Σφοδρή κριτική Νικητιάδη ως εισηγητής του ΠΑΣΟΚ στο νομοσχέδιο για Εθνικό Πρόγραμμα Ανάπτυξης και ΟΠΕΚΕΠΕ

Σφοδρή κριτική στην Κυβέρ­νηση της Νέας Δημο­κρα­τίας άσκησε ο Βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου του ΠΑΣΟΚ και τ. Υφυπ. Πολι­τι­σμού Γιώργος Νικη­τιά­δης, ως ειση­γη­τής του ΠΑΣΟΚ στη Διαρκή Επι­τροπή Οικο­νο­μι­κών Υπο­θέ­σεων, κατά τη συζή­τηση του νομο­σχε­δίου του Υπουρ­γείου Εθνικής Οικο­νο­μίας και Οικο­νο­μι­κών για το «Νέο Εθνικό Πρό­γραμμα Ανά­πτυ­ξης, τη μετα­φορά του ΟΠΕΚΕΠΕ στην ΑΑΔΕ και λοιπές δια­τά­ξεις».

Ο Βου­λευ­τής του ΠΑΣΟΚ στάθηκε ιδιαι­τέ­ρως στο σκέλος του νομο­σχε­δίου που αφορά τον ΟΠΕΚΕΠΕ, επι­ση­μαί­νο­ντας ότι η Κυβέρ­νηση, αντί να παρου­σιά­σει ένα ολο­κλη­ρω­μένο σχέδιο εξυ­γί­αν­σης και δια­φά­νειας, επι­λέ­γει να μετα­φέ­ρει το πρό­βλημα στην ΑΑΔΕ, αφή­νο­ντας τους αγρότες εκτε­θει­μέ­νους και την κοι­νω­νία χωρίς απα­ντή­σεις για τα σκάν­δαλα που έχουν δει το φως της δημο­σιό­τη­τας.

Ο κ. Νικη­τιά­δης τόνισε ότι επί έξι χρόνια δεν δημιουρ­γή­θηκε ποτέ ουσια­στι­κός μηχα­νι­σμός ελέγχου και παρα­κο­λού­θη­σης στον Οργα­νι­σμό, ούτε μπήκαν δικλεί­δες ασφα­λείας που θα απέ­τρε­παν φαι­νό­μενα αδια­φά­νειας, κομ­μα­τι­κών εξυ­πη­ρε­τή­σεων και προ­κλη­τι­κής ευνοιο­κρα­τίας. Υπεν­θύ­μισε ότι η κοινή γνώμη έχει πλη­ρο­φο­ρη­θεί περι­στα­τικά που παρα­πέ­μπουν σε «κουλ­τούρα φραπέ και χασάπη», αλλά και σε στελέχη που βρέ­θη­καν να ζουν με προ­κλη­τική χλιδή, την ώρα που χιλιά­δες αγρότες παλεύ­ουν για να επι­βιώ­σουν. Όπως υπο­γράμ­μισε, αν η Κυβέρ­νηση είχε εγκαί­ρως δημιουρ­γή­σει ένα σοβαρό «παρα­τη­ρη­τή­ριο» και σύστημα ελέγχου στον ΟΠΕΚΕΠΕ, αντί­στοιχο με αυτό που θεσπί­ζει τώρα για το Εθνικό Πρό­γραμμα Ανά­πτυ­ξης, δεν θα είχε φτάσει ο Οργα­νι­σμός σ’ αυτό το σημείο απα­ξί­ω­σης.

