Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων: Τι ισχύει για τα δικαστήρια στο lockdown

Ηε­σπευ­σμέ­νη έκ­δο­ση της νέας ΚΥΑ (με ημε­ρο­μη­νία 6.11.2020, ΦΕΚ Β΄ 4899/6.11.2020), κατά το σκέ­λος που αφορά στη λει­τουρ­γία των δι­κα­στη­ρί­ων, έγινε πρό­χει­ρα και ήταν συ­νε­πώς ανα­με­νό­με­νο να δη­μιουρ­γη­θούν ζη­τή­μα­τα που χρειά­ζο­νται άμεσα διευ­κρι­νί­σεις και συ­μπλη­ρώ­σεις, ανα­φέ­ρε­ται σε ανα­κοί­νω­ση της Ένω­σης Δι­κα­στών και Ει­σαγ­γε­λέ­ων για τα νέα μέτρα κατά το lockdown λόγω του κο­ρο­νοϊ­ού.

Η Ένωση εκ­φρά­ζει αρ­χι­κά τις σο­βα­ρές επι­φυ­λά­ξεις της για τη διεύ­ρυν­ση της δι­κα­στι­κής ύλης που εξα­κο­λου­θεί να μην τί­θε­ται σε ανα­στο­λή σε συν­θή­κες lockdown συ­γκρι­τι­κά με το σαφώς πιο οριο­θε­τη­μέ­νο πλαί­σιο του Απρι­λί­ου. «Εν­δει­κτι­κά ανα­φέ­ρου­με ότι η εξαί­ρε­ση από την ανα­στο­λή της εκ­δί­κα­σης των πλημ­με­λη­μά­των (ο χρό­νος πα­ρα­γρα­φής των οποί­ων συ­μπλη­ρώ­νε­ται μέχρι 31.12.2021) θα έχει ως ανα­πό­δρα­στη συ­νέ­πεια τον συ­νω­στι­σμό στις δι­κα­στι­κές αί­θου­σες δια­δί­κων, μαρ­τύ­ρων, πραγ­μα­το­γνω­μό­νων, διερ­μη­νέ­ων, οι οποί­οι δεν μπο­ρούν να γνω­ρί­ζουν τον χρόνο συ­μπλή­ρω­σης της πα­ρα­γρα­φής των αδι­κη­μά­των», ση­μειώ­νε­ται στην ανα­κοί­νω­ση.

Η Ένωση στα πλαί­σια του επι­στη­μο­νι­κού της σκο­πού εκ­φρά­ζει τις ακό­λου­θες σκέ­ψεις σχε­τι­κά με τη λει­τουρ­γία και την ορθή ερ­μη­νεία της νέας Κ.Υ.Α.:

1. Η Κ.Υ.Α. σε σχέση με τη λει­τουρ­γία των πο­λι­τι­κών και ποι­νι­κών δι­κα­στη­ρί­ων θέτει ως κα­νό­να την προ­σω­ρι­νή ανα­στο­λή των δικών και μόνο κατ’ εξαί­ρε­ση επι­τρέ­πει τη συ­ζή­τη­ση ορι­σμέ­νων υπο­θέ­σε­ων. Συ­νε­πώς, οι δια­τά­ξεις που προ­βλέ­πουν τη συ­ζή­τη­ση πο­λι­τι­κών υπο­θέ­σε­ων, ως εξαι­ρε­τι­κό δί­καιο, πρέ­πει να ερ­μη­νεύ­ο­νται στενά. Με βάση τη δια­πί­στω­ση αυτή, αλλά και από τη δομή και δια­τύ­πω­ση των σχε­τι­κών δια­τά­ξε­ων της Κ.Υ.Α. προ­κύ­πτει ότι η δυ­να­τό­τη­τα συ­ζή­τη­σης πο­λι­τι­κών υπο­θέ­σε­ων χωρίς εξέ­τα­ση μαρ­τύ­ρων, κα­τό­πιν σχε­τι­κής δή­λω­σης των πλη­ρε­ξου­σί­ων δι­κη­γό­ρων των δια­δί­κων, αφορά απο­κλει­στι­κά και μόνο υπο­θέ­σεις αμ­φι­σβη­τού­με­νης δι­καιο­δο­σί­ας (δηλ. όσες δι­κά­ζο­νται με την τα­κτι­κή ή οποια­δή­πο­τε ει­δι­κή δια­δι­κα­σία), καθώς για τις υπο­θέ­σεις ασφα­λι­στι­κών μέ­τρων και εκού­σιας δι­καιο­δο­σί­ας προ­βλέ­πο­νται ει­δι­κές-εξαι­ρε­τι­κές ρυθ­μί­σεις.
