Στράτευση γυναικών: Ήταν τελικά απλά «μια σκέψη» του Π.Καμμένου;

Προ­ε­δρικό διά­ταγμα παροχής μοριο­δό­τη­σης για διο­ρι­σμό στο δημόσιο και ανα­γνώ­ριση προ­ϋ­πη­ρε­σίας, προ­βλέ­πει το νομο­σχέ­διο του υπουρ­γείου ‘Άμυνας που συζη­τεί­ται την Τετάρτη στην Βουλή. Θα εξα­να­γκά­σει γυναί­κες να «βάλουν το χακί» προ­κει­μέ­νου να βρουν δουλειά;

«Υπήρξε η εξω­τε­ρί­κευση μιας σκέψης του υπουρ­γού Εθνικής Άμυνας, δεν έχει προ­χω­ρή­σει σε τίποτα περισ­σό­τερο». Αυτό είχε δηλώσει στις 29/12/2015 η εκπρό­σω­πος τύπου των ΑΝΕΛ, Μαρίνα Χρυ­σο­βε­λώνη προ­κει­μέ­νου να αμβλύ­νει τις εντυ­πώ­σεις από τις δηλώ­σεις του υπουρ­γού Εθνικής ‘Άμυνας Πάνου Καμένου σχετικά με την στρά­τευση των γυναι­κών. Παρόλα αυτά συγκε­κρι­μέ­νες ρυθ­μί­σεις στο στρα­το­λο­γικό νομο­σχέ­διο του υπουρ­γείου Άμυνας που ξεκινά να συζη­τεί­ται αύριο (Τετάρτη 13/1/2016) στην αρμόδια επι­τροπή της Βουλής, εγεί­ρουν υποψίες σχετικά με ότι μάλλον πρό­κει­ται για κάτι περισ­σό­τερο από …απλή σκέψη.

Αυτές εστιά­ζο­νται στο άρθρο 10 του νομο­σχε­δίου όπου προ­βλέ­πε­ται – γενικά και αόριστα- η έκδοση προ­ε­δρι­κού δια­τάγ­μα­τος προ­κει­μέ­νου να …συμ­φι­λιω­θεί η στρα­τιω­τική θητεία με την επαγ­γελ­μα­τική εξέλιξη. Δηλαδή αν κάποιος στρα­τεύ­σι­μος ασκήσει συγκε­κρι­μένα καθή­κο­ντα αυτό να μπορεί να μετα­τρα­πεί σε ανα­γνώ­ριση προ­ϋ­πη­ρε­σίας ακόμη και σε μοριο­δό­τηση για πρό­σληψη στο δημόσιο. Όπως χαρα­κτη­ρι­στικά ανα­φέ­ρε­ται στο επίμαχο άρθρο «με προ­ε­δρικό διά­ταγμα καθο­ρί­ζο­νται οι όροι, οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις, οι δικαιού­χοι, οι δια­δι­κα­σίες και κάθε άλλη ανα­γκαία λεπτο­μέ­ρεια προ­κει­μέ­νου η εκπλή­ρωση της στρα­τιω­τι­κής θητείας και η άσκηση συγκε­κρι­μέ­νων καθη­κό­ντων κατά την διάρ­κεια της να παρέχει δυνα­τό­τη­τες μοριο­δό­τη­σης, ή ανα­γνω­ρι­σμένη προ­ϋ­πη­ρε­σία η οποια­δή­ποτε άλλη δυνα­τό­τητα για την συμ­φι­λί­ωση της στρα­τιω­τι­κής θητείας με την επαγ­γελ­μα­τική εξέλιξη».

