ΠΑΣΟΚ: Τις θέσεις του προγράμματος παρουσίασε ο Σκανδαλίδης

Τις κα­τευ­θύν­σεις του Προ­γράμ­μα­τος του ΠΑΣΟΚ – Δη­μο­κρα­τι­κή Πα­ρά­τα­ξη πα­ρου­σί­α­σε ο Κώ­στας Σκαν­δα­λί­δης, στην Πα­νελ­λα­δι­κή Προ­γραμ­μα­τι­κή Συν­διά­σκε­ψη.

Ει­δι­κό­τε­ρα, ο κ. Σκαν­δα­λί­δης είπε ότι το Εθνι­κό σχέ­διο Επα­νεκ­κί­νη­σης και Ανα­συ­γκρό­τη­σης, το πρό­γραμ­μα του ΠΑΣΟΚ – Δη­μο­κρα­τι­κή Πα­ρά­τα­ξη δεν απο­τε­λεί τε­χνο­κρα­τι­κό μόρ­φω­μα, αλλά «ξε­κι­νά από τους νέους εθνι­κούς στό­χους και το όραμα μιας Ευ­ρω­παϊ­κής Ελ­λά­δας αυ­το­δύ­να­μης χωρίς δα­νει­κά και δε­κα­νί­κια προ­σαρ­μο­σμέ­νους στις νέες ανά­γκες, είναι μια αλυ­σί­δα επι­λο­γών που η κα­θε­μία συν­δέ­ε­ται με την επό­με­νη σε ένα συ­νο­λι­κό στρα­τη­γι­κό πλαί­σιο για τη σύγ­χρο­νη και δί­καιη Ελ­λά­δα».

Είναι, είπε, ένα στρα­τη­γι­κό πλαί­σιο που εγ­γυά­ται: άλλο πα­ρα­γω­γι­κό και ανα­πτυ­ξια­κό πρό­τυ­πο, άλλο κρά­τος, άλλη σύν­θε­ση κοι­νω­νι­κών πο­λι­τι­κών, άλλο πο­λι­τι­κό σύ­στη­μα και εν τέλει άλλο Σύ­νταγ­μα ως επι­στέ­γα­σμα.

Το ΠΑΣΟΚ-Δη­μο­κρα­τι­κή Πα­ρά­τα­ξη «δε­σμεύ­ε­ται και εγ­γυά­ται»:

1) Την πα­ρα­μο­νή της Ελ­λά­δας στην Ευ­ρω­ζώ­νη και την Ε.Ε. ως ισχυ­ρή και ισό­τι­μη χώρα – μέλος με επιρ­ροή, δια­πραγ­μα­τευ­τι­κές συμ­μα­χί­ες, προ­τά­σεις και πρω­το­βου­λί­ες, ικανή να δια­σφα­λί­σει την οι­κο­νο­μι­κή αυ­το­δυ­να­μία και τον ενερ­γό διε­θνή μας ρόλο και να συμ­βά­λει στην οι­κο­δό­μη­ση μιας «κα­λύ­τε­ρης Ευ­ρώ­πης», προ­ο­δευ­τι­κής, δη­μο­κρα­τι­κής αλ­λη­λέγ­γυας.

2) Την ομαλή, ασφα­λή και τα­χύ­τε­ρη έξοδο από την κρίση, τα μνη­μό­νια και την τρόι­κα. Την απο­τε­λε­σμα­τι­κή δια­πραγ­μά­τευ­ση ενός νέου πλαι­σί­ου θω­ρά­κι­σης της χώρας, με προ­ο­δευ­τι­κή ανα­θε­ώ­ρη­ση μιας μνη­μο­νια­κής συ­ντα­γής που βάζει τέρμα στην λι­τό­τη­τα και την ύφεση. Πλαί­σιο χωρίς επα­χθείς δε­σμεύ­σεις και ει­δι­κές επι­τη­ρή­σεις που δι­καιώ­νει ορι­στι­κά τις θυ­σί­ες του ελ­λη­νι­κού λαού.

3) Την κα­λύ­τε­ρη Ελ­λά­δα για όλους και ιδιαί­τε­ρα τη νέα γενιά με την προ­ώ­θη­ση ρι­ζο­σπα­στι­κών με­ταρ­ρυθ­μί­σε­ων και διαρ­θρω­τι­κών αλ­λα­γών σε όλους τους το­μείς. Για μια σύγ­χρο­νη και ανοι­χτή κοι­νω­νία που εγ­γυά­ται δια­φά­νεια, αξιο­κρα­τία, ίσες ευ­και­ρί­ες για τον κα­θέ­να.