2. Κατά τη δια­δι­κα­σία των ασφα­λι­στι­κών μέ­τρων μπο­ρούν να δι­κά­ζο­νται κατ’ εξαί­ρε­ση μόνο οι υπο­θέ­σεις που μνη­μο­νεύ­ο­νται ει­δι­κά στην Κ.Υ.Α., δη­λα­δή όσες έχουν αντι­κεί­με­νο εγ­γυο­δο­σία, εγ­γρα­φή ή εξά­λει­ψη ή με­ταρ­ρύθ­μι­ση προ­ση­μεί­ω­σης υπο­θή­κης, συ­ντη­ρη­τι­κή κα­τά­σχε­ση κι­νη­τής ή ακί­νη­της πε­ριου­σί­ας, δι­κα­στι­κή με­σεγ­γύ­η­ση, σφρά­γι­ση, απο­σφρά­γι­ση, απο­γρα­φή και δη­μό­σια κα­τά­θε­ση κατά τα άρθρα 737, 738 ΚΠολΔ, ευ­ρω­παϊ­κή δια­τα­γή δέ­σμευ­σης λο­γα­ρια­σμού κατ’ άρθρο 738Α ΚΠολΔ, τις ανα­κλή­σεις αυτών, καθώς και τις σχε­τι­κές με αυτές δια­φο­ρές του άρ­θρου 702 ΚΠολΔ, ενώ κατά την εκού­σια δι­καιο­δο­σία δι­κά­ζο­νται μόνο οι υπο­θέ­σεις που έχουν αντι­κεί­με­νο τη θέση σε δι­κα­στι­κή συ­μπα­ρά­στα­ση σύμ­φω­να με τα ορι­ζό­με­να στα άρθρα 801 επ. ΚΠολΔ.
3. Οι υπο­θέ­σεις του Ν. 3869/2010 (για τα υπερ­χρε­ω­μέ­να νοι­κο­κυ­ριά), που δι­κά­ζο­νται με την εκού­σια δι­καιο­δο­σία, απο­σύ­ρο­νται υπο­χρε­ω­τι­κά από το πι­νά­κιο, ανε­ξάρ­τη­τα από το αν εκ­κρε­μούν σε πρώτο βαθμό στα Ει­ρη­νο­δι­κεία ή σε δεύ­τε­ρο βαθμό στα Πρω­το­δι­κεία. Το ίδιο ισχύ­ει και για όλες τις υπό­λοι­πες μη γνή­σιες υπο­θέ­σεις ασφα­λι­στι­κών μέ­τρων και εκού­σιας δι­καιο­δο­σί­ας (π.χ. υπο­θέ­σεις πτω­χευ­τι­κού δι­καί­ου και δι­καί­ου εξυ­γί­αν­σης επι­χει­ρή­σε­ων, συλ­λο­γι­κές αγω­γές κα­τα­να­λω­τών, κτη­μα­το­λο­γι­κές υπο­θέ­σεις, κ.λ.π.), η συ­ζή­τη­ση των οποί­ων κατά τη διάρ­κεια ισχύ­ος της Κ.Υ.Α. δεν επι­τρέ­πε­ται ούτε με δή­λω­ση των πλη­ρε­ξου­σί­ων δι­κη­γό­ρων των δια­δί­κων, για τους λό­γους που ανα­φέρ­θη­καν πιο πάνω (αριθ. 1).
