Οι δισεκατομμυριούχοι του κόσμου στο λιμάνι της Ρόδου και τα delivery που ζητούν

Γράφει ο

Νεκτά­ριος Καλο­γή­ρου

Οι επι­βά­τες των superyachts είναι οι δισε­κα­τομ­μυ­ριού­χοι του κόσμου. Είναι εκείνοι που ελέγ­χουν μέρος της παγκό­σμιας οικο­νο­μίας. Γι’ αυτούς μια δαπάνη ύψους π.χ. 1.000.000 ευρώ για λίγες ημέρες κρουα­ζιέ­ρας στα ελλη­νικά νησιά είναι μια απόφαση που δεν θα τους πολυ­σκο­τί­σει. Θα τα δια­θέ­σουν εύκολα και χωρίς συζή­τηση. Άλλωστε, το κόστος συνήθως κατα­χω­ρεί­ται στις δαπάνες των επι­χει­ρή­σεών τους και εκπί­πτει από τους φόρους. Περισ­σό­τερο θα προ­βλη­μα­τι­στούν για το αν θα πειστεί ο αγα­πη­μέ­νος τους σεφ, ο βρα­βευ­μέ­νος με τρία Michelin, να τους συνο­δέ­ψει.

Τριγύρω στον πλανήτη υπάρχει κόσμος και κόσμος (όχι κοσμά­κης). Οι δισε­κα­τομ­μυ­ριού­χοι δεν είναι λίγοι σε πλη­θυ­σμό και ένας μη ευκα­τα­φρό­νη­τος αριθμός απ’ αυτούς θέλει να δια­πλεύ­σει από τη θάλασσα της Ρόδου, να αγνα­ντέ­ψει από μακριά την ακρό­πολη της Λίνδου, να βου­τή­ξει στα γαλα­ζο­πρά­σινα νερά του Άη Γιώργη στη Σύμη, να αγκυ­ρο­βο­λή­σει κοντά στην Αλιμνιά, να φαντα­στεί ενεργό το ηφαί­στειο της Νισύρου, να περάσει από το μπου­γάζι του Ικάριου και να νιώσει ημίθεος στην καλδέρα της Σαντο­ρί­νης. Περίπου το 5% του συνόλου των θαλα­μη­γών που διέρ­χο­νται από τη Ρόδο ανήκουν στην κατη­γο­ρία των superyachts. Με τον ναυ­τι­λιακό πρά­κτορα, τον βρα­βευ­μένο από τον ACREW ως τον καλύ­τερο Agent του Αιγαίου για τα superyachts, κ. Μιχάλη Ροδίτη συνο­μι­λή­σαμε γι’ αυτή την ιδιαί­τερη κατη­γο­ρία πλη­θυ­σμού που δε διστά­ζει να ναυ­λώ­σει αερο­πλάνο για να φέρει από τη Γερ­μα­νία στη Ρόδο μισό κιλό φιλέτο σολομού.

Δημο­κρα­τική: Κύριε Ροδίτη, ποιος είναι ακριβώς ο ρόλος του ναυ­τι­λια­κού πρά­κτορα;

Μιχ. Ροδίτης: Αρχικά έχουμε την ευθύνη να φέρουμε σε πέρας μια σταθερή γρα­φειο­κρα­τική δια­δι­κα­σία που αφορά τις δια­τυ­πώ­σεις με τις Αρχές, το τελω­νείο και από φέτος τον υγειο­νο­μικό έλεγχο του πλη­ρώ­μα­τος και των επι­βα­τών. Φέτος, μεταξύ των υπο­λοί­πων ευθυνών, είχαμε επι­φορ­τι­στεί να κανο­νί­ζουμε τη διε­νέρ­γεια τεστ Covid-19 σε κάθε κατά­πλου. Ήταν ένας κανόνας που φέτος τηρή­θηκε με θρη­σκευ­τική ευλά­βεια.

