Το διαμάντι των Δωδεκανήσων που δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από τη Γαλλική Ριβιέρα

Ο Κώστας Απο­στο­λί­δης, αλλάζει την του­ρι­στική εξέλιξη του νησιού και μιλά στο Marie Claire για το μεγάλο του στοί­χημα, το Ναυτικό Όμιλο Ρόδου.

Ένα ταξίδι στα μέσα Αυγού­στου στη Ρόδο, τελεί­ωσε με πολύ δια­φο­ρε­τι­κές εντυ­πώ­σεις, από εκείνο που είχα ξανα­κά­νει αρκετά χρόνια πριν. Βασικός λόγος οι φιλό­ξε­νοι άνθρω­ποι που γνώρισα, ο ανα­νε­ω­μέ­νος, του­ρι­στι­κός αέρας και το δια­μά­ντι των Δωδε­κα­νή­σων, o Nαυτικός Όμιλος της Ρόδου. “Συνέ­χεια ακούω ότι ο Ναυ­τι­κός Όμιλος είναι σαν τη Γαλλική Ριβιέρα. Οι του­ρί­στες σχο­λιά­ζουν ότι αισθά­νο­νται ότι βρί­σκο­νται στο Saint Tropez“, σχο­λιά­ζει στο Μarie Claire ο ιδιο­κτή­της και γνωστός επι­χει­ρη­μα­τίας του νησιού, Κώστας Απο­στο­λί­δης.

Με στόχο να κάνει το νησί a-list προ­ο­ρι­σμό για κοσμο­πο­λί­τες, περι­γρά­φει: “Δεν θέλω η Ρόδος να γίνει Μύκονος. Θα ήθελα εκείνος που έχει επιρ­ροές από τη Μύκονο, να δια­σκε­δά­ζει και στη Ρόδο.” Ο ίδιος μετά από πολλά χρόνια απου­σίας από το νησί επέ­στρεψε, επεν­δύ­ο­ντας στον χώρο της εστί­α­σης και της δια­σκέ­δα­σης και μιλά για τις προ­κλή­σεις που αντι­με­τώ­πισε, το μεγάλο του στοί­χημα αλλά και τον τρόπο που κατά­φερε να φέρει αέρα ανα­νέ­ω­σης στο νησί των Ιπποτών. “Γεν­νή­θηκα και μεγά­λωσα στη Ρόδο. Έφυγα περίπου 25 χρονών, ασχο­λή­θηκα με τις επι­χει­ρή­σεις στην Αθήνα κι επέ­στρεψα στα 45 μου. Nιώθω ευλο­γη­μέ­νος που είμαι Ροδίτης. Αγαπάω τη Ρόδο και ό,τι έχει να κάνει με τα Δωδε­κά­νησα.”

Το απο­τύ­πωμα της παν­δη­μίας στον του­ρι­σμό

Τα πράγ­ματα ήταν πολύ δύσκολα όλη τη χρονιά, αλλά από τον Ιούλιο η Ρόδος πηγαί­νει πολύ καλά. Από τις 9 Ιουλίου έχουμε πάρα πολύ κόσμο και είμαστε στα επίπεδα του 2019. Έναν Ιούλιο περίπου σαν του ’19. Έχει πολύ κόσμο το νησί και είμαστε πολύ ευχα­ρι­στη­μέ­νοι, γιατί θα κρα­τή­σει μέχρι τις 30 Οκτω­βρίου. Η covid-19 μας επη­ρέ­ασε αλλά επειδή ξεκί­νησε ο του­ρι­σμός από τον Ιούλιο, όλα πάνε καλά. Οι του­ρί­στες είναι συνήθως από Αγγλία, Γερ­μα­νία, Ιταλία και Ολλαν­δία. Οι Σκαν­δι­να­βοί δεν ήρθαν φέτος.

Είναι γενι­κό­τερα σε όλη την Ελλάδα έτσι τα πράγ­ματα;

Απ’ ό,τι μαθαίνω και τα άλλα νησιά πάνε πολύ καλά. Η Μύκονος πάει πολύ καλά. Η Κρήτη τέλεια, η Σαντο­ρίνη πάει παρά πολύ καλά. Άρα, νομίζω ότι ο του­ρί­στας αγκά­λιασε τα ελλη­νικά νησιά.

