Το Ποτάμι επαναφέρει στελέχη του που… βιάστηκαν να χαρούν με την εκλογή Μητσοτάκη

Τα νέα πολι­τικά δεδο­μένα που προ­κύ­πτουν από την εκλογή του Κυριά­κου Μητσο­τάκη στη ηγεσία της ΝΔ και την αρχηγία της αξιω­μα­τι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης, εξε­τά­στη­καν σε ευρεία σύσκεψη του Ποτα­μιού που έγινε στη Βουλή, υπό την προ­ε­δρία του Σταύρου Θεο­δω­ράκη και στην οποία συμ­με­τεί­χαν οι βου­λευ­τές, τα στελέχη του Πολι­τι­κού Σχε­δια­σμού, εκπρό­σω­ποι της Επι­τρο­πής Δια­λό­γου και οι επι­κε­φα­λής των Τομέων Πολι­τι­κής του κινή­μα­τος.

Ενόψει του Συνε­δρίου στο τέλος Φεβρουα­ρίου, στη σύσκεψη εκτι­μή­θηκε ότι τα νέα δεδο­μένα επι­βάλ­λουν στο Ποτάμι να δια­τυ­πώ­σει ολο­κλη­ρω­μένο μεταρ­ρυθ­μι­στικό λόγο, με προ­τά­σεις επε­ξερ­γα­σμέ­νες, καλώ­ντας τα υπό­λοιπα κόμματα να τοπο­θε­τη­θούν. Επίσης επι­ση­μάν­θηκε ότι η εσπευ­σμένη θετική άποψη για την εκλογή του κ. Μητσο­τάκη, δεν συμ­βάλ­λει στη συντε­ταγ­μένη πορεία του κόμ­μα­τος.

Ανα­κοί­νωση που εκδό­θηκε μετά τη σύσκεψη, ανα­φέ­ρει ότι «τις επό­με­νες εβδο­μά­δες και μέχρι το συνέ­δριο που είναι προ­γραμ­μα­τι­σμένο για τις 26-28 Φεβρουα­ρίου, το Ποτάμι θα προ­τεί­νει μια σειρά από μεταρ­ρυθ­μι­στι­κές τομές, ελπί­ζο­ντας ότι η ΝΔ το ΠΑΣΟΚ και ο ΣΥΡΙΖΑ θα τολ­μή­σουν να πάρουν θέση.

Στην ανα­κοί­νωση σημειώ­νε­ται ότι ο Σταύρος Θεο­δω­ρά­κης είπε στη παρέμ­βασή του πως «είμαστε το Κίνημα που δεν κρύ­βε­ται»: «Το Ποτάμι είναι μαγιά του και­νούρ­γιου και έχουμε υπο­χρέ­ωση, εμείς που δεν έχουμε βαρίδια και υπο­χρε­ώ­σεις σε συμ­φέ­ρο­ντα και συντε­χνίες< να παράγουμε λύσεις και όχι συνθήματα». Τα στελέχη του Ποταμιού συμφώνησαν ότι η εκλογή Μητσοτάκη είναι μια ευκαιρία για τη ΝΔ να αποβάλει τα συντηρητικά της χαρακτηριστικά και να κινηθεί στον μεταρρυθμιστικό χώρο, κάτι βεβαίως που δεν έκανε τα χρόνια που κυβερνούσε. «Το Ποτάμι - όπως επεσήμαναν πολλά στελέχη - θα πρέπει να συνεχίσει να είναι «γεννήτρια ιδεών» και να τροφοδοτεί την κοινωνία με τις λύσεις που έχει ανάγκη», προτίθεται στη ανακοίνωση. Εξάλλου, το Ποτάμι τις επόμενες μέρες θα εξειδικεύσει τις προτάσεις του για μία ασφαλιστική μεταρρύθμιση με τρεις πυλώνες, η οποία θα έχει στο κέντρο της τις δυνάμεις της παραγωγής και όχι του "κρατισμού".