Οι καταναλωτές της Ρόδου έχουν απομακρυνθεί από τη λαϊκή αγορά!

Ως ζωο­τρο­φές κατα­λή­γουν τα ντόπια οπω­ρο­κη­πευ­τικά. Δεδο­μέ­νης της πολύ χαμηλής ζήτησης και της μεγάλης επάρ­κειας αγαθών, οι παρα­γω­γοί ανα­γκά­ζο­νται να χρη­σι­μο­ποιούν τα ζαρ­ζα­βα­τικά που μένουν απού­λητα για να ταΐζουν τα ζώα, ώστε να μην πηγαί­νουν εντελώς χαμένα (υπάρ­χουν βέβαια και πολλοί οι οποίοι προ­σφέ­ρουν αθόρυβα σε όσους έχουν ανάγκη). Χαμένοι φαί­νε­ται να πηγαί­νουν όμως οι κόποι των παρα­γω­γών, οι οποίοι δίνουν σκληρή μάχη για να επι­βιώ­σουν.

Όπως ανα­φέ­ρει ο πρό­ε­δρος των παρα­γω­γών της λαϊκής αγοράς, κ. Νίκος Δημή­τρας, οι τιμές των οπω­ρο­κη­πευ­τι­κών, λόγω της κρίσης και λόγω της μεγάλης επάρ­κειας έχουν μειωθεί σημα­ντικά. Παρόλα αυτά, ο κατα­να­λω­τής δεν αντα­πο­κρί­νε­ται.

«Υπάρχει μεγάλη επάρ­κεια προ­ϊ­ό­ντων. Θα έλεγα μάλιστα ότι υπάρ­χουν πολλά περισ­σό­τερα οπω­ρο­κη­πευ­τικά από αυτά που μπορεί να απορ­ρο­φή­σει η αγορά. Υπάρ­χουν πάρα πολλά ντόπια και στα­φύ­λια που δεν ξέρουμε τι να τα κάνουμε. Είναι ίσως από τα λίγα καλο­καί­ρια που η ντόπια παρα­γωγή είναι τόσο αυξη­μένη. Προς το παρόν δεν αντι­με­τω­πί­ζουμε κανένα πρό­βλημα με τις καλ­λιέρ­γειες, ποτί­ζουμε κανο­νικά, χωρίς να έχουμε αντι­με­τω­πί­σει πρό­βλημα επάρ­κειας νερού.

Πλέον πουλάμε σε εξαι­ρε­τικά χαμηλές τιμές. Ανα­γκα­στικά, λόγω της μεγάλης επάρ­κειας και της χαμηλής ζήτησης, έχουμε ρίξει πολύ τις τιμές ώστε να αυξηθεί η κατα­νά­λωση, χωρίς ωστόσο να έχουμε πετύχει το επι­θυ­μητό απο­τέ­λε­σμα. Η τιμή της ντο­μά­τας κυμαί­νε­ται π.χ. από 0,30 έως 1,00 ευρώ.

Οι πατάτες, κολο­κυ­θά­κια, μελι­τζά­νες πωλού­νται κάτω από το ευρώ. Όσο και να ρίξουμε όμως τις τιμές, δεν θα έχουμε κανένα απο­τέ­λε­σμα γιατί ο κόσμος δεν έχει χρήματα για να δια­θέ­σει. Έρχο­νται νοι­κο­κυ­ρές και μου ζητούν να αγο­ρά­σουν μισό ματσάκι μαϊδανό. Νομίζω ότι αυτό τα λέει όλα. Μου έχει τύχει μητέρα να βγάλει από το ματσάκι δύο κλω­να­ρά­κια σέλινο για να κάνει λέει σούπα στο παιδί. Έτσι μένει απού­λητη η ντόπια παρα­γωγή. Όλα αυτά τα αδιά­θετα προ­ϊ­ό­ντα κατα­λή­γουν τελικά τροφή για τα ζώα, για τα γου­ρού­νια και τα πρόβατα», είπε ο πρό­ε­δρος των παρα­γω­γών της λαϊκής.

Σε ερώτηση εάν οι ντόπιες επι­χει­ρή­σεις στη­ρί­ζουν την τοπική παρα­γωγή, ο κ. Δημή­τρας λέει ότι στην πλειο­ψη­φία τους παίρ­νουν προ­μή­θειες από την Αθήνα παρόλο που δεν υπάρ­χουν μεγάλες δια­φο­ρο­ποι­ή­σεις στις τιμές. Συγκε­κρι­μένα λέει τα εξής: «Οι ντόπιες επι­χει­ρή­σεις δεν προ­τι­μούν τα τοπικά οπω­ρο­κη­πευ­τικά. Προ­μη­θεύ­ο­νται από την Αθήνα συνήθως. Πολύ λίγες επι­χει­ρή­σεις στη­ρί­ζουν τον ντόπιο παρα­γωγό. Και δεν μπορεί να ισχυ­ρι­στεί κανείς ότι οι τιμές μας είναι αυξη­μέ­νες».

