«Σε άσχετα και ακατάλληλα χέρια η Δημοτική Πινακοθήκη Ρόδου»

Στο στό­χα­στρο του τέως προ­έ­δρου -υπέβαλε παραίτηση- της καλ­λι­τε­χνι­κής επι­τρο­πής του Μου­σείου Νεο­ελ­λη­νι­κής Τέχνης, μπήκε η δημο­τική αρχή Ρόδου. Αφορμή η στάση της προ­έ­δρου του Δ.Σ. Σου­ζά­νας Καρ­δού­λια που κατη­γο­ρεί για δημό­σιες σχέσεις. εν μέσω εθε­λο­τυ­φλού­ντων παρα­γό­ντων που δεν επι­δει­κνύ­ουν κανένα ενδια­φέ­ρον για την λει­τουρ­γία του ΜΝΤΔΡ (σημειώ­νε­ται ότι ο κ. Στε­φα­νί­δης ορί­σθηκε πρό­ε­δρος από την νυν δημο­τική αρχή). Μάλιστα από την σφοδρή επίθεση του κ. Στε­φα­νίδη δεν εξαι­ρεί­ται ο δήμαρ­χος Αλέ­ξαν­δρος Κολιά­δης, ούτε ο αντι­δή­μαρ­χος Πολι­τι­σμού, όπως και όσοι εμπλέ­κο­νται στην λει­τουρ­γία του Μου­σείου, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι σήμερα έχει πέσει στα πιο “άσχετα και ακα­τάλ­ληλα χέρια”. Μάλιστα ο ομό­τι­μος καθη­γη­τής του ΕΚΠΑ δεν παρα­λεί­πει να οδη­γεί­ται σε συμπέ­ρα­σμα υπο­στη­ρί­ζο­ντας τα εξής: «Δεν χρειά­ζε­ται να σέβεσαι όσους δεν σέβο­νται τίποτα. Δεν πρέπει να σιωπάς εμπρός στην ηλι­θιό­τητα γιατί τότε αυτή καθί­στα­ται επι­κίν­δυνη. Κρίμα πάντως για τη Ρόδο…», κατα­λή­γει ο κ. Στε­φα­νί­δης.

Απο­κα­ΐ­δια και Δημο­τική Πινα­κο­θήκη Ρόδου

Ο κ. Στε­φα­νί­δης με μια σκω­πτική φωτο­γρα­φία από την μεγάλη φωτιά του περ­σι­νού Ιουλίου, σχο­λιά­ζει τα τεκται­νό­μενα στην προ­σω­πική του σελίδα στα social media.

«Η φωτο­γρα­φία από την περσινή, τρο­μα­χτική φωτιά που αφάνισε σχεδόν τη μισή Ρόδο, μου θυμίζει, σε συμ­βο­λικό επίπεδο, την άθλια τύχη του Μου­σείου της Νεο­ελ­λη­νι­κής Τέχνης – Πινα­κο­θή­κης Ρόδου που δημιούρ­γη­σαν οι αεί­μνη­στοι φιλό­τε­χνοι Ανδρέας Ιωάννου, Χάρης Καμπου­ρί­δης μαζί το χορη­γικό ζεύγος Νεστο­ρίδη και σήμερα έχει πέσει στα πιο άσχετα και ακα­τάλ­ληλα χέρια. Με μία πρόεδρο του Δ.Σ, την τ. ηθοποιό κα Σου­ζάννα Καρ­δού­λια, να κάνει μόνο δημό­σιες σχέσεις εν μέσω εθε­λο­τυ­φλού­ντων “παρα­γό­ντων”. Με τα πολύ­τιμα έργα της στοι­βαγ­μένα σε μια άθλια αποθήκη που την ψήνει ο ήλιος και με ανύ­παρ­κτο, εκθε­σιακό πρό­γραμμα.

Προ­σπά­θησα, πριν από 4 περίπου μήνες, όταν ανέλαβα, καλή τη πίστει, άμισθος πρό­ε­δρος της καλ­λι­τε­χνι­κής επι­τρο­πής να μαζέψω τα ασυμ­μά­ζευτα. Πλην όμως έπεσα σ’ έναν τοίχο αδια­φο­ρίας και υπο­νό­μευ­σης. Κυρίως γιατί ήθελα να εφαρ­μόσω ό,τι είχαμε εφαρ­μό­σει στη Λάρισα με αρκετή επι­τυ­χία, λόγω της συνερ­γα­σίας της δημο­τι­κής αρχής κατά το ίδιο, χρονικό διά­στημα.

Φαντα­στείτε, η καλ­λι­τε­χνική επι­τροπή δεν συνε­δρί­ασε ούτε μία φορά, δεν μίλησα ποτέ με τα υπό­λοιπα μέλη ούτε καν τηλε­φω­νικά, και παρά τα παχιά λόγια του δημάρ­χου, του αντι­δη­μάρ­χου και των λοιπών “παρα­γό­ντων”, όλες μου οι ειση­γή­σεις αγνο­ή­θη­καν σιωπηρά, όσο και συστη­μα­τικά με απο­τέ­λε­σμα να παραι­τηθώ από αξιο­πρέ­πεια κι επειδή δεν ήθελα να είμαι το άλλοθι κανενός.

Η παραί­τησή μου έγινε αμέσως απο­δε­κτή διά περι­φο­ράς από τα μέλη του Δ.Σ χωρίς καν να ανα­γνω­στεί ή να συζη­τη­θεί αλλά και χωρίς να αναρ­τη­θεί το κείμενό της στην Διαύ­γεια. Όπως όφειλε να πράξει η πρό­ε­δρος του Δ.Σ. Λίγο μετά παραι­τή­θηκε από μέλος και ο πρό­ε­δρος της Σχολής Καλών Τεχνών Θεσ­σα­λο­νί­κης Δημή­τρης Ζου­ρού­δης.