Δημο­κρα­τική: Βρέ­θη­καν θετικά κρού­σματα;

Μιχ. Ροδίτης: Όχι, σε κανένα από τα τεστ που έγιναν, είτε για τα πλη­ρώ­ματα, είτε για τους επι­βά­τες δεν βρέθηκε κάποιο θετικό δείγμα. Το σημα­ντικό, όμως είναι πως όλοι ήταν συμ­μορ­φω­μέ­νοι με την ανάγκη της εξέ­τα­σης.

Δημο­κρα­τική: Φαντά­ζο­μαι ότι για την κατη­γο­ρία των πελατών ‘superyacht’ τα έγγραφα και τα πρω­τό­κολλα υγείας είναι το εύκολο μέρος της δου­λειάς.

Μιχ. Ροδίτης: Προ­φα­νώς. Σαν ναυ­τι­λια­κοί πρά­κτο­ρες δου­λεύ­ουμε σε δύο κατευ­θύν­σεις: Η πρώτη αφορά τις ανάγκες του πλη­ρώ­μα­τος και του σκάφους. Τόσο η Ρόδος, όσο και η Κως είναι λιμάνια τρο­φο­δο­σίας. Από εδώ θα καλυ­φθούν οι ανάγκες σε προ­μή­θειες, τρόφιμα, καύσιμα και ανταλ­λα­κτικά. Εδώ θα γίνουν οι τυχόν μικρο­ε­πι­σκευές σε μια ολό­κληρη σειρά από φθορές που προ­κα­λού­νται εν πλω. Όλο το προ­σω­πικό, ο καπε­τά­νιος, οι steward (καμα­ρό­τοι), οι λοστρό­μοι, οι μηχα­νι­κοί, οι υπεύ­θυ­νοι συντο­νι­σμού, οι σεφ, όλοι έχουν ανάγκες που πρέπει να ικα­νο­ποι­η­θούν άμεσα διότι με την άφιξη των επι­βα­τών θα πρέπει το σκάφος να βρί­σκε­ται σε ετοι­μό­τητα απόπλου.

Δημο­κρα­τική: Τι πλήρωμα έχουν τα σκάφη αυτής της κατη­γο­ρίας;

Μιχ. Ροδίτης: Τα σκάφη μέχρι 50 μέτρα μήκος έχουν συνήθως 14 έως 16 άτομα πλήρωμα. Ο αριθμός του πλη­ρώ­μα­τος δεν έχει σχέση με τον αριθμό των επι­βα­τών. Για παρά­δειγμα στο superyacht ‘Alpha’ που πέρασε φέτος το καλο­καίρι από τη Ρόδο, υπήρχαν 81 άτομα προ­σω­πικό για τέσ­σε­ρις επι­βά­τες. Θέλω επίσης να πω ότι στην Ελλάδα έχουμε εξαι­ρε­τικά και περι­ζή­τητα πλη­ρώ­ματα, με διεθνή ανα­γνώ­ριση. Το καλό πλήρωμα απο­τε­λεί εγγύηση για τις καλές δια­κο­πές των επι­βα­τών.

Δημο­κρα­τική: Από μόνο του το καράβι δεν αρκεί;

Μιχ. Ροδίτης: Όχι βέβαια! Ειδικά στα επαγ­γελ­μα­τικά σκάφη, το πλήρωμα δεν είναι υπερ­βολή να πούμε ότι έχει ίση αξία με το καράβι.

Δημο­κρα­τική: Ποιοι έχουν τα superyacht;

Μιχ. Ροδίτης: Γενικά οι Ρώσοι, οι Αμε­ρι­κα­νοί και οι Άραβες έχουν τον πιο μεγάλο στόλο. Ακο­λου­θούν οι Άγγλοι και ασφαλώς οι Έλληνες. Σε επαγ­γέλ­ματα βλέ­πουμε συνήθως μεγα­λο­ε­πι­χει­ρη­μα­τίες, προ­έ­δρους εται­ρειών, ηθο­ποιούς, καθώς επίσης τους νέους πολυ­ε­κα­τομ­μυ­ριού­χους που δημιούρ­γη­σαν τερά­στιες περιου­σίες στο ίντερ­νετ. Πρό­κει­ται για τους “dotcom millionaires”, όπως για παρά­δειγμα ο Τζεφ Μπέζος το σκάφος του οποίου, το ‘Flying Fox’ μήκους 130 μέτρων, είναι ένα από τα μεγα­λύ­τερα στον κόσμο.

