Που ήταν;

Οφεί­λουν όλοι να θυμού­νται ότι πολλοί από εκεί­νους του πολι­τι­κού προ­σω­πι­κού πρω­τί­στως που συγκε­ντρώ­θη­καν έξω από το Δικα­στή­ριο, είχαν συνευ­ρε­θεί με τους Χρυ­σαυ­γί­τες σε …χαρι­τω­μέ­νες εκδη­λώ­σεις,  ενώ κάποιοι καταγ­γέλ­λουν και φωνά­ζουν επί δεκα­ε­τίες για την άνοδο της ΧΑ, τον εκφα­σι­σμό της κοι­νω­νίας. Και κάπως έτσι όλο αυτό διο­γκώ­νε­ται, αποκτά ψηφο­φό­ρους, κυνη­γάει μετα­νά­στες, τραυ­μα­τί­ζει ανθρώ­πους, σπέρνει μίσος και βία, μέχρι που έρχεται η δολο­φο­νία Φύσσα και την   επόμενη μέρα ανα­κα­λύ­πτουν επι­τέ­λους 32 δικο­γρα­φίες κατά της νεο­να­ζι­στι­κής εγκλη­μα­τι­κής οργά­νω­σης που θα έπρεπε να συσχε­τι­στούν και να προ­χω­ρή­σουν στη δικαιο­σύνη. Κάτι το οποίο δεν έγινε. Πού ήταν αυτοί οι φάκελοι πριν τη δολο­φο­νία Φύσσα;  Εκεί ήταν,  μάζευαν σκόνη και έπρεπε να φτά­σουμε να σκο­τω­θεί ένας άνθρω­πος…