Η «τέχνη» του Bruce Lee στη Ρόδο!

Από το 2015 μέσω του Αθλη­τι­κού Συλ­λό­γου Πο­λε­μι­κών Τε­χνών  «ΖΕΥΣ» ξε­κί­νη­σε να δι­δά­σκε­ται και στη Ρόδο η γνω­στή για τους πα­λιούς πρω­ταρ­χι­κή τέχνη του φη­μι­σμέ­νου δα­σκά­λου-ηθο­ποιού Bruce Lee, το Wing chun kung fu  (Γουίν-τσουν Κουνγκ Φου) στη οδό Αθη­νών 3 στην Ανά­λη­ψη της Ρόδου.

-Τι ακρι­βώς είναι το Wing Chun Kung Fu  και από πού προ­έρ­χε­ται;

Το Γουίν-τσουν (κι­νέ­ζι­κα: 詠春) (WING CHUN KUNG FU – Γουίν-τσουν Κουνγκ Φου) είναι μία κι­νέ­ζι­κη πο­λε­μι­κή τέχνη η οποία έχει τις ρίζες της στη Νότια Κίνα. Το Γουίν-τσουν είναι μία από τις πιο δη­μο­φι­λείς πο­λε­μι­κές τέ­χνες και είναι το στιλ που αρ­χι­κά ασκού­σε ο γνω­στός  για τους πα­λιούς  διά­ση­μος Μπρούς Λι.  Ο Μπρους Λι δι­δά­χτη­κε την τέχνη του Γουίν Τσουν από τον( Yip man)  Γίπ Μαν σε ηλι­κία μόλις δε­κα­τριών ετών. Ο Γίπ Μαν δί­δα­ξε επί­σης, τον γνω­στό σε όλους μας, με­γά­λο δά­σκα­λο του Γουίν Τσούν Γουί­λιαμ Τσένγκ (William Cheung). Ο Γουί­λιαμ Τσενγκ πέ­ρα­σε το σύ­στη­μα σε πολ­λούς άλ­λους μα­θη­τές του, ένας εκ των οποί­ων και ο Dai-Sifu Kου­τσο­γιάν­νης Αντώ­νιος όπου  με την σειρά του στο Sifu Γκο­ρί­τσα Χρή­στο , Sifu Κα­νελ­λό­που­λο Ιω­άν­νη και αυτός μαζί με τον Εκ­παι­δευ­τή Sidai Μαρ­γα­ρί­τη Σταύ­ρο  το  ασκούν στο Νησί τις Ρόδου από το 2015 .

Το Γουίν Τσουν πι­στεύ­ε­ται ότι επι­νο­ή­θη­κε, γύρω στο 1700μ.Χ., από μία γυ­ναί­κα, την βου­δί­στρια μο­να­χή Νίγκ Μούι (Ng Mui), η οποία είχε μία μα­θή­τρια που ονο­μα­ζό­ταν Γίμ Γουίν Τσουν (Yim Wing Chun). Το όνομα Γουίν Τσουν ση­μαί­νει «Ελ­πί­δα για το μέλ­λον». Επί­σης το Γουίν Τσούν είναι ένας συν­δυα­σμός τε­χνι­κών του γε­ρα­νού και του φι­διού που ανα­πτύ­χθη­κε από τους μο­να­χούς του Νό­τιου Ναού του Σα­ο­λίν στην επαρ­χία Φου­τζιέν (Fujian).

-Πόσο απο­τε­λε­σμα­τι­κό είναι στην ση­με­ρι­νή εποχή;

Το σύ­στη­μα Γουίν Τσουν Κουνγκ Φου δίνει έμ­φα­ση στην ταυ­τό­χρο­νη άμυνα και επί­θε­ση. Απο­τε­λεί­ται από απλές, σύ­ντο­μες, άμε­σες κι­νή­σεις (ευ­θεί­ες γρο­θιές – χα­μη­λά και μέ­τρια λα­κτί­σμα­τα), οι οποί­ες απο­σκο­πούν στην εξά­λει­ψη της σπα­τά­λης ενέρ­γειας. Με αυτό τον τρόπο επι­τυγ­χά­νο­νται γρη­γο­ρό­τε­ρα οι αντε­πι­θέ­σεις.

