Λ. Παπατσή: «Οι εκλογές δεν είναι και δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να γίνουν καλλιστεία»

«Κάθε εκλο­γι­κή δια­δι­κα­σία ση­μαί­νει ώρα ευ­θύ­νης για τον κα­θέ­να μας, πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρο την κρί­σι­μη πε­ρί­ο­δο που δια­νύ­ου­με.Πέρα από τις προ­γραμ­μα­τι­κές θέ­σεις και τον διά­λο­γο που θα ανα­πτυ­χθεί, η επι­λο­γή των προ­σώ­πων που θα υπη­ρε­τή­σουν τους θε­σμούς της αυ­το­διοί­κη­σης την επό­με­νη πε­ντα­ε­τία θα είναι κα­θο­ρι­στι­κής ση­μα­σί­ας. Οι εκλο­γές δεν είναι και δεν πρέ­πει να γί­νουν σε καμία πε­ρί­πτω­ση καλ­λι­στεία».

Αυτό δη­λώ­νει, σε συ­νέ­ντευ­ξή της στη «δ», η πε­ρι­φε­ρεια­κή σύμ­βου­λος και πρό­ε­δρος του ΚΕΚ Γ. Γεν­νη­μα­τάς κ. Λίνα Πα­πα­τσή και προ­σθέ­τει πως η εμπει­ρία, η γνώση, η συ­νέ­πεια, το ήθος, η ανι­διο­τέ­λεια, η αγω­νι­στι­κό­τη­τα, το όραμα, η απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τα είναι τα ελά­χι­στα χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά στοι­χεία που θα πρέ­πει να δια­θέ­τουν όσοι διεκ­δι­κούν θέ­σεις δη­μο­σί­ων λει­τουρ­γών.

«Η θη­τεία που έρ­χε­ται θα είναι ακόμα πιο δύ­σκο­λη, ακόμα πιο απαι­τη­τι­κή, θα έχει ακόμα λι­γό­τε­ρους πό­ρους και συν τοις άλ­λοις θα έχου­με να αντι­με­τω­πί­σου­με και ένα πιο ρευ­στό οι­κο­νο­μι­κό και πο­λι­τι­κό πε­ρι­βάλ­λον, γι’ αυτό απαι­τού­νται αξιο­κρα­τι­κές και αντι­κει­με­νι­κές επι­λο­γές, ικα­νές να αντε­πε­ξέλ­θουν σ’ αυτές τις συν­θή­κες», δη­λώ­νει η κ. Πα­πα­τσή και προ­σθέ­τει πως δεν υπάρ­χουν εύ­κο­λες ανα­με­τρή­σεις.

Σε ερώ­τη­ση σχε­τι­κά με τις ευ­ρω­ε­κλο­γές η κ. Πα­πα­τσή δη­λώ­νει:

«Αν και στη συ­νεί­δη­ση των Ελ­λή­νων έχει ξε­κα­θα­ρί­σει το δί­λημ­μα της πα­ρα­μο­νής της χώρας στην ΕΕ ή όχι, το με­γά­λο ζη­τού­με­νο είναι ποια θα είναι η πο­ρεία της Ελ­λά­δας στην Ευ­ρώ­πη και ποια Ευ­ρώ­πη τε­λι­κά θέ­λου­με».

Η συ­νέ­ντευ­ξη της κ. Λίνας Πα­πα­τσή, ανα­λυ­τι­κά:

• Ποιο είναι το δια­κύ­βευ­μα τε­λι­κά για τις εκλο­γές της το­πι­κής αυ­το­διοί­κη­σης καθώς το μόνο που βλέ­που­με τον τε­λευ­ταίο καιρό δεν είναι προ­τά­σεις αλλά η αγω­νία των υπο­ψη­φί­ων να συ­γκρο­τή­σουν τους συν­δυα­σμούς τους;