4) Την ανά­πτυ­ξη με κοι­νω­νι­κή δι­καιο­σύ­νη, συ­νο­χή και αλ­λη­λεγ­γύη. Με την έξοδο από το μνη­μό­νιο, την συ­νε­χή αύ­ξη­ση του δη­μο­σιο­νο­μι­κού πλε­ο­νά­σμα­τος, την αξιο­ποί­η­ση των δια­θέ­σι­μων ευ­ρω­παϊ­κών και εθνι­κών πόρων και την ενί­σχυ­ση της επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας και της ιδιω­τι­κής πρω­το­βου­λί­ας επι­τα­χύ­νου­με την οι­κο­νο­μι­κή ανά­πτυ­ξη και κα­τα­νέ­μου­με δι­καιό­τε­ρα τα βάρη και τα οφέλη της.

5) Την γεν­ναία πο­λι­τι­κή με­ταρ­ρύθ­μι­ση που ανα­βαθ­μί­ζει την ποιό­τη­τα της δη­μο­κρα­τί­ας μας με ρι­ζι­κές τομές στο πο­λι­τι­κό σύ­στη­μα, τη διοί­κη­ση και τη δια­κυ­βέρ­νη­ση, την προ­στα­σία και κα­το­χύ­ρω­ση των ατο­μι­κών δι­καιω­μά­των, την ανα­ζω­ο­γό­νη­ση των δη­μο­κρα­τι­κών θε­σμών και αξιών.

Οι κα­τευ­θυ­ντή­ριες γραμ­μές του Προ­γράμ­μα­τος:

1) Κη­ρύσ­σο­ντας με το τέλος του μνη­μο­νί­ου και την απο­χώ­ρη­ση της τρόι­κας την ολο­κλή­ρω­ση της δη­μο­σιο­νο­μι­κής προ­σαρ­μο­γής προ­στα­τεύ­ου­με και προ­α­σπί­ζου­με τα επι­τεύγ­μα­τα της μέσα από μό­νι­μες δομές και λει­τουρ­γί­ες. Η χώρα δεν θα γυ­ρί­σει πίσω στον δη­μο­σιο­νο­μι­κό εκτρο­χια­σμό και τον κίν­δυ­νο κα­θο­λι­κής χρε­ο­κο­πί­ας. Οι θυ­σί­ες του λαού δεν θα γί­νουν πα­ρα­νά­λω­μα μιας αλό­γι­στης πο­λι­τι­κής.

2) Ξε­χρε­ώ­νου­με στα­δια­κά και με ασφά­λεια τη χώρα, δί­νο­ντας τη μάχη στα­θε­ρά και απο­φα­σι­στι­κά μέσα στο ευ­ρω­παϊ­κό πλαί­σιο. Ο μα­κρύς χρό­νος απο­πλη­ρω­μής του χρέ­ους δεν μας επι­τρέ­πει εφη­συ­χα­σμό. Πρέ­πει να κερ­δη­θεί ως πρώ­τι­στη και κα­τε­πεί­γου­σα επι­λο­γή από την πρώτη κιό­λας μέρα η αλ­λα­γή του πα­ρα­γω­γι­κού και ανα­πτυ­ξια­κού προ­τύ­που και να προ­σαρ­μο­στεί στις νέες απαι­τή­σεις του ευ­ρω­παϊ­κού και πα­γκό­σμιου κα­τα­με­ρι­σμού. Δεν θα αφή­σου­με την Ελ­λά­δα να κα­τα­ντή­σει μια φτωχή, φθηνή και πε­ρι­θω­ρια­κή χώρα.

3) Αυτή η εθνι­κή απαί­τη­ση και η γι­γά­ντια προ­σπά­θεια που προ­ϋ­πο­θέ­τει θα πέσει στο κενό αν η χώρα εξα­κο­λου­θεί να κυ­βερ­νά­ται με τον ίδιο τρόπο και τις ίδιες πρα­κτι­κές, εξυ­πη­ρε­τώ­ντας τα ίδια συμ­φέ­ρο­ντα. Αλ­λά­ζου­με ρι­ζι­κά τον τύπο της δια­κυ­βέρ­νη­σης και κυ­ρί­ως τις πρα­κτι­κές που μας κα­θη­λώ­νουν. Για να οριο­θε­τη­θεί το νέο ανα­πτυ­ξια­κό και πα­ρα­γω­γι­κό μο­ντέ­λο οφεί­λου­με να ανα­τρέ­ψου­με τις μέχρι σή­με­ρα δο­μη­μέ­νες σχέ­σεις πο­λι­τι­κής εξου­σί­ας, κρά­τους και αγο­ράς. Αυτό προ­ϋ­πο­θέ­τει μια με­γά­λη ανα­κα­τα­νο­μή ισχύ­ος, πόρων και ευ­και­ριών που οδη­γεί:

• από την πα­ρα­σι­τι­κή, χρη­μα­τι­στι­κή οι­κο­νο­μία στην πραγ­μα­τι­κή πα­ρα­γω­γή

• από την συσ­σώ­ρευ­ση υπερ­κερ­δών στις πα­ρα­γω­γι­κές επεν­δύ­σεις

• από την οι­κο­νο­μία των ει­σο­δη­μα­τιών στην οι­κο­νο­μία των και­νο­τό­μων επι­χει­ρη­μα­τιών

• από τα εύ­κο­λα κέρδη στην σκιά του πε­λα­τεια­κού κρά­τους και της ανο­μί­ας στην επέν­δυ­ση στους ερ­γα­ζο­μέ­νους και στο γε­νι­κό συμ­φέ­ρον

• από τα κλει­στά συ­στή­μα­τα και την εσω­στρέ­φεια στον δί­καιο αντα­γω­νι­σμό και στην εξω­στρέ­φεια

• από την πα­ρε­ο­κρα­τία και τα άδικα προ­νό­μια στην αξιο­πρέ­πεια και τις ίσες ευ­και­ρί­ες

4) Μια κρί­σι­μη δέσμη διαρ­θρω­τι­κών αλ­λα­γών και με­ταρ­ρυθ­μί­σε­ων δια­σφα­λί­ζει την επί­τευ­ξη αυτού του στό­χου και επι­τα­χύ­νει απο­φα­σι­στι­κά τις ανα­πτυ­ξια­κές δια­δι­κα­σί­ες:

Η ρι­ζι­κή αλ­λα­γή στο φο­ρο­λο­γι­κό σύ­στη­μα με εσω­τε­ρι­κή ανα­κα­τα­νο­μή βαρών και ανα­διάρ­θρω­ση του φο­ρο­λο­γι­κού μη­χα­νι­σμού, ο άμε­σος ανα­σχε­δια­σμός και η με­ταρ­ρύθ­μι­ση της Δη­μό­σιας Διοί­κη­σης, οι διαρ­θρω­τι­κές αλ­λα­γές στην εκ­παί­δευ­ση , την υγεία, την κοι­νω­νι­κή ασφά­λι­ση που πρέ­πει να ολο­κλη­ρω­θούν με οποια­δή­πο­τε κό­στος και στο συ­ντο­μό­τε­ρο δυ­να­τό χρόνο χωρίς αμ­φι­τα­λα­ντεύ­σεις.

5) Η ανα­θέρ­μαν­ση της οι­κο­νο­μί­ας με τη διεκ­δί­κη­ση νέων ανα­πτυ­ξια­κών πόρων και προ­γραμ­μά­των. Η απο­τε­λε­σμα­τι­κή δια­χεί­ρι­ση του ΕΣΠΑ. Ο επεν­δυ­τι­κός ανα­προ­σα­να­το­λι­σμός των δια­θέ­σι­μων πόρων με γνώ­μο­να την πα­ρα­γω­γι­κή ανα­διάρ­θρω­ση και την αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τα. Η απε­λευ­θέ­ρω­ση της επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας από τα εμπό­δια της γρα­φειο­κρα­τί­ας. Η θε­σμο­θέ­τη­ση νέων χρη­μα­το­δο­τι­κών ερ­γα­λεί­ων και μέσων. Απο­τε­λούν μια συ­στοι­χία ση­μα­ντι­κών επι­λο­γών επα­νεκ­κί­νη­σης της οι­κο­νο­μί­ας. Πρέ­πει να ση­μά­νου­με πραγ­μα­τι­κό ανα­πτυ­ξια­κό συ­να­γερ­μό

6) Πριν και πάνω απ’ όλα οφεί­λου­με να ση­κώ­σου­με ξανά την κοι­νω­νι­κή μας ση­μαία. Και να εγ­γυ­η­θού­με το δι­καί­ω­μα του κάθε έλ­λη­να, της κάθε ελ­λη­νί­δας στην αξιο­πρέ­πεια

· με την ενερ­γή και δυ­να­μι­κή αντι­με­τώ­πι­ση της ανερ­γί­ας

· με την προ­στα­σία, εγ­γύ­η­ση και στα­δια­κή αύ­ξη­ση των χα­μη­λών και με­σαί­ων ει­σο­δη­μά­των

· με την κι­νη­τρο­δό­τη­ση των βιώ­σι­μων μι­κρο­με­σαί­ων επι­χει­ρή­σε­ων

· με τον ανα­σχε­δια­σμό του κοι­νω­νι­κού κρά­τους στη βάση της κοι­νω­νι­κής αντα­πο­δο­τι­κό­τη­τας

· με την επα­να­θε­σμο­ποί­η­ση των ερ­γα­σια­κών σχέ­σε­ων στη βάση του κοι­νω­νι­κού κε­κτη­μέ­νου.

