ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Εστίαση: Δουλειές υπάρχουν, εργαζόμενοι όχι

news room 3 λεπτά ανάγνωση
ΕΣΤΙΑΣΗ

Η εστίαση παλεύει με τρεις παράλ­λη­λες κρίσεις: την έλλειψη προ­σω­πι­κού, την εκτό­ξευση του κόστους και τους νέους κανο­νι­σμούς που αλλά­ζουν τον τρόπο λει­τουρ­γίας της.

Ο Γιάννης Λιάρος, Γενικός Διευ­θυ­ντής του ΕΠΟΕΣ, μιλά στον ΟΤ για έναν κλάδο που στέ­κε­ται σε ένα κρίσιμο σταυ­ρο­δρόμι και παρά τις δυσκο­λίες, παρα­μέ­νει δυνα­μι­κός, ανα­ζη­τώ­ντας τρόπους να ξανα­κερ­δί­σει τους εργα­ζό­με­νους και τους πελάτες του.

Η ψηφιακή κάρτα και τα νέα όρια για την εστίαση

Η εισα­γωγή της ψηφια­κής κάρτας εργα­σίας στην εστίαση έχει αλλάξει ριζικά την καθη­με­ρι­νό­τητα, φέρ­νο­ντας μεγα­λύ­τερη δια­φά­νεια αλλά και νέες δυσκο­λίες.

Από τον Μάρτιο, η ψηφιακή κάρτα εφαρ­μό­ζε­ται υπο­χρε­ω­τικά στις επι­χει­ρή­σεις εστί­α­σης.

Ο στόχος είναι να κατα­γρά­φε­ται με ακρί­βεια η ώρα προ­σέ­λευ­σης και απο­χώ­ρη­σης κάθε εργα­ζο­μέ­νου, ώστε να μειωθεί η αδήλωτη εργασία. Η αλλαγή, όμως, έφερε και νέες δυσκο­λίες.

Ο Γιάννης Λιάρος, Γενικός Διευ­θυ­ντής του ΕΠΟΕΣ

«Υπάρχει ανάγκη για επι­πλέον προ­σω­πικό που θα ελέγχει το σύστημα καθη­με­ρινά, ενώ οι υπε­ρω­ρίες έχουν όριο 150 ώρες τον χρόνο. Αυτό το όριο συχνά εξα­ντλεί­ται σε πέντε μήνες» λέει ο κ. Λιάρος.

Το απο­τέ­λε­σμα; Σε περιό­δους αιχμής, οι ίδιοι οι εργα­ζό­με­νοι ζητούν να δου­λέ­ψουν παρα­πάνω για να αυξή­σουν το εισό­δημά τους, αλλά ο νόμος δεν το επι­τρέ­πει.

Η έλλειψη προ­σω­πι­κού

Παράλ­ληλα, η στε­λέ­χωση παρα­μέ­νει ορι­ζό­ντιο πρό­βλημα – όχι μόνο στην εστίαση, αλλά και στον του­ρι­σμό και το λια­νε­μπό­ριο.

Όπως τονίζει οκ. Λιάρος, οι εργο­δό­τες πλέον δεν ανα­ζη­τούν καλό προ­σω­πικό, απλώς ανα­ζη­τούν προ­σω­πικό, προ­σφέ­ρο­ντας αμοιβές συχνά πάνω από τον κατώ­τατο μισθό, χωρίς να μπορούν να καλύ­ψουν τις ανάγκες τους.

Από την πλευρά των εργα­ζο­μέ­νων, η εικόνα δεν είναι απλή. Παρά τις καλύ­τε­ρες απο­λα­βές σε ορι­σμέ­νες θέσεις –ιδίως τις εξει­δι­κευ­μέ­νες– η φύση της δου­λειάς, οι απαι­τη­τι­κές συν­θή­κες, οι αργίες και τα καλο­καί­ρια που χάνο­νται στην κουζίνα ή στο σέρβις απο­θαρ­ρύ­νουν τους νεό­τε­ρους.