Μέσα στο γε­νι­κό­τε­ρο κλίμα του πα­ρα­λο­γι­σμού που επι­κρα­τεί στη χώρα μας αυτή τη στιγ­μή, ας εί­μα­στε ρε­α­λι­στές. Το δια­κύ­βευ­μα σε κάθε ανα­μέ­τρη­ση δεν μπο­ρεί να αλ­λά­ζει κατά πως μας συμ­φέ­ρει. Το δια­κύ­βευ­μα σε κάθε εκλο­γι­κή μάχη είναι να βρε­θούν οι πο­λι­τι­κές και οι άν­θρω­ποι που θα μπο­ρέ­σουν να κου­μα­ντά­ρουν τα προ­βλή­μα­τα της κα­θη­με­ρι­νό­τη­τας και σε ευ­ρύ­τε­ρη κλί­μα­κα να δη­μιουρ­γή­σουν τις συν­θή­κες ώστε να βελ­τιω­θεί η ζωή όλων μας. Σ’ αυτές τις εκλο­γές όμως, πέραν απ’ αυτό το δια­κύ­βευ­μα υπάρ­χει και μια με­γά­λη πρό­κλη­ση.

Η πρό­κλη­ση αυτή έχει δύο σκέλη. Πρώ­τον να κα­τορ­θώ­σου­με με τους ελά­χι­στους δυ­να­τούς πό­ρους να πα­ρά­ξου­με χρή­σι­μο έργο για τους πο­λί­τες και δεύ­τε­ρον, να άρου­με την απα­ξί­ω­ση προς τους θε­σμούς που έχει δια­μορ­φω­θεί λόγω των δύ­σκο­λων συ­γκυ­ριών που δια­νύ­ου­με. Μάγοι και μα­γι­κά ρα­βδιά δεν υπάρ­χουν, όπως θα έχουν δια­πι­στώ­σει ακόμα και οι πιο δύ­σπι­στοι.

Σ’ αυτά τα πλαί­σια και με δε­δο­μέ­να τα στενά χρο­νι­κά πλαί­σια μέχρι τις εκλο­γές, είναι από­λυ­τα φυ­σιο­λο­γι­κό οι επι­κε­φα­λής και στους δύο βαθ­μούς της το­πι­κής αυ­το­διοί­κη­σης να έχουν επι­κε­ντρω­θεί στην κα­τάρ­τι­ση των συν­δυα­σμών τους. Πα­ράλ­λη­λα όμως οφεί­λου­με όλοι να επι­διώ­ξου­με έναν ευρύ αυ­το­διοι­κη­τι­κό διά­λο­γο, επι­κε­ντρω­μέ­νο στην αντι­με­τώ­πι­ση των θε­σμι­κών, των ανα­πτυ­ξια­κών και των οι­κο­νο­μι­κών θε­μά­των της αυ­το­διοί­κη­σης, της κα­θη­με­ρι­νό­τη­τας, της εξυ­πη­ρέ­τη­σης του πο­λί­τη και γε­νι­κό­τε­ρα όλων των θε­μά­των που απα­σχο­λούν τους πο­λί­τες και την κοι­νω­νία μας.

• Με αφορ­μή τις υπο­ψη­φιό­τη­τες που έχουν ανα­κοι­νω­θεί ήδη για την Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου, θε­ω­ρεί­τε πως η ανα­μέ­τρη­ση θα είναι πολύ δύ­σκο­λη ή όχι;

Από την εμπει­ρία μου θα σας πω ότι εύ­κο­λες εκλο­γι­κές ανα­με­τρή­σεις δεν υπάρ­χουν. Κάθε εκλο­γι­κή ανα­μέ­τρη­ση έχει τα δικά της ιδιαί­τε­ρα χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά. Από τη στιγ­μή που κά­ποιος απο­φα­σί­ζει να εκτε­θεί στην κρίση των πο­λι­τών, κα­λεί­ται να δώσει μια μάχη. Οι έως σή­με­ρα υπο­ψη­φιό­τη­τες που έχουν ανα­κοι­νω­θεί για την Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου ανα­φέ­ρο­νται στους επι­κε­φα­λής των πα­ρα­τά­ξε­ων και ελά­χι­στα είναι τα ονό­μα­τα των υπο­ψη­φί­ων συμ­βού­λων που επί­ση­μα δη­μο­σιο­ποι­ή­θη­καν προ­κει­μέ­νου να δια­φα­νεί η δυ­να­μι­κή του κάθε συν­δυα­σμού.