7) Αυ­το­δύ­να­μη γί­νε­ται η Ελ­λά­δα μόνο αν εσω­τε­ρι­κά χωρίς να δια­τα­ράσ­σει τη δη­μο­σιο­νο­μι­κή ισορ­ρο­πία και την απο­τε­λε­σμα­τι­κή εξυ­πη­ρέ­τη­ση του χρέ­ους μπο­ρεί να κα­θο­ρί­σει ή ίδια χωρίς εξαρ­τή­σεις τον τρόπο πα­ρα­γω­γής και δια­νο­μής του πλού­του και τη θε­σμι­κή συ­γκρό­τη­ση της δη­μο­κρα­τί­ας. Για να έχουν οποια­δή­πο­τε πι­θα­νό­τη­τα να γί­νουν πράξη οι νέες πο­λι­τι­κές, πρέ­πει να μι­λή­σου­με τώρα και να εγ­γυ­η­θού­με μια βαθιά ρι­ζι­κή αλ­λα­γή συ­ντα­κτι­κού τύπου στο κρά­τος και στο πο­λι­τι­κό σύ­στη­μα. Χωρίς αυτή ούτε η ανά­πτυ­ξη επι­τα­χύ­νε­ται, ούτε η κοι­νω­νι­κή δι­καιο­σύ­νη απο­κα­θί­στα­ται.

Πρέ­πει να μι­λή­σου­με κα­θα­ρά για ένα κρά­τος που δεν αλ­λά­ζει με «κο­πτι­κή – ρα­πτι­κή», αλλά με ρι­ζι­κό ανα­σχε­δια­σμό, αξιο­λό­γη­ση και εξορ­θο­λο­γι­σμό των δομών του. Και για ένα πο­λι­τι­κό σύ­στη­μα νέο, αξιό­πι­στο, αντι­προ­σω­πευ­τι­κό, ανα­λο­γι­κό, δί­καιο, δια­φα­νές και σύγ­χρο­νο χωρίς πα­ρω­πί­δες, πα­ρά­θυ­ρα και δυσ­διά­κρι­τες λει­τουρ­γί­ες και πρα­κτι­κές.

Με ότι αυτό συ­νε­πά­γε­ται για τη λει­τουρ­γία των κομ­μά­των, την ανα­βάθ­μι­ση των αντι­προ­σω­πευ­τι­κών θε­σμών, τη δια­φά­νεια των λει­τουρ­γιών. Κι αυτές οι αλ­λα­γές πρέ­πει να πε­ρι­βλη­θούν το κύρος μιας συ­νταγ­μα­τι­κής ανα­θε­ώ­ρη­σης που ου­σια­στι­κά θα ανοί­ξει την εποχή μιας νέας πε­ριό­δου της Ελ­λη­νι­κής Δη­μο­κρα­τί­ας, αλ­λα­γές που πρέ­πει να έχουν και να φέ­ρουν μέσα τους τη δυ­να­μι­κή μιας πραγ­μα­τι­κά νέας με­τα­πο­λί­τευ­σης.

Οι θέ­σεις (“ΘΕ­ΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛ­ΛΑ­ΔΑ ΤΟΥ ΑΥΡΙΟ, Τώρα – Μαζί – Μπο­ρού­με”), που δό­θη­καν στη δη­μο­σιό­τη­τα, αφο­ρούν 10 ενό­τη­τες και ει­δι­κό­τε­ρα για το Διε­θνές Πε­ρι­βάλ­λον, την Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση, το Ανα­πτυ­ξια­κό Μο­ντέ­λο και την Οι­κο­νο­μία, το Κρά­τος τη Δη­μό­σια Διοί­κη­ση και την Αυ­το­διοί­κη­ση, την Κοι­νω­νι­κή Πο­λι­τι­κή, την Υγεία, την Παι­δεία, την Έρευ­να, το Πε­ρι­βάλ­λον, το Πο­λι­τι­κό Σύ­στη­μα.

Οι κε­ντρι­κοί άξο­νες είναι οι εξής: Αλ­λα­γή Σε­λί­δας με Στα­θε­ρό­τη­τα και Ασφά­λεια, Ανά­πτυ­ξη με Κοι­νω­νι­κή Δι­καιο­σύ­νη, Ισχυ­ρές Κυ­βερ­νή­σεις με Εθνι­κή Συ­νεν­νό­η­ση, Προ­ο­δευ­τι­κή Ελ­λά­δα με τις ανα­γκαί­ες Διαρ­θρω­τι­κές Αλ­λα­γές, Ισχυ­ρή Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση με Ισό­τι­μο Μέλος την Ελ­λά­δα.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