Ποιος τη χάρη μας

Τι επε­κτά­σεις δικτύου φωτι­σμού, τι δια­γραμ­μί­σεις σε όλο το νησί, τι παρεμ­βά­σεις σε επι­κίν­δυνα κτίρια της Μεσαιω­νι­κής Πόλης, τι  δρόμοι κλεί­νουν για βελ­τιω­τι­κές παρεμ­βά­σεις  και απο­κα­τά­σταση φθαρ­μέ­νων πεζο­δρο­μίων, τι και­νούρ­για λεω­φο­ρεία μετα­φο­ράς μαθητών. Το λέει και υπε­ρη­φά­νως το δελτίο τύπου «Σε εργο­τά­ξιο μετα­τρέ­πε­ται η πόλη της Ρόδου και οι δημο­τι­κές ενό­τη­τες του νησιού» .. Φαι­νό­μενο θλιβερό και εξορ­γι­στικό, λίγους μήνες πριν από τις Αυτο­διοι­κη­τι­κές εκλογές, αυτό το αμόκ «έργων». Φωτο­βο­λί­δες εντυ­πώ­σεων και  μπα­λώ­ματα της συμ­φο­ράς. Εκείνο που μετράει, είναι να πάμε στην κάλπη με νωπό στη μνήμη το «έργο του Δημάρ­χου». Ανοιχτή και ευθεία προ­σβολή δηλαδή της κοινής νοη­μο­σύ­νης. Αυτή την κατ’ έθος ύβριν των Δημάρ­χων να  μετα­τρέ­πουν τις πόλεις σε εργο­τά­ξια,  παρα­μο­νές εκλογών με την δικαιο­λο­γία μάλιστα ότι τώρα έφτασε ο καιρός λόγω…χρο­νο­βό­ρων δια­δι­κα­σιών (τόσο τρελή σύμ­πτωση δηλαδή, όλες οι δια­δι­κα­σίες να τελειώ­νουν προ­ε­κλο­γικά)  θα ήταν ευχής έργον να την απο­δο­κι­μά­σουν οι πολίτες  και κάποτε να απο­κτή­σουν ανθρώ­πους που θα φρο­ντί­ζουν για τις υπο­δο­μές και λει­τουρ­γίες του Δήμου τους καθη­με­ρινά σε όλη την διάρ­κεια της θητείας τους.