Η παράμετρος που δίνει αυτοδυναμία

Στις 13,2 μονάδες είναι σήμερα η διαφορά της Ν.Δ. από τον ΣΥΡΙΖΑ στο «poll of polls». Στην έρευνα δηλαδή που θεω­ρεί­ται η πιο αξιό­πι­στη, καθώς τα ποσοστά της προ­κύ­πτουν από τον μέσο όρο δια­φο­ρε­τι­κών δημο­σκο­πι­κών ερευνών που γίνο­νται το ίδιο διά­στημα. Στην Ελλάδα το poll of polls το έχουμε μετα­φρά­σει «Μητέρα των δημο­σκο­πή­σεων» και η «Κ» τακτικά δημο­σιεύει τα ευρή­ματά της, καθώς επι­τρέ­πει την εξαγωγή ασφα­λέ­στε­ρων συμπε­ρα­σμά­των. Ιδού λοιπόν τα νέα ευρή­ματα από τον μέσον όρο των δημο­σκο­πή­σεων της MRB, της Κapa Research, της Metron Analysis και του ΠΑΜΑΚ (οι τελευ­ταίες έρευνές τους έγιναν μετά το κλεί­σιμο της αξιο­λό­γη­σης και συγκρί­νο­νται με τις αντί­στοι­χες που δημο­σί­ευ­σαν στις αρχές του 2017 και στις αρχές του 2016).

Η Ν.Δ. κατα­γρά­φει μια σταθερά ανοδική πορεία (27,3% στις αρχές του 2016, 30,7% στις αρχές του 2017 και 31,6% σήμερα), ενώ αντι­θέ­τως ο ΣΥΡΙΖΑ διαρκή πτώση (από 23,1% το 2016, 18,5% στις αρχές του 2017 και 18,4% σήμερα). Η διαφορά των δύο κομ­μά­των εκτι­μά­ται δηλαδή στο 13,2% σήμερα (από 4,2% στις αρχές του 2016 και 12,2% στις αρχές του 2017). Ακο­λου­θεί (πτωτικά) η Χ.Α. με 7,6%, ενώ επι­βε­βαιώ­νε­ται η άνοδος του ΚΚΕ (7,4%), και της ΔΗΣΥ (7,2%), ενώ οριακά μπαίνει στη Βουλή η Εν. Κεντρώων (3%). Αντι­θέ­τως, εκτός μένουν οι ΑΝΕΛ (2,6%), το Ποτάμι (2,1%) και η Πλεύση Ελευ­θε­ρίας (1,8%), με τους ανα­πο­φά­σι­στους να υπο­λο­γί­ζο­νται μεσο­σταθ­μικά σε 12%. Στοι­χείο που επι­τρέ­πει βέβαια στη Ν.Δ. να ελπίζει στην αυτο­δυ­να­μία. Πόσο μάλλον αν η Βουλή δεν είναι ξανά επτα­κομ­μα­τική, αλλά έχει λιγό­τερα κόμματα, γεγονός που θα της επι­τρέ­ψει να φτάσει στις 151 έδρες ακόμη και με 36-37%.

Από τη «Μητέρα των δημο­σκο­πή­σεων», όμως, προ­κύ­πτει και ένα νέο πολύ ενδια­φέ­ρον συμπέ­ρα­σμα, το οποίο περιέ­γραψε γλαφυρά ο Δημ. Μαύρος (MRB). Παρο­μοιά­ζο­ντας τον ΣΥΡΙΖΑ με βαριά ασθενή, η υγεία του οποίου από το 2015 διαρκώς επι­δει­νώ­νε­ται, παρα­τή­ρησε ότι τον τελευ­ταίο καιρό ο άρρω­στος αν και παρα­μέ­νει στην εντα­τική εμφα­νί­ζει μια στα­θε­ρό­τητα. Τι εννοεί, δεν είναι δύσκολο να το κατα­λά­βει κανείς. Αφού επι­ση­μαί­νει το πρω­το­φα­νές δημο­σκο­πικό δεδο­μένο μέσα σε δύο χρόνια ένα κόμμα να χάνει το 32% των ψηφο­φό­ρων του (τόσοι είναι οι Συρι­ζαίοι που ήδη δηλώ­νουν ότι θα ψηφί­σουν άλλο κόμμα) και επι­πλέον το 20% να μετα­κι­νεί­ται στην αδιευ­κρί­νι­στη ψήφο, ο κ. Μαύρος υπονοεί ότι το σημε­ρινό 18,4% τού ΣΥΡΙΖΑ, φαί­νε­ται –σε αυτή τη συγκυ­ρία του­λά­χι­στον– να είναι η κατώ­τατη βάση του.

