Πήρε «φωτιά» το διαδίκτυο για τα έργα που «σκανδάλισαν» στην Πινακοθήκη

«Φωτιά» πήρε το δια­δί­κτυο με χιλιά­δες αναρ­τή­σεις για τον βαν­δα­λι­σμό στην Εθνική Πινα­κο­θήκη από τον βου­λευτή Νίκο Παπα­δό­πουλο. Όπως ήταν ανα­με­νό­μενο, σφοδρές αντι­δρά­σεις προ­κά­λεσε η κίνηση του βου­λευτή της Νίκης, να βαν­δα­λί­σει έργα που εκτί­θε­νται στην Εθνική Πινα­κο­θήκη επειδή τα θεώρησε βλά­σφημα και προ­σβλη­τικά.

Πρό­κει­ται για έργα του εικα­στι­κού Χρι­στό­φο­ρου Κατσα­διώτη που είχαν εκτεθεί στην αίθουσα όπου φιλο­ξε­νεί­ται η έκθεση με τίτλο «Η Σαγήνη του Αλλό­κο­του», ένα θεμα­τικό αφιέ­ρωμα στην ελλη­νική τέχνη που διορ­γα­νώ­θηκε με αφορμή τη μεγάλη έκθεση χαρα­κτι­κών του Γκόγια, με την υπο­γραφή της διευ­θύ­ντριας της Εθνικής Πινα­κο­θή­κης Συραγώς Τσιάρα.

Σύμφωνα με την Εθνική Πινα­κο­θήκη, ο κ. Παπα­δό­που­λος με τη συν­δρομή ακόμη ενός ατόμου επι­τέ­θηκε σε τέσσερα έργα τέχνης του Χρι­στό­φο­ρου Κατσα­διώτη, με τίτλους: «Εικό­νι­σμα 1ο», «Εικό­νι­σμα 16ο», «Εικό­νι­σμα 17ο», «Ο Άγιος Χρι­στό­φο­ρος».

Ο εικα­στι­κός μιλώ­ντας στην «Καθη­με­ρινή» υπο­στή­ριξε ότι «ο τρόπος έκφρα­σης στη συγκε­κρι­μένη έκθεση είναι ποι­η­τι­κός χωρίς να απει­κο­νί­ζει κάτι προ­σβλη­τικό» και προ­σθέ­τει πως «φυσικά κανείς δεν είναι υπο­χρε­ω­μέ­νος να συμ­φω­νή­σει μαζί μου, ούτε ιδε­ο­λο­γικά, ούτε αισθη­τικά. Είναι όμως η δική μου οπτική και ο ρόλος του καλ­λι­τέ­χνη είναι να θέτει απόψεις και ερω­τή­ματα».

Ο επι­κε­φα­λής του κόμ­μα­τος Νίκη, Δημή­τρης Νατσιός, σε ανάρ­τησή του ξεκα­θά­ρισε ότι «δεν τίθεται θέμα δια­γρα­φής» για τον Νίκο Παπα­δό­πουλο, ενώ αρχικά δια­φο­ρο­ποι­ή­θηκε το κόμμα από τον βου­λευτή του Νίκο Παπα­δό­πουλο ο οποίος βαν­δά­λισε τα εκθέ­ματα στην Εθνική Πινα­κο­θήκη.

Συμπο­λί­τες μας παίρ­νο­ντας θέση για το θέμα που «έριξε» το δια­δί­κτυο, σχο­λιά­ζουν στα social media τα εξής:

Ο πατήρ Νεκτά­ριος Πόκκιας έγραψε το εξής σχόλιο: «Τα έργα στην Εθνική Πινα­κο­θήκη και όλος ο δικαιο­λο­γη­μέ­νος θόρυβος, αλλά και οι αντι­δρά­σεις επι­βε­βαιώ­νουν το ότι βρι­σκό­μα­στε στην πνευ­μα­τική περίοδο της Μεγάλης Σαρα­κο­στής. Άλλος ένας πει­ρα­σμός που δεν σχο­λιά­στηκε από τους λαλί­στα­τους σε άλλα θέματα πνευ­μα­τι­κούς ανθρώ­πους του τόπου μας, προ­φα­νώς γιατί δεν τους ενδια­φέ­ρει».

Ο Πανα­γιώ­της Εγγλέ­ζος, πρό­ε­δρος του Εργα­τι­κού Κέντρου Ρόδου στην ανάρ­τησή του σημειώ­νει τα εξής: «Σε μια περίοδο που σφά­ζο­νται χιλιά­δες χρι­στια­νοί επέλεξε ο (καλ­λι­τέ­χνης) να εκθέσει αυτά τα.. έργα … και για να προλάβω δεν επι­κροτώ την ενέρ­γεια του βου­λευτή και δεν είμαι της άποψης ό,τι δεν μου αρέσει το κατα­στρέφω.. σκέ­φτο­μαι απλά εάν στην έκθεση αυτή.. και στη θέση αυτών ήταν ο Μωάμεθ ή κάτι ανάλογο τι θα είχε γίνει.. προ­φα­νώς θα είχε γίνει χαμός.. και ναι είμαι χρι­στια­νός Ορθό­δο­ξος όπως και εκα­τομ­μύ­ρια άλλοι που έχουμε φτάσει στο σημείο να φοβό­μα­στε να το πούμε γιατί θα μας πουν παλαιο­λι­θι­κούς.

