Αλκιβιάδης Χατζηνικολάου: «Τα Δωδεκάνησα πήραν όλους τους τίτλους στους άνδρες, μακάρι να στήσουν και οι άλλες περιοχές το project που έχουμε στήσει εμείς»

Ο Κώος προ­πο­νη­τής beach volley Αλκι­βιά­δης Χατζη­νι­κο­λάου, μίλησε στην επίσημη ιστο­σε­λίδα της Ελλη­νι­κής Ομο­σπον­δίας Πετο­σφαί­ρι­σης, για τις μεγάλες επι­τυ­χία του δωδε­κα­νη­σια­κού beach volley.

Ανα­λυ­τικά:

«Ο Αλκι­βιά­δης Χατζη­νι­κο­λάου μιλάει για την φετινή ονει­ρική χρονιά για τα Δωδε­κά­νησα και την Κω, καθώς οι αθλητές από την περιοχή αυτή κατέ­κτη­σαν τα πάντα σε όλες τις κατη­γο­ρίες των ανδρών.

Ανα­φέ­ρε­ται στην άνοδο του beach volley τα τελευ­ταία χρόνια και μας λέει πως το πρώτο που ήθελε να κάνει μετά το χρυσό του γιού του Δημήτρη στον Άγιο Νικόλαο, ήταν να εξα­φα­νι­στεί για να μην τον βλέπουν.

Για πολλά χρόνια όταν μιλού­σαμε για το βόλεϊ σάλας, τονί­ζαμε πως η μητρό­πολη του αθλή­μα­τος ήταν ο Έβρος, καθώς από εκεί βγήκαν τερά­στιοι παίκτες που έκαναν πολλούς να αγα­πή­σουν το άθλημα. Όσον αφορά τώρα το beach volley, η περιοχή που διεκ­δι­κεί επάξια αυτό το επίθετο είναι τα Δωδε­κά­νησα και ένα κλικ πιο πάνω η Κως.

Και το διεκ­δι­κεί γιατί τα τελευ­ταία χρόνια η δουλειά που γίνεται σε αυτά τα νησιά απο­δί­δει με απο­κο­ρύ­φωμα την φετινή χρονιά όπου όλα τα πρω­τα­θλή­ματα σε όλες τις κατη­γο­ρίες των ανδρών, κατέ­κτη­σαν παιδιά που έχουν να κάνουν με Ρόδο και Κω.

Για να γίνει αυτό βέβαια χρειά­στηκε σκληρή δουλειά από ανθρώ­πους που αγαπάνε το άθλημα, τον βασιλιά της άμμου, με τον Αλκι­βιάδη Χατζη­νι­κο­λάου να είναι ένας από αυτούς που έχουν δου­λέ­ψει και με το παρα­πάνω για να έχουν τα Δωδε­κά­νησα τέτοιο beach volley.

Ο κόουτς που ήδη φέτος τον γιό του Δημήτρη να κατακτά μαζί με τον Σταύρο Ντάλλα το πρω­τά­θλημα των ανδρών, αλλά και τους αθλητές του Καλιόζη και Καρ­δού­λια να παίρ­νουν τα πάντα στα Juniors, μίλησε στην ΕΟΠΕ για την εξαι­ρε­τική φετινή χρονιά και ευχή­θηκε και άλλες περιο­χές να στήσουν το project που έχουν στήσει σε Κω και Ρόδο.

Ακόμα ένα χρυσό. Πως ήταν το τουρ­νουά στην Κεφα­λο­νιά;

‘’Το τουρ­νουά σε ένα πολύ μακρινό για εμάς μέρος, είχε δυσκο­λίες κυρίως ως προς την μετα­κί­νηση, ήρθαμε με δυο ομάδες εδώ. Ξεκί­νησε αρκετά καλά θα έλεγα. Τα παιδιά στους πρώτους γύρους είχαν νίκες. Πήγε λίγο να στρα­βώ­σει στα προη­μι­τε­λικά αλλά τελικά κατα­φέ­ραμε να πετύ­χουμε τον βασικό μας στόχο, που ήταν να επα­να­λά­βουμε το πρω­τά­θλημα ο Καλιό­ζης με τον Καρ­δού­λια και αφού κατα­φέ­ραμε να βάλουμε και τη δεύτερη ομάδα στην τετράδα νομίζω ήταν απόλυτα πετυ­χη­μένη η παρου­σία των ομάδων μας στο συγκε­κρι­μένο τουρνουά’’.