Ανα­φο­ρι­κά με τους επι­κε­φα­λής πρό­κει­ται για προ­σω­πι­κό­τη­τες γνω­στές, που εδώ και χρό­νια ασχο­λού­νται με τα κοινά και την αυ­το­διοί­κη­ση και οι πο­λί­τες, πι­στεύω, έχουν σχη­μα­τί­σει γνώμη και άποψη για τον κα­θέ­να ξε­χω­ρι­στά, το έργο, την πο­ρεία και την συ­νέ­πεια τους. Από τη μεριά μας ο αγώ­νας είναι, θεωρώ, δυ­σκο­λό­τε­ρος, καθώς δεν έχου­με να αντι­με­τω­πί­σου­με μόνο την εκλο­γι­κή ανα­μέ­τρη­ση αλλά και την κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα, που, όπως γνω­ρί­ζε­τε, δεν πα­γώ­νει προ­κει­μέ­νου να γί­νουν εκλο­γές. Είμαι όμως σί­γου­ρη ότι στο τέλος οι πο­λί­τες θα εκτι­μή­σουν το τε­ρά­στιο έργο που έχει γίνει μέσα στις αντί­ξο­ες συν­θή­κες των τε­λευ­ταί­ων χρό­νων και θα μας δώ­σουν την ευ­και­ρία να ολο­κλη­ρώ­σου­με κά­ποια πράγ­μα­τα που εκ φύ­σε­ως δεν μπο­ρούν να γί­νουν μέσα σε μια τε­τρα­ε­τία αλλά και να διεκ­δι­κή­σου­με ακόμα πε­ρισ­σό­τε­ρα για τα νησιά μας, όπως πρά­ξα­με με συ­νέ­πεια στην τρέ­χου­σα θη­τεία μας.

• Με ποιο κρι­τή­ριο θα πρέ­πει να κά­νουν τις επι­λο­γές τους οι πο­λί­τες στις εκλο­γές της ΤΑ;

Κάθε εκλο­γι­κή δια­δι­κα­σία ση­μαί­νει ώρα ευ­θύ­νης για τον κα­θέ­να μας, πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρο την κρί­σι­μη πε­ρί­ο­δο που δια­νύ­ου­με. Όπως προ­α­νέ­φε­ρα, όλα τα πρό­σω­πα που θα εμπλα­κούν στις αυ­το­διοι­κη­τι­κές εκλο­γές α΄ και β΄βαθ­μού, είναι λίγο – πολύ γνω­στά στη μικρή μας κοι­νω­νία με συ­γκε­κρι­μέ­νη δια­δρο­μή. Πέρα από τις προ­γραμ­μα­τι­κές θέ­σεις και τον διά­λο­γο που θα ανα­πτυ­χθεί, η επι­λο­γή των προ­σώ­πων που θα υπη­ρε­τή­σουν τους θε­σμούς της αυ­το­διοί­κη­σης, την επό­με­νη πε­ντα­ε­τία, θα είναι κα­θο­ρι­στι­κής ση­μα­σί­ας.

Οι εκλο­γές δεν είναι και δεν πρέ­πει να γί­νουν σε καμία πε­ρί­πτω­ση καλ­λι­στεία. Η εμπει­ρία, η γνώση, η συ­νέ­πεια, το ήθος, η ανι­διο­τέ­λεια, η αγω­νι­στι­κό­τη­τα, το όραμα, η απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τα είναι τα ελά­χι­στα χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά στοι­χεία που θα πρέ­πει να δια­θέ­τουν όσοι διεκ­δι­κούν θέ­σεις δη­μο­σί­ων λει­τουρ­γών. Η θη­τεία που έρ­χε­ται θα είναι ακόμα πιο δύ­σκο­λη, ακόμα πιο απαι­τη­τι­κή, θα έχει ακόμα λι­γό­τε­ρους πό­ρους και συν τοις άλ­λοις θα έχου­με να αντι­με­τω­πί­σου­με και ένα πιο ρευ­στό οι­κο­νο­μι­κό και πο­λι­τι­κό πε­ρι­βάλ­λον, γι’ αυτό απαι­τού­νται αξιο­κρα­τι­κές και αντι­κει­με­νι­κές επι­λο­γές, ικα­νές να αντε­πε­ξέλ­θουν σ’ αυτές τις συν­θή­κες.