4. Η δή­λω­ση των πλη­ρε­ξου­σί­ων δι­κη­γό­ρων των δια­δί­κων για συ­ζή­τη­ση της υπό­θε­σης χωρίς εξέ­τα­ση μαρ­τύ­ρων, σε όσες πε­ρι­πτώ­σεις κατά τα προ­α­να­φε­ρό­με­να είναι επι­τρε­πτή, μπο­ρεί να υπο­βάλ­λε­ται εντός του ωρα­ρί­ου λει­τουρ­γί­ας της Γραμ­μα­τεί­ας του αρ­μό­διου Δι­κα­στη­ρί­ου την προ­τε­ραία της δι­κα­σί­μου. Τυχόν ερ­μη­νεία, κατά την οποία είναι επι­τρε­πτή η κα­τά­θε­ση σχε­τι­κής δή­λω­σης και μετά τη λήξη του ωρα­ρί­ου λει­τουρ­γί­ας είναι αντί­θε­τη σε ει­δι­κό­τε­ρες δια­τά­ξεις για την λει­τουρ­γία των δη­μο­σί­ων υπη­ρε­σιών και συ­γκε­κρι­μέ­να για τη λει­τουρ­γία της Γραμ­μα­τεί­ας των Δι­κα­στη­ρί­ων, ενό­ψει και του ότι με βάση το άρθρο 72 παρ. 2 Ν. 4722/2020 ο πρό­ε­δρος του Δι­κα­στη­ρί­ου εγ­γρά­φει τις υπο­θέ­σεις που πρό­κει­ται να συ­ζη­τη­θούν στο πι­νά­κιο ή έκ­θε­μα και ενη­με­ρώ­νει σχε­τι­κά τους δια­δί­κους ή τους πλη­ρε­ξου­σί­ους τους δι­κη­γό­ρους το αρ­γό­τε­ρο την προη­γου­μέ­νη της δι­κα­σί­μου.
5. Η δή­λω­ση των πλη­ρε­ξου­σί­ων δι­κη­γό­ρων των δια­δί­κων για συ­ζή­τη­ση της υπό­θε­σης χωρίς εξέ­τα­ση μαρ­τύ­ρων είναι προ­φα­νές, ενό­ψει και του νο­μο­θε­τι­κού σκο­πού της ρύθ­μι­σης αυτής, ότι κα­τα­λαμ­βά­νει και την εξέ­τα­ση δια­δί­κων, η οποία επο­μέ­νως δεν είναι επι­τρε­πτή κατά τη διάρ­κεια ισχύ­ος της Κ.Υ.Α.
6. Η δή­λω­ση των πλη­ρε­ξου­σί­ων δι­κη­γό­ρων των δια­δί­κων για συ­ζή­τη­ση της υπό­θε­σης χωρίς εξέ­τα­ση μαρ­τύ­ρων, όπου η υπο­βο­λή της είναι επι­τρε­πτή, αν τυχόν ανα­κλη­θεί την ημέρα της δι­κα­σί­μου θα έχει ως συ­νέ­πεια την αυ­τό­μα­τη ανα­στο­λή της δίκης κατά τον γε­νι­κό κα­νό­να που ισχύ­ει στα πο­λι­τι­κά δι­κα­στή­ρια και συ­νε­πώς αί­τη­μα ανα­βο­λής κατά την ημέρα της δι­κα­σί­μου είναι άνευ αντι­κει­μέ­νου, αφού η υπό­θε­ση δεν θα συ­ζη­τεί­ται.
7. Υπο­θέ­σεις που δεν επι­τρέ­πε­ται κατά τα προ­α­να­φε­ρό­με­να να συ­ζη­τη­θούν κατά τη διάρ­κεια ισχύ­ος της Κ.Υ.Α., απο­σύ­ρο­νται από το πι­νά­κιο με ευ­θύ­νη της Γραμ­μα­τεί­ας του Δι­κα­στη­ρί­ου και σε πε­ρί­πτω­ση που από πα­ρα­δρο­μή εγ­γρά­φη­καν στο πι­νά­κιο ή έκ­θε­μα δεν συ­ζη­τού­νται από το Δι­κα­στή­ριο, ακόμα και αν πα­ρί­στα­νται οι διά­δι­κοι ή οι πλη­ρε­ξού­σιοι δι­κη­γό­ροι τους, οι οποί­οι επο­μέ­νως δεν μπο­ρούν να υπο­βάλ­λουν οποιο­δή­πο­τε αί­τη­μα.