πρό­κει­ται για μια ηλε­κτρο­νική πλατ­φόρμα (fishingtrips.gr), όπου αφενός οι επαγ­γελ­μα­τίες αλιείς μπορούν να κατα­χω­ρί­ζουν τα σκάφη τους και αφε­τέ­ρου οι ενδια­φε­ρό­με­νοι να «κλεί­νουν» τα ταξίδια τους με αυτά. «Μέχρι σήμερα, εάν εγώ ήθελα να μπω στη βάρκα του πατέρα μου, δηλαδή σε επαγ­γελ­μα­τικό σκάφος, έπρεπε να με… προ­σλά­βει», εξηγεί. «Αντί­στοιχα, για να μπούμε σε ερα­σι­τε­χνικό σκάφος, έπρεπε όλοι να έχουμε ερα­σι­τε­χνική άδεια ψαρέ­μα­τος. Δου­λεύ­ο­ντας για χρόνια στο εξω­τε­ρικό και συμ­με­τέ­χο­ντας σε τέτοια ταξίδια ψαρέ­μα­τος, ανα­ρω­τιό­μουν πάντα γιατί να μην μπο­ρούμε και στην Ελλάδα να εκμε­ταλ­λευ­τούμε τη ναυ­το­σύνη μας». Οπως λέει, ανε­βαί­νο­ντας κάποιος σε ένα επαγ­γελ­μα­τικό σκάφος ψαρέ­μα­τος, βλέπει και μαθαί­νει πολύ περισ­σό­τερα, πώς σηκώ­νουν τα παρα­γά­δια, τα δίχτυα τους… Τη δυνα­τό­τητα αυτή ανα­μέ­νε­ται να εκμε­ταλ­λευ­τούν και πολλοί ερα­σι­τέ­χνες ψαράδες (200.000 σε όλη τη χώρα), που σήμερα συντη­ρούν το χόμπι τους κατα­βάλ­λο­ντας υπέ­ρο­γκα ποσά.

«Αντί να πλη­ρώ­νουν ένα σωρό λεφτά για να βγαί­νουν για ψάρεμα 20 φορές τον χρόνο, θα μπορούν να χρη­σι­μο­ποιούν κάποιο επαγ­γελ­μα­τικό σκάφος». Και ο άγραφος νόμος λέει: ό,τι πιάσει ο καθένας δικό του.

Καθη­με­ρινή