Δήμος Νισύρου: Ένοχος ο δήμαρχος Χριστοφής Κορωναίος σε υπόθεση επικίνδυνου κτίσματος

Του επι­βλή­θηκε ποινή φυλά­κι­σης 2 ετών με 3ετή ανα­στολή για παρά­λειψη απο­τρο­πής κοινού κιν­δύ­νου, ενώ στην ίδια δικά­σιμο κρίθηκε αθώος για ξεχω­ρι­στή υπόθεση του 2023

Δύο δια­φο­ρε­τι­κές ποι­νι­κές δικο­γρα­φίες εξε­τά­στη­καν χθες ενώπιον του Μονο­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου με κατη­γο­ρού­μενο τον δήμαρχο Νισύρου κ. Χρι­στοφή Κορω­ναίο, με δια­φο­ρε­τικό απο­τέ­λε­σμα για καθεμία.

Στην μία το Δικα­στή­ριο έκρινε τον δήμαρχο ένοχο και του επέβαλε ποινή φυλά­κι­σης 2 ετών με 3ετή ανα­στολή, για υπόθεση που συν­δέ­ε­ται με επι­κίν­δυνο κτίσμα στη Νίσυρο και την απο­τροπή κοινού κιν­δύ­νου. Στην ίδια δικά­σιμο, ο δήμαρ­χος κρίθηκε αθώος για ξεχω­ρι­στή υπόθεση που αφορά υπο­βάθ­μιση του περι­βάλ­λο­ντος.

Η κατα­δίκη για την υπόθεση του επι­κίν­δυ­νου κτί­σμα­τος στη Νίσυρο

Στην υπόθεση που οδήγησε στην κατα­δίκη, ο δήμαρ­χος είχε κληθεί να δικα­στεί ως υπαί­τιος για πράξη που απο­δί­δε­ται ότι τελέ­στηκε στη Νίσυρο στις 26 Νοεμ­βρίου 2021. Ο πυρήνας της κατη­γο­ρίας, όπως απο­τυ­πώ­νε­ται στο κλη­τή­ριο θέσπι­σμα, είναι ότι ενήρ­γησε με πρόθεση και ενώ είχε ιδιαί­τερη νομική υπο­χρέ­ωση, παρέ­λειψε να απο­τρέ­ψει υπαρκτό κοινό κίνδυνο για τη ζωή και την υγεία ανθρώ­πων και για ξένες ιδιο­κτη­σίες, δυσχε­ραί­νο­ντας την ενέρ­γεια που ήταν ανα­γκαία για να απο­τρα­πεί αυτός.

Η υπόθεση συν­δέ­ε­ται με τριώ­ροφη οικο­δομή στην περιοχή Λαγκάδι του οικι­σμού Μαν­δράκι στη Νίσυρο. Στο κείμενο ανα­φέ­ρε­ται ότι υπήρχε γνω­στο­ποί­ηση προς τον Δήμο Νισύρου έκθεσης αυτο­ψίας επι­κίν­δυ­νου κτί­σμα­τος από τη Διεύ­θυνση Πολε­ο­δο­μίας του Δήμου Κω, με ημε­ρο­μη­νία 29 Μαΐου 2014. Σύμφωνα με την απο­τύ­πωση, η οικο­δομή είχε χαρα­κτη­ρι­στεί επι­κίν­δυνη από δομική άποψη ως προς περαι­τέρω κατάρ­ρευση και επι­ση­μαι­νό­ταν ότι για την απο­τροπή του κιν­δύ­νου σε ανθρώ­πους και στα όμορα ακίνητα ήταν απο­λύ­τως ανα­γκαία η εκτέ­λεση εργα­σιών αντι­στή­ρι­ξης, επι­σκευών και ενί­σχυ­σης, με προ­τε­ραιό­τητα την υπο­χρέ­ωση του ιδιο­κτήτη και, σε περί­πτωση μη ενέρ­γειας από αυτόν, την ανάληψη από τον Δήμο.

Σημείο που αποκτά ειδικό βάρος στην κατη­γο­ρία είναι ότι με έγγραφο της 26 Νοεμ­βρίου 2021 της Διεύ­θυν­σης Πολε­ο­δο­μίας του Δήμου Κω, γνω­στο­ποι­ή­θηκε ότι ο ιδιο­κτή­της του επι­κίν­δυ­νου κτί­σμα­τος ήταν τελικά άγνω­στος και ότι οι υπο­δει­κνυό­με­νες εργα­σίες δεν είχαν εκτε­λε­στεί για την άρση της επι­κιν­δυ­νό­τη­τας. Με αυτό το δεδο­μένο, η κατη­γο­ρία εστιά­ζει στο ότι ο δήμαρ­χος, έχοντας ιδιαί­τερη υπο­χρέ­ωση να μερι­μνή­σει για την εκτέ­λεση όλων των ανα­γκαίων εργα­σιών από την αρμόδια υπη­ρε­σία, δεν το έπραξε, με απο­τέ­λε­σμα, κατά την περι­γραφή, να παρε­μπο­δι­στεί η άμεση απο­τροπή του κοινού κιν­δύ­νου για ανθρώ­πους που βρί­σκο­νταν πλησίον της επι­κίν­δυ­νης οικο­δο­μής και για ξένες ιδιο­κτη­σίες.

Το πλαίσιο της δεύ­τε­ρης δικο­γρα­φίας και η αθώωση στην ίδια δικά­σιμο

Παράλ­ληλα, στην ίδια δικά­σιμο ο δήμαρ­χος κρίθηκε αθώος σε υπόθεση που έχει 2 βασικά σκέλη. Το πρώτο αφορά τη δια­χεί­ριση των αστικών λυμάτων του Μαν­δρα­κίου. Ανα­φέ­ρε­ται ότι τα λύματα συγκε­ντρώ­νο­νταν σε βυτίο που είχε τοπο­θε­τη­θεί από τον Δήμο στον χώρο κτηρίου της ΔΕΗ, σε από­σταση περίπου 1 χλμ. από τον οικισμό Μαν­δράκι, και στη συνέ­χεια απο­μα­κρύ­νο­νταν με βυτιο­φόρο όχημα ή επι­χω­μα­τώ­νο­νταν εντός γηπέδου όπου βρι­σκό­ταν ο ΧΥΤΑ Νισύρου στη θέση Λινούρα. Η αιχμή της ανα­φο­ράς είναι ότι όφειλε να υπάρχει περι­βαλ­λο­ντική αδειο­δό­τηση για το έργο ή τη δρα­στη­ριό­τητα και ότι αυτό δεν είχε γίνει.

Το δεύτερο σκέλος αφορά τη λει­τουρ­γία του ΧΥΤΑ. Στο κείμενο ανα­φέ­ρε­ται ότι όφειλε να ληφθεί περι­βαλ­λο­ντική αδειο­δό­τηση για την υποδομή και γίνεται λόγος για λει­τουρ­γία που απο­δί­δε­ται ως χώρος ανε­ξέ­λεγ­κτης διά­θε­σης απορ­ριμ­μά­των, με επι­πτώ­σεις στη δημόσια υγεία και στο περι­βάλ­λον. Ως κρίσιμο στοι­χείο κατα­γρά­φε­ται ότι υπήρξαν επα­νει­λημ­μέ­νες οχλή­σεις από κατοί­κους της περιο­χής.

Ως συνή­γο­ρος υπε­ρά­σπι­σης του παρέστη ο κ. Μανώλης Χατζηά­μα­λος.