Ανατροπή στα Οσκαρ – Καλύτερη ταινία τα «Παράσιτα»-Α’ ανδρικού ρόλου στον Χοακίν Φίνιξ

Η νο­τιο­κο­ρε­ά­τι­κη ται­νία «Πα­ρά­σι­τα» (Parasite) βρα­βεύ­θη­κε ως η κα­λύ­τε­ρη ται­νία στα φε­τι­νά Όσκαρ, επι­τυγ­χά­νο­ντας έναν για πολ­λούς απρό­σμε­νο θρί­αμ­βο, καθώς το πο­λε­μι­κό δράμα «1917» του Σαμ Μέ­ντες θε­ω­ρεί­το το με­γά­λο φα­βο­ρί.

Επι­κρα­τώ­ντας στη ση­μα­ντι­κό­τε­ρη κα­τη­γο­ρία της βρα­διάς, το φιλμ αυτό, υβρί­διο μαύ­ρης κω­μω­δί­ας και θρί­λερ σε σκη­νο­θε­σία του Μπονγκ Τζουν-χο, ολο­κλή­ρω­σε τον θρί­αμ­βο που φαι­νό­ταν απί­θα­νος ακόμα και καθώς σά­ρω­νε τα βρα­βεία κα­λύ­τε­ρης ξε­νό­γλωσ­σης ται­νί­ας, κα­λύ­τε­ρου πρω­τό­τυ­που σε­να­ρί­ου και κα­λύ­τε­ρης σκη­νο­θε­σί­ας.

Το βρα­βείο σκη­νο­θε­σί­ας διεκ­δι­κού­σαν επί­σης το ιερό τέρας του Χό­λι­γουντ Μάρ­τιν Σκορ­τσέ­ζε, ο Κου­έ­ντιν Τα­ρα­ντί­νο, ο Σαμ Μέ­ντες, ή ο Τοντ Φί­λι­πς με τον «Τζό­κερ» του.

Ο Χο­α­κίν Φίνιξ έλαβε το βρα­βείο του Α’ αν­δρι­κού ρόλου για την εν­σάρ­κω­ση του Τζό­κερ, τα βιώ­μα­τα του οποί­ου τον με­τα­τρέ­πουν σε σκο­τει­νό αντι­ή­ρωα στην ται­νία του Τοντ Φί­λι­πς, το πρί­κου­ελ της σει­ράς των ται­νιών Batman που ση­μεί­ω­σε απρό­σμε­νη ει­σπρα­κτι­κή επι­τυ­χία αλλά και αντι­φα­τι­κά σχό­λια από θε­α­τές και κρι­τι­κούς κι­νη­μα­το­γρά­φου.

Η Ρενέ Ζελ­βέ­γκερ έλαβε το Οσκαρ Α’ γυ­ναι­κεί­ου ρόλου για την εν­σάρ­κω­ση της θρυ­λι­κής ερ­μη­νεύ­τριας Τζού­ντι Γκάρ­λαντ στη βιο­γρα­φι­κή ται­νία «Τζού­ντι» (Judy).

Είναι το δεύ­τε­ρο Όσκαρ για την Τε­ξα­νή ηθο­ποιό, που είχε λάβει βρα­βείο δεύ­τε­ρου γυ­ναι­κεί­ου ρόλου για την «Επι­στρο­φή στο Cold Mountain» (Cold Mountain) το 2004 και ήταν υπο­ψή­φια τέσ­σε­ρις φορές.

Ο πολύ με­θο­δι­κός τρό­πος με τον οποίο η Ζελ­βέ­γκερ με­λέ­τη­σε για να μπο­ρέ­σει να εν­σαρ­κώ­σει την Γκάρ­λαντ, 50 χρό­νια μετά τον θά­να­τό της-τα μα­θή­μα­τα τρα­γου­διού και η σπου­δή στην κι­νη­σιο­λο­γία της με τη βο­ή­θεια χο­ρο­γρά­φου- της εξα­σφά­λι­σαν ήδη μια Χρυσή Σφαί­ρα, ένα BAFTA κι ένα βρα­βείο της αμε­ρι­κα­νι­κής ένω­σης ηθο­ποιών (Screen Actors Guild). Η ται­νία επι­κε­ντρώ­νε­ται σε μια πολύ δύ­σκο­λη πε­ρί­ο­δο της διά­ση­μης τρα­γου­δί­στριας, όταν αγω­νι­ζό­ταν να ξε­πε­ρά­σει την κα­τά­χρη­ση ου­σιών, την κα­τά­θλι­ψη, την αϋ­πνία, την οι­κο­νο­μι­κή αστά­θεια και δι­κα­στι­κές μάχες για την κη­δε­μο­νία των παι­διών της.

Η βρα­διά πά­ντως άνοι­ξε με το βρα­βείο Β΄ αν­δρι­κού ρόλου, το οποίο κέρ­δι­σε ο 56χρο­νος Μπραντ Πιτ -είναι το πρώτο του αγαλ­μα­τί­διο για ρόλο στη με­γά­λη οθόνη, έχει πά­ντως κερ­δί­σει ένα ως πα­ρα­γω­γός το 2014- για την ερ­μη­νεία του στο φιλμ «Κά­πο­τε στο Χό­λι­γουντ» (Once Upon a Time in Hollywood) του Κου­έ­ντιν Τα­ρα­ντί­νο.