Δημο­κρα­τική: Όλοι αυτοί έχουν δικά τους σκάφη;

Μιχ. Ροδίτης: Όχι. Κι εδώ έχουμε δύο κατη­γο­ρίες. Υπάρ­χουν τα ιδιω­τικά σκάφη που κινού­νται απο­κλει­στικά και μόνο με τους ιδιο­κτή­τες τους. Αυτά αντι­στοι­χούν σ’ ένα ποσοστό της τάξης του 30% – 35% του στόλου που βλέ­πουμε. Τα υπό­λοιπα είναι επαγ­γελ­μα­τικά σκάφη, ανήκουν σε εται­ρείες και ναυ­λώ­νο­νται σε αυτούς που σας προ­α­νέ­φερα.

Δημο­κρα­τική: Και πόσο κοστί­ζει να ενοι­κιά­σουμε ένα τέτοιο σκάφος;

Μιχ. Ροδίτης: Τα πιο μικρά superyacht ναυ­λώ­νο­νται για 150.000 ευρώ την εβδο­μάδα και από κει και πέρα ανάλογα με το μέγεθος φτάνουν εύκολα και τις 400.000 ευρώ την εβδο­μάδα.

Δημο­κρα­τική: Του­λά­χι­στον το ντε­πό­ζιτο είναι γεμάτο ή τους το δίνουν στη ρεζέρβα;

Μιχ. Ροδίτης: Όχι βέβαια. Τα καύσιμα είναι έξτρα. Για ένα τέτοιου είδους σκάφος πρέπει να υπο­λο­γί­ζουμε περίπου 50.000 ευρώ την εβδο­μάδα για καύσιμα, συν η τρο­φο­δο­σία δια­τρο­φής, τα έξοδα ελλι­με­νι­σμού και ό,τι άλλο προ­κύ­ψει.

Δημο­κρα­τική: Μιλήστε μας λίγο για την τρο­φο­δο­σία. Πόσο απαι­τη­τι­κοί είναι στο φαγητό τους.

Μιχ. Ροδίτης: Όσο δε φαντά­ζε­στε. Το onboard φαγητό είναι τερά­στιας σημα­σίας ζήτημα. Οι σεφ σε αυτά τα σκάφη είναι όλοι επώ­νυ­μοι, βρα­βευ­μέ­νοι με βαρύ­τι­μους τίτλους και το ίδιο βαρύ­τιμα είναι εκείνα που ζητούν για το τραπέζι.

Δημο­κρα­τική: Δώστε μας ένα παρά­δειγμα απαί­τη­σης για δείπνο onboard.

Μιχ. Ροδίτης: Ας πούμε το περα­σμένο καλο­καίρι ο επι­βά­της ήθελε σολομό για το βραδινό του και ο σεφ ζήτησε ένα πολύ συγκε­κρι­μένο είδος σολομού που πωλεί­ται μόνο στη Γερ­μα­νία, διότι αυτό το είδος είναι το μόνο είδος σολομού που τρώει ο πελάτης του. Το αίτημα για μισό κιλό σολομό από τη Γερ­μα­νία μας ήρθε στο γραφείο το μεση­μέρι και το έδεσμα θα έπρεπε το βράδυ να βρί­σκε­ται στο τραπέζι του superyacht. Εκεί ξεκί­νησε το τρέξιμο. Να βρούμε το συγκε­κρι­μένο είδος σολομού, να μάθουμε για τις πτήσεις που φτάνουν στην Ελλάδα και από κει και πέρα να ασκή­σουμε πιέσεις ώστε να βρεθεί τρόπος το μικρό κουτί να ταξι­δέ­ψει μέχρι την Αθήνα κι από κει προς τη Ρόδο.