«Το turnover παρα­μέ­νει υψηλό. Υπάρχει πάρα πολύ μεγάλη ανα­κύ­κλωση μέσα σε σύντομο χρονικό διά­στημα ενώ κάθε άνοιξη πολλοί νέοι εγκα­τα­λεί­πουν θέσεις σε επι­χει­ρή­σεις εστί­α­σης σε πόλεις για να εργα­στούν σε νησιά, κυνη­γώ­ντας μεγα­λύ­τερα εισο­δή­ματα και tips, μια τάση όμως που δημιουρ­γεί προ­βλή­ματα στις επι­χει­ρή­σεις που το προ­σω­πικό εγκα­τα­λεί­πει, και μάλιστα λίγο πριν την έναρξη της του­ρι­στι­κής περιό­δου«.

Ωστόσο, οι φετινές δια­κυ­μάν­σεις στον του­ρι­σμό, αλλά­ζουν τις προ­τι­μή­σεις των εργα­ζο­μέ­νων.

«Για δεύτερη συνεχή χρονιά, και φέτος ακόμα περισ­σό­τερο, η κατά­σταση δεν είναι καλή για κάποιες παρα­δο­σιακά του­ρι­στι­κές αγορές. Οι Κυκλά­δες, για παρά­δειγμα, δεν έχουν την επίδοση που είχαν άλλες χρονιές. Επο­μέ­νως, γίνεται και ένας επα­νυ­πο­λο­γι­σμός από την πλευρά των εργα­ζο­μέ­νων και στο­χεύ­ουν πια σε αγορές οι οποίες έχουν δυνα­μική, όπως είναι η Κρήτη, για παρά­δειγμα, ή η Ρόδος».

«Τι θα γίνεις; Γκαρ­σόνι;»

Η κοι­νω­νική εικόνα του επαγ­γέλ­μα­τος παίζει ρόλο – και μάλιστα καθο­ρι­στικό.

«Όταν ένα παιδί λέει στους γονείς του ότι θέλει να δου­λέ­ψει στην εστίαση, συχνά ακούει «Αυτό βρήκες να κάνεις;» εξηγεί ο κ. Λιάρος.

Η υπο­τί­μηση αυτή δεν αφορά μόνο το status, αλλά και την επαγ­γελ­μα­τική προ­ο­πτική: οι περισ­σό­τε­ροι εργα­ζό­με­νοι βλέπουν τη δουλειά ως προ­σω­ρινή λύση, όχι ως καριέρα. Αυτό οδηγεί σε χαμηλή επέν­δυση σε εκπαί­δευση και εξει­δί­κευση, αλλά και σε υψηλή κινη­τι­κό­τητα – με εργα­ζό­με­νους που αλλά­ζουν μαγαζί κάθε λίγους μήνες.

Η εστίαση και η κουλ­τούρα του Έλληνα

Παρά τις δυσκο­λίες, η ελλη­νική εστίαση κρατά υψηλά στάνταρ. «Ακόμη και η πιο απο­μα­κρυ­σμένη ταβέρνα προ­σφέ­ρει αξιο­πρε­πές φαγητό» σημειώ­νει ο κ. Λιάρος, τονί­ζο­ντας τη θετική σχέση ποιότητας-τιμής σε σύγκριση με άλλες χώρες του ευρω­παϊ­κού νότου.

Η εξά­πλωση του Airbnb και η ακρί­βεια έχουν αλλάξει τις συνή­θειες των επι­σκε­πτών.

Ο του­ρι­σμός έχει τρο­φο­δο­τή­σει νέες τάσεις, όπως τα «γαστρο­κα­φε­νεία», που επεν­δύ­ουν σε καλή πρώτη ύλη και ελλη­νι­κές γεύσεις για να προ­σελ­κύ­σουν και ξένους επι­σκέ­πτες.