Στη συνέ­χεια βολι­δο­σκο­πή­θηκε για τη θέση του προ­έ­δρου ο συνά­δελ­φος Γιώργος Μυλωνάς αλλά απορ­ρί­φθηκε κι αυτός επειδή, λέει, είχε μιλήσει μαζί μου στο τηλέ­φωνο (sic)! Φαί­νε­ται πως στη Ρόδο οι πολι­τι­στι­κές πυρ­κα­γιές είναι διαρ­κέ­στε­ρες από τις άλλες και, φοβάμαι, λόγω ηλι­θιό­τη­τας, πολύ πιο επι­κίν­δυ­νες. Επειδή είναι πιο ύπουλες. Στη φωτό μια κυρία ακκί­ζε­ται στα απο­κα­ΐ­δια.

Μάνος Σ. Στε­φα­νί­δης

ΥΓ: Δυστυ­χώς η Ρόδος εδώ και αρκετά χρόνια δια­κα­τέ­χε­ται από την νοση­ρό­τητα του άσχετου ….υπάρχει μια δια­χρο­νι­κό­τητα στο θέμα….ο επό­με­νος να είναι πιο άσχετος από τον προη­γού­μενο….

Η επι­στολή παραί­τη­σης του κ. Στε­φα­νίδη

«Προς την πρόεδρο και τα μέλη του Δ.Σ

Κοι­νο­ποί­ηση: προς τον δήμαρχο και την γενική γραμ­μα­τέα Δήμου Ρόδου

Κυρίες και κύριοι

Με λύπη είμαι υπο­χρε­ω­μέ­νος να παραι­τηθώ από την θέση του προ­έ­δρου της καλ­λι­τε­χνι­κής επι­τρο­πής του Μου­σείου Νεο­ελ­λη­νι­κής Τέχνης του Δήμου Ρόδου γιατί παρά την επι­θυ­μία μου και παρά τις προ­σπά­θειες που κατέ­βαλα ώστε να υπάρξει ένα μίνι­μουμ δράσεων για την ανά­καμψη του ιδρύ­μα­τος, δεν βρήκα κανένα πνεύμα συνερ­γα­σίας, δεν απα­ντή­θη­καν οι προ­τά­σεις μου και τα τηλε­φω­νή­ματά μου ενώ η καλ­λι­τε­χνική επι­τροπή δεν έχει συνε­δριά­σει ούτε μια φορά (!) από τη σύστασή της εδώ και τρεις μήνες. Αντί­θετα, στην Λάρισα που ανέλαβα την ίδια περίοδο, την ίδια θέση ήδη έχουμε πραγ­μα­το­ποι­ή­σει, σε άψογη συνερ­γα­σία με το Δ. Σ, δύο εκθέ­σεις, μιαν έκδοση, προ­γραμ­μα­τί­σαμε άλλες δύο ενώ οργα­νώ­σαμε περί τις πέντε ξενα­γή­σεις και ανά­λο­γες συνε­δριά­σεις της καλ­λι­τε­χνι­κής επι­τρο­πής. Παράλ­ληλα επι­τύ­χαμε την δωρεά και πανη­γυ­ρική έκθεση – με την παρου­σία του υφυ­πουρ­γού πολι­τι­σμού – εικο­σι­πέ­ντε (25) πινάκων και γλυπτών για την ενί­σχυση των συλ­λο­γών της Πινα­κο­θή­κης.

Σεβό­με­νος λοιπόν και την προ­σω­πική ιστορία μου αλλά και την ιστορία της Πινα­κο­θή­κης σας και επειδή δεν θέλω η παρου­σία μου στη Ρόδο να είναι δια­κο­σμη­τική ή προ­σχη­μα­τική, δια της παρού­σης υπο­βάλλω την παραί­τησή μου.

ΥΓ. Είναι ενδει­κτικό πως ένα από τα πρώτα πράγ­ματα που ζήτησα από την κα Καρ­δού­λια, ήταν να απο­στα­λεί δεο­ντο­λο­γικά μια ευχα­ρι­στή­ρια επι­στολή προς την πρόεδρο και τα μέλη της προη­γού­με­νης καλ­λι­τε­χνι­κής επι­τρο­πής για την συνερ­γα­σία τους. Κάτι που δεν πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε ποτέ. Για αυτό και σας απαλ­λάσσω από την υπο­χρέ­ωση να μού στεί­λετε ανάλογο κείμενο. Θα ήταν προ­τι­μό­τερο να ασχο­λη­θείτε ουσια­στι­κό­τερα με τον θεσμό που νοσεί.

Μάνος Στε­φα­νί­δης

Ομό­τι­μος καθη­γη­τής του ΕΚΠΑ

Στις φωτό οι παρεμ­βά­σεις και οι ξενα­γή­σεις που έκανα στο Μουσείο σε μια επί­σκεψη – αστραπή δύο ημερών. Για να ετοι­μάσω τις εκθέ­σεις – προ­σφο­ρές των Θόδωρου Παπα­γιάννη – Μεμά Καλο­γη­ρά­του και την ανα­δρο­μική του μεγάλου φωτο­γρά­φου Αρά Γκιου­λέρ (1928 – 2018). Συμπέ­ρα­σμα: Δεν χρειά­ζε­ται να σέβεσαι όσους δεν σέβο­νται τίποτα. Δεν πρέπει να σιωπάς εμπρός στην ηλι­θιό­τητα γιατί τότε αυτή καθί­στα­ται επι­κίν­δυνη. Κρίμα πάντως για τη Ρόδο…» κατα­λή­γει ο κ. Στε­φα­νί­δης.