ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΑ

«Γράμμα από την Κάσο,1965»

news room 1 λεπτό ανάγνωση
gramma-apo-tin-kaso-1965

O Robert A. McCabe τρά­βη­ξε τις πρώ­τες του φω­το­γρα­φί­ες το 1939, σε ηλι­κία πέντε ετών. Κατά τη διάρ­κεια ενός τα­ξι­διού του στην Ευ­ρώ­πη, το 1954, έβγα­λε την πρώτη από τις πολ­λές του εμ­βλη­μα­τι­κές φω­το­γρα­φί­ες της Ελ­λά­δας. Μια επί­σκε­ψη στην Κάσο το 1965 ήταν η αιτία για τον με­γα­λύ­τε­ρο αριθ­μό των φω­το­γρα­φιών του βι­βλί­ου «Γράμ­μα από την Κάσο, 1965», εκ­δό­σεις Πα­τά­κη.

Τον Αύ­γου­στο του 1965, ένας νε­α­ρός Αμε­ρι­κα­νός φω­το­γρά­φος επι­σκέ­πτε­ται την Κάσο, με απο­στο­λή να βγά­λει μια σειρά φω­το­γρα­φιών, για να πλαι­σιώ­σουν το κεί­με­νο ενός βι­βλί­ου για την ιστο­ρία του νη­σιού. Αυτός ήταν ο Robert A. McCabe. Οι φω­το­γρα­φί­ες αυτές, που έμει­ναν τε­λι­κά, εκτός ελα­χί­στων, στο συρ­τά­ρι ως το 2013, απο­τε­λούν τον κορμό του βι­βλί­ου αυτού, που συ­νο­δεύ­ε­ται από κεί­με­να δύο Κα­σιω­τών, του Νίκου Μα­στρο­παύ­λου και της Μα­ρι­λέν Φρα­γκού­λη Κέ­δρου.

«Στο βάθος της ψυχής της η κο­σμο­πο­λί­τισ­σα, όσο και κλει­σμέ­νη στον εαυτό της, Κάσος εξα­κο­λου­θεί να απο­τε­λεί εξω­τι­κό τόπο, πα­ρά­δει­σο της ζώσας νη­σιω­τι­κό­τη­τας, όπου ανα­βιώ­νουν ήθη από τα χρό­νια της αθω­ό­τη­τας, καθώς επι­μέ­νει να τα­ξι­δεύ­ει ακόμη εκτός του­ρι­στι­κού ρεύ­μα­τος. Πριν την εξαρ­γύ­ρω­ση του εν­δια­φέ­ρο­ντος του επι­σκέ­πτη για τον από­μα­κρο κόσμο της, υπάρ­χει το αυ­θε­ντι­κό εν­δια­φέ­ρον των αν­θρώ­πων της Κάσου για τον ξένο, που αψή­φη­σε τα πολλά βά­σα­να του μα­κρό­συρ­του τα­ξι­διού για να αρά­ξει στο νέο λι­μά­νι της Μπού­κας. Νοιά­ζο­νται για τη γνώμη που θα σχη­μα­τί­σει ο ξένος γι’ αυ­τούς και του κά­νουν χώρο για να κα­θί­σει δίπλα τους στα γλέ­ντια τους, εκεί που απο­κα­λύ­πτο­νται τα τρί­σβα­θα της ψυχής τους. Γιατί, κι αν η Κάσος είχε βα­δί­σει στα μο­νο­πά­τια της πα­γκο­σμιο­ποί­η­σης πριν την Πα­γκο­σμιο­ποί­η­ση, δια­τη­ρεί ατό­φια την ιδιαί­τε­ρη κουλ­τού­ρα της, τα πα­νη­γύ­ρια, τα γλέ­ντια, τη μου­σι­κή, τους χο­ρούς, τα τρα­γού­δια, τη γα­στρο­νο­μία της, σε φόντο φυ­σι­κό και, εν πολ­λοίς, αδια­τά­ρα­χτο».  Νίκος Γ. Μα­στρο­παύ­λος