• Έχετε ορι­στι­κο­ποι­ή­σει την από­φα­σή σας για τη συμ­με­το­χή σας στις εκλο­γές της αυ­το­διοί­κη­σης;

Από τη στιγ­μή που η πα­ρά­τα­ξή μας, μέσα και από την ομό­φω­νη από­φα­ση των μελών μας, είναι πα­ρού­σα στις εκλο­γές του Μαΐου, με επι­κε­φα­λής τον Γιάν­νη Μα­χαι­ρί­δη, εγώ δεν θα μπο­ρού­σα να απου­σιά­ζω. Ως Πε­ρι­φε­ρεια­κή Σύμ­βου­λος Νο­τί­ου Αι­γαί­ου μέλος της πα­ρού­σης Πε­ρι­φε­ρεια­κής Αρχής συμ­με­τέ­χω ενερ­γά στο αξιό­λο­γο έργο που επι­τε­λεί­ται και στην με­γά­λη προ­σπά­θεια που κα­τα­βάλ­λε­ται σε μια πραγ­μα­τι­κή δύ­σκο­λη συ­γκυ­ρία προ­κει­μέ­νου να υλο­ποι­η­θούν έργα και δρά­σεις που θα διευ­κο­λύ­νουν και θα ανα­βαθ­μί­σουν την ποιό­τη­τα ζωής των νη­σιω­τών μας.

Ως Πρό­ε­δρος του ΚΕΚ “Γ. Γεν­νη­μα­τάς” μαζί με τους συ­νερ­γά­τες μου δώ­σα­με έναν τι­τά­νιο αγώνα προ­κει­μέ­νου να συ­ντε­λέ­σου­με στην κα­τάρ­τι­ση ενός πολύ με­γά­λου αριθ­μού επαγ­γελ­μα­τιών, στην έντα­ξή τους στη νέα εποχή και στις νέες τε­χνο­λο­γί­ες, στον εκ­συγ­χρο­νι­σμό των επι­χει­ρή­σε­ων, ώστε να τους δώ­σου­με τα εφό­δια να αντι­με­τω­πί­σουν τις συ­νε­χώς αυ­ξα­νό­με­νες συν­θή­κες της νέας επο­χής. Αφου­γκρα­στή­κα­με τις αγω­νί­ες τους και προ­σπα­θή­σα­με να δη­μιουρ­γή­σου­με όσο το δυ­να­τόν πε­ρισ­σό­τε­ρα τμή­μα­τα, τόσο σε πο­σό­τη­τα όσο και σε θε­μα­το­λο­γία, προ­κει­μέ­νου να κα­λύ­ψου­με την τε­ρά­στια ανά­γκη των συ­μπο­λι­τών μας για επι­μόρ­φω­ση. Εί­δα­με την ικα­νο­ποί­η­ση στα πρό­σω­πά τους όταν τους απο­νεί­μα­με τις βε­βαιώ­σεις τους και ήδη δια­πι­στώ­νου­με ότι αυτά τα σε­μι­νά­ρια έπια­σαν τόπο επι­σκε­πτό­με­νοι τις το­πι­κές επι­χει­ρή­σεις. Αυτό το έργο, που είναι απο­τέ­λε­σμα ομα­δι­κής δου­λειάς, κα­λού­μαι να το υπε­ρα­σπι­στώ και να διεκ­δι­κή­σω ακόμα πε­ρισ­σό­τε­ρα για τους συ­μπο­λί­τες μας.

• Ποιο είναι το δια­κύ­βευ­μα για τις ευ­ρω­ε­κλο­γές καθώς ορι­σμέ­νοι θε­ω­ρούν πως η ανα­μέ­τρη­ση θα προ­κα­λέ­σει άλλες εξε­λί­ξεις στη χώρα;