Επί­σης, υπάρ­χουν κά­ποιες ασκή­σεις όπως το Τσί Σάο (Chi Sao) ή αλ­λιώς «Κολ­λη­μέ­να Χέρια» (Sticky hands) όπου οι μα­θη­τευό­με­νοι αρ­χί­ζουν και μα­θαί­νουν από την “αφή” του αντι­πά­λου πως να κι­νούν τα χέρια τους. H άσκη­ση Τσί Σάο, όπως την κάνει το Γουίν Τσουν, είναι μο­να­δι­κή στον κόσμο των πο­λε­μι­κών τε­χνών. Στα κολ­λη­μέ­να χέρια αρ­χι­κά ανα­πτύσ­σε­ται η ευαι­σθη­σία της επι­δερ­μί­δας στη αφή του αντι­πά­λου και με τα χρό­νια η αί­σθη­ση αυτή ανα­πτύσ­σε­ται σε απί­στευ­το βαθμό.

Κα­τα­νο­είς την κί­νη­ση του αντι­πά­λου προ­τού γίνει, καθώς διαι­σθά­νε­σαι το ηλε­κτρι­κό ρεύμα που περ­νά­ει στους μύες για να τους δώσει κί­νη­ση μέσα από το νευ­ρι­κό σύ­στη­μα. Έτσι εξη­γεί­ται και το γε­γο­νός ότι ένας μα­θη­τής του Γουιν Τσούν δεν χρειά­ζε­ται να βλέ­πει για να αμυν­θεί.

Όπως και άλλα εσω­τε­ρι­κά συ­στή­μα­τα Κουνγκ Φου, το Γουίν Τσουν βελ­τιώ­νει και δια­τη­ρεί την σω­μα­τι­κή και πνευ­μα­τι­κή υγεία μέχρι και τα βαθιά γε­ρά­μα­τα. Είναι λοι­πόν μία τέχνη που μπο­ρείς να ασκείς ακόμα και πάνω από τα εβδο­μή­ντα! Είναι ιδα­νι­κό για γυ­ναί­κες (η συμ­βο­λή της Γιμ Γουιν Τσουν ήταν ση­μα­ντι­κή στην ανά­πτυ­ξη του συ­στή­μα­τος) γιατί είναι μια τέχνη με κυ­ρί­ως πνευ­μα­τι­κές απαι­τή­σεις και όχι μόνο σω­μα­τι­κές όπως άλλα σπορ πο­λε­μι­κών τε­χνών.

Επί­σης, χρη­σι­μο­ποιεί­ται η «Ξύ­λι­νη Κού­κλα» (Wooden Dummy) η οποία προ­σο­μοιά­ζει με ένα άν­θρω­πο. Πάνω στη “Ξύ­λι­νη Κού­κλα” οι εξα­σκού­με­νοι εκτε­λούν διά­φο­ρες τε­χνι­κές, βελ­τιώ­νο­ντας την στάση τους και απο­κτώ­ντας με­γα­λύ­τε­ρη δύ­να­μη και τα­χύ­τη­τα στα χέρια τους.

Τέλος, στο Γουίν Τσούν υπάρ­χουν δύο τε­χνι­κές με όπλα, τα «Butterfly Knives» και το «Μακρύ Κο­ντά­ρι (Long Pole)».

Η τε­χνι­κή του Γουίν Τσουν δεν χρη­σι­μο­ποιεί την δύ­να­μη ενά­ντια στη δύ­να­μη όπως άλλες πο­λε­μι­κές τέ­χνες .Αυτή η πο­λε­μι­κή τέχνη είναι απο­τε­λε­σμα­τι­κή, πρα­κτι­κή, οι­κο­νο­μι­κή (από άποψη χρό­νου) χρη­σι­μο­ποιεί για κτυ­πή­μα­τα όλα τα μέρη του σώ­μα­τος (δά­κτυ­λα, γρο­θιά, αγκώ­νες, ώμο, κε­φά­λι, δό­ντια, πόδια, γό­να­τα) και είναι εύ­κο­λη να δι­δα­χθεί. Παρ’όλ’αυτά, απαι­τεί υπο­μο­νή και από­λυ­τη πει­θαρ­χία. Οι ασκού­με­νοι του Γουίν Τσουν υπο­στη­ρί­ζουν ότι είναι ένα από τα πιο απο­τε­λε­σμα­τι­κά συ­στή­μα­τα πο­λε­μι­κών τε­χνών μιας και είναι κα­θα­ρό­αι­μη street fight, πο­λε­μι­κή τέχνη.