Αθώος κρίθηκε Ροδίτης που κατηγορήθηκε για υπεξαίρεση εις βάρος ξενοδοχειακής εταιρείας

Αθώος κρίθηκε χθες από το Πεντα­με­λές Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου ένας Ροδίτης που είχε κριθεί πρω­το­δί­κως ένοχος υπε­ξαί­ρε­σης κατ’ εξα­κο­λού­θηση αντι­κει­μέ­νου, ιδιαί­τερα μεγάλης αξίας, που το είχαν εμπι­στευ­θεί στον υπαίτιο λόγω της ιδιό­τη­τάς του ως εντο­λο­δό­χου και δια­χει­ρι­στή ξένης περιου­σίας και είχε κατα­δι­κα­στεί σε ποινή φυλά­κι­σης 5 ετών μετα­τρέ­ψιμη προς 5 ευρώ ημε­ρη­σίως.

Το δικα­στή­ριο έκρινε ότι η ένδικη διαφορά είναι αστικής καθαρά φύσεως.

Μεταξύ του κατη­γο­ρου­μέ­νου και της εγκα­λού­σας ξενο­δο­χεια­κής εται­ρείας, υπε­γράφη η από 1η Μαρτίου 2007, συμ­φω­νία που τιτλο­φο­ρή­θηκε ως σύμβαση εργα­σίας και στην οποία, μεταξύ άλλων συμ­φω­νή­θηκε, ότι ο κατη­γο­ρού­με­νος θα ανε­λάμ­βανε την λει­τουρ­γία και πλήρη δια­χεί­ριση δύο του­ρι­στι­κών κατα­στη­μά­των της, εντός δύο ξενο­δο­χείων.

Ειδι­κό­τερα, με βάση την ανωτέρω συμ­φω­νία, ο κατη­γο­ρού­με­νος θα ανε­λάμ­βανε την λει­τουρ­γία των κατα­στη­μά­των, θα προ­έ­βαινε στις αγορές και στις οποιεσ­δή­ποτε συναλ­λα­γές της επι­χεί­ρη­σης με τρίτους, θα προ­έ­βαινε στις αγορές των προ­μη­θειών της επι­χεί­ρη­σης που θα ασκού­ντο στο όνομα της εγκα­λού­σας εται­ρείας. Επίσης είχε την υπο­χρέ­ωση για λογα­ρια­σμό της εγκα­λού­σας να συνά­πτει συμ­βά­σεις πρό­σλη­ψης του επι­λε­γό­με­νου από τον ίδιο προ­σω­πι­κού, να φρο­ντί­ζει για την εγγραφή τους στο Ι.Κ.Α. και να κατα­βάλ­λει τις αντί­στοι­χες εργο­δο­τι­κές και εργα­τι­κές εισφο­ρές.

Επι­πλέον ο κατη­γο­ρού­με­νος ανέλαβε την υπο­χρέ­ωση να προ­βαί­νει στην τρο­φο­δο­σία της επι­χεί­ρη­σης, ήτοι στην αγορά προ­ϊ­ό­ντων με την έκδοση τιμο­λο­γίων στο όνομα της εγκα­λού­σας, να κατα­βάλ­λει τον φόρο που αντι­στοι­χούσε στα έσοδα της επι­χεί­ρη­σης και να εξοφλεί στο τέλος κάθε έτους όλες τις υπο­χρε­ώ­σεις της.

Σε αντι­στάθ­μι­σμα, ο κατη­γο­ρού­με­νος θα ελάμ­βανε ποσοστό 65% μηνιαίως επί των ακα­θα­ρί­στων εσόδων, εκ των οποίων, όμως, όπως προ­α­να­φέρ­θηκε, είχε την υπο­χρέ­ωση να κατα­βάλ­λει τις κάθε είδους οικο­νο­μι­κές υπο­χρε­ώ­σεις της επι­χεί­ρη­σης, ενώ θα απέδιδε το υπό­λοιπο 35%, το οποίο όμως δεν μπο­ρούσε να είναι μικρό­τερο από το ποσό των 40.000 ευρώ ετησίως.

Κατη­γο­ρή­θηκε ότι υπε­ξαί­ρεσε ποσό 424.718,54 ευρώ τα οποία όφειλε να τα απο­δώ­σει στην εγκα­λούσα.

Ως συνή­γο­ρος πολι­τι­κής αγωγής παρέστη ο δικη­γό­ρος κ. Γ. Χαρίτος.