Με την εκτί­μηση αυτή συμ­φω­νεί και ο Νίκος Μαρα­τζί­δης (ΠΑΜΑΚ) που επίσης παρα­τη­ρεί ότι ο ΣΥΡΙΖΑ μοιάζει δημο­σκο­πικά να έχει φτάσει στον πυρήνα του. Οπως λέει χαρα­κτη­ρι­στικά, αν δεν συμβεί κάποιο πολι­τικό ή οικο­νο­μικό ατύχημα, η σημε­ρινή εικόνα δείχνει ότι μπορεί στο εξής να ελπίζει σε μείωση της ψαλίδας με τη Ν.Δ., κυρίως επα­να­συ­σπει­ρώ­νο­ντας το 20% των ψηφο­φό­ρων του που τον έχουν εγκα­τα­λεί­ψει, αλλά δεν έχουν μετα­κι­νη­θεί σε άλλο κόμμα.

Η παρα­τή­ρηση αυτή ανα­δει­κνύει βέβαια και τι θα κρίνει το απο­τέ­λε­σμα των επό­με­νων εκλογών. ΄Η μάλλον τι θα κρίνει την αυτο­δυ­να­μία της Ν.Δ., καθώς ουδείς αμφι­βάλ­λει ότι θα είναι νική­τρια. Δεδο­μέ­νου, λοιπόν, ότι η Ν.Δ. δεν φαί­νε­ται να έχει άλλες δεξα­με­νές ψήφων (ό,τι ήταν να πάρει από τον ΣΥΡΙΖΑ, το Ποτάμι την Εν. Κεντρώων κ.λπ. φαί­νε­ται να το έχει εισπρά­ξει) πρέπει να συμβεί ένα από τα τρία ενδε­χό­μενα για να δια­σφα­λί­σει την αυτο­δυ­να­μία. Είτε να κερ­δί­σει τους περισ­σό­τε­ρους από τους παρα­μέ­νο­ντες ανα­πο­φά­σι­στους, είτε αρκετοί από τους απο­γοη­τευ­μέ­νους ψηφο­φό­ρους του ΣΥΡΙΖΑ να μην πάνε καθόλου στις κάλπες (οπότε λόγω μικρό­τε­ρου εκλο­γι­κού σώματος το ποσοστό της Ν.Δ. θα αυξηθεί), είτε να επα­να­συ­γκι­νή­σει παλαιό­τε­ρους ψηφο­φό­ρους της.

Η τελευ­ταία παρα­τή­ρηση δεν γίνεται τυχαία. Παρα­δό­ξως, λίγοι έχουν ανα­δεί­ξει και ακόμη λιγό­τε­ροι έχουν ανα­ζη­τή­σει τους λόγους που στις εκλογές του Σεπτεμ­βρίου του 2015 η Ν.Δ. έλαβε 200.000 λιγό­τε­ρες (!) ψήφους σε σχέση με αυτές που είχε πάρει τον Ιανουά­ριο του 2015. Αν η Ν.Δ. κατορ­θώ­σει να την εμπι­στευ­θούν ξανά έστω αυτοί οι 200.000 παλιό­τε­ροι ψηφο­φό­ροι της, τότε από μόνοι τους αρκούν για να επι­τύ­χει τον στόχο της