Είχατε επι­χεί­ρη­σεις και στη Ρόδο, όσο βρι­σκό­σα­στε στην Αθήνα;

Είχα μόνο στον τομέα της φιλο­ξε­νίας. Είχα μια πολυ­κα­τοι­κία με ενοι­κια­ζό­μενα δωμάτια, αλλά ασχο­λού­νταν μ’ αυτό οι γονείς μου. Επέ­στρεψα στη Ρόδο, γιατί έκανα τον κύκλο μου στην Αθήνα. Ωρίμασε όλο αυτό και ήθελα να ξανα­γυ­ρίσω. Δοκί­μασα να μείνω ένα χειμώνα στο νησί και μετά έμεινα για πάντα. Τον πρώτο χρόνο ήμουν του­ρί­στας. Μετά ξεκί­νησα να κάνω ένα μικρό ξενο­δο­χείο στην Ιξιά. Μετά με έπιασε αυτή η τρέλα που έχω όταν βλέπω κάτι που δε μου αρέσει, να το κυνηγάω μέχρι να το απο­κτήσω και να το αλλάξω.

Τι ήταν αυτό που δεν σας άρεσε στη Ρόδο;

Δεν μου άρεσαν βασικά πράγ­ματα. Ερχό­μουν σε σημεία που ήταν και είναι στρα­τη­γικά για τη Ρόδο, φιλέτα δηλαδή και ήταν παρα­με­λη­μένα. Έτσι γεν­νή­θηκε το Ακταίον, ένα φαντα­στικό κτίριο με φοβερή ιστορία, σε στρα­τη­γικό σημείο και με την αποδοχή όλης της Ρόδου. Κάναμε ανα­καί­νιση και δώσαμε μια αίγλη που του έλειπε. Το έχει αγκα­λιά­σει όλος ο κόσμος, είναι χειμώνα-καλοκαίρι γεμάτο, έχει όλες τις ηλικίες, έχει όλων των ειδών τους ανθρώ­πους, έχει ηλι­κιω­μέ­νους, παιδιά, παι­δό­τοπο, φούρνο, εστια­τό­ριο.

Μετά έψαχνα για παραλία. Δεν μπο­ρούσα να βρω, είχα δυσκο­λίες, γιατί ήμουν Αθη­ναίος στη Ρόδο και Ροδίτης στην Αθήνα. Φτιά­ξαμε το Αmalfi Coast, που ήταν μία παράγκα και κάναμε ριζική ανα­καί­νιση από τα θεμέλια. Μετά έψαχνα να βρω ένα βραδινό μαγαζί και βρήκα το Sinatra στην παλιά πόλη, νυν Hamam, για να πάρω και τη νεολαία μαζί μου. Τα κατά­φερα στην παλιά πόλη. Μετά ήρθε ό,τι φτιά­ξαμε στην παραλία Τσα­μπίκα, ένα από τα πιο δυνατά σημεία της Ρόδου σ’ επι­σκε­ψι­μό­τητα. Δέχεται 3000-4000 άτομα και μετά έρχεται ο Ναυ­τι­κός Όμιλος Ρόδου.

Το τελευ­ταίο σας “παιδί” στη Ρόδο;

Το προ­τε­λευ­ταίο παιδί, γιατί πρό­σφατα δημιουργώ κάτι νέο. Ο Ναυ­τι­κός Όμιλος είναι ίσως το πιο δύσκολο και το πιο μεγάλο έργο που έχω κάνει. Είναι ένα συγκλο­νι­στικό σημείο, ένα νησάκι μέσα στο λιμάνι. Ένα δύσκολο έργο που ταλαι­πω­ρή­θηκα να το βγάλω εις πέρας, αλλά τελικά άνοιξε τις πόρτες του και είναι γεμάτος κόσμο.