Η Λόρα Ντερν, η κα­ριέ­ρα της οποί­ας στο Χό­λι­γουντ διαρ­κεί τέσ­σε­ρις δε­κα­ε­τί­ες, κέρ­δι­σε το πρώτο της Όσκαρ – Β’ γυ­ναι­κεί­ου ρόλου– για την εν­σάρ­κω­ση μιας αδί­στα­κτης δι­κη­γό­ρου που ανα­λαμ­βά­νει να χει­ρι­στεί μια υπό­θε­ση δια­ζυ­γί­ου στην οι­κο­γε­νεια­κή ται­νία «Ιστο­ρία γάμου» (Marriage Story).

«Αυτό είναι το κα­λύ­τε­ρο δώρο γε­νε­θλί­ων που μου έκα­ναν ποτέ», είπε η Ντερν, που κλεί­νει τα 53 της σή­με­ρα, πα­ρα­λαμ­βά­νο­ντας το αγαλ­μα­τί­διο.

Η κόρη του επι­τυ­χη­μέ­νου ηθο­ποιού Μπρους Ντερν και της Ντάιαν Λαντ αφιέ­ρω­σε το βρα­βείο στη 84χρονη μη­τέ­ρα της, η οποία τη συ­νό­δευ­σε στην τε­λε­τή απο­νο­μής.

Βρα­βείο κα­λύ­τε­ρου ντο­κι­μα­ντέρ

Η ται­νία «Αμε­ρι­κα­νι­κό ερ­γο­στά­σιο» (American Factory), που πα­ρή­γα­γε το νε­ό­τευ­κτο στού­ντιο των Μπα­ράκ και Μισέλ Ομπά­μα για λο­γα­ρια­σμό του Netflix, σε σκη­νο­θε­σία της Τζού­λιας Ράι­κερτ και του Στί­βεν Μπό­γκναρ, και κα­τα­γρά­φει τι συ­νέ­βη στους απο­λυ­μέ­νους ερ­γα­ζό­με­νους μιας αυ­το­κι­νη­το­βιο­μη­χα­νί­ας στο Οχάιο το 2008, την πε­ρί­ο­δο της ύφε­σης στις ΗΠΑ, κέρ­δι­σε το βρα­βείο κα­λύ­τε­ρου ντο­κι­μα­ντέρ στην 92η τε­λε­τή των βρα­βεί­ων Όσκαρ.

Το συμ­βό­λαιο πολ­λών εκα­τομ­μυ­ρί­ων δο­λα­ρί­ων του Ομπά­μα με το Netflix απο­τε­λεί πρω­τιά για οποιον­δή­πο­τε πρώην ένοι­κο του Λευ­κού Οίκου. Η πιο κο­ντι­νή σύ­γκρι­ση που μπο­ρεί να γίνει είναι με τον πρώην αντι­πρό­ε­δρο Αλ Γκορ, το ντο­κι­μα­ντέρ του οποί­ου «Μια άβολη αλή­θεια» (An Inconvenient Truth) είχε κερ­δί­σει Όσκαρ το 2007.

Η ται­νία «Τζό­τζο» (Jojo Rabbit), σά­τι­ρα στην οποία πρω­τα­γω­νι­στεί ένας μι­κρός ναζί που ανα­κα­λύ­πτει ότι η μη­τέ­ρα του κρύ­βει στο σπίτι τους μια εβραιο­πού­λα, απέ­σπα­σε το βρα­βείο κα­λύ­τε­ρου προ­σαρ­μο­σμέ­νου σε­να­ρί­ου.

Η 92η τε­λε­τή των βρα­βεί­ων Όσκαρ, των κο­ρυ­φαί­ων τι­μη­τι­κών δια­κρί­σε­ων του αμε­ρι­κα­νι­κού κι­νη­μα­το­γρά­φου, άρ­χι­σε το βράδυ της Κυ­ρια­κής (τα ξη­με­ρώ­μα­τα της Δευ­τέ­ρας ώρα Ελ­λά­δας) με μια εκ­κε­ντρι­κή ερ­μη­νεία της Τζα­νέλ Μονέ, τρα­γου­δί­στριας και ακτι­βί­στριας, με Τζό­κερ να χο­ρεύ­ουν στους ρυθ­μούς ενός τρα­γου­διού από το φιλμ «Ένας υπέ­ρο­χος γεί­το­νας» (A beautiful day in the neighborhood).

Η αμε­ρι­κα­νι­κή ακα­δη­μία των τε­χνών και των επι­στη­μών του κι­νη­μα­το­γρά­φου απο­νέ­μει συ­νο­λι­κά 24 χρυσά αγαλ­μα­τί­δια σε αυτή την τε­λε­τή.

H πα­ρα­γω­γή του στού­ντιο Pixar (Ντίσ­νεϊ) «Η ιστο­ρία των παι­χνι­διών 4» (Toy Story 4) απέ­σπα­σε το βρα­βείο κα­λύ­τε­ρης ται­νί­ας animation, όπως εξάλ­λου και η τρίτη της σει­ράς το 2011.

Αυτό είναι το δέ­κα­το Όσκαρ το οποίο απο­σπά το στού­ντιο Πίξαρ αφό­του δη­μιουρ­γή­θη­κε η συ­γκε­κρι­μέ­νη κα­τη­γο­ρία, το 2002.