DW: Βιώσιμος τουρισμός, συνειδητοποιημένοι τουρίστες – Το παράδειγμα της Ρόδου

Αντι­στάθ­μιση του ενερ­γεια­κού απο­τυ­πώ­μα­τος των αερο­πο­ρι­κών ταξι­διών μέσω δωρεών, μείωση της κατα­νά­λω­σης ενέρ­γειας στα ξενο­δο­χεία ή μείωση του όγκου των απορ­ριμ­μά­των: η κλι­μα­τική αλλαγή θέτει τον του­ρι­στικό κλάδο ενώπιον νέων προ­κλή­σεων. Σύμφωνα με μελέτη, την οποία επι­κα­λεί­ται η Ομο­σπον­διακή Υπη­ρε­σία Περι­βάλ­λο­ντος, ο του­ρι­σμός προ­κα­λεί ανάμεσα στο 5 έως 8% των παγκο­σμίων εκπο­μπών αερίων του θερ­μο­κη­πίου. Η αχίλ­λειος πτέρνα του κλάδου είναι η κινη­τι­κό­τητα και κυρίως στην εποχή μας οι πτήσεις. «Ο στόχος είναι ουδέ­τερο απο­τύ­πωμα CO2 στην κινη­τι­κό­τητα» λέει ο Νόρ­μπερτ Φίμπιγ, πρό­ε­δρος τoυ Ταξιδιωτικoύ Συν­δέ­σμου DRV.

Μακρύ­τε­ρες δια­κο­πές, λιγό­τε­ρες πτήσεις

Αυτήν την περίοδο πολλοί διορ­γα­νω­τές στον του­ρι­στικό κλάδο εστιά­ζουν πρω­τί­στως στο στόχο αντι­στάθ­μι­σης των εκπο­μπών CO2 μέσω της Atmosfair, Myclimate κι άλλων παρόχων με στόχο τη μείωση των επι­κίν­δυ­νων εκπο­μπών μέσω χορη­γιών. Οι ταξι­διώ­τες μπορούν να δίνουν χρήματα για πτήσεις, κρουα­ζιέ­ρες κι άλλες του­ρι­στι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες υπό μορφή απο­ζη­μιώ­σεων. Τα χρήματα δίνο­νται για την υπο­στή­ριξη δράσεων, όπως εξοι­κο­νό­μηση ενέρ­γειας ή παρα­γωγή πρά­σι­νης ηλε­κτρι­κής ενέρ­γειας. Σε ορι­σμένα του­ρι­στικά πρα­κτο­ρεία η συνει­σφορά συμπε­ρι­λαμ­βά­νε­ται ήδη στη τιμή του ταξι­διού, άλλοι προ­σφέ­ρουν τη δυνα­τό­τητα στους του­ρί­στες να συμ­με­τέ­χουν οικο­νο­μικά προ­αι­ρε­τικά με το που κάνουν την κράτηση. Κατά την άποψη της Άντγιε Μον­σχά­ου­ζερ από το Παρα­τη­ρη­τή­ριο Του­ρι­σμού της οργά­νω­σης Brot für die Welt αυτό δεν αρκεί. «Στο κομμάτι των ταξι­διών μεγάλων απο­στά­σεων που η χρήση αερο­πλά­νου δεν μπορεί να απο­φευ­χθεί, οι δια­κο­πές πρέπει να είναι λιγό­τερο συχνές και μεγα­λύ­τε­ρης διάρ­κειας, προ­κει­μέ­νου να μειωθεί ο αριθμός των πτήσεων».

Η εμπει­ρία της λέει ότι τα τελευ­ταία χρόνια έχει αυξηθεί ο αριθμός των ταξι­διών ανά άτομο και η διάρ­κεια παρα­μο­νής έχει μειωθεί. «Δια­πι­στώ­νουμε ότι η εξοι­κο­νό­μηση πόρων εξα­ντλεί­ται από την ανά­πτυξη της ενα­έ­ριας κυκλο­φο­ρίας. Χρεια­ζό­μα­στε τεχνο­λο­γι­κές λύσεις και ταυ­τό­χρονα μείωση των πτήσεων. Προ­κει­μέ­νου να μειω­θούν οι επι­βλα­βείς εκπο­μπές, στις πτήσεις μεσαίων απο­στά­σεων εντός της Ευρώπης οι τουρ οπε­ρέι­τορ θα πρέπει να προ­σφέ­ρουν άλλα προ­ϊ­ό­ντα – για παρά­δειγμα μεγα­λύ­τερη χρήση τραίνου» προει­δο­ποιεί η Μον­σχά­ου­ζερ. Ειδικοί στο περι­βάλ­λον υπο­στη­ρί­ζουν γενικά, όπου είναι δυνατόν, χρήση λεω­φο­ρείου ή τραίνου σε μικρές δια­δρο­μές.