Δημο­κρα­τική: Ναυ­λώ­σατε ποτέ πτήση αερο­σκά­φους μόνο και μόνο για να φέρετε κάποιο έδεσμα;

Μιχ. Ροδίτης: Και αυτό συμ­βαί­νει. Ένας πελάτης μας ζήτησε χαβιάρι από το Μονακό. Για να το φέρουμε εγκαί­ρως για το δείπνο, ναυ­λώ­θηκε πτήση που έφτασε στη Ρόδο μόνο και μόνο για το σκοπό αυτό.

Δημο­κρα­τική: Το ερώτημα ‘how much?’ υπάρχει στη ζωή τους;

Μιχ. Ροδίτης: Σε αυτό το επίπεδο που βλέ­πουμε, όχι. Δε ρωτούν ποτέ το πόσο κοστί­ζει. Μόνο το ζητούν και το θέλουν τώρα. Αν το πάρουν αύριο, θα δυσα­ρε­στη­θούν. Το φιλέτο σολομού κόστιζε 500 ευρώ το μισό κιλό και για την μετα­φορά πλη­ρώ­σαμε άλλα 1300 ευρώ. Η συσκευα­σία χαβιάρι από το Μονακό αγο­ρά­στηκε προς 3.400 ευρώ και όσο για το κόστος της ναύ­λω­σης του αερο­σκά­φους δεν συζη­τάμε το πού έφτασε.

Δημο­κρα­τική: Γιατί δεν μαθαί­νουμε ποτέ το ποιοι επώ­νυ­μοι έχουν περάσει από τη Ρόδο;

Μιχ. Ροδίτης: Όπως γνω­ρί­ζετε υπο­γρά­φουμε συμ­φω­νη­τικά εχε­μύ­θειας. Το συμ­φω­νη­τικό έχει ημε­ρο­μη­νία υπο­γρα­φής κι όχι λήξης. Αν παρα­βια­στεί η συμ­φω­νία και γίνει γνωστό ότι ο τάδε, για παρά­δειγμα ηθο­ποιός, βρί­σκε­ται στο δείνα superyacht τότε, θα τον κυνη­γούν οι φωτο­ρε­πόρ­τερ σε κάθε λιμάνι. Αυτός ο ηθο­ποιός δεν θα επι­λέ­ξει ποτέ ξανά να ναυ­λώ­σει το συγκε­κρι­μένο σκάφος, ούτε και την εται­ρεία που το δια­χει­ρί­ζε­ται, ούτε ασφαλώς κι εμάς. Όμως πέρα από τα οικο­νο­μικά δεδο­μένα, οι συμ­φω­νίες είναι συμ­φω­νίες και πρέπει να τηρού­νται κατά γράμμα. Τότε όλοι κερ­δί­ζουμε. Οι επι­βά­τες αυτών των σκαφών ικα­νο­ποιού­νται και επι­στρέ­φο­ντας στα σπίτια τους μας δια­φη­μί­ζουν.

Δημο­κρα­τική: Εννο­είτε ότι παρα­κι­νούν και δικούς τους ανθρώ­πους να επι­σκε­φτούν τα νησιά μας;

Μιχ. Ροδίτης: Αυτό ακριβώς. Οι ευχα­ρι­στη­μέ­νοι επι­βά­τες, ακόμα και αυτής της αδιό­ρατα υψηλής εισο­δη­μα­τι­κής στάθμης, επι­στρέ­φο­ντας στα σπίτια τους αφη­γού­νται το πού πέρασαν καλά και προ­κα­λούν τα υπό­λοιπα μέλη της οικο­γέ­νειας, τους φίλους και γενικά τον κύκλο τους να μας επι­σκε­φθούν. Θα πρέπει να γνω­ρί­ζετε ότι κάθε τέτοιο σκάφος που έρχεται στη Ρόδο και δια­πλέει τα νησιά μας, αφήνει αρκετά λεφτά στην αγορά.

Δημο­κρα­τική: Νύφες ή γαμπροί δια­θέ­σι­μοι υπάρ­χουν στα superyacht;

Μιχ. Ροδίτης: (γελάει)… φαντά­ζο­μαι πως υπάρ­χουν, αλλά αυτό στο πρα­κτο­ρείο μας δεν το έχουμε ως παροχή.