Ανοιξε το πρώτο Μουσείο Ψεμάτων στον κόσμο

Τι μπο­ρεί εκ­θέ­μα­τα μπο­ρεί να ένα Mου­σείο Ψε­μά­των – και μά­λι­στα στην εποχή των fake news; Την απά­ντη­ση δί­νουν οι υπεύ­θυ­νοι του πρώ­του μου­σεί­ου του εί­δους που άνοι­ξε στoν κόσμο. Βρί­σκε­ται, γρά­φουν οι Times, στο Λα Πιά­στρε της Ιτα­λί­ας, ένα μικρό χωριό κοντά στα Απέν­νι­να με μια πα­ρά­δο­ση αιώ­νων στο ψέμα που δη­μιουρ­γή­θη­κε από το γε­γο­νός ότι τις κρύες ημέ­ρες του χει­μώ­να οι κά­τοι­κοί του μα­ζεύ­ο­νταν γύρω από το τζάκι και έλε­γαν ιστο­ρί­ες ψή­νο­ντας κά­στα­να στη φωτιά. «Ο κό­σμος υπε­ρέ­βα­λε λίγο και σιγά σιγά μια αλη­θι­νή ιστο­ρία με­τα­τρε­πό­ταν σε κα­νο­νι­κό ψέμα» ανα­φέ­ρει ο Τι­τζιά­νο Κα­ρα­ντό­ρι, ο οποί­ος συ­γκέ­ντρω­σε και πολλά από τα εκ­θέ­μα­τα.Και ποια εί­πα­με ότι είναι αυτά; Η συλ­λο­γή πε­ρι­λαμ­βά­νει 95 φω­το­γρα­φί­ες, 277 σκί­τσα, 80 άρθρα εφη­με­ρί­δων, 17 σή­μα­τα οδι­κής κυ­κλο­φο­ρί­ας και 14 δι­πλώ­μα­τα – όλα αυτά αυ­θε­ντι­κά ψέ­μα­τα. Οι επι­με­λη­τές πιά­νουν το νήμα από τη Γέ­νε­ση και το ψέμα που ξε­φούρ­νι­σε ο Κάιν στον Θεό όταν τον ρώ­τη­σε πού είναι ο αδελ­φός του. Αλλά εκ­θέ­μα­τα πε­ρι­λαμ­βά­νουν νερό από τη Με­γά­λη Πλημ­μύ­ρα, τυρί από γάλα που­λιού, το ζάρι που έριξε ο Καί­σα­ρας στον Ρου­βί­κω­να. Κι όλα αυτά ενώ κάθε χρόνο από το 1996 στο χωριό πραγ­μα­το­ποιεί­ται ένας δια­γω­νι­σμός ψέ­μα­τος. Φέτος συ­νέ­πε­σε με τα εγκαί­νια του μου­σεί­ου και νι­κη­τής ανα­δεί­χθη­κε ένας Ιρα­νός. Το πρώτο Mου­σείο Ψε­μά­των στον κόσμο ανοί­γει κάθε Κυ­ρια­κή κι έπει­τα από ρα­ντε­βού. Οι εμπνευ­στές του ελ­πί­ζουν ότι μια μέρα θα το επι­σκε­φθεί ένας άν­θρω­πος που έχει δια­πρέ­ψει στο ψέμα: ο Αμε­ρι­κα­νός πρό­ε­δρος Ντό­ναλντ Τραμπ.  ( με πλη­ρο­φο­ρί­ες απόΤimes/protagon)

Υ.Γ. Ποιος Τραμπ; Μάλ­λον οι υπεύ­θυ­νοι του Μου­σεί­ου θα πρέ­πει να επι­σκε­φθούν την Ελ­λά­δα. Προ­έ­κτα­ση θα χρεια­στεί το Μου­σείο έτσι και απο­φα­σί­σουν να εκ­θέ­σουν τα ψέ­μα­τα των Μαυ­ρο­για­λού­ρων μας. Και γιατί μα μην το σκε­φτού­με κι εμείς σο­βα­ρά να φτιά­ξου­με ένα εδώ. Να έχου­με τόσα εκ­θέ­μα­τα και να πη­γαί­νουν χα­μέ­να; Κρίμα δεν είναι;