Αν συμ­φω­νείτε με τις εικόνες αυτές, δικαί­ωμά σας… αλλά σαν Έλληνας πολίτης και φορο­λο­γού­με­νος διαφωνώ σε δημόσιο χώρο να μου προ­σβά­λουν τα πιστεύω μου. Αρκετά με την εξέλιξη και τον 21ο αιώνα ή ό,τι άλλο προ­βάλ­λε­ται σαν επι­χεί­ρημα ενα­ντίον εμάς των .. αρχαίων».

Ο Σπύρος Σερ­γιάν­νης, εικα­στι­κός, επι­ση­μαί­νει: «Όταν ” η Τέχνη” έρχεται σε σύγκρουση με την πίστη και την αξιο­πρέ­πεια του κόσμου, δεν λέγεται Τέχνη, απλά προ­βο­κά­τσια! Ένας “κακός καλ­λι­τέ­χνης” για να κερ­δί­σει περισ­σό­τερη ανα­γνώ­ριση με τον τρόπο αυτό ήθελε να προ­κα­λέ­σει.. και το έκανε. Το ερώτημα είναι: Που είναι το κράτος;; Το Υπουρ­γείο Πολι­τι­σμού; Σε μια χώρα που το 90 – 95 % είναι Χρι­στια­νοί Ορθό­δο­ξοι … Απλά ντροπή».

Ο Σπύρος Σπυ­ρό­που­λος, τ. αντι­δή­μαρ­χος Ρόδου, ανα­φέ­ρει: «Η ευθύνη για τη δια­σφά­λιση της «ειρη­νι­κής από­λαυ­σης» της ελευ­θε­ρίας της θρη­σκείας ανήκει στο κράτος. Συνεπώς, ο σεβα­σμός των θρη­σκευ­τι­κών αισθη­μά­των των πιστών θα παρα­βιά­ζε­ται όταν λαμ­βά­νουν χώρα προ­κλη­τι­κές απει­κο­νί­σεις των αντι­κει­μέ­νων της θρη­σκευ­τι­κής λατρείας και τέτοιες απει­κο­νί­σεις μπορεί να θεω­ρη­θούν ως παρα­βί­αση της ανε­κτι­κό­τη­τας, η οποία απο­τε­λεί βασικό συστα­τικό μίας δημο­κρα­τι­κής κοι­νω­νίας.

Η υπο­κί­νηση μίσους, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νου του θρη­σκευ­τι­κού, θα πρέπει να απο­τε­λεί αντι­κεί­μενο ποι­νι­κών κυρώ­σεων, όπως ισχύει ήδη σε όλες σχεδόν τις ευρω­παϊ­κές χώρες. Δεν είναι ούτε ανα­γκαία ούτε επι­θυ­μητή η θέσπιση αδι­κή­μα­τος σχετικά με την θρη­σκευ­τική προ­σβολή (δηλαδή, της προ­σβολή των θρη­σκευ­τι­κών αισθη­μά­των) per se, χωρίς το στοι­χείο της υπο­κί­νη­σης μίσους να απο­τε­λεί βασικό συστα­τικό.

Ο Γιάννης Χατζη­κέ­λης, επι­χει­ρη­μα­τίας και Β’ αντι­πρό­ε­δρος του Δ.Σ. του Σωμα­τείου Εστί­α­σης και Συναφών Επαγ­γελ­μά­των Ρόδου, σε δική του ανάρ­τηση γράφει τα εξής: «Κάποιος σκ@@@ς, θρα­σύ­δει­λος καλ­λι­τέ­χνης, αμφί­βο­λου αξίας, τόλμησε να βεβη­λώ­σει τις εικόνες της Πανα­γίας μας και του Αγίου Γεωρ­γίου, και τα παρου­σί­α­σαν σε περιο­δική έκθεση στην Εθνική Πινα­κο­θήκη Μουσείο Αλε­ξάν­δρου Σούτσου. Δυστυ­χώς πάνε να μας επι­βά­λουν τη νέα τάξη πραγ­μά­των. Αλλά δεν θα τους περάσει». Η παρα­πάνω ανάρ­τηση προ­κά­λεσε πληθώρα σχολίων στο ίδιο πνεύμα.

Ο Βασίλης Καρ­νά­βας, μέλος του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ, σε σχόλιό του στην ανάρ­τηση του π. Νεκτά­ριου Πόκκια ανα­φέ­ρει: «Στο όνομα της ελευ­θε­ρίας της τέχνης άρχισαν οι δήθεν κουλ­του­ριά­ρη­δες να λένε τα δικά τους…Η τέχνη ήταν και είναι η ελεύ­θερη έκφραση του κάθε καλ­λι­τέ­χνη με ανα­φο­ρές επί του πραγ­μα­τι­κού και του ωραίου.. Η κακή αισθη­τική προ­σβά­λει με έναν δήθεν πρω­το­τυ­πι­σμό μία ολό­κληρη σχολή πραγ­μα­τι­κών θαυ­μά­των του ωραίου….Η ασκήμια των έργων αυτών είναι για όσους έχουν και την κατάλ­ληλη ασχήμια μέσα τους για να ταυ­τι­στούν με αυτήν…Υπάρχει πολύ ασχήμια και κακή πρόθεση, αλλά έχουν ΓΝΩΣΗ ΟΙ ΦΥΛΑΚΕΣ…».

Ο Γιώργος Μανωλάς, ραδιο­φω­νι­κός παρα­γω­γός έγραψε σε ένα σύντομο σχόλιο στο ιστο­λό­γιό του: «Την επόμενη φορά που θα βρίσεις Δια και Βούδα σκέψου αυτό πόσο σε πόνεσε. Η τέχνη δεν έχει όρια, έχει η λογική όμως (;)».