Δρα­στη­ριό­τη­τες και αθλη­τι­σμός στο ΝΟΡ

Ο Ναυ­τι­κός Όμιλος έχει παρα­μεί­νει αθλη­τι­κός όμιλος. Φιλο­ξε­νούμε και γυμνά­ζουμε 750 παιδιά. Έχει όλες τις δρα­στη­ριό­τη­τες, ιστιο­πλοΐα, κανό, κωπη­λα­σία, κολύμ­βηση, ρυθμική, πόλο. Θεωρώ ότι δεν είναι μόνο μια επέν­δυση είναι και λει­τούρ­γημα, γιατί ξανα­λει­τουρ­γεί ο Ναυ­τι­κός Όμιλος κι εμείς θα είμαστε χορηγοί και υπο­στη­ρι­κτές, έτσι ώστε τα παιδιά που θα δια­κρι­θούν να πάνε πιο ψηλά. Επίσης, σχε­διά­ζουμε μαζί με τον κύριο Χρι­στο­δού­λου, τον πρόεδρο του Ναυτικoύ Ομίλου να κάνουμε μεγάλα πράγ­ματα, να κάνουμε Βαλ­κα­νι­κούς, Πανελ­λή­νιους αγώνες ιστιο­πλοϊας. Η Ρόδος ενδεί­κνυ­ται μέχρι και για Παγκό­σμιους αγώνες. Δεν υπάρχει περιο­ρι­σμός.

Ο Ναυ­τι­κός Όμιλος έχει αυτή τη στιγμή ένα beach bar, ένα εστια­τό­ριο, ένα κλαμπ που είναι έτοιμο, πισίνα για τα παιδιά κι ετοι­μά­ζε­ται μια ψαρο­τα­βέρνα, ένα περου­βιανό εστια­τό­ριο, σπα και μια μπουτικ με ρούχα.

Αστα­μά­τη­τος και ο όμιλος και εσείς. Άρα, όταν επι­στρέ­ψατε στη Ρόδο δεν γνω­ρί­ζατε ότι θα κάνετε αυτές τις επι­χει­ρή­σεις. Είναι σαν να τοπο­θε­τού­σατε τις δικές σας ανάγκες στη Ρόδο και να δημιουρ­γού­σατε αυτά που σας έλειπαν.

Έτσι ακριβώς! Βασικά γύρισα με την επι­θυ­μία να μην ασχο­ληθώ με τις επι­χει­ρή­σεις. Να κάνω ένα ξενο­δο­χείο και να ηρεμήσω αλλά πάλι αυτό το δαι­μό­νιο που δεν μπορώ να ελέγξω. Έχω ένα ένστι­κτο που το ακο­λουθώ.

Υπάρχει μυστικό για να είναι κανείς καλός επι­χει­ρη­μα­τίας και με διάρ­κεια;

Η επι­τυ­χία είναι η δια­χεί­ριση και η ομάδα. Η δια­χεί­ριση τόσο η οικο­νο­μική όσο και του άψυχου και έμψυχου υλικού και η ομάδα. Νομίζω ότι η ομάδα φτιά­χνει ιστορία. Νομίζω ότι το μυστικό της συντα­γής είναι η σκληρή δουλειά, δια­χεί­ριση και να έχεις μαζί σου τους καλύ­τε­ρους.

Πώς τους βρί­σκεις τους καλύ­τε­ρους;

Δημιουρ­γούμε κατα­στά­σεις που οι καλύ­τε­ροι έρχο­νται με τους καλύ­τε­ρους.

Τι ξεχω­ρι­στό έχει το συγκε­κρι­μένο νησί;

Είναι ένα νησί που τα έχει όλα. Έχει μία πόλη που θυμίζει Ιταλία, έχει μια Λίνδο που θυμίζει Κυκλά­δες. Τα χωριά και το βουνό θυμί­ζουν Ελβετία. Έχει κολ­πί­σκους, απέ­ρα­ντες μικρές θάλασ­σες, σημεία και νερά λες και είσαι στις Μαλ­δί­βες. Έχει λιμνο­θά­λασ­σες, υδάτινο αθλη­τι­σμό. Έχει τα πάντα.