Airbnb και αλλαγή στις συνή­θειες

Η εξά­πλωση του Airbnb και η ακρί­βεια έχουν αλλάξει τις συνή­θειες των επι­σκε­πτών.

Πολλοί μαγει­ρεύ­ουν στο κατά­λυμα, μειώ­νο­ντας τη συχνό­τητα επί­σκε­ψης σε εστια­τό­ρια. Το απο­τέ­λε­σμα; Μείωση της κατά κεφαλήν δαπάνης στην εστίαση, τάση που φέτος φαί­νε­ται εντο­νό­τερη.

Παρα­βιά­σεις και έλεγχοι

«Προ­φα­νώς και υπάρ­χουν παρα­βιά­σεις» λέει ο κ. Λιάρος, αλλά τονίζει ότι ότι ο κλοιός σφίγγει: POS, φορο­λο­γι­κοί μηχα­νι­σμοί, ψηφιακή κάρτα. Οι μηχα­νι­σμοί ελέγχου περιο­ρί­ζουν την παρα­νο­μία, αλλά ο ίδιος επι­ση­μαί­νει την ανάγκη τα μέτρα να σχε­διά­ζο­νται με βάση την πραγ­μα­τική λει­τουρ­γία της αγοράς και όχι να διορ­θώ­νο­νται εκ των υστέρων.

Πηγή: ot.gr

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου 1 σχόλιο

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

  1. Άκης

    Αν και το αρθρο ειναι απο αναδημοσιευση, σχεδον καμία σχεση με τη πραγματικότητα! Αλλωστε το αρθρο το υπογραφει ο κος Γιάννης Λιάρος , διευθυντης της ενωσης επιχειρησεων εστιασης, δηλαδη ο ΕΡΓΟΔΟΤΗΣ, και οχι καποιος ανεξαρτητος.
    Οι χειρότεροι εργοδότες είναι αυτοί της εστίασης.
    ΜΕΓΑΛΗ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ, ΔΕΝ πληρωνουν τις υπερωριες, στη καλυτερη να δωσουν το 1/5 απ΄οτι ειναι το νομιμο.
    Για τα ενσημα/ασφαλιση, εκει να δειτε κλεψιμο! ΕΙτε θα σε εχουν αδηλωτο, ειτε στη καλυτερη λιγοτερες απο τις μισες ωρες εργασιας!
    Ο ελεγκτικος μηχανισμος ανυπαρκτος. Κινουνται μονο κατοπιν καταγγελιας, και με τη προυποθεση να μην λαδωνεται ο ελεγκτης, πραγμα σπανιο γιατι οι διεφθαρμενοι τη γλυτωνουν ΠΑΝΤΑ ατιμωρητοι!
    Τα POS, φορολογικοί μηχανισμοί που λεει ο αθρογραφος, δεν εχουν ΚΑΜΙΑ σχεση με τη προστασια του εργαζομενου.
    Αρκει ενα τηλεφωνημα για πληροφοριες σε καταστημα εστιασης για να μαθεις απο πρωτο χερι τις πραγματικες συνθηκες – αμοιβες.
    Εαν αυτοι οι κυριοι ηταν τουλαχιστον συνεπεις στα νόμιμα, δεν θα τους εφευγε το προσωπικο κάθε μηνα, γιατι τοσο περιπου καιρο θελει ο εργαζομενος να ανακαλυψει οτι τον εκμεταλλευονται/κλεβουν ασυστολα.
    ΥΓ. Φετος οι γιοι μου, μαθητες λυκειου με πτυχιο 2 ξενων γλωσσων, εργαστηκαν/εργαζονται στη πολη της Ρόδου τις καλοκαιρινες τους διακοπες εως την εναρξη της νεας σχολικης χρονιας, και εχουμε ΒΙΩΣΕΙ οσα αναφερω παραπάνω,
    Κος Άκης