Ο Winston Churchill το 1945 πε­ριέ­γρα­φε την Ευ­ρώ­πη σαν σωρό ερει­πί­ων, ένα νε­κρο­το­μείο, ένα έδα­φος πρό­σφο­ρο για την εξά­πλω­ση λοι­μών και την καλ­λιέρ­γεια μί­σους. Ένα χρόνο μετά, το Σε­πτέμ­βριο του 1946 πρό­τει­νε σε ομι­λία του στη Ζυ­ρί­χη, ως θε­ρα­πεία «να ανα­δη­μιουρ­γή­σου­με την Ευ­ρω­παϊ­κή Οι­κο­γέ­νεια και να της εξα­σφα­λί­σου­με μια δομή μέσα στην οποία να μπο­ρεί να ζήσει με ει­ρή­νη, ασφά­λεια και ελευ­θε­ρία». Έξι δε­κα­ε­τί­ες αρ­γό­τε­ρα, με το ξέ­σπα­σμα της δη­μο­σιο­νο­μι­κής κρί­σης στην Ευ­ρώ­πη και τη με­τε­ξέ­λι­ξη της σε οι­κο­νο­μι­κή, πο­λι­τι­κή και κοι­νω­νι­κή, οι βα­σι­κές αρχές της αλ­λη­λεγ­γύ­ης και της αμοι­βαί­ας εμπι­στο­σύ­νης που ένω­ναν τις χώρες της Ευ­ρώ­πης βάλ­λο­νται και απει­λού­νται. Πρω­ταρ­χι­κό δια­κύ­βευ­μα των επερ­χό­με­νων Ευ­ρω­ε­κλο­γών είναι η πο­λι­τι­κή στα­θε­ρό­τη­τα της Ένω­σης, η κοι­νω­νι­κή συ­νο­χή, η αντι­με­τώ­πι­ση των δο­μι­κών λαθών που εξαι­τί­ας τους τρί­ζουν τα θε­μέ­λια του Ευ­ρω­παϊ­κού οι­κο­δο­μή­μα­τος.

• Το βα­σι­κό ζή­τη­μα των ευ­ρω­ε­κλο­γών είναι η πα­ρα­μο­νή της χώρας στην ΕΕ ή η βελ­τί­ω­ση των συν­θη­κών πα­ρα­μο­νής στην ευ­ρω­παϊ­κή ένωση και την ευ­ρω­ζώ­νη;

Η πρω­το­φα­νής δη­μο­σιο­νο­μι­κή κρίση και τα απο­τε­λέ­σμα­τα της, καθώς και οι πο­λι­τι­κές που ακο­λου­θού­νται προ­κει­μέ­νου να αντι­με­τω­πι­στεί και να ξε­πε­ρα­στεί, έχουν κου­ρά­σει και έχουν θυ­μώ­σει ένα με­γά­λο μέρος των Ευ­ρω­παί­ων πο­λι­τών. Πιο έντο­να είναι αυτά τα χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά σε όσους τη βιώ­νουν με με­γα­λύ­τε­ρη έντα­ση, έχο­ντας νιώ­σει για τα καλά τι ση­μαί­νει ύφεση και ανερ­γία, και δεν είναι άλλοι από τους πο­λί­τες των χωρών του νότου, με­τα­ξύ των οποί­ων και η χώρα μας. Αυτό όπως κα­τα­λα­βαί­νε­τε έχει ως απο­τέλ­σμα την απώ­λεια της εμπι­στο­σύ­νης τους στους ευ­ρω­παϊ­κούς θε­σμούς, αλλά και στην ικα­νό­τη­τα να εφαρ­μό­σουν πο­λι­τι­κές που θα μας βγά­λουν από το αδιέ­ξο­δο χωρίς συγ­χρό­νως να κιν­δυ­νεύ­σει η κοι­νω­νι­κή συ­νο­χή.

Η Ε.Ε. οφεί­λει να εντο­πί­σει τις αδυ­να­μί­ες και τα λάθη της και να ανα­κα­λύ­ψει ξανά τον εαυτό της, να απο­κα­τα­στή­σει την εμπι­στο­σύ­νη των ευ­ρω­παί­ων πο­λι­τών προς τους θε­σμούς της και να βελ­τιώ­σει τις θε­σμι­κές δυ­σλει­τουρ­γί­ες της.

Αν και στη συ­νεί­δη­ση των Ελ­λή­νων έχει ξε­κα­θα­ρί­σει το δίλ­λη­μα της πα­ρα­μο­νής της χώρας στην ΕΕ ή όχι, το με­γά­λο ζη­τού­με­νο είναι ποια θα είναι η πο­ρεία της Ελ­λά­δας στην Ευ­ρώ­πη και ποια Ευ­ρώ­πη τε­λι­κά θέ­λου­με.