Οι επι­χει­ρή­σεις σας έχουν κοινό παρα­νο­μα­στή; Υπάρχει κάτι κρυμ­μένο από πίσω; Μια  κοινή φιλο­σο­φία; Ή η καθεμία είναι ξεχω­ρι­στή και ιδιαί­τερη;

Το μοντέλο είναι το ίδιο. Ο τρόπος δια­χεί­ρι­σης είναι ο ίδιος. Aλλάζει μόνο φιλο­σο­φία του κάθε μαγα­ζιού, η ενέρ­γεια, το τι φαγητό είναι, το concept, αλλά το πίσω είναι ίδιο.

Πώς ορα­μα­τί­ζε­στε το επίπεδο της Ρόδου σε λίγα χρόνια;

Εννο­εί­ται ότι χρειά­ζε­ται κι άλλη προ­σπα­θεια. Τα επόμενα χρόνια νομίζω πως η Ρόδος θα αρχίζει να πρω­τα­γω­νι­στεί ξανά στον χώρο της εστί­α­σης και της δια­σκέ­δα­σης.

Γενι­κό­τερα από τον ελλη­νικό του­ρι­σμό τι λείπει;

Να γίνουμε πιο επαγ­γελ­μα­τίες, πιο φιλό­ξε­νοι και πιο σοβαροί σε ό,τι αφορά τον του­ρι­σμό.

Υπάρχει κάποιο νησί που ξεχω­ρί­ζετε στην Ελλάδα;

Ως προς την παροχή υπη­ρε­σιών τη Μύκονο. Δεν θέλω η Ρόδος να γίνει Μύκονος. Θα ήθελα ο άλλος που έχει επιρ­ροές από τη Μύκονο, να δια­σκε­δά­ζει και στη Ρόδο.

Είναι αισιό­δοξα τα πράγ­ματα για το μέλλον;

Από εδώ και μπρος μόνο επάνω θα είμαστε στον του­ρι­σμό, γιατί φτάσαμε στο έσχατο σημείο. Και η παν­δη­μία μάς έχει δώσει ένα μάθημα, έτσι ώστε να σκε­φτό­μα­στε όλοι ότι τίποτα δεν είναι δεδο­μένο και να γινό­μα­στε καλύ­τε­ροι.

Ποιο είναι το μότο ζωής σας; Γιατί σας βλέπω έναν άνθρωπο που δεν στα­μα­τάει, θέλει να εξε­λίσ­σε­ται.

Να κυνη­γάμε τα όνειρά μας, γιατί όταν θέλουμε κάτι πολύ δεν υπάρχει περί­πτωση να μη γίνει. Μερικές φορές λέω πράγ­ματα πριν τα κάνω και βλέπω ότι η ζωή τα φέρνει μπροστά μου. Δουλεύω με αγάπη και αγνό­τητα. Επίσης το πιο σημα­ντικό είναι ότι οι δου­λειές που κάνει δεν στο­χεύ­ουν στα λεφτά. Φέρνουν λεφτά, αλλά το παν είναι η δημιουρ­γία και όταν τελειώ­σει ένα έργο πάω στο επόμενο.

Για παρά­δειγμα, είχα να κοιμηθώ πολλούς μήνες με το Ναυτικό Όμιλο. Είναι η μεγάλη μου τρέλα. Μόλις ολο­κλη­ρώ­θηκε κατά 80%, έκανα επεν­δύ­σεις στη Λίνδο και ξεκινάω από το Νοέμ­βριο την και­νού­ρια μου επι­χει­ρη­μα­τική δρα­στη­ριό­τητα. Στην πιο ακριβή περιοχή σε αξία και το πιο ρομα­ντικό σημείο της Ρόδου, στο λιμα­νάκι του Αγίου Παύλου, θα είναι ένας κόλπος που θα μοιάζει με λιμνο­θά­λασσα και θα κρέ­με­ται από πάνω το κάστρο της Λίνδου. Ήδη, έχουν ξεκι­νή­σει τα έργα.

Το πιο ωραίο σχόλιο που έχετε ακούσει για τις επι­χει­ρή­σεις σας από του­ρί­στες;

Συνέ­χεια ακούω ότι ο Ναυ­τι­κός Όμιλος είναι σαν τη Γαλλική Ριβιέρα. Οι του­ρί­στες σχο­λιά­ζουν ότι είναι σαν να μην βρί­σκο­νται στη Ρόδο, αλλά στο Saint Tropez.

Πηγή marieclaire.gr