Είναι άγνωστο έως στιγμής το τι θα περιέ­χει το εν λόγω διά­ταγμα που προ­φα­νώς «πατάει» στο τερά­στιο πρό­βλημα της ανερ­γίας των νέων και στην αγωνία τους για την εξα­σφά­λιση μίας θέσης εργα­σίας. ‘Όμως είναι φανερό ότι εφόσον δια­μορ­φώ­σει ευνοϊ­κό­τε­ρες συν­θή­κες για τους στρα­τεύ­σι­μους στην προ­ο­πτική της ανα­ζή­τη­σης μίας δου­λείας, ιδίως μέσω της μοριο­δό­τη­σης, τότε θα απο­τε­λέ­σει κίνητρο εθε­λο­ντι­κής (πόσο …εθε­λο­ντι­κής άραγε) στρά­τευ­σης και για τις γυναί­κες.

Αξίζει να θυμί­σουμε ότι στην ίδια δήλωσή της, η Μ.Χρυ­σο­βε­λώνη είχε επίσης σημειώ­σει πώς «όταν και εφόσον αυτή η σκέψη (σ.σ της στρά­τευ­σης γυναι­κών) γίνει σχε­δια­σμός, τότε θα υπάρξει και πλήρης ενη­μέ­ρωση του πρω­θυ­πουρ­γού και συζή­τηση στο κυβερ­νη­τικό συμ­βού­λιο, και εφόσον ο σχε­δια­σμός αυτός προ­χω­ρή­σει περισ­σό­τερο, θα υπάρχει και δημόσια δια­βού­λευση». Μήπως όμως ακριβώς ο σχε­δια­σμός αυτός προ­βλέ­πε­ται στο συγκε­κρι­μένο νομο­σχέ­διο και σιγά-σιγά ξετυ­λί­γε­ται;

Αξίζει να σημειώ­σουμε ότι συνο­λικά το νομο­σχέ­διο επι­χει­ρεί να απο­κτή­σει «δημο­φιλή» χαρα­κτη­ρι­στικά με μία φιλο­σο­φία σύμφωνα με τη οποία ο χρόνος της στρα­τιω­τι­κής θητείας να μην είναι «χαμένος χρόνος». Στο πλαίσιο αυτό δίνει την δυνα­τό­τητα στους από­φοι­τους της ιατρι­κής να συνυ­πο­λο­γί­ζουν την στρα­τιω­τική τους θητεία ως «υπη­ρε­σία υπαί­θρου» (το λεγό­μενο «αγρο­τικό»). Μόνο που αυτοί θα καλού­νται κατά περί­πτωση να καλύ­πτουν κενά των δομών του εθνικού συστή­μα­τος υγείας και όχι να λει­τουρ­γούν συμπλη­ρω­μα­τικά.

Επίσης στους νέους δικη­γό­ρους ανα­γνω­ρί­ζε­ται η προ­ϋ­πη­ρε­σία τους ως ασκού­με­νοι εφόσον υπη­ρε­τή­σουν σε νομικές υπη­ρε­σίες. ‘Όπως ανα­φέ­ρει «ο χρόνος υπη­ρε­σίας προ­σω­πι­κού των Ενόπλων Δυνά­μεων που είναι πτυ­χιού­χοι νομικής ΑΕΙ και υπη­ρε­τούν σε θέσεις νομικού συμ­βού­λου ανα­γνω­ρί­ζε­ται και συνυ­πο­λο­γί­ζε­ται στο χρόνο που απαι­τεί­ται προ­κει­μέ­νου να ολο­κλη­ρω­θεί το χρονικό διά­στημα της άσκησης του ν.4193/2013». Στη ίδια λογική εντάσ­σο­νται και ρυθ­μί­σεις η ακόμη και δηλώ­σεις του Π.Καμένου σχετικά με την αξιο­ποί­ηση των επαγ­γελ­μα­τι­κών προ­σό­ντων των οπλιτών.

Αντι­κει­με­νικά όμως δημιουρ­γεί­ται σαφέ­στατο ζήτημα κατη­γο­ριο­ποί­η­σης των στρα­τευ­μέ­νων που εξαρ­τά­ται από την χρη­σι­μό­τητα του επαγ­γέλ­μα­τος τους στις ανάγκες του στρατού και από ότι φαί­νε­ται …συνο­λικά του κυβερ­νη­τι­κού σχε­δια­σμού.

thepressproject.gr