Πόσο βλάπτουν τα social media την δημοκρατία;

Και τις περισ­σό­τε­ρες φορές η σύγ­χρονη πολι­τική σύγκρουση διε­ξά­γε­ται χωρίς κανόνες και περιο­ρι­σμούς, χωρίς σεβασμό σε καμία δεο­ντο­λο­γία, χωρίς σεβασμό καν στην αλήθεια.

Στην Ελλάδα, όπως και σχεδόν παντού, τα δύο μεγάλα κόμματα έχουν επι­στρα­τεύ­σει ολό­κλη­ρες ομάδες, οι οποίες εδρεύ­ουν είτε στο Μέγαρο Μαξίμου και την Κου­μουν­δού­ρου, είτε στην Πει­ραιώς. Χωρίς να απο­φεύ­γουν την πρα­κτική και τα άλλα κόμματα, οι δια­δι­κτυα­κές κόντρες των trolls της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ είναι σκληρές, με χτυ­πή­ματα κάτω από την ζώνη πολύ συχνά και με απο­τέ­λε­σμα όχι την ενη­μέ­ρωση, αλλά την προ­πα­γάνδα και την συκο­φα­ντία, ενίοτε τον εκφο­βι­σμό.

Και εν τέλει, το ερώτημα που εγεί­ρε­ται είναι ένα και σημα­ντικό: πόσο έχουν βοη­θή­σει τα social media την Δημο­κρα­τία; Μήπως τελικά την υπο­νο­μεύ­ουν;

Με αφορμή το σκάν­δαλο που έχει ξεσπά­σει στις ΗΠΑ για τον ρωσικό δάκτυλο στις προ­ε­δρι­κές εκλογές του 2016, το Facebook παρα­δέ­χθηκε από τον Ιανουά­ριο του 2015 έως και τον Αύγου­στο του 2017,ότι 146 εκα­τομ­μύ­ρια χρήστες είχαν πέσει θύματα παρα­πλη­ρο­φό­ρη­σης μέσω της πλατ­φόρ­μας του. Στο Youtube είχαν αναρ­τη­θεί 1.108 «ρωσικά» βίντεο και στο twitter είχαν ανοίξει 36.746 αντί­στοι­χοι λογα­ρια­σμοί.

Όπως ανα­φέ­ρει σε σχετικό δημο­σί­ευμα το βρε­τα­νικό περιο­δικό Economist, όλο αυτό το διά­στημα τα ΜΚΔ έχυναν δηλη­τή­ριο, και εν τέλει υπο­νό­μευαν την δημο­κρα­τία.

Το ίδιο συμ­βαί­νει και στην χώρα μας. Αρχικά στην περίοδο που προη­γή­θηκε των εκλογών του 2015 και με απο­κο­ρύ­φωμα την εποχή του δημο­ψη­φί­σμα­τος, μέσω του ιντερ­νετ καλ­λιερ­γή­θηκε ο κοι­νω­νι­κός διχα­σμός.

Μπορεί οι ρίζες του φαι­νο­μέ­νου να προ­ϋ­πήρ­χαν, όμως το σίγουρο είναι ότι τα trolls, επαγ­γελ­μα­τικά και δια­τε­ταγ­μένα ή μη, υπο­δαύ­λι­σαν το μίσος. Ηταν η αιχμή του δόρατος της πολι­τι­κής, η οποία με κύριο εκφρα­στή τον ΣΥΡΙΖΑ, επι­δί­ωξε την πόλωση και έχτισε πάνω σε αυτήν.

Η νέα αυτή πραγ­μα­τι­κό­τητα, εν τέλει υπο­νο­μεύει και την ίδια την Δημο­κρα­τία. Οι απαι­τού­με­νοι συμ­βι­βα­σμοί και τα προ­α­παι­τού­μενα του πολι­τεύ­μα­τος ακυ­ρώ­νο­νται και σε κάποιες περι­πτώ­σεις, όπως συμ­βαί­νει στην Ουγ­γα­ρία ή την Πολωνία δια­μορ­φώ­νε­ται ένα περι­βάλ­λον πολι­τι­κής (και κοι­νω­νι­κής) ζού­γκλας.

Το αν αυτή η προ­βλη­μα­τική κατά­σταση θα διαιω­νι­στεί μένει να φανεί.

Πάντως σύμφωνα με έρευνες στις ΗΠΑ, μόλις το 37% των Αμε­ρι­κα­νών εμπι­στεύ­ο­νται την πλη­ρο­φό­ρηση που λαμ­βά­νουν από τα ΜΚΔ, οι μισοί από όσους εμπι­στεύ­ο­νται τα έντυπα και τα περιο­δικά.

Απαι­τεί­ται προ­φα­νώς μία περί­ο­δος προ­σαρ­μο­γής στα νέα δεδο­μένα, όμως το θέμα είναι πως κατά την περίοδο αυτή, οι κυβερ­νή­σεις που επεν­δύ­ουν στο μίσος και τον διχασμό ενδέ­χε­ται να έχουν προ­ξε­νή­σει ζημίες ανε­πα­νόρ­θω­τες.

Πηγή: reporter.gr