Δεκτές οι ανακοπές για τις απαλλοτριώσεις στο «Grand Hotel»

Με την υπ΄α­ριθμ. 28/2014 από­φα­ση του Μο­νο­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου ακυ­ρώ­θη­κε η υπ΄α­ριθμ. 312/2012 δια­τα­γή πλη­ρω­μής που εξέ­δω­σε ο Δήμος Ρόδου σε βάρος της «Grand Hotel Summer Palace Α.Ε.» και της «Εθνι­κής Τρά­πε­ζας της Ελ­λά­δος Α.Ε.» για την κα­τα­βο­λή απο­ζη­μί­ω­σης ύψους 3.071.394,02 ευρώ, που αφορά την αξία απαλ­λο­τριω­θεί­σας δη­μό­σιας και κοι­νό­χρη­στης έκτα­σης στο ξε­νο­δο­χείο «Grand Hotel».

Η δια­τα­γή πλη­ρω­μής εκ­δό­θη­κε με βάση την υπ’ αριθμ. 1/2012 από­φα­ση του Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου με την οποία κα­θο­ρί­στη­κε ορι­στι­κή τιμή μο­νά­δος για το έδα­φος και τα κτί­σμα­τα ιδιο­κτη­σί­ας του Δήμου Ρόδου, που απαλ­λο­τριώ­θη­καν υπέρ των εται­ρειών «Grand Hotel Summer Palace Α.Ε.» και «Εθνι­κής Τρά­πε­ζας της Ελ­λά­δος Α.Ε.» με την υπ’ αριθμ. 30/1998 πράξη προ­σκύ­ρω­σης και ανα­λο­γι­σμού της Διεύ­θυν­σης Πο­λε­ο­δο­μί­ας και Πε­ρι­βάλ­λο­ντος της Νο­μαρ­χί­ας Δω­δε­κα­νή­σου.

Το Μο­νο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου έκρι­νε με­τα­ξύ άλλων ότι από την εκτί­μη­ση των δια­τά­ξε­ων της τε­λε­σί­δι­κης από­φα­σης του Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου προ­κύ­πτει ότι κύ­ριος του ακι­νή­του στο οποίο προ­σκυ­ρώ­θη­καν τα απαλ­λο­τριω­θέ­ντα εδα­φι­κά τμή­μα­τα του Δήμου είναι μόνο η πρώτη εται­ρεία και όχι η Εθνι­κή Τρά­πε­ζα, ανε­ξαρ­τή­τως αν αυτή είναι κύρια μέ­το­χός της και διο­ρί­ζει τα μέλη του διοι­κη­τι­κού της συμ­βου­λί­ου, αφού πα­ρα­μέ­νει αυ­το­τε­λές νο­μι­κό πρό­σω­πο.

H έν­δι­κη δια­φο­ρά είχε ξε­κι­νή­σει το Νο­έμ­βριο του 2003 και έφτα­σε το έτος 2010 και ενώ­πιον του Αρεί­ου Πάγου, που αναί­ρε­σε με­ρι­κώς την από­φα­ση του Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου, που δι­καί­ω­σε με­ρι­κώς τον πρώην Δήμο Ρο­δί­ων.

Το Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου και με νέα από­φα­σή του δι­καί­ω­σε τον πρώην Δήμο Ρο­δί­ων, που ενε­πλά­κη σε έναν πο­λυ­ε­τή δι­κα­στι­κό αγώνα για να ορι­στεί τιμή απο­ζη­μί­ω­σης για δε­κά­δες τε­τρα­γω­νι­κά μέτρα γης που εν­σω­μα­τώ­θη­καν στην ιδιο­κτη­σία του ομώ­νυ­μου ξε­νο­δο­χεια­κού συ­γκρο­τή­μα­τος της Ρόδου, προ­τού αυτό πε­ριέλ­θει στην ιδιο­κτη­σία του Ομί­λου Μήτση.

Με τις υπ’ αριθμ. A 13241/3601/24-5-1961 (ΦEK Δ/59) και A 21767/20-8-1962 ΦEK Δ/110 απο­φά­σεις των υπουρ­γών Προ­ε­δρί­ας της Kυβέρ­νη­σης και Οι­κο­νο­μι­κών απαλ­λο­τριώ­θη­καν ανα­γκα­στι­κά, υπέρ και δα­πά­ναις της εται­ρεί­ας με την επω­νυ­μία “Grand Hotel Summer Palace AE” διά­φο­ρα ακί­νη­τα που απο­τε­λού­σαν τμή­μα­τα των κτη­μα­το­λο­γι­κών με­ρί­δων υπ’ αριθμ. ΙΙ-153 και ΙΙ-558 προς ανέ­γερ­ση ξε­νο­δο­χεια­κής μο­νά­δας.