Ο κ. Δημή­τρας τονίζει ότι τα αυξη­μένα κόστη παρα­γω­γής και η μικρή κατα­νά­λωση, οδηγούν τους παρα­γω­γούς σε αφα­νι­σμό. Επι­ση­μαί­νει ακόμη ότι θα πρέπει να γίνουν μία σειρά από παρεμ­βά­σεις ώστε να βελ­τιω­θεί η εικόνα της λαϊκής. «Όλοι οι παρα­γω­γοί είναι υπερ­χρε­ω­μέ­νοι. Το κόστος παρα­γω­γής έχει εκτο­ξευ­θεί στα ύψη. Όλοι οδη­γού­μα­στε σε φαλι­μέ­ντο. Όπως περνάμε από το Μαντράκι και βλέ­πουμε κατε­βα­σμένα ρολά, έτσι θα κατα­ντή­σουμε και στη λαϊκή. Δυστυ­χώς η λαϊκή αγορά φθίνει.

Αυτό που ζητάμε είναι μία υπο­στή­ριξη από τους αρμό­διους φορείς. Βέβαια σε σύγκριση με παλαιό­τερα είμαστε σε καλύ­τερη κατά­σταση.

Όντως ο αντι­δή­μαρ­χος κ. Πόκκιας κάνει ό,τι μπορεί. Υπάρ­χουν βέβαια ακόμη πολλά οργα­νω­τικά προ­βλή­ματα για να βελ­τιω­θεί η εικόνα της λαϊκής και να γίνει πιο ελκυ­στική για τον κατα­να­λωτή. Στις τουα­λέ­τες π.χ. δεν μπορεί να πλη­σιά­σει άνθρω­πος, είναι τόσο βρώ­μι­κες, παντού κυκλο­φο­ρούν μηχα­νά­κια και οι οδηγοί δεν συμ­μορ­φώ­νο­νται όταν τους κάνουμε παρα­τή­σεις, υπάρ­χουν έμποροι, τσιγ­γά­νοι κλπ χωρίς άδειες…

Εμείς είμαστε πάντα πρό­θυ­μοι και ανοι­χτοί σε συνερ­γα­σία ώστε να λει­τουρ­γεί με τον καλύ­τερο δυνατό τρόπο η λαϊκή.

Έχουμε ζητήσει από το δήμαρχο να μας παρα­χω­ρή­σει το χώρο στάθ­μευ­σης δίπλα από τον παλιό Κωτσό­βολο ώστε να μετα­φέ­ρουμε τη Λαϊκή της Πέμπτης από τη Βύρωνος, όπως άλλωστε μας έχει ζητηθεί και της Παρα­σκευής από την Ανάληψη και επι­μέ­νουν να μην κάνουν απο­δε­κτό το αίτημά μας για λόγους που δεν μπο­ρούμε να κατα­νο­ή­σουμε».

Σάββας Πότσος, παρα­γω­γός

Ο κόσμος έχει απο­μα­κρυν­θεί πλέον από τη λαϊκή

Ο κ. Σάββας Πότσος είναι παρα­γω­γός από το Παρα­δείσι. Με δηλώ­σεις του στη «δημο­κρα­τική» τονίζει ότι πλέον ο κατα­να­λω­τής έχει απο­μα­κρυν­θεί από τη λαϊκή, καθώς δεν κάνει όπως παλιά τα ψώνια της εβδο­μά­δας. Αντί­θετα προτιμά τα σούπερ μάρκετ για τα απα­ραί­τητα ψώνια της ημέρας, καθώς εκεί μπορεί να πλη­ρώ­σει και με πιστω­τική. Ανα­φέ­ρει επίσης περι­στα­τικά, όπου κατα­να­λω­τές που βρί­σκο­νται σε ένδεια ψωνί­ζουν μόνο μία πατάτα!

«Ο κόσμος έχει απο­μα­κρυν­θεί πλέον από τη λαϊκή αγορά. Παλιά στη λαϊκή έρχο­νταν για τα ψώνια της εβδο­μά­δας και έφευγαν με γεμάτες τσάντες. Αυτό έχει τελειώ­σει πια.

Ο κατα­να­λω­τής προτιμά πλέον τα σούπερ μάρκετ για τα ψώνια της ημέρας και παίρνει μόνο ότι έχει απόλυτη ανάγκη. Και δεν μπορεί κανείς να πει ότι οι τιμές μας είναι αυξη­μέ­νες. Όμως στα σούπερ μάρκετ ο κατα­να­λω­τής έχει τη δυνα­τό­τητα να πλη­ρώ­σει με πιστω­τική κάτι που δε γίνεται στη λαϊκή.

Δια­πι­στώ­νουμε καθη­με­ρινά ότι ο κατα­να­λω­τής πιέ­ζε­ται πλέον πάρα πολύ. Οι δυνα­τό­τη­τες είναι περιο­ρι­σμέ­νες. Μου έχει τύχει να έρχεται πελά­τισσα για να ψωνίσει μία μόνο πατάτα! Το έχουμε δει και αυτό και όχι μόνο μία και δύο φορές…

Αυτό όμως που με στε­νο­χω­ρεί είναι ότι ο κατα­να­λω­τής δεν σέβεται τον παρα­γωγό. Δεν ανα­γνω­ρί­ζει τον κόπο του. Έρχο­νται και κάνουν παζάρια με το έτσι θέλω. Στα σούπερ μάρκετ δεν το κάνουν αυτό… Δίνουμε μεγάλο αγώνα για να κρα­τη­θούμε ζωντα­νοί και δεν ξέρω τελικά αν τα κατα­φέ­ρουμε. Μαζί με το ντόπιο παρα­γωγό, θα σβήσει όμως και η ντόπια παρα­γωγή», είπε ο κ. Πότσος.