Δια­φα­νές απο­τύ­πωμα CO2

Ωστόσο η πραγ­μα­τι­κό­τητα είναι δια­φο­ρε­τική μέχρι τώρα. Σύμφωνα με στοι­χεία του DRV το ποσοστό χρήσης αυτών των δύο μετα­φο­ρι­κών μέσων σε ταξίδια δια­κο­πών ήταν περίπου στο 6% μέχρι τώρα για το καθένα. Ακόμη και η Μαγιόρκα, το αγα­πη­μένο νησί των Γερ­μα­νών, είναι προ­σβά­σιμο χωρίς αερο­πλάνο με το τραίνο και το φέρι­μποτ, που εκτός από λίγες εξαι­ρέ­σεις κινού­νται με ορυκτά καύσιμα. Αλλά οι του­ρί­στες χρειά­ζο­νται από 11 ως 14 ώρες, όπως υπο­λό­γισε η Atmosfair. Αλλά κατά πόσον είναι δια­τε­θει­μέ­νοι οι ταξι­διώ­τες να λαμ­βά­νουν περισ­σό­τερο υπόψη την προ­στα­σία του κλί­μα­τος όταν οργα­νώ­νουν δια­κο­πές; Σε περσινή έρευνα του DRV το 62% των ερω­τη­θέ­ντων δήλωσε ότι ήταν πολύ σημα­ντική παρά­με­τρος γι’ αυτούς. Το 46% θα ήταν μάλιστα πρόθυμο να πλη­ρώ­σει υψη­λό­τερη τιμή για μια πτήση, για να αντι­σταθ­μί­σει τις εκπο­μπές CO2. Το δε 42% θα δέχο­νταν να κρα­τή­σει περισ­σό­τερο η διάρ­κεια άφιξης ή ανα­χώ­ρη­σης από ένα του­ρι­στικό προ­ο­ρι­σμό.

Βέβαια, μόνο ένα 23% πλη­ρο­φο­ρή­θηκε για δυνα­τό­τη­τες, προ­κει­μέ­νου να κάνει το ταξίδι του όσο πιο φιλικό προς το περι­βάλ­λον. Σε αυτόν τον τομέα παρεμ­βαί­νει ο του­ρι­στι­κός όμιλος DER Touristik. «Με τη συλλογή ενός απο­τυ­πώ­μα­τος CO2, δια­φα­νές για τους πελάτες μας, θέλουμε να κατευ­θύ­νομε την περι­βαλ­λο­ντική συμπε­ρι­φορά στον τομέα των κρα­τή­σεων» δήλωσε ο επι­κε­φα­λής Κεντρι­κής Ευρώπης Ίνγκο Μπού­με­στερ. Με αυτήν την πρα­κτική ανί­χνευ­σης του απο­τυ­πώ­μα­τος CO2 συμ­φω­νεί και το DRV. Εκτός από την άφιξη και την ανα­χώ­ρηση η διαμονή των ταξι­διω­τών, που ανα­ζη­τούν τον ήλιο και δρα­στη­ριό­τη­τες στον τόπο των δια­κο­πών τους, έχει επίσης αρνη­τικό απο­τύ­πωμα στο κλίμα. Η κατα­σκευή και δια­τή­ρηση ξενο­δο­χείων, δρόμων, λού­να­παρκ και ανά­λο­γων εγκα­τα­στά­σεων κατα­να­λώ­νουν επίσης ενέρ­γεια.

Το παρά­δειγμα της Ρόδου

“Χρειά­ζε­ται νέα αντί­ληψη για το του­ρι­στικό προϊόν”

Η TUI, η ναυαρ­χίδα στο του­ρι­στικό προϊόν, σε συνερ­γα­σία με την ελλη­νική κυβέρ­νηση θέλει να κάνει το νησί της Ρόδου, αγα­πη­μένο προ­ο­ρι­σμό χιλιά­δων του­ρι­στών κάθε χρόνο, μελ­λο­ντικό εργα­στή­ριο βιώ­σι­μου του­ρι­σμού και με βάση αυτό να δημιουρ­γή­σει σχέδια για άλλους προ­ο­ρι­σμούς. Και για να δώσουμε ένα παρά­δειγμα, το οικο­λο­γικά απο­τύ­πωμα του του­ρι­σμού στη Ρόδο να βελ­τιω­θεί σημα­ντικά μέσω νέων σχεδίων για τη δια­χεί­ριση ενέρ­γειας, νερού και απορ­ριμ­μά­των. «Χρεια­ζό­μα­στε μια νέα αντί­ληψη για τον τρόπο δια­σύν­δε­σης όλων αυτών των στοι­χείων», λέει ο επι­κε­φα­λής της TUI Φριτς Γιούσεν. «Η βιω­σι­μό­τητα δεν είναι μόνο οικο­λο­γική παρά­με­τρος, πρέπει επίσης να τη δούμε με οικο­νο­μικά και κοι­νω­νικά κρι­τή­ρια. Ως εκ τούτου είναι σημα­ντική η συμ­με­τοχή των ντόπιων μέσω νέων ευκαι­ριών εργα­σίας». Ο Έλληνας υπουρ­γός Του­ρι­σμού Βασίλης Κικί­λιας είναι πεπει­σμέ­νος ότι τελικά όλοι θα βγουν κερ­δι­σμέ­νοι, «από τον ιδιο­κτήτη καφε­τέ­ριας που προ­σφέ­ρει καφέ στους πελάτες του, από ανθρώ­πους που νοι­κιά­ζουν γιοτ και αυτο­κί­νητα μέχρι τους οινο­ποιούς και του­ρί­στες».

Φρι­ντε­ρίκε Μαρξ, Γιαν Πέτερ­μαν/dpa

Πηγή DW