Πόσο εύκολο είναι να μένεις στην κορυφή και πόσο ψυχο­φθόρο τόσο για εσάς όσο και για τους αθλητές;

‘’Τα παιδιά είναι μικρά. Τέτοιου τύπου έννοιες είναι εύκολο να πας στην κορυφή δύσκολο να μείνεις είναι λόγια που πρέπει να τους τα λέμε για να τα ακούν αλλά δύσκολο να τα κατα­λά­βουν, όμως είναι γεγονός πως η προ­σπά­θεια που κατα­βά­λουμε είναι πολύ μεγάλη. Αν ανα­λο­γι­στείτε πως οι πρω­τα­θλη­τές μας είναι από Κω και Ρόδο και πρέπει ο Δημή­τρης (Καλιό­ζης) να πηγαι­νο­έρ­χε­ται από τη Ρόδο για να κάνει τις προ­πο­νή­σεις του σε εμάς κατα­λα­βαί­νετε πως οι δυσκο­λίες είναι πολλές, είναι μεγάλες και γαλου­χούν την ομάδα να έχει μέταλλο’’.

Ένα μέταλλο που φάνηκε μετά την ήττα στον προη­μι­τε­λικό…

«Η ήττα στον προη­μι­τε­λικό πιστεύω πως οφεί­λε­ται στο γεγονός πως τα παιδιά έχουν συνη­θί­σει να νικάνε εδώ και καιρό. Έχουν ξεχάσει πως είναι η ήττα και αυτό μας έκανε κακό. Πιστεύω πως η ήττα στον προη­μι­τε­λικό του ωφέλησε. Με την έννοια πως είπαν πως δεν είμαστε μόνοι εδώ, παίζουν κι άλλοι, που έχουν δικαί­ωμα στη νίκη και στην ελπίδα. Και βέβαια μετέ­φερε και μια πίεση στην άλλη ομάδα που έπαιξε στον τελικό με μια ομάδα που την είχε νικήσει νωρί­τερα. Αυτό λει­τούρ­γησε θετικά προς εμάς και φάνηκε από το απο­τέ­λε­σμα. Τα παιδιά μπήκαν έτοιμα και είχαν τον έλεγχο από την αρχή μέχρι το τέλος. Κάπου έδειξαν μια ανυ­πο­μο­νη­σία, όμως είναι λογικό. Είναι νέοι. Εμείς τους λέμε να έχουν υπομονή, όμως είναι φυσιολογικό’’.

Πήρατε πρω­τά­θλημα στους άνδρες και στο Κ19. Είναι η Κως πρω­τεύ­ουσα του beach volley;

‘’Αυτό που έχει συμβεί φέτος είναι το εξής πολύ σημα­ντικό για την περιοχή μας: Πρω­τα­θλη­τής Ελλάδος στους άνδρες είναι ένας Δωδε­κα­νή­σιος και ένας Κώος, στους νέους άνδρες Κ22 ένας Ροδίτης και ένας Κώος, στο Κ19 ένας Ροδίτης και ένας Κώος, στο Κ17 είναι μια ομάδα που πήγε από την Αθήνα να παίξει στο τελικό τουρ­νουά, όμως ένας παίκτης της ο Κυριά­κος Φωλιάς, είναι ένα παιδί που κατά­γε­ται από την Κω και το μικρό­βιο του βόλεϊ και του beach volley τα πήρε από εμάς και τα πρώτα του βήματα μέχρι να φτάσει αυτό σε το επίπεδο τα έκανε μαζί μας. Κατα­λα­βαί­νε­ται ό,τι τα Δωδε­κά­νησα και κυρίως η Κως έχουν όλους τους τίτλους στα αγόρια. Αυτό από μόνο του συνιστά μια επι­τυ­χία. Δεν είμαι σίγου­ρος πως θα επα­να­λη­φθεί ποτέ στο μέλλον ή μπορούν να το κάνουν κάποιοι άλλοι από κάποιο άλλο τόπο. Για εμάς είναι ένα κορυ­φαίο γεγονός και δείχνει πως η δουλειά που κάνουμε φέρνει απο­τε­λέ­σματα. Καλό είναι να το δουν κι άλλοι για να μπο­ρέ­σουν να στήσουν ένα project αντί­στοιχο με το δικό μας, να κάνουν τη δουλειά που πρέπει και να έχουν επι­τυ­χίες στο μέλλον’’.

Ποιοι είναι οι στόχοι σας;

‘’Προσωπικός μου στόχος είναι να μπορώ να έχω τη δυνα­τό­τητα να συνε­χίσω αυτό που κάνω και όσα παιδιά έχουν προ­ο­πτική να κάνουν κάτι παρα­πέρα έξω από το νησί να προ­σπα­θή­σουν, να έχουν το μυαλό τους μέσα στο κεφάλι τους και να το κάνουν σε υψη­λό­τερο επίπεδο και έξω από εμάς, όπως ο Δημήτρης’’.