Ο Νίκος Γ. Μα­στρο­παύ­λος είναι δη­μο­σιο­γρά­φος, ερευ­νη­τής του πο­λι­τι­σμού, δη­μιουρ­γός της ιστο­σε­λί­δας eudemonia.gr. Από το 1981 συμ­με­τεί­χε ως επαγ­γελ­μα­τί­ας συ­ντά­κτης, συ­ντο­νι­στής ύλης, υπεύ­θυ­νος ύλης και αρ­χι­συ­ντά­κτης στην έκ­δο­ση εφη­με­ρί­δων και πε­ριο­δι­κών πα­νελ­λή­νιας κυ­κλο­φο­ρί­ας. Γεν­νή­θη­κε στη Ρόδο το 1958 και με­γά­λω­σε στην Κάσο, όπου ολο­κλή­ρω­σε τη βα­σι­κή και μέση εκ­παί­δευ­ση, πριν με­τα­να­στεύ­σει στην Αθήνα για ανώ­τε­ρες σπου­δές. Η ανα­τρο­φή του σε ένα μικρό ναυ­τι­κό νησί στο τέρμα της Άγο­νης Γραμ­μής δια­μόρ­φω­σε την προ­σω­πι­κή κο­σμο­θε­ω­ρία του και τον τρόπο γρα­φής του.

«Την πρώτη φορά που ο Ρό­μπερτ ανέ­φε­ρε ότι πρω­το­ε­πι­σκέ­φθη­κε την Κάσο τη δε­κα­ε­τία του 1960, νό­μι­ζα ότι έκανε λάθος. Κα­νείς δεν πή­γαι­νε στην Κάσο τότε εκτός κι αν είχε κά­ποια σχέση με το νησί. […] Οι φω­το­γρα­φί­ες του Ρό­μπερτ απο­τυ­πώ­νουν την Κάσο όπως είναι ακόμα και σή­με­ρα, τρα­χιά και πιστή στον εαυτό της, με­τέ­ω­ρη λες μέσα στον χρόνο. Περ­πα­τάς το νησί και βλέ­πεις ακόμα τις ίδιες ακρι­βώς ει­κό­νες, ξανά και ξανά. Στο ανεκ­παί­δευ­το μάτι η Κάσος μπο­ρεί να μοιά­ζει απλοϊ­κή κι ανε­πι­τή­δευ­τη, αλλά είναι πολύ πιο εκλε­πτυ­σμέ­νη από ό,τι μπο­ρεί να φα­ντα­στεί κα­νείς. Έχει μια δική της υπο­κεί­με­νη μου­σι­κή, τη γη, τη θά­λασ­σα, τη χει­ρο­τε­χνία της, το φα­γη­τό, τη φι­λο­ξε­νία και μια πα­ρα­δο­σια­κή κουλ­τού­ρα αό­ρα­τη στον πε­ρι­στα­σια­κό επι­σκέ­πτη. Ο κοι­νω­νι­κός και ιστο­ρι­κός ιστός του νη­σιού είναι ακόμα άθι­κτος». Μάρ­λεν Φρα­γκού­λη Κέ­δρος

Η Μα­ρι­λέν Φρα­γκού­λη Κέ­δρος γεν­νή­θη­κε στο Βέλ­γιο από Κα­σιώ­τες γο­νείς. Κα­τοι­κεί στην Αθήνα και επι­σκέ­πτε­ται συχνά την Κάσο, όπου ασχο­λεί­ται με ανα­πα­λαιώ­σεις κτι­ρί­ων. Με το πέ­ρα­σμα του χρό­νου θε­με­λί­ω­σε δυ­να­τές φι­λί­ες με τους ντό­πιους, με απο­τέ­λε­σμα να έχει ανα­κα­λύ­ψει πτυ­χές της Κάσου που πα­ρα­μέ­νουν κρυ­φές στον πε­ρι­στα­σια­κό επι­σκέ­πτη. Κάθε χρόνο τα­ξι­δεύ­ει στην Κάσο προς χάριν εορ­τα­σμού της οι­κο­γε­νεια­κής επα­νέ­νω­σης.

Πηγή naftemporiki.gr

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.