Με­τα­ξύ των απαλ­λο­τριω­θει­σών αυτών εκτά­σε­ων υπήρ­χε ανώ­νυ­μη δη­μο­τι­κή οδός μή­κους 170 μ. και πλά­τους 8 μ. πε­ρί­που, επί της οποί­ας είχαν πρό­σω­πο οι πιο πάνω εκτά­σεις.

Η κα­ταρ­γη­θεί­σα δη­μο­τι­κή οδός απο­τε­λού­σε προ­έ­κτα­ση της οδού Γ. Λέ­ο­ντος, ει­δι­κώς με­τα­ξύ των ση­με­ρι­νών οδών Mαν­δη­λα­ρά και Γ. Πα­πα­νι­κο­λά­ου, στο οι­κο­δο­μι­κό τε­τρά­γω­νο 12 της πό­λε­ως Pόδου. Aνήκε στον Δήμο Pοδίων τόσο λόγω της ιδιό­τη­τάς της αυτής, του κα­ταρ­γη­μέ­νου από το Σχέ­διο Πό­λε­ως κοι­νό­χρη­στου χώρου, όσο και γιατί προ­τού κα­τα­στεί δη­μο­τι­κή οδός απο­τε­λού­σε ιδιω­τι­κή πε­ριου­σία του Δήμου Pοδίων.

Με την πράξη προ­σκυ­ρώ­σε­ως και ανα­λο­γι­σμού απο­ζη­μιώ­σε­ως απαλ­λο­τριώ­σε­ως, λόγω ρυ­μο­το­μί­ας, προ­βλέ­πε­ται ότι το έδα­φος αυτό, συ­νο­λι­κής εκτά­σε­ως 1257 τ.μ., προ­σκυ­ρώ­νε­ται σε όμο­ρες κτη­μα­το­λο­γι­κές με­ρί­δες που ανή­κουν κατά κυ­ριό­τη­τα στην «Grand Hotel Summer Palace AE».

Προ­βλέ­πε­ται επί­σης ότι η «Grand Hotel Summer Palace AE» και η Εθνι­κή Τρά­πε­ζα είναι υπό­χρε­ες να απο­ζη­μιώ­σουν τον Δήμο για το έδα­φος αυτό.

Ο Δήμος Pοδίων διεκ­δί­κη­σε να προσ­διο­ρι­σθεί δι­κα­στι­κώς η ορι­στι­κή τιμή μο­νά­δος απο­ζη­μιώ­σε­ως τόσο για το έδα­φος του ακι­νή­του που προ­σκυ­ρώ­νε­ται στην ιδιο­κτη­σία της «Grand Hotel Summer Palace AE» όσο και για τα κτί­σμα­τα που υπάρ­χουν επάνω από αυτό, έτσι ώστε η απο­ζη­μί­ω­σή του να είναι πλή­ρης, αφού η κυ­ριό­τη­τά του εκτός από το έδα­φος πε­ρι­λαμ­βά­νει και τα κτί­σμα­τα τα οποία έχουν οι­κο­δο­μη­θεί επάνω στο έδα­φος αυτό.

Tα κτί­σμα­τα αυτά απο­τε­λούν τμή­μα­τα του ξε­νο­δο­χεί­ου, «Grand Hotel». Ολα τα κτί­σμα­τα είναι ιδιαι­τέ­ρως πο­λυ­τε­λούς κα­τα­σκευ­ής και απο­τε­λούν τμή­μα­τα του ομω­νύ­μου ξε­νο­δο­χεί­ου «Grand Hotel» που είναι από τα κα­λύ­τε­ρα της πό­λε­ως.