Βοηθάνε τα πρω­τα­θλή­ματα Juniors για την ανά­πτυξη του beach volley;

‘’Απόλυτα. Βοηθάνε γιατί είναι το κίνητρο που έχει ο καθένας από αυτούς για να μπο­ρέ­σει να προχωρήσει’’.

Γίνο­νται καλύ­τε­ρες διορ­γα­νώ­σεις το τελευ­ταίο διά­στημα; Βλέπεις από την Ομο­σπον­δία να υπάρχει βάρος στο beach volley;

‘’Από το 2008 ως τώρα έχω δει τα πάντα. Από το πως ήταν όταν ξεκι­νή­σαμε, την κάθοδο που υπήρξε, το έχω δει όλο. Θέλω να πω πως ξεκι­νή­σαμε αρκετά καλά, υπήρχαν καλά τουρ­νουά, μετά υπήρξε μια φθορά και τώρα υπάρχει ανοδική πορεία. Τα τουρ­νουά γίνο­νται καλύ­τερα και αυτό φαί­νο­νται στο ανδρικό και γυναι­κείο επίπεδο. Είναι πιο καλά τώρα και ελπίζω να γίνουν ακόμα καλύτερα’’.

Και πάμε στους άνδρες και στον τελικό του Αγίου Νικο­λάου. Τελειώ­νει ο αγώνας και ο γιος σου ο Δημή­τρης κατακτά μαζί με τον Σταύρο Ντάλλα το πρω­τά­θλημα. Τι ήταν το πρώτο πράγμα που σου ήρθε στο μυαλό;

‘’Που να κρυφτώ για να μην φαί­νο­μαι. Αυτό ήταν το πρώτο. Εγώ γενι­κό­τερα στο τουρ­νουά πήγα και ήθελα να είμαι εντελώς στο παρα­σκή­νιο γιατί υπήρχε ένα σχέδιο λει­τουρ­γίας των παιδιών μαζί με εμένα και δεν ήθελα να φαί­νο­μαι και όταν πια άρχισα να βλέπω πως το σχέδιό μας οδηγεί κάπου και ήρθε το απο­τέ­λε­σμα, ήθελα να κρυφτώ. Για δύο λόγους. Ο ένας είναι πως το απο­τέ­λε­σμα αφορά τα ίδια τα παιδιά και τον προ­πο­νητή τους Κώστα Ποθη­τάκη και έπρεπε να βγουν και να το χαρούν πρώτα και ο δεύ­τε­ρος ήταν ότι αν είσαι πατέρας και προ­πο­νη­τής και έχεις δει όλη αυτή την ιστορία από την αρχή, είναι σαν να πεθαί­νεις και να περνάει όλη η ζωή μπροστά σου’’.

Είναι ο ορισμός της δικαί­ωση;

‘’Για εκείνον ναι. Γιατί εκείνος έχει κάνει μεγάλη προ­σπά­θεια. Γενικά είχε ατυχίες. Ήταν και δύσκολο να βρεις ένα συμπαί­κτη που να μπο­ρέ­σεις να διεκ­δι­κή­σεις πρω­τά­θλημα. Η πορεία του στο να βρει έναν τέτοιο συμπαί­κτη είχε ατυχίες. Η συγκε­κρι­μένη σύμπραξη με τον Σταύρο δίνει αυτή την ελπίδα για το μέλλον. Από την αρχή είδα πως αυτά τα δύο παιδιά έχουν κάτι κοινό, όρεξη να προ­χω­ρή­σουν και υπομονή να το κατα­φέ­ρουν. Κανείς δεν θα έλεγε κάτι σε αυτή την ομάδα αν δεν έβγαινε πρώτη από την στιγμή που ουσια­στικά ξεκί­νησε τον Φεβρουάριο’’.

Και έρχεται η αγκαλιά, τι έλεγε ο ένας στον άλλον;

‘’Τίποτα. Πραγ­μα­τικά τίποτα’’.

Τι θα ήθελες για το μέλλον όσον αφορά τον Δημήτρη;

‘’Τρία πράγ­ματα. Να τελειώ­σει το πανε­πι­στή­μιο, να επα­να­λά­βει την κατά­κτηση του πρω­τα­θλή­μα­τος και να τελειώ­σει και το στρα­τιω­τικό του για να φτιάξει την ζωή του όπως αυτός θέλει’’».