Στη συνέ­χεια, ο ειση­γη­τής του ΠΑΣΟΚ επε­σή­μανε ότι τα άρθρα του νομο­σχε­δίου που αφορούν το «Νέο Εθνικό Πρό­γραμμα Ανά­πτυ­ξης» δεν παρου­σιά­ζουν κανένα πραγ­μα­τικό στοι­χείο και­νο­το­μίας σε σχέση με τα προη­γού­μενα σχήματα που έχει παρου­σιά­σει η Κυβέρ­νηση. Ο κ. Νικη­τιά­δης ανέ­δειξε την πλήρη απουσία της ΕΝΠΕ και της ΚΕΔΕ από τη δια­βού­λευση, τη δρα­στική απο­δυ­νά­μωση του ρόλου των Περι­φε­ρειών, την ακύρωση στην πράξη της απο­κέ­ντρω­σης και του δημο­κρα­τι­κού προ­γραμ­μα­τι­σμού. Όπως σημεί­ωσε, ένα πραγ­μα­τικά εθνικό πρό­γραμμα ανά­πτυ­ξης θα έπρεπε να στη­ρί­ζε­ται στη συμ­με­τοχή της αυτο­διοί­κη­σης και των τοπικών κοι­νω­νιών, και όχι να συγκε­ντρώ­νει ακόμη περισ­σό­τε­ρες αρμο­διό­τη­τες στα υπουρ­γικά γραφεία.

Ο Ειση­γη­τής του ΠΑΣΟΚ υπο­γράμ­μισε ότι η δια­βού­λευση 15 ημερών με μόλις 61 σχόλια απο­τυ­πώ­νει την από­σταση της Κυβέρ­νη­σης από την κοι­νω­νία και την αγορά: Δεν υπάρχει ουσια­στι­κός κοι­νω­νι­κός διά­λο­γος, δε δια­μορ­φώ­νε­ται κοινό σχέδιο με τους παρα­γω­γι­κούς φορείς, δεν εμπνέει το νομο­σχέ­διο το παρα­μι­κρό αίσθημα συμ­με­το­χής ή συν­δια­μόρ­φω­σης. Παραλ­λή­λως, ανέ­δειξε τον έλλειψη συντο­νι­σμού ανάμεσα στα βασικά χρη­μα­το­δο­τικά εργα­λεία (Ταμείο Ανά­καμ­ψης, ΕΣΠΑ, Ανα­πτυ­ξια­κός Νόμος, Πρό­γραμμα Δημο­σίων Επεν­δύ­σεων), σημειώ­νο­ντας ότι ο καθένας φαί­νε­ται να ακο­λου­θεί τη δική του λογική, χωρίς ενιαίο στρα­τη­γικό σχέδιο για τον παρα­γω­γικό μετα­σχη­μα­τι­σμό της χώρας.

Ο κ. Νικη­τιά­δης συνέ­δεσε τη συζή­τηση για την ανά­πτυξη με την οικο­νο­μική ασφυξία που βιώνουν νοι­κο­κυ­ριά και επι­χει­ρή­σεις, επι­ση­μαί­νο­ντας τον καλ­πά­ζο­ντα πλη­θω­ρι­σμό στην ενέρ­γεια και την ακρί­βεια τα τελευ­ταία χρόνια, τη χαμηλή αγο­ρα­στική δύναμη των Ελλήνων σε σύγκριση με την υπό­λοιπη Ε.Ε., τα περίπου 4 δισ. ευρώ ληξι­πρό­θε­σμων οφειλών του Δημο­σίου προς ιδιώτες, κάνο­ντας λόγο για ένα «κράτος μπαταξή», που αδυ­να­τεί να στη­ρί­ξει την πραγ­μα­τική οικο­νο­μία, ενώ την ίδια στιγμή μιλά για «ανα­πτυ­ξιακά άλματα».

Τέλος, ο ειση­γη­τής του ΠΑΣΟΚ κατήγ­γειλε την πρα­κτική της Κυβέρ­νη­σης να προ­σθέ­τει 19 νέα άρθρα στο νομο­σχέ­διο μετά τη δια­βού­λευση, χωρίς προη­γού­μενη συζή­τηση και χωρίς αυτά να έχουν απο­τε­λέ­σει αίτημα κάποιου φορέα, γεγονός που – όπως τόνισε – εκθέτει την ποιό­τητα της νομο­θέ­τη­σης και τον τρόπο που αντι­λαμ­βά­νε­ται η Κυβέρ­νηση την καλή νομο­θέ­τηση και τη δημο­κρα­τική λει­τουρ­γία του πολι­τεύ­μα­τος.