Κα­τα­σκευά­σθη­καν, όπως έγινε δεκτό από την από­φα­ση με αριθ­μό 138/1981 του Eφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου (με την οποία έγινε δεκτή διεκ­δι­κη­τι­κή αγωγή του Δήμου Pοδίων για την κυ­ριό­τη­τα του κα­ταρ­γη­μέ­νου δη­μο­τι­κού δρό­μου), τμη­μα­τι­κώς από το έτος 1966 και έπει­τα, για δε την κα­τα­σκευή τους εκ­δό­θη­καν δύο νο­μι­μο­φα­νείς άδειες οι­κο­δο­μής οι με αριθ­μούς 106/9.2.1966 και 500/22.12.1967 της Πο­λε­ο­δο­μί­ας της Nομαρ­χί­ας Δω­δε­κα­νή­σου τις οποί­ες είχε λάβει η «Grand Hotel Summer Palace AE», αφού τα εμ­φά­νι­σε πα­ρα­πει­στι­κώς προς την Διοί­κη­ση (Πο­λε­ο­δο­μία) ως τμή­μα­τα του πα­ρα­κει­μέ­νου εδά­φους του οποί­ου είχε απο­κτή­σει την κυ­ριό­τη­τα γιατί είχε απαλ­λο­τριω­θεί ανα­γκα­στι­κώς υπέρ αυτής.

Το Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου με την από­φα­σή του κα­θό­ρι­σε την ορι­στι­κή τιμή απο­ζη­μί­ω­σης για τα προ­σκυ­ρού­με­να εδα­φι­κά τμή­μα­τα των κτη­μα­το­λο­γι­κών με­ρί­δων ΙΙ-153 και ΙΙ-558 οι­κο­δο­μών Ρόδου στο ΟΤ 12 του εγκε­κρι­μέ­νου σχε­δί­ου της πόλης της Ρόδου στο ποσό των 1400 ευρώ ανά τ.μ. και για τα κτί­σμα­τα που υπάρ­χουν στην ανω­τέ­ρω προ­σκυ­ρού­με­νη έκτα­ση στο ποσό των 800 ευρώ ανά τ.μ.

Στο με­τα­ξύ ο Άρειος Πάγος με την υπ’ αριθμ. 1851/2013 νε­ό­τε­ρη από­φα­σή του αναί­ρε­σε και την τε­λευ­ταία από­φα­ση του Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου (1/2012).

Το δι­κα­στή­ριο έκρι­νε συ­γκε­κρι­μέ­να ότι η άσκη­ση του δι­καιώ­μα­τος του δήμου για κα­θο­ρι­σμό ξε­χω­ρι­στής απο­ζη­μί­ω­σης για τα κτί­σμα­τα που ανέ­γει­ραν η δι­καιο­πά­ρο­χος της εται­ρεί­ας αλλά και η ίδια στις προ­σκυ­ρού­με­νες στην ιδιο­κτη­σία τους εδα­φι­κές εκτά­σεις αυτού απα­γο­ρεύ­ε­ται, κα­θό­σον, υπερ­βαί­νει προ­φα­νώς τα όρια που επι­βάλ­λουν η καλή πίστη, τα χρη­στά ήθη και ο οι­κο­νο­μι­κός σκο­πός του δι­καιώ­μα­τος της κυ­ριό­τη­τας επί του ακι­νή­του.

Η ΔΙ­ΚΑ­ΣΤΙ­ΚΗ ΔΑ­ΠΑ­ΝΗ

Το Μο­νο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου με την υπ’ αριθμ. 845/2012 από­φα­σή του είχε ανα­στεί­λει την εκτέ­λε­ση και δεύ­τε­ρης δια­τα­γής πλη­ρω­μής και συ­γκε­κρι­μέ­να της υπ΄α­ριθμ. 336/2012 που αφο­ρού­σε το ύψος της δι­κα­στι­κής δα­πά­νης που διέ­τα­ξε το Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου υπέρ του Δήμου Ρόδου.

Η δι­κα­στι­κή δα­πά­νη στις απαλ­λο­τριώ­σεις κα­τα­βάλ­λε­ται στον Δι­κη­γο­ρι­κό Σύλ­λο­γο Ρόδο, ο οποί­ος, αφού πα­ρα­κρα­τή­σει το πο­σο­στό του υπέρ του δια­νε­μη­τι­κού των δι­κη­γό­ρων λο­γα­ρια­σμού, δίνει το 60% πε­ρί­που στον δι­καιού­χο.

Ο δι­κη­γό­ρος με πάγια αντι­μι­σθία του Δήμου Ρόδου κ. Θ. Φρα­ρά­κης, ενερ­γώ­ντας πλα­για­στι­κώς, εξέ­δω­σε δια­τα­γή πλη­ρω­μής με την οποία υπο­χρε­ώ­θη­καν η εται­ρεία και η τρά­πε­ζα να κα­τα­βά­λουν εις ολό­κλη­ρο στον Δι­κη­γο­ρι­κό Σύλ­λο­γο Ρόδου το ποσό των 112.663 ευρώ, πλέον τόκων και εξό­δων.

Το Μο­νο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου με την υπ΄α­ριθμ. 29/2014 από­φα­σή του ακύ­ρω­σε και την ως άνω δια­τα­γή πλη­ρω­μής του Δήμου Ρόδου.

Το δι­κα­στή­ριο έκρι­νε συ­γκε­κρι­μέ­να ότι η έκ­δο­ση της επί­δι­κης δια­τα­γής πλη­ρω­μής για δι­κα­στι­κή δα­πά­νη μετά την έκ­δο­ση τε­λε­σί­δι­κης από­φα­σης δεν είναι δυ­να­τή, ελ­λεί­ψει έν­νο­μου συμ­φέ­ρο­ντος του κ. Φρα­ρά­κη, ενώ προ­σέ­τι στην συ­γκε­κρι­μέ­νη πε­ρί­πτω­ση μνεία δεν γί­νε­ται ως προς την ύπαρ­ξη απαι­τή­σε­ως του πλα­για­στι­κώς αι­τού­ντως κατά του Δι­κη­γο­ρι­κού Συλ­λό­γου Ρόδου, ούτε προ­έ­κυ­ψε η προ­σκό­μι­ση εγ­γρά­φων από τα οποία μια τέ­τοια απαί­τη­ση απο­δει­κνύ­ε­ται.

Κρί­θη­κε έτσι ότι η ανα­κο­πτό­με­νη δια­τα­γή εκ­δό­θη­κε κατά πα­ρά­βα­ση των γε­νι­κών δα­δι­κα­στι­κών προ­ϋ­πο­θέ­σε­ων που ρυθ­μί­ζουν την πα­ρο­χή έν­νο­μης προ­στα­σί­ας.

Νο­μι­κοί κύ­κλοι εκ­φρά­ζουν μά­λι­στα την άποψη ότι ο κ. Φρα­ρά­κης δεν είναι καν δι­καιού­χος της συ­γκε­κρι­μέ­νης δι­κα­στι­κής δα­πά­νης αφού είναι σε σχέση πά­γιας αντι­μι­σθί­ας με το Δήμο Ρόδου. Δι­καιού­χος της δι­κα­στι­κής δα­πά­νης, όπως δια­τεί­νο­νται οι ίδιοι, είναι ο Δήμος Ρόδου.

ΣΤΟΝ ΜΗΤΣΗ

ΤΟ ΞΕ­ΝΟ­ΔΟ­ΧΕΙΟ

Θυ­μί­ζου­με στο με­τα­ξύ ότι με τί­μη­μα πέριξ των 38 εκατ. ευρώ το ξε­νο­δο­χείο «Grand Hotel» στη Ρόδο, ιδιο­κτη­σί­ας της Εθνι­κής Τρά­πε­ζας, πε­ρι­ήλ­θε στον Ομιλο Μήτση, μι­σθω­τή μέχρι πρό­τι­νος της εν λόγω ξε­νο­δο­χεια­κής μο­νά­δας.

Η ιδιο­κτή­τρια Εθνι­κή Τρά­πε­ζα ανα­ζού­σε εδώ και καιρό αγο­ρα­στή για το «Grand Hotel», το οποίο μι­σθώ­νει ο γνω­στός ξε­νο­δο­χεια­κός όμι­λος ήδη από το 1989. Ο όμι­λος της Εθνι­κής είχε γνω­στο­ποι­ή­σει εδώ και καιρό την πρό­θε­σή του να προ­χω­ρή­σει στην πώ­λη­ση του ξε­νο­δο­χεί­ου της στη Ρόδο, στο πλαί­σιο της πο­λι­τι­κής του για ρευ­στο­ποι­ή­σεις συμ­με­το­χών που είναι άσχε­τες με τις βα­σι­κές του δρα­στη­ριό­τη­τες. Στο πλαί­σιο αυτό έκλει­σε και η συμ­φω­νία με τον Ομιλο Μήτση, ο οποί­ος συ­μπλη­ρώ­νει αι­σί­ως μία 25ετία στο τι­μό­νι του ξε­νο­δο­χεί­ου και βγαί­νει από μία χρο­νιά – το 2013 – η οποία ήταν ιδιαί­τε­ρα επι­τυ­χη­μέ­νη για τον όμιλο, δε­δο­μέ­νης της πλη­ρό­τη­τας του δι­κτύ­ου των 20 μο­νά­δων που δια­θέ­τει ανά την Ελ­λά­δα και της αύ­ξη­σης σε επί­πε­δο τζί­ρου σε πο­σο­στό που ξε­πέ­